มหาภารตะ · อัธยายะ 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
ศเวตเกตุ บุตรของอุทาลกะ ผู้ซึ่งได้รับการกล่าวขานบนโลกว่าเป็นผู้มีปัญญาเลิศในหมู่ผู้รู้มนตร์ โอ้บุตรแห่งปาณฑุ จงดูอาศรมของท่านเถิด ซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้ที่ให้ผลอยู่เสมอ
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
ที่นี่ ศเวตเกตุได้เห็นสรัสวดีด้วยตนเอง ในรูปร่างของร่างมนุษย์ เขาคิดว่า "เราจะได้รู้จักวาจา" จึงกล่าวกับสรัสวดีผู้ซึ่งเข้ามาหาตน
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
ในยุคนี้ มีฤๅษีสองท่านซึ่งเป็นผู้เลิศในความรู้เรื่องพรหมัน เป็นลุงกับหลาน คือ อัษฏาวักระ บุตรของกหละ และศเวตเกตุ บุตรของอุทาลกะ ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังบนโลก
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
ใกล้พระราชาแห่งวิเทหะ ฤๅษีทั้งสองผู้มั่นคง เป็นลุงกับหลาน เข้าไปในโรงยัญ และในการโต้วาทีได้เอาชนะและจับกุมนักขับกลอนชื่อวันทิน ทั้งสองท่านหาที่วัดมิได้
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
เมื่อชนะเขาในการโต้วาที ท่านก็ทำให้เขาจมลงในแม่น้ำ
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
พราหมณ์ผู้นั้นมีอานุภาพเพียงใด จึงสามารถจับกุมวันทินผู้เช่นนั้นได้ และการโต้เถียงระหว่างทั้งสองนั้นเกี่ยวกับเรื่องใด ซึ่งเกิดขึ้นใกล้พระราชาแห่งวิเทหะ
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
อัษฏาวักระกลายเป็นเช่นนั้นด้วยเหตุใด โอ้โลมศะ ขอท่านจงบอกข้าพเจ้าทั้งหมดนี้ตามความจริงเถิด
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
โอ้พระราชา อุทาลกะมีศิษย์ผู้ซื่อสัตย์คนหนึ่งชื่อกหฑะ เขาปรารถนาจะรับใช้ และเชื่อฟังความประสงค์ของอาจารย์ เขาศึกษาอยู่เป็นเวลานาน
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
พราหมณ์ทั้งหลายดูหมิ่นเขา แต่เมื่ออาจารย์ทราบถึงการดูถูกนั้น ท่านก็มอบความรู้ทั้งหมดให้แก่เขาในทันที และยกสุชาดาบุตรีผู้มีตระกูลของตนให้เป็นภรรยา
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
ในครรภ์ของนางได้เกิดทารกที่รุ่งโรจน์ดุจไฟ วันหนึ่งขณะที่บิดากำลังศึกษาอยู่ ทารกในครรภ์ได้กล่าวกับท่านว่า "พ่อ ท่านศึกษาตลอดทั้งคืน ดูเหมือนว่านี่จะไม่ดำเนินไปอย่างถูกต้องนัก"
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ถูกตำหนิต่อหน้าศิษย์ทั้งหลาย ท่านจึงด้วยความโกรธสาปทารกที่อยู่ในครรภ์ว่า "เพราะเจ้าพูดคดในขณะที่ยังอยู่ในครรภ์ เจ้าจะต้องคดงอแปดแห่งเป็นแน่"
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
ดังนั้นเขาจึงเกิดมาคดงอ และกลายเป็นที่รู้จักในหมู่มนุษย์ในนามอัษฏาวักระ ลุงของเขาคือศเวตเกตุ ซึ่งมีอายุเท่ากับเขา
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
ขณะนั้น สุชาดาถูกความทุกข์บีบคั้นจากบุตรที่เติบโตขึ้นในครรภ์ นางจึงไปอยู่ตามลำพังและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้กับสามี นางไร้ทรัพย์และปรารถนาความมั่งคั่ง จึงพยายามเอาใจเขา
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
โอ้มหาฤๅษี บัดนี้ข้าพเจ้าจะทำอย่างไรดี นี่เป็นเดือนที่สิบของข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าไม่มีทรัพย์สมบัติอันใดเลยที่จะให้ ซึ่งจะช่วยให้ข้าพเจ้าผ่านพ้นความทุกข์ยากนี้ไปได้
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
เมื่อภรรยากล่าวเช่นนี้ กหฑะจึงไปหาบิดาของตนเพื่อแสวงหาทรัพย์ แต่วันทินผู้ชำนาญการโต้วาที ได้จับตัวพราหมณ์ไว้แล้วให้จมน้ำลงที่นี่
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
เมื่ออุทาลกะได้ยินจากนักขับกลอนว่า บุตรของตนถูกทำให้จมน้ำในการโต้วาทีเช่นนั้น ท่านจึงกล่าวกับสุชาดาที่นั่นว่า เรื่องเกี่ยวกับอัษฏาวักระนี้ต้องเก็บเป็นความลับ
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
นางก็รักษามนตร์นั้นไว้เช่นกัน แม้เกิดมาแล้ว พราหมณ์น้อยก็มิได้ยินเรื่องนั้น เขาถือว่าอุทาลกะเป็นบิดาของตน และในทำนองเดียวกัน อัษฏาวักระก็ถือว่าศเวตเกตุผู้เป็นพี่ชายเป็นพี่ชายของตน
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
ต่อมาในปีที่สิบสอง ศเวตเกตุจับมืออัษฏาวักระซึ่งนั่งอยู่บนตักของบิดา แล้วลากเขาออกไป เมื่อเด็กร้องไห้ ศเวตเกตุกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่ตักของบิดาของเจ้า"
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
ถ้อยคำอันร้ายกาจที่เขาพูดนั้นติดอยู่ในใจของเด็ก และเขาเศร้าเสียใจอย่างยิ่ง เมื่อกลับถึงบ้าน พราหมณ์น้อยถามมารดาว่า "บิดาของข้าอยู่ที่ไหน"
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
ขณะนั้น สุชาดาอยู่ในสภาพทุกข์ระทมอย่างยิ่ง และหวาดกลัวคำสาป จึงเล่าความจริงให้เขาฟัง เมื่อพราหมณ์ทราบเรื่องทั้งหมดแล้ว ในเวลากลางคืนท่านก็กล่าวกับศเวตเกตุเช่นนี้
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
ไปกันเถิด ไปยังยัญของพระเจ้าชนกผู้เป็นราชา ได้ยินว่ายัญของพระองค์น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ที่นั่นเราจะได้ฟังการโต้วาทีของพวกพราหมณ์ และที่นั่นเราจะได้รับประทานอาหารชั้นเลิศ
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
ความฉลาดรอบรู้จะบังเกิดแก่พวกเราทั้งสอง และจะได้ยินเสียงสวดพระเวทที่เป็นมงคลและอ่อนโยน
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
ทั้งสองผู้เป็นลุงกับหลาน ได้ไปยังยัญอันรุ่งเรืองของพระเจ้าชนก ระหว่างทางได้พบกับพระราชา อัษฏาวักระถูกผลักให้ถอยออกไป จึงได้กล่าวถ้อยคำนี้ขึ้น