Mahābhārata · Adhyāya 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
O Brahmane, was auch zu tun ist, tue es genau so; aus Verlangen nach einem Sohn werde ich alle deine Worte erfüllen.
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
Dann ließ er Somaka das Opfer mit jenem Geschöpf vollziehen; doch die Mütter, voller Mitleid, zerrten den Sohn gewaltsam fort.
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
Mit dem Ruf "Weh, wir sind verloren!" packten die von tiefem Schmerz getroffenen Mütter ihn an der rechten Hand und zerrten ihn zurück.
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
Auch der Opferpriester packte die linke Hand und zog; wie betrübte Fischadler zerrten sie den Sohn fort.
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
Nachdem er ihn der Vorschrift gemäß geschlachtet hatte, opferte er sein Fett ins Feuer; und während das Fett geopfert wurde, rochen die Mütter seinen Duft.
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
O Freude der Kurus! In Qual fielen sie plötzlich zu Boden; und da verloren alle diese königlichen Gattinnen ihre ungeborenen Kinder.
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
Dann, nach zehn Monaten, o Herr der Völker, wurden Somaka hundert vollständige Söhne geboren, von allen diesen, o Bhārata.
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
Jantu wurde der Älteste, geboren aus seiner Mutter wie zuvor. Er war ihnen lieb, aber ihre anderen eigenen Söhne waren nicht so lieb.
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
Und dies war sein Kennzeichen: ein goldenes Mal an der nördlichen Seite. Unter jenen hundert Söhnen wurde er der Vorzüglichste, auch an Tugenden.
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
Dann ging jener Lehrer Somakas in die höchste Welt; danach ging auch Somaka in die höchste Welt, ihm folgend.
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
Dann sah er ihn in jener schrecklichen Hölle gekocht werden und fragte ihn: "O Zweimalgeborener, warum wirst du in der Hölle gekocht?"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
Da sprach jener Lehrer, der heftig im Feuer brannte, zu ihm: "O König, ich ließ dich das Opfer vollziehen; dies ist die Frucht jener Tat."
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
Als der königliche Weise dies hörte, sprach er zum König des Dharma: »Ich werde hier eintreten; mein Opferpriester soll freigelassen werden.«
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
Meinetwegen wird dieser Hochbegünstigte im Höllenfeuer gekocht; so werde ich mich selbst in die Hölle begeben — der Lehrer soll freigelassen werden.
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
O König, die Frucht des Handelnden genießt niemals ein anderer; o Bester der Redner, diese Früchte erscheinen als die deinen.
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
Ich begehre die verdienstvollen Welten nicht ohne den Lehrer, der das Brahman verkündet; ich möchte mit ihm allein in der Wohnstatt der Götter weilen.
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
Ob in der Hölle oder anderswo, o König des Dharma, durch meine Tat bin ich ihm gleich; o Gott, möge diese Frucht von Verdienst und Schuld für uns beide gleich sein.
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
Wenn dies dein Wunsch ist, o König, so genieße die Frucht zusammen mit ihm; nachdem du eine gleich lange Zeit mit ihm verweilt hast, wirst du danach eine gute Bestimmung erlangen.
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
Lomaśa sprach: Der lotusäugige König tat all dies auf die gleiche Weise. Da seine Sünde vergangen war, wurde er zusammen mit seinem Lehrer davon befreit.
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
O König, er erlangte die guten Wünsche, die er selbst durch seine Tat errungen hatte. Zusammen mit eben jenem brahmanischen Lehrer wurde er seinem Lehrer lieb.
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
Dies ist seine heilige Einsiedelei, die hier in ihrer Strenge erstrahlt. Ein Mensch, der hier geduldig sechs Nächte verweilt, erlangt ein gutes Schicksal.
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
O König der Könige, auch wir werden hier sechs Nächte verweilen, frei von Kummer und mit beherrschtem Selbst. Sei bereit, o Bester der Kurus.