ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.130.1
सोमकस्याश्रमे पुण्ये धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
षड्रात्रमुष्य नियतो भ्रात्रादिभिररिंदमः।
तस्मान्निर्गम्य सहसा दिशं प्रायात्तथोत्तराम् ॥ ३.१३०.१ ॥
ਸੋਮਕ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਠਹਿਰੇ; ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਤਰੂਦਮਨ ਅਚਾਨਕ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਗਏ।
3.130.2
बहुदूरं ततो गत्वा वनं तत्र मनोहरम् ।
बहुपष्पफलाकीर्णं महानद्युपशोभितम् ॥ ३.१३०.२ ॥
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਮਨੋਹਰ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ।
3.130.3
दृष्ट्वा पप्रच्छ राजाऽसौ लोमशं मुनिसत्तमम् ।
किमिदं दृश्यते रम्यं वनं बहुमृगद्विजम् ॥ ३.१३०.३ ॥
ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਬਹੁਤ ਹਿਰਨਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਰਮਣੀਕ ਜੰਗਲ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?'
3.130.4
बहुपुष्पफलोपेतं मुनिसङ्घैर्निषेवितम् ।
स्रवन्त्या च समायुक्तं महत्या पुण्यतोयया ॥ ३.१३०.४ ॥
ਇਹ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
3.130.5
ऋषीणामाश्रमाः पुण्या दृश्यन्ते विविधा मुने ।
कस्यायमाश्रमः पुण्यः कस्येमे मुनयोऽमलाः।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं वद त्वं वदतांवर ॥ ३.१३०.५ ॥
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਮੁਨੀ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।
3.130.6
शृणु राजेनद्र भद्रं ते वनस्यास्य पुरातनम् ।
वृत्तान्तं निखिलेनाद्य प्रोच्यमानं मयाऽनघ ॥ ३.१३०.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸੁਣ, ਤੇਰਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਹੁਣ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਬਿਰਤਾਂਤ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
3.130.7
मृकण्डुपुत्रो मेधावी मार्कण्डेयो महामुनिः ।
बाल एव महाबुद्धिः सर्वविद्याविशारदः ॥ ३.१३०.७ ॥
ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾਮੁਨੀ ਬਾਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
3.130.8
मातापित्रोः प्रियं कुर्वंस्तपोर्थं वनमाविशत् ।
अत्राश्रमपदं कृत्वा तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ ३.१३०.८ ॥
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਤਪ ਲਈ ਬਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
3.130.9
ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशसंश्रयः ।
जलस्थः शिशिरे योगी बहुकालमवर्तत ॥ ३.१३०.९ ॥
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅਗਨੀਆਂ ਦਾ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਯੋਗੀ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਹਾ।
3.130.10
ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बः पादाङ्गुष्ठाग्रविष्ठितः ।
जितेन्द्रियो जितप्राणश्चिन्तयन्दृढमव्ययम्।
अनाहारो जितक्रोधश्चिरमेवमवर्तत ॥ ३.१३०.१० ॥
ਬਾਹਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਰੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਨਿਰਾਹਾਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਹਾ।
3.130.11
एतस्मिन्नन्तरे राजन्ननावृष्टिः सुदारुणा ।
संभूता सर्वसंहर्त्री तया दग्धं चराचरम् ॥ ३.१३०.११ ॥
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਚਰਾਚਰ ਸੜ ਗਿਆ।
3.130.12
अनावृष्ट्यां प्रवृत्तायां सर्वे च निधनं गताः ।
केचिदन्ये महात्मानो मुनयो द्विजपुङ्गवाः ॥ ३.१३०.१२ ॥
ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫੈਲਣ ਤੇ ਸਭ ਮਰ ਗਏ; ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁਝ ਮਹਾਤਮਾ ਮੁਨੀ ਵੀ।
3.130.13
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा सर्वाश्च योषितः ।
पशुपक्षिमृगाः सर्वे क्षुत्पिपासासमाकुलाः।
कृशाः शुष्कोष्ठकण्ठाश्च श्रान्ता भ्रान्ता विचेतसः ॥ ३.१३०.१३ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ, ਸਭ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁੱਕੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਥੱਕੇ, ਭਟਕੇ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਸਨ।
3.130.14
केनचित्पुण्यशेषेण मार्कण्डेयस्य धीमतः ।
आश्रमं शनकैः प्राप्ता मूर्च्छिताः सहसाऽपतन् ॥ ३.१३०.१४ ॥
ਕਿਸੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੱਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਹੁੰਚੇ; ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
3.130.15
समाधिविरतो योगी मार्कण्डेयो महातपाः ।
तद्वनं निबिडं दृष्ट्वा जनैः क्षुत्तृट्समाकलैः ॥ ३.१३०.१५ ॥
ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਜਾਗੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਯੋਗੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉਸ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵੇਖਿਆ।
3.130.16
दयार्द्रहृदयो योगी शिवं ध्यात्वा हृदम्बुजे ।
तेषां संरक्षणार्थाय वेदगन्धिस्वरेण सः।
आजुहाव तदा गङ्गां तपोयोगेन भारत ॥ ३.१३०.१६ ॥
ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਉਸ ਯੋਗੀ ਨੇ ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੇਦ-ਸੁਗੰਧ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ — ਹੇ ਭਾਰਤ — ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
3.130.17
गङ्गा समागता शीघ्रं तेनाहूताऽतिपावना ।
नाम्ना वेदनदीत्येव प्रख्याता लोकपावना ॥ ३.१३०.१७ ॥
ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਅਤਿ ਪਾਵਨ ਗੰਗਾ ਛੇਤੀ ਆ ਗਈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ ਵੇਦਨਦੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
3.130.18
पर्जन्यश्च समाहूतः सुखं वर्षति भारत ।
सस्यानि च समृद्धानि फलमूलान्यनेकशः।
संभूतान्यत्रराजेनद्र सर्वे ते रक्षिता जनाः ॥ ३.१३०.१८ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਮੇਘ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਇਥੇ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉਪਜੀਆਂ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
3.130.19
मार्कण्डेयं प्रशंसन्तो जनाः सर्वे द्विजात्तयः ।
चिरं सुखमवर्तन्त तेन संरक्षिता नृप ॥ ३.१३०.१९ ॥
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦ੍ਵਿਜ ਲੋਕ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਹੇ ਨ੍ਰਿਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਨ।
3.130.20
एवं विधाय रक्षां स सर्वेषां पुण्यकर्मणाम् ।
पुनश्चचार च तपः परमेश्वरतुष्टये ॥ ३.१३०.२० ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
3.130.21
एवं बहुतिथे काले प्रादुरासीन्महेश्वरः ॥ ३.१३०.२१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
3.130.22
दृष्ट्वा च सर्वदेवेशं चन्द्रमौलिमुमापतिम् ।
ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः सिद्धविद्याधरोरगैः ॥ ३.१३०.२२ ॥
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਮਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਸਮੇਤ—
3.130.23
गन्धर्वयक्षप्रवरैः सकिन्नरपतत्रिभिः ।
स्तूयमानं महादेवमव्ययं निष्कलं शिवम्।
प्रणनाम मुनिर्भक्त्या साष्टाङ्गं च पुनः पुनः ॥ ३.१३०.२३ ॥
ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤੁਤ ਹੁੰਦੇ ਅਵਿਅਯ, ਨਿਸ਼ਕਲ, ਸ਼ਿਵ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਾਸ਼ਟਾਂਗ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
3.130.24
प्रणम्योत्थाय सहसा बद्धाञ्जलिपुटो मुनिः ।
तुष्टाव विविधैः स्तोत्रैर्महादेवं जगत्पतिम् ॥ ३.१३०.२४ ॥
ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਵਿਵਿਧ ਸਤੋਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ, ਜਗਤਪਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
3.130.25
तमुवाच महादेवो मार्कण्डेयं महामुनिम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरदोस्मि मुने तव ॥ ३.१३०.२५ ॥
ਤਦ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਮਹਾਮੁਨੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਰ ਮੰਗ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਵਰਦਾਤਾ ਹਾਂ।"
3.130.26
एवं संबोधितस्तेन शिवेन परमात्मना ।
सगद्गदमिदं वाक्यमुवाच परमेश्वरम् ॥ ३.१३०.२६ ॥
ਪਰਮਾਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਗਦਗਦ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
3.130.27
नान्यं वरं वृणे शंभो …त्वत्पादपङ्कजे ।
भक्तिंह्यनन्यसुलभां स्व व्यभिचारिणीम् ॥ ३.१३०.२७ ॥
"ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ… ਤੇਰੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ, ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।"
3.130.28
एवमुक्तोऽथ मुनिना भरतगीश्वरेश्वरः ।
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं मार्कण्डेय महामुनिम् ॥ ३.१३०.२८ ॥
ਮੁਨੀ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਭਰਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਫਿਰ ਮਹਾਮੁਨੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ।
3.130.29
सम्यगाराधितः पित्रा तव पुत्रार्थमादरात् ॥ ३.१३०.२९ ॥
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
3.130.30
शतायुर्निर्गुणः पुत्रः शुभः षोडशवार्षिकः ।
उभयोरन्यमिच्छ त्वमित्युक्तः सोऽब्रवीच्च माम् ॥ ३.१३०.३० ॥
ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਗੁਣਹੀਣ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਪਰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚੁਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
3.130.31
निर्गुणो मास्तु देवेश शतायुः षोडशाब्दकः ।
सुगुणोऽस्तु सुतो मेऽद्य इति पित्रावृत पुरा ॥ ३.१३०.३१ ॥
ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਗੁਣਹੀਣ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸੌ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ — ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅੱਜ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
3.130.32
त्वया तप्तेन तपसा तोषितोऽहं भृशं मुने ।
दीर्घमायुर्मया दत्तं मृत्युश्च प्रतिषेधितः ॥ ३.१३०.३२ ॥
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੇਰੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
3.130.33
इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्यायमाश्रमः पुण्यस्तस्येमे मुनयोऽमलाः ॥ ३.१३०.३३ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਈਸ਼ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਮੁਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ।
3.130.34
अत्रैकरात्रमुषिताः सर्वे मृत्युं तरन्ति वै ।
अत्रैव भरतश्रेष्ठ प्रयतो वस भूमिप ॥ ३.१३०.३४ ॥
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੇ ਭੂਮੀਪਤੀ, ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਵੱਸ।