Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 3.129

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

3.129.1

ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥

బ్రాహ్మణుడా, ఏది ఎలా చేయాలో, దానిని అలాగే చేయండి. పుత్రకాంక్షతో మీ మాటలన్నిటినీ నేను చేస్తాను.

3.129.2

ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥

తరువాత అతడు ఆ జంతువుతో సోమకునితో యాగం చేయించాడు. కానీ దయతో నిండిన తల్లులు బలవంతంగా కొడుకును లాగివేశారు.

3.129.3

हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥

"అయ్యో, మేము నశించాము!" అని అరుస్తూ, తీవ్ర శోకంతో కొట్టబడిన తల్లులు అతడిని కుడి చేతితో పట్టుకుని లాగారు.

3.129.4

सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥

ఎడమ చేతిని పట్టుకుని యాజకుడు కూడా లాగుతున్నాడు. బాధలో ఉన్న కురరి పక్షులవలె ఆ కొడుకును లాగి తీసుకెళ్లారు.

3.129.5

विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥

అతడిని విధిప్రకారం వధించి, అతని వపను (కొవ్వు) హోమం చేశాడు. వపను హవిస్సుగా సమర్పిస్తుండగా, ఆ వాసనను తల్లులు పీల్చారు.

3.129.6

आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥

కురునందనా! బాధతో వారు ఒక్కసారిగా నేలపై పడిపోయారు. అప్పుడు ఆ రాణులందరూ తమ గర్భాలను కోల్పోయారు.

3.129.7

ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥

తరువాత పది నెలలలో, ప్రజల ప్రభువా, సోమకునికి పూర్తి నూరుగురు కుమారులు జన్మించారు; ఓ భారతా, ఆ స్త్రీలందరి ద్వారా.

3.129.8

जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥

జంతు పెద్దవాడిగా తల్లి గర్భంలోనే పూర్వంలాగే జన్మించాడు; అతడు ఆమెలకు ప్రియుడయ్యాడు, వారి ఇతర స్వంత కుమారులు అలా కాదు.

3.129.9

तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥

అతని లక్షణం ఇది: ఉత్తర పార్శ్వంలో బంగారు చిహ్నం ఉండేది; ఆ నూరుగురు కుమారులలో అతడు గుణాలలో కూడా శ్రేష్ఠుడయ్యాడు.

3.129.10

ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥

తరువాత సోమకుని గురువు ఆ పరమ లోకానికి వెళ్లాడు; తరువాత సోమకుడు కూడా అతని వెనుకే పరమ లోకానికి వెళ్లాడు.

3.129.11

अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥

అప్పుడు అతడు ఆ భయంకర నరకంలో అతడు వేగుతుండటం చూశాడు; అతనిని అడిగాడు: "ఓ ద్విజా, నీవు ఎందుకు నరకంలో వేగుతున్నావు?"

3.129.12

तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥

అప్పుడు అగ్నితో తీవ్రంగా వేగుతున్న ఆ గురువు అతనితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజా, నేను నిన్ను యజ్ఞం చేయించాను; ఇది ఆ కర్మ ఫలం."

3.129.13

एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥

ఇది విని ఆ రాజర్షి ధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు: "నేను ఇక్కడే ప్రవేశిస్తాను; నా యాజకుడిని విడిచిపెట్టండి."

3.129.14

मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥

నా కారణంగానే ఆ మహాభాగుడు నరకాగ్నిలో మాడుతున్నాడు; కాబట్టి నేనే నరకంలో నిలుస్తాను; గురువును విడిచిపెట్టండి.

3.129.15

नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥

ఓ రాజా, కర్త ఫలాన్ని మరొకరు ఎప్పుడూ అనుభవించరు; వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా, ఈ ఫలాలు నీవే అనుభవిస్తున్నట్టు కనిపిస్తున్నాయి.

3.129.16

पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥

బ్రహ్మవాది అయిన గురువు లేకుండా పుణ్యలోకాలను నేను కోరను; ఇతనితోనే దేవలోకంలో నివసించాలని కోరుకుంటున్నాను.

3.129.17

नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥

ఓ ధర్మరాజా, నరకంలోనైనా మరెక్కడైనా, కర్మచేత నేను ఇతనితో సమానుడినే; ఓ దేవా, పుణ్యపాపఫలం మా ఇద్దరికీ సమానమగుగాక.

3.129.18

यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥

నీ కోరిక ఇదైతే, ఓ రాజా, ఇతనితో కలిసి ఫలాన్ని అనుభవించు; సమాన కాలం ఇతనితో ఉన్న తర్వాత నీకు సద్గతి లభిస్తుంది.

3.129.19

स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥

లోమశుడు ఇలా అన్నాడు: కమలనేత్రుడైన ఆ రాజు అన్నీ అలాగే చేశాడు. పాపం క్షీణించడంతో అతడు గురువుతో కలిసి విముక్తుడయ్యాడు.

3.129.20

लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥

రాజా, అతడు తన కర్మద్వారా స్వయంగా జయించిన శుభ కోరికలను పొందాడు. ఆ బ్రాహ్మణ గురువుతోనే అతడు గురువుకు ప్రియుడయ్యాడు.

3.129.21

एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥

ఇది అతని పవిత్ర ఆశ్రమం, ఇక్కడ అది ప్రకాశిస్తోంది. ఇక్కడ క్షమాశీలుడై ఆరు రాత్రులు నివసించే మనిషి సద్గతిని పొందుతాడు.

3.129.22

एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥

రాజేంద్రా, మనమూ ఇక్కడే దుఃఖరహితులమై, మనస్సును నియంత్రించుకుని ఆరు రాత్రులు నివసిద్దాం. కురువంశశ్రేష్ఠా, సిద్ధంగా ఉండు.