ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾವುದು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು. ಪುತ್ರಕಾಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ಪ್ರಾಣಿಯಿಂದ ಸೋಮಕನಿಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಕರುಣೆ ತುಂಬಿದ ತಾಯಂದಿರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದರು.
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
"ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ನಾಶವಾದೆವು!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ತೀವ್ರ ಶೋಕದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ತಾಯಂದಿರು ಅವನನ್ನು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದರು.
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
ಎಡಗೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯಾಜಕನೂ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ನೋವಿನಲ್ಲಿರುವ ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಆ ಮಗನನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
ಅವನನ್ನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ವಧಿಸಿ, ಅವನ ವಪೆಯನ್ನು (ಕೊಬ್ಬು) ಅವನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದನು. ವಪೆಯನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಾಯಂದಿರು ಅದರ ಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿದರು.
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
ಕುರುನಂದನ! ನೋವಿನಿಂದ ಅವರು ಏಕಾಏಕಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ಆಗ ಆ ರಾಣಿಯರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
ನಂತರ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸೋಮಕನಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಓ ಭಾರತನೇ, ಆ ಎಲ್ಲ (ಪತ್ನಿಯರಿಂದ).
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
ಜಂತು ಹಿರಿಯವನಾಗಿ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು, ಅವರ ಇತರ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರರು ಹಾಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
ಅವನ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ: ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಗುರುತು ಇತ್ತು; ಆ ನೂರು ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಅವನು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು.
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
ನಂತರ ಸೋಮಕನ ಆ ಗುರು ಪರಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ತರುವಾಯ ಸೋಮಕನೂ ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಪರಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ಭಯಂಕರ ನರಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೇಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನೀನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬೇಯುತ್ತಿರುವೆ?"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
ಆಗ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಗುರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೆನು; ಇದು ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲ."
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಯಾಜಕನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ."
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಆ ಮಹಾಭಾಗನು ನರಕಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೇ ನರಕದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ; ಗುರುವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ.
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕರ್ತನ ಫಲವನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಫಲಗಳು ನಿನ್ನವೇ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಯಾದ ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವನೊಂದಿಗೇ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
ಓ ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ನರಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಬೇರೆಡೆಯಾಗಲಿ, ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಇವನಿಗೆ ಸಮನು; ಓ ದೇವನೇ, ಪುಣ್ಯಪಾಪಫಲ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮವಾಗಲಿ.
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟವೇ ಇದಾದರೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಇವನೊಂದಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು; ಸಮಾನ ಕಾಲ ಇವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಬಳಿಕ ನಿನಗೆ ಸದ್ಗತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
ಲೋಮಶ ಹೇಳಿದನು: ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ರಾಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಪಾಪ ಕ್ಷೀಣವಾದುದರಿಂದ ಅವನು ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದನು.
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
ರಾಜನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ತಾನೇ ಗೆದ್ದ ಶುಭ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಅವನು ಗುರುಪ್ರಿಯನಾದನು.
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
ಇದೇ ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮ, ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಾಶೀಲನಾಗಿ ಆರು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಾವೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ದುಃಖರಹಿತರಾಗಿ, ಆತ್ಮನಿಯಮದಿಂದ ಆರು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸೋಣ. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಿದ್ಧನಾಗು.