மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.129.1
ब्रह्मन्यद्यद्यथा कार्यं तत्कुरुष्व तथातथा ।
पुत्रकामतया सर्वंकरिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१२९.१ ॥
பிராமணரே, எது எவ்வாறு செய்யப்பட வேண்டுமோ, அதை அவ்வாறே செய்யுங்கள். புத்திரனை விரும்புவதால் உங்கள் சொல் அனைத்தையும் நான் செய்வேன்.
3.129.2
ततः स याजयामास सोमकं तेन जन्तुना ।
मातरस्तु बलातपुत्रमपाकार्षुः कृपान्विताः ॥ ३.१२९.२ ॥
பின்னர் அவர் அந்த உயிரினத்தைக் கொண்டு சோமகனுக்கு யாகம் செய்வித்தார். ஆனால் இரக்கம் நிறைந்த தாய்மார் பலவந்தமாக மகனை இழுத்துச் சென்றனர்.
3.129.3
हा हताः स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहताः ।
तं मातरः प्त्यकर्षन्गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ ३.१२९.३ ॥
"ஐயோ, நாங்கள் அழிந்தோம்!" என்று கதறி, கடும் துயரால் தாக்கப்பட்ட தாய்மார் அவனை வலக் கையால் பற்றி இழுத்தனர்.
3.129.4
सव्ये पाणौ गृहीत्वा तु याजकोपि स्म कर्षति ।
कुररीणामिवार्तानामपाकृष्य तु तं सुतम् ॥ ३.१२९.४ ॥
இடது கையைப் பற்றி யாகம் செய்விப்பவரும் இழுத்தார். துயருற்ற குரரிப் பறவைகளைப் போல, அந்த மகனை இழுத்து விலக்கினர்.
3.129.5
विशस्य चैनं विधिवद्वपामस्य जुहाव सः ।
वपायां हूयमानायां गन्धमाघ्राय मातरः ॥ ३.१२९.५ ॥
அவனை முறைப்படி வெட்டி, அவனது வபையை (கொழுப்பை) அவர் ஹோமம் செய்தார். வபை ஆகுதியாக இடப்பட்டபோது, அதன் நறுமணத்தை அம்மாக்கள் முகர்ந்தனர்.
3.129.6
आर्ता निपेतुः सहसा पृथिव्यां कुरुनन्दन ।
सर्वाश्च गर्भानलबंस्ततस्ताः पार्थिवाङ्गनाः ॥ ३.१२९.६ ॥
குரு குலமகிழ்ச்சியே! துயருற்ற அவர்கள் திடீரென நிலத்தில் வீழ்ந்தனர். பின்னர் அந்த அரசியர் அனைவரும் தங்கள் கருக்களை இழந்தனர்.
3.129.7
ततो दशसु मासेषु सोमकस्य विशांपते ।
जज्ञे पुत्रशतं पूर्णं तासु सर्वासु भारत ॥ ३.१२९.७ ॥
பின்னர் பத்து மாதங்களில், மக்களின் தலைவரே, சோமகனுக்கு முழுமையான நூறு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் அந்த (மனைவியர்) மூலமாக, பாரதனே.
3.129.8
जन्तुर्ज्येष्ठः समभवज्जनित्र्यामेव पूर्ववत् ।
स तासामिष्ट एवासीन्न तथाऽन्ये निजाः सुताः ॥ ३.१२९.८ ॥
ஜந்து மூத்தவனாக முன்போலவே தாயின் வயிற்றில் தோன்றினான்; அவன் அவர்களுக்கு அன்பானவனாக இருந்தான், அவர்களுடைய மற்ற சொந்த புதல்வர்கள் அவ்வாறு இல்லை.
3.129.9
तच्च लक्षणमस्यासीत्सौवर्णं पार्श्व उत्तरे ।
तस्मिन्पुत्रशते चाग्र्यः स बभूव गुणैरपि ॥ ३.१२९.९ ॥
அவனுடைய அடையாளம் இதுவே: வடக்குப் பக்கத்தில் ஒரு பொன் நிறக் குறி இருந்தது; அந்த நூறு புதல்வர்களிலும் அவன் குணங்களிலும் முதன்மையானவனானான்.
3.129.10
ततः स लोकमगमत्सोमकस्य गुरुः परम् ।
अन्वक्षमेव पश्चात्तु सोमकोप्यगमत्परम् ॥ ३.१२९.१० ॥
பின்னர் சோமகனின் அந்த குரு உயர்ந்த உலகிற்குச் சென்றார்; பின்னர் சோமகனும் அதன் பின்னாலேயே உயர்ந்த உலகிற்குச் சென்றான்.
3.129.11
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः ।
तमपृच्छत्किमर्थं त्वं नरके पच्यसे द्विज ॥ ३.१२९.११ ॥
பின்னர் அவன் அந்த கொடிய நரகத்தில் அவர் வேகுவதைக் கண்டான்; அவனிடம் கேட்டான்: "ஓ துவிஜரே, நீங்கள் ஏன் நரகத்தில் வேகுகிறீர்கள்?"
3.129.12
तमब्रवीद्गुरुः सोऽथ पच्यमानोऽग्निना भृशम् ।
त्वं मया याजितो राजंस्तस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.१२९.१२ ॥
அப்போது நெருப்பால் மிகவும் வேகிக்கொண்டிருந்த அந்த குரு அவனிடம் கூறினார்: "அரசே, நான் உன்னைக் கொண்டு யாகம் செய்வித்தேன்; இது அந்தச் செயலின் பலன்."
3.129.13
एतच्छ्रुत्वा स राजर्षिर्धर्मराजमथाब्रवीत् ।
अहमत्र प्रवेक्ष्यामि मुच्यतां मम याजकः ॥ ३.१२९.१३ ॥
இதைக் கேட்ட அந்த ராஜரிஷி தர்மராஜனிடம் கூறினார்: "நான் இங்கேயே நுழைவேன்; என் யாஜகர் விடுவிக்கப்படட்டும்."
3.129.14
मत्कृते हि महाभागः पच्यते नरकाग्निना ।
सोहमात्मानमाधास्ये नरके मुच्यतां गुरुः ॥ ३.१२९.१४ ॥
என் காரணமாகவே அந்த மகாபாகன் நரகாக்னியால் வேகிறான்; ஆகவே நானே நரகத்தில் என்னை நிறுத்துவேன்; குரு விடுவிக்கப்படட்டும்.
3.129.15
नान्य कर्तुः फलं राजन्नुपभुङ्क्ते कदाचन ।
इमानि तव दृश्यन्ते फलानि वदतांवर ॥ ३.१२९.१५ ॥
ஓ அரசே, செயல்புரிந்தவனின் பலனை வேறொருவன் ஒருபோதும் அனுபவிப்பதில்லை; பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே, இந்தப் பலன்கள் உன்னுடையவையாகவே காணப்படுகின்றன.
3.129.16
पुण्यान्न कामये लोकानृतेऽहं ब्रह्मवादिनम् ।
इच्छाम्यहमननैव सह वस्तुं सुरालये ॥ ३.१२९.१६ ॥
பிரம்மவாதியான குருவின்றி புண்ணிய உலகங்களை நான் விரும்பவில்லை; இவருடனேயே தேவலோகத்தில் வசிக்க விரும்புகிறேன்.
3.129.17
नरके वा धर्मराज कर्मणाऽस्य समो ह्यहम् ।
पुण्यापुण्यफलं देव सममस्त्वावयोरिदम् ॥ ३.१२९.१७ ॥
ஓ தர்மராஜா, நரகத்திலானாலும் வேறெங்கானாலும், செயலால் நான் இவருக்கு சமமே; ஓ தேவனே, புண்ணிய பாவ பலன் இருவருக்கும் சமமாகட்டும்.
3.129.18
यद्येवमीप्सितं राजन्भुङ्खास्य सहितः फलम् ।
तुल्यकालं सहानेन पश्चात्प्राप्स्यसि सद्गतिम् ॥ ३.१२९.१८ ॥
உன் விருப்பம் இதுவானால், அரசே, இவருடன் சேர்ந்து பலனை அனுபவி; சமகாலம் இவருடன் இருந்த பின் நீ நல்ல கதியை அடைவாய்.
3.129.19
स चकार तथा सर्वं राजा राजीवलोचनः ।
क्षीणपापश्च तस्मात्स विमुक्तो गुरुणा सह ॥ ३.१२९.१९ ॥
லோமசர் கூறினார்: தாமரைக் கண்ணனான அரசன் அனைத்தையும் அவ்வாறே செய்தான். பாவம் அழிந்ததால் அவன் குருவுடன் சேர்ந்து அதிலிருந்து விடுபட்டான்.
3.129.20
लेभे कामाञ्शुभान्राजन्कर्मणा निर्जितान्स्वयम् ।
सह तेनैव विप्रेण गुरुणा स गुरुप्रियः ॥ ३.१२९.२० ॥
அரசே, அவன் தன் செயலால் தானே வென்ற நல்ல விருப்பங்களைப் பெற்றான். அந்த அந்தணக் குருவுடன் அவன் குருவுக்கு அன்புக்குரியவனானான்.
3.129.21
एष तस्याश्रमः पुण्यो य एषोग्रे विराजते ।
क्षान्त उष्यात्र षड्रात्रं प्राप्नोति सुगतिं नरः ॥ ३.१२९.२१ ॥
இதுவே அவனுடைய புனித ஆசிரமம்; இங்கே அது ஒளிர்கிறது. பொறுமையுடன் இங்கே ஆறு இரவுகள் தங்கும் மனிதன் நல்ல கதியை அடைகிறான்.
3.129.22
एतस्मिन्नपि राजेन्द्र वत्स्यामो विगतज्वराः ।
षड्रात्रं नियतात्मानः स़ज्जीभव कुरूद्वह ॥ ३.१२९.२२ ॥
அரசர்களின் அரசே, நாமும் இங்கேயே துயரமின்றி, மனதை அடக்கி ஆறு இரவுகள் வசிப்போம். குருக்களில் சிறந்தவனே, தயாராக இரு.