ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ଯାହା ଯେପରି କରିବାର ତାହା ସେପରି ହିଁ କରନ୍ତୁ। ପୁତ୍ରକାମନାରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବି।
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ସେହି ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ସୋମକଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ। କିନ୍ତୁ କରୁଣାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମାତାମାନେ ବଳପୂର୍ବକ ପୁତ୍ରକୁ ଟାଣି ନେଲେ।
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
"ହାୟ, ଆମେ ମରିଗଲୁ!" ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରି, ତୀବ୍ର ଶୋକରେ ଆହତ ମାତାମାନେ ତାହାକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରି ଟାଣିଲେ।
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
ବାମ ହାତ ଧରି ଯାଜକ ମଧ୍ୟ ଟାଣୁଥିଲେ। ପୀଡ଼ିତ କୁରରୀ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପରି ସେହି ପୁତ୍ରକୁ ଟାଣି ଦୂରକୁ ନିଆଗଲା।
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
ତାକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ବଧ କରି ସେ ତାର ବପା (ଚର୍ବି) ହୋମ କଲେ। ବପା ଆହୁତି ଦିଆଯାଉଥିବା ବେଳେ ମାତାମାନେ ତାର ଗନ୍ଧ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ! ଦୁଃଖରେ ଆର୍ତ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ଖସି ପଡ଼ିଲେ। ତା'ପରେ ସେହି ରାଜରାଣୀମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଗର୍ଭ ହରାଇଲେ।
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
ତା'ପରେ ଦଶ ମାସରେ, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସୋମକଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶହେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ହେ ଭାରତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ।
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
ଜନ୍ତୁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ହେଲା, ପୂର୍ବ ପରି ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ; ସେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ନିଜ ପୁତ୍ରମାନେ ସେପରି ନ ଥିଲେ।
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
ତାହାର ଲକ୍ଷଣ ଏହି ଥିଲା: ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚିହ୍ନ ଥିଲା; ସେହି ଶହେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଗୁଣରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା।
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
ତା'ପରେ ସୋମକଙ୍କର ସେ ଗୁରୁ ପରମ ଲୋକକୁ ଗଲେ; ପରେ ସୋମକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ପରମ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
ତା'ପରେ ସେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ନର୍କରେ ତାଙ୍କୁ ରନ୍ଧା ହେଉଥିବା ଦେଖିଲା; ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲା: "ହେ ଦ୍ୱିଜ, ତୁମେ ନର୍କରେ କାହିଁକି ରନ୍ଧା ହେଉଛ?"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
ତେବେ ଅଗ୍ନିରେ ଅତ୍ୟଧିକ ରନ୍ଧା ହେଉଥିବା ସେ ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରାଇଥିଲି; ଏହା ସେହି କର୍ମର ଫଳ।"
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
ଏହା ଶୁଣି ସେ ରାଜର୍ଷି ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏଠାରେ ହିଁ ପ୍ରବେଶ କରିବି; ମୋ ଯାଜକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ।"
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
ମୋ ପାଇଁ ହିଁ ସେ ମହାଭାଗ ନରକାଗ୍ନିରେ ପକାଯାଉଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ନିଜକୁ ନରକରେ ରଖିବି; ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉ।
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କର୍ତ୍ତାର ଫଳ ଅନ୍ୟ କେହି କେବେ ଭୋଗ କରେ ନାହିଁ; ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଫଳଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ହିଁ ଦିଶୁଛି।
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଗୁରୁ ବିନା ମୁଁ ପୁଣ୍ୟଲୋକ କାମନା କରେ ନାହିଁ; ଏହାଙ୍କ ସହିତ ହିଁ ଦେବଲୋକରେ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
ହେ ଧର୍ମରାଜ, ନରକରେ ହେଉ ବା ଅନ୍ୟତ୍ର, କର୍ମରେ ମୁଁ ଏହାଙ୍କ ସମାନ; ହେ ଦେବ, ପୁଣ୍ୟପାପର ଏ ଫଳ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର ସମାନ ହେଉ।
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
ଯଦି ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଏମିତି ହିଁ, ହେ ରାଜନ୍, ତେବେ ଏହାଙ୍କ ସହିତ ଫଳ ଭୋଗ କର; ସମାନ କାଳ ଏହାଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ପରେ ତୁମେ ସଦ୍ଗତି ପାଇବ।
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
ଲୋମଶ କହିଲେ: କମଳନୟନ ରାଜା ସବୁକିଛି ସେହିପରି କଲେ। ପାପ କ୍ଷୀଣ ହେବାରୁ ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେ ନିଜ କର୍ମରେ ନିଜେ ଜିତିଥିବା ଶୁଭ କାମନା ପାଇଲେ। ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ସେ ଗୁରୁପ୍ରିୟ ହେଲେ।
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
ଏହା ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ, ଯାହା ଏଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାରେ କ୍ଷମାଶୀଳ ହୋଇ ଛଅ ରାତ୍ରି ବାସ କରେ, ସେ ସଦ୍ଗତି ପାଏ।
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଶୋକରହିତ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ହୋଇ ଛଅ ରାତ୍ରି ବାସ କରିବା। ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।