مهابهاراتا · أدهيايا 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
شفيتاكيتو ابن أودّالكا، الذي يُذكر في الأرض بأنه الأعلى عقلاً بين العارفين بالمانترات، فانظروا يا أبناء بانذو إلى ناسكه المليء بالأشجار التي تثمر أبداً.
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
هنا رأى شفيتاكيتو سارسفاتي بذاتها في هيئة جسد إنساني. وإذ فكّر: «سأعرف الكلام»، خاطب سارسفاتي التي تقدمت.
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
في هذا العصر كان هناك حكيمان، الأعلى في معرفة البراهمان، خال وابن أخت: أشتافكرا ابن كاهولا، وشفيتاكيتو ابن أودّالكا، المشهوران في الأرض.
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
قرب ملك فيدهة دخل الرجلان الثابتان، الخال وابن الأخت، إلى ساحة القربان، وغلبا في المناظرة الوندي وأمسكاه؛ وكلاهما لا يُقاس.
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
بعد أن غلبه في المناظرة، أغرقه في النهر.
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
ما الذي كانت عليه قدرة ذلك البراهمي الذي أمسك بمثل ذلك الوندي؟ وعلى أي موضوع كان الخلاف بين ذينك الاثنين، الذي جرى قرب ملك فيدهة؟
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
بأي سبب صار أشتافاكرا على هذه الحال؟ يا لوماشا، أخبرني بكل ذلك على حقيقته.
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
أيها الملك، كان لأودّالاكا تلميذ واحد مخلص اسمه كَهوْدا، كان حريصا على الخدمة مطيعا لإرادة معلمه، وقد درس زمنا طويلا.
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
احتقره البراهمة، ولكن المعلم لما علم بالإهانة أعطاه على الفور كل علمه، وزوّجه ابنته سوجاتا الكريمة النسب زوجةً له.
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
نشأ في رحمها جنين كالنار. فقال لأبيه وهو يدرس: "يا أبي، إنك تدرس طوال الليل؛ وهذا لا يبدو أنه يسير على وجهه الصحيح."
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
وقد أهانه ابنه أمام تلاميذه، فغضب الحكيم العظيم ولعن الجنين الذي في بطنه قائلا: "لأنك تتكلم بالاعوجاج وأنت في البطن، فستكون معوجًّا في ثمانية مواضع."
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
وُلد هكذا أعوج، واشتهر بين الناس باسم أشتافاكرا (ذو الثمانية انحناءات). وكان خاله شفيتاكيتو، وكان مساوياً له في العمر.
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
عندئذٍ، وقد أثقلتها الآلام بسبب الابن الذي ينمو في رحمها، ذهبت سُجاتا إلى الخلوة وقالت لزوجها هذا الكلام؛ وإذ كانت خالية من المال وتطلب الثروة، أخذت تتودد إليه.
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
أيها الحكيم العظيم، ماذا أفعل الآن؟ فهذا شهري العاشر. ليس عندي أي مال أعطيه، به أستطيع أن أتجاوز هذه المحنة.
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
ولما قالت له زوجته ذلك، ذهب كهودا إلى أبيه طلباً للمال. فأمسكه فاندين، الماهر في المناظرة، وأغرقه هنا في الماء.
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
عندئذٍ، ولما سمع أودالاكا من السائق أنه أُغرق في الماء في مناظرة، قال هناك لسُجاتا: يجب كتمان هذا الأمر المتعلق بأشتافاكرا.
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
وحفظت هي أيضًا تلك العبارة المقدسة. ومع أنه وُلد، لم يسمعها ذلك البراهمي؛ فكان يعدّ أودالاكا أباه، وكذلك كان أشتافاكرا يعدّ أخاه شفيتاكيتو أخاه.
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
ثم في السنة الثانية عشرة أمسك شفيتاكيتو بيد أشتافاكرا وهو جالس في حجر أبيه فجذبه بعيدًا. وقال للطفل الباكي: «هذا ليس حجر أبيك.»
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
وقد استقرت الكلمات القاسية التي نطق بها في قلبه حينها، فحزن حزنًا شديدًا. ولما عاد إلى البيت سأل البراهمي أمه: «أين أبي؟»
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
فأخبرته سوجاتا، وهي في غاية الحزن وخائفة من اللعنة، بالحقيقة. ولما عرف الأمر كله، قال البراهمي لشفيتاكيتو ليلًا كلامًا كهذا.
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
لنذهب إلى قربان الملك جاناكا؛ فقد سمعنا أن قربانه عجيب للغاية. هناك نستمع إلى جدال البراهمة، وهناك نأكل أفضل الطعام.
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
سيكون لكلينا فطنة، وسيكون هناك صوت ترتيل الفيدا المبارك الهادئ.
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
ذهب الاثنان، الخال وابن الأخت، إلى قربان الملك جاناكا المزدهر. وفي الطريق، لما التقيا بالملك، قال أشطافاكرا، وهو يُدفع جانبًا، هذه الكلمات.