മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
മന്ത്രജ്ഞരിൽ അഗ്രഗണ്യബുദ്ധിയായ ഉദ്ദാലകന്റെ പുത്രൻ ശ്വേതകേതു ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധനാണ്. പാണ്ഡവരേ, എപ്പോഴും ഫലം നൽകുന്ന വൃക്ഷങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ അവന്റെ ആശ്രമം കാണുവിൻ.
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
ഇവിടെ ശ്വേതകേതു നേരിട്ട് മനുഷ്യശരീരരൂപിയായ സരസ്വതിയെ കണ്ടു. "വാക്കിനെ ഞാൻ അറിയും" എന്ന് കരുതി മുന്നോട്ടുവന്ന സരസ്വതിയോട് ശ്വേതകേതു സംസാരിച്ചു.
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
ഈ യുഗത്തിൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ രണ്ടു മുനിമാരുണ്ടായിരുന്നു — മാതുലനും ഭാഗിനേയനും. കഹോലന്റെ പുത്രൻ അഷ്ടാവക്രനും ഉദ്ദാലകന്റെ പുത്രൻ ശ്വേതകേതുവും, ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധരായവർ.
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
വിദേഹരാജാവിന്റെ സമീപം ആ ഇരുവരും — ധീരരായ മാതുലനും ഭാഗിനേയനും — യജ്ഞശാലയിൽ പ്രവേശിച്ച് വാദത്തിൽ വന്ദിയെ കീഴടക്കി പിടിച്ചു. അവർ ഇരുവരും അപ്രമേയരായിരുന്നു.
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
വാദത്തിൽ അവനെ തോൽപ്പിച്ച് നദിയിൽ മുക്കി.
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
അത്തരമൊരു വന്ദിയെ പിടിച്ച ആ വിപ്രൻ എത്ര ശക്തനായിരുന്നു? വിദേഹരാജാവിന്റെ സമീപം ആ ഇരുവരുടെയും വിവാദം ഏത് വിഷയത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു?
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
അഷ്ടാവക്രൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെയായത്? ലോമശാ, അതെല്ലാം എനിക്ക് യഥാർത്ഥമായി പറഞ്ഞുതരിക.
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
രാജാവേ, ഉദ്ദാലകന് കഹോഡൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു നിഷ്ഠയുള്ള ശിഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. ശുശ്രൂഷാമനസ്കനും ഗുരുവിന്റെ വാക്കിനെ അനുസരിക്കുന്നവനുമായ അവൻ ദീർഘകാലം പഠനം നടത്തി.
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
ബ്രാഹ്മണർ അവനെ നിന്ദിച്ചു. എന്നാൽ അവനു നേരിട്ട അപമാനം അറിഞ്ഞ ഗുരു ഉടൻതന്നെ തനിക്കറിയാവുന്നതെല്ലാം അവന് നൽകി; സ്വന്തം മകളായ സുജാതയെ ഭാര്യയായും നൽകി.
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ അഗ്നിതുല്യനായ ഒരു ശിശു ഉണ്ടായി. പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പിതാവിനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: "അച്ഛാ, അങ്ങ് രാത്രി മുഴുവൻ പഠിക്കുന്നു; ഇത് ശരിയായ രീതിയിൽ നടക്കുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല."
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
ശിഷ്യരുടെ മധ്യത്തിൽ മഹർഷി (മകന്റെ വാക്കുകളാൽ) അപമാനിതനായി, കോപത്തോടെ തന്റെ ഉദരത്തിലുള്ള ആ ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിനെ ശപിച്ചു: "ഗർഭത്തിൽ കിടന്നുകൊണ്ടും നീ വളഞ്ഞ രീതിയിൽ സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നീ എട്ടിടങ്ങളിൽ വളഞ്ഞവനായിരിക്കും."
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
അവൻ അങ്ങനെ വക്രനായിത്തന്നെ ജനിച്ചു; മനുഷ്യർക്കിടയിൽ അഷ്ടാവക്രൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി. അവന്റെ മാതുലൻ ശ്വേതകേതുവായിരുന്നു; അവൻ വയസ്സിൽ അവനു തുല്യനായിരുന്നു.
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
അപ്പോൾ ഗർഭത്തിൽ വളരുന്ന പുത്രനാൽ പീഡിതയായ സുജാത, ഏകാന്തത്തിൽ പോയി തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ഇതു പറഞ്ഞു; ധനമില്ലാത്തവളായി ധനം ആഗ്രഹിച്ച് അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
മഹർഷേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? ഇത് എന്റെ പത്താം മാസമാണ്. കൊടുക്കാൻ എന്റെ പക്കൽ ഒരു ധനവുമില്ല; അതുകൊണ്ട് ഈ ആപത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ കരകയറുമോ?
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
ഭാര്യ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കഹോളൻ ധനത്തിനായി പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ വാദവിദ്യയിൽ നിപുണനായ വന്ദി അവനെ പിടികൂടി ഇവിടെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി.
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
അപ്പോൾ ഉദ്ദാലകൻ സൂതനിൽനിന്ന് വാദത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ മുക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചു കേട്ട്, അവിടെ സുജാതയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: അഷ്ടാവക്രനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കാര്യം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം.
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
അവളും ആ മന്ത്രം കാത്തു. ജനിച്ചിട്ടും ആ വിപ്രൻ അത് കേട്ടില്ല; അവൻ ഉദ്ദാലകനെ പിതാവായി കരുതി, അഷ്ടാവക്രനും സഹോദരൻ ശ്വേതകേതുവിനെ സഹോദരനായി കരുതി.
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
പിന്നീട് പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തിൽ ശ്വേതകേതു പിതാവിന്റെ മടിയിലിരുന്ന അഷ്ടാവക്രനെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. കരയുന്ന അവനോട്, "ഇത് നിന്റെ പിതാവിന്റെ മടിയല്ല" എന്ന് പറഞ്ഞു.
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
അവൻ പറഞ്ഞ ദുർവചനം അപ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞു; അവന് വലിയ ദുഃഖമുണ്ടായി. വീട്ടിലെത്തി ആ വിപ്രൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു, "എന്റെ പിതാവ് എവിടെ?"
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
അപ്പോൾ അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ സുജാത ശാപഭയത്താൽ അവനോട് സത്യം പറഞ്ഞു. ആ വിപ്രൻ എല്ലാ സത്യവും അറിഞ്ഞ് രാത്രിയിൽ ശ്വേതകേതുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
ജനകരാജാവിന്റെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യജ്ഞം വളരെ അത്ഭുതകരമാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു. അവിടെ ബ്രാഹ്മണരുടെ വാദം കേൾക്കാം, അവിടെ ഉത്തമമായ അന്നവും ഭക്ഷിക്കാം.
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
നമുക്ക് വിവേചനശക്തി ഉണ്ടാകും. മംഗളകരവും ശാന്തവുമായ വേദഘോഷവും ഉണ്ടാകും.
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
ആ മാതുലനും മരുമകനും ജനകരാജാവിന്റെ സമൃദ്ധമായ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോയി. വഴിയിൽ രാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, തള്ളിമാറ്റപ്പെട്ട അഷ്ടാവക്രൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.