مهابهاراتا · أدهيايا 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
أيها البراهمي، ما ينبغي فعله فافعله كما هو؛ ومن رغبتي في ابن سأنفذ كل قولك.
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
ثم جعل سوماكا يقيم القربان بذلك الكائن؛ لكن الأمهات، المملوءات رحمة، جررن الابن قسرا.
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
صرخن "آه، لقد هلكنا!"، وقد ضربهن حزن شديد، فأمسكن يده اليمنى وجذبنه إلى الخلف.
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
وأمسك الكاهن اليد اليسرى يجذبها أيضا؛ وكالنسور المتألمة جرّوا الابن بعيدا.
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
وبعد أن ذبحه وفق القاعدة، قدّم شحمه في النار؛ وبينما كان الشحم يُقرَّب، شممن الأمهات رائحته.
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
يا بهجة الكورو! فسقطن على الأرض فجأة مكلومات؛ ثم فقدت أولئك الزوجات الملكيات أجنّتهن جميعا.
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
ثم بعد عشرة أشهر، يا سيد الشعوب، وُلد لسوماكا مئة ابن كاملين من جميعهن، يا بهاراتا.
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
صار جنتو الأكبر، مولودًا من أمه كما كان من قبل. كان محبوبًا لديهن، أما أبناؤهن الآخرون فلم يكونوا كذلك.
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
وكانت علامته هذه: علامة ذهبية على الجانب الشمالي. وبين أولئك المئة من الأبناء صار هو الأفضل، حتى في الفضائل.
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
ثم مضى ذلك المعلّم لسوماكا إلى العالم الأعلى؛ ثم مضى سوماكا هو أيضًا إلى العالم الأعلى متبعًا إياه.
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
ثم رآه يُطبخ في تلك الجحيم المرعبة، فسأله: "يا ثنائي الميلاد، لماذا تُطبخ في الجحيم؟"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
فقال له ذلك المعلّم، وهو يحترق بشدة في النار: "أيها الملك، لقد جعلتك تقوم بالقربان؛ وهذه ثمرة ذلك الفعل."
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
فلما سمع ذلك قال الحكيم الملكي لملك الدارما: "سأدخل هنا؛ فليُطلق سراح كاهني المُقرِّب."
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
فبسببي وحدي يُطبخ هذا العظيم المبارك في نار الجحيم؛ لذلك سأضع نفسي في الجحيم، فليُطلق سراح المعلم.
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
أيها الملك، ثمرة الفاعل لا يتمتع بها غيره أبدًا؛ يا أفضل المتكلمين، هذه الثمار تبدو كأنها لك.
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
لا أرغب في العوالم المباركة بغير المعلم الناطق بالبراهمان؛ أتمنى أن أسكن معه وحده في مسكن الآلهة.
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
سواء في الجحيم أو في مكان آخر، أيها ملك الدارما، فأنا بعملي مساوٍ له؛ أيها الإله، فليكن ثمر الحسنة والسيئة هذا متساويًا لنا كليهما.
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
إن كانت هذه رغبتك أيها الملك، فتمتع بالثمرة معه؛ وبعد أن تقيم معه زمنًا مساويًا، ستنال بعد ذلك مصيرًا حسنًا.
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
قال لوماشا: فعل الملك ذو العينين كاللوتس كل ذلك بالطريقة نفسها. ولما زال ذنبه تحرر منه مع معلمه.
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
أيها الملك، نال الرغبات الحسنة التي كسبها بنفسه بعمله. ومع ذلك البراهمي معلمه صار محبوبًا لدى معلمه.
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
هذا هو مسكنه المقدس الذي يتألق هنا في شدته. والإنسان الذي يقيم هنا صابرًا ست ليالٍ ينال مصيرًا حسنًا.
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
أيها ملك الملوك، سنقيم نحن أيضًا هنا ست ليالٍ، متحررين من الحزن ومتحكمين بأنفسنا. فاستعد، يا خير الكورو.