മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഏതെല്ലാം എങ്ങനെ ചെയ്യണമോ അതെല്ലാം അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുക. പുത്രകാമനയാൽ അങ്ങയുടെ വാക്കുകളെല്ലാം ഞാൻ അനുസരിക്കും.
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
പിന്നെ അവൻ ആ ജന്തുവിനെ ഉപയോഗിച്ച് സോമകനെക്കൊണ്ട് യാഗം ചെയ്യിച്ചു. എന്നാൽ കരുണ നിറഞ്ഞ അമ്മമാർ ബലമായി പുത്രനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
"അയ്യോ, ഞങ്ങൾ നശിച്ചു!" എന്നു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്, കഠിന ദുഃഖത്താൽ തളർന്ന അമ്മമാർ അവനെ വലതുകൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
ഇടതുകൈയിൽ പിടിച്ച് യാജകനും വലിക്കുന്നു. ദുഃഖിതരായ കുരരിപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ ആ പുത്രനെ വലിച്ചകറ്റി.
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
അവനെ വിധിപ്രകാരം വധിച്ച്, അവന്റെ വപ (കൊഴുപ്പ്) അവൻ ഹോമിച്ചു. വപ ഹോമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗന്ധം അമ്മമാർ ആഘ്രാണിച്ചു.
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
കുരുനന്ദനാ! ദുഃഖാർത്തരായി അവർ പെട്ടെന്ന് നിലത്തുവീണു. പിന്നെ ആ രാജപത്നിമാരെല്ലാം തങ്ങളുടെ ഗർഭങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
പിന്നീട് പത്തു മാസങ്ങൾക്കുശേഷം, പ്രജകളുടെ നാഥാ, സോമകന് നൂറു പുത്രന്മാർ പൂർണരായി ജനിച്ചു; ഹേ ഭാരതാ, ആ എല്ലാ (ഭാര്യമാരിലും) നിന്ന്.
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
ജന്തു മൂത്തവനായി മുമ്പത്തെപ്പോലെ മാതാവിൽത്തന്നെ ജനിച്ചു; അവൻ അവർക്ക് പ്രിയനായിരുന്നു, അവരുടെ മറ്റു സ്വന്തം പുത്രന്മാർ അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല.
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
അവന്റെ ലക്ഷണം ഇതായിരുന്നു: വടക്കുവശത്ത് ഒരു സ്വർണ്ണ അടയാളം ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ നൂറു പുത്രന്മാരിൽ അവൻ ഗുണങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായി.
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
പിന്നീട് സോമകന്റെ ആ ഗുരു പരമലോകത്തേക്ക് പോയി; പിന്നീട് സോമകനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നാലെ പരമലോകത്തേക്ക് പോയി.
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ ഭയങ്കര നരകത്തിൽ അദ്ദേഹം വേവുന്നത് കണ്ടു; അവനോട് ചോദിച്ചു: "ഹേ ദ്വിജാ, നീ നരകത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് വേവുന്നു?"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
അപ്പോൾ തീയിൽ വളരെ വേവുന്ന ആ ഗുരു അവനോട് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് യജ്ഞം ചെയ്യിച്ചു; ആ കർമ്മത്തിന്റെ ഫലമാണിത്."
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
ഇതു കേട്ട് ആ രാജർഷി ധർമ്മരാജനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ പ്രവേശിക്കാം; എന്റെ യാജകനെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ."
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
എന്റെ കാരണത്താലാണ് ആ മഹാഭാഗൻ നരകാഗ്നിയിൽ വേവുന്നത്; അതിനാൽ ഞാൻ തന്നെ നരകത്തിൽ നിൽക്കാം; ഗുരുവിനെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
രാജാവേ, കർത്താവിന്റെ ഫലം മറ്റൊരാൾ ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കുന്നില്ല; വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ ഫലങ്ങൾ നിന്റേതായിത്തന്നെ കാണപ്പെടുന്നു.
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
ബ്രഹ്മവാദിയായ ഗുരുവില്ലാതെ പുണ്യലോകങ്ങൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമേ ദേവലോകത്ത് വസിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
ധർമ്മരാജാവേ, നരകത്തിലായാലും മറ്റെവിടെയായാലും, കർമ്മത്താൽ ഞാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനു തുല്യനാണ്; ദേവാ, പുണ്യപാപഫലം ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും തുല്യമാകട്ടെ.
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
നിന്റെ ആഗ്രഹം ഇതാണെങ്കിൽ, രാജാവേ, ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഫലം അനുഭവിക്കുക; തുല്യകാലം ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞ ശേഷം നീ സദ്ഗതി പ്രാപിക്കും.
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
ലോമശൻ പറഞ്ഞു: താമരക്കണ്ണുള്ള രാജാവ് എല്ലാം അപ്രകാരം ചെയ്തു. പാപം ക്ഷയിച്ചതിനാൽ അവൻ ഗുരുവിനോടൊപ്പം വിമുക്തനായി.
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
രാജാവേ, അവൻ തന്റെ കർമ്മത്താൽ സ്വയം നേടിയ ശുഭകാമനകൾ പ്രാപിച്ചു. ആ ബ്രാഹ്മണ ഗുരുവിനോടൊപ്പം അവൻ ഗുരുവിന് പ്രിയനായി.
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
ഇതാണ് അവന്റെ പുണ്യാശ്രമം; ഇവിടെ അത് ശോഭിക്കുന്നു. ഇവിടെ ക്ഷമയോടെ ആറു രാത്രി വസിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സദ്ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
രാജേന്ദ്രാ, നമുക്കും ഇവിടെത്തന്നെ ദുഃഖരഹിതരായി, മനസ്സടക്കി ആറു രാത്രി വസിക്കാം. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, തയ്യാറാകൂ.