ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
ಮಂತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ, ಉದ್ದಾಲಕನ ಮಗ ಶ್ವೇತಕೇತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾದವನು. ಪಾಂಡವರೇ, ಸದಾ ಫಲ ನೀಡುವ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿರಿ.
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತಕೇತು ನೇರವಾಗಿ ಮಾನವ ದೇಹರೂಪದ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. "ವಾಣಿಯನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯುವೆನು" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ವೇತಕೇತು ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಇಬ್ಬರು ಮುನಿಗಳಿದ್ದರು — ಮಾವ ಮತ್ತು ಅಳಿಯ. ಕಹೋಲನ ಮಗ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಮತ್ತು ಉದ್ದಾಲಕನ ಮಗ ಶ್ವೇತಕೇತು, ಇವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
ವಿದೇಹ ರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು — ಧೀರರಾದ ಮಾವ ಮತ್ತು ಅಳಿಯ — ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ವಾದದಲ್ಲಿ ವಂದಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಹಿಡಿದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಪ್ರಮೇಯರು.
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
ವಾದದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದನು.
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
ಅಂತಹ ವಂದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಂತಹ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು? ವಿದೇಹ ರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರ ವಿವಾದ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತು?
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಹಾಗಾದನು? ಲೋಮಶನೇ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು.
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಉದ್ದಾಲಕನಿಗೆ ಕಹೋಡ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ನಿಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯನಿದ್ದನು. ಅವನು ಸೇವಾಭಾವದವನು, ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸರಿಸುವವನು; ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದನು.
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಂಡರು. ಆದರೆ ಅವನಿಗಾದ ಅವಮಾನವನ್ನು ತಿಳಿದ ಗುರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ತಾನು ಕಲಿತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀಡಿದನು; ತನ್ನ ಸುಜಾತೆ ಎಂಬ ಮಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ತೇಜಸ್ವಿ ಮಗು ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ಅಪ್ಪಾ, ನೀವು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ; ಇದು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ."
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಆ ಮಹರ್ಷಿ (ಮಗನ ಮಾತಿನಿಂದ) ಅವಮಾನಿತರಾಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗರ್ಭಸ್ಥ ಶಿಶುವಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದರು: "ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀನು ಡೊಂಕಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಎಂಟು ಕಡೆ ಡೊಂಕಾಗಿರುವೆ."
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಡೊಂಕಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನ ಮಾವ ಶ್ವೇತಕೇತು; ಅವನು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದನು.
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
ಆಗ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಸುಜಾತೆ, ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ಧನವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ಧನವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸಿದಳು.
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಇದು ನನ್ನ ಹತ್ತನೆಯ ತಿಂಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕೊಡಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಯಾವ ಧನವೂ ಇಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಈ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಪಾರಾಗಬಲ್ಲೆನೇ?
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
ಪತ್ನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕಹೋಡ ಧನಕ್ಕಾಗಿ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಆಗ ವಾದವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ವಂದಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದನು.
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
ಆಗ ಉದ್ದಾಲಕನು ಸೂತನ ಮೂಲಕ ವಾದದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸುಜಾತೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನ ಕುರಿತಾದ ಈ ವಿಷಯ ಗುಪ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
ಅವಳೂ ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದಳು. ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಆ ವಿಪ್ರನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಉದ್ದಾಲಕನನ್ನು ತಂದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು, ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನೂ ಸಹೋದರ ಶ್ವೇತಕೇತುವನ್ನು ಸಹೋದರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತಕೇತು ತಂದೆಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದನು. ಅಳುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ, "ಇದು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ತೊಡೆಯಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
ಅವನು ಹೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತು ಆಗ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಯಿತು; ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ದುಃಖವಾಯಿತು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ವಿಪ್ರನು ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು, "ನನ್ನ ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿ?"
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ಸುಜಾತೆ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ಆ ವಿಪ್ರನು ಎಲ್ಲ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ರಾತ್ರಿ ಶ್ವೇತಕೇತುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
ಜನಕ ರಾಜನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಅವನ ಯಜ್ಞವು ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಾದವನ್ನು ಕೇಳೋಣ, ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಉಣ್ಣೋಣ.
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
ನಮಗೆ ವಿವೇಚನೆ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಶುಭಕರವೂ ಸೌಮ್ಯವೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷವೂ ಇರುವುದು.
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
ಆ ಮಾವ ಮತ್ತು ಸೋದರಳಿಯ ಇಬ್ಬರೂ ಜನಕ ರಾಜನ ಸಮೃದ್ಧ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ತಳ್ಳಿ ದೂರಕ್ಕೆ ಸರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.