Mahābhārata · Adhyāya 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
Śvetaketu, der Sohn des Uddālaka, von dem auf Erden als dem an Verstand Vornehmsten unter den Kennern der Mantras gesprochen wird — schaut seine Einsiedelei, ihr Söhne Pāṇḍus, mit immer fruchttragenden Bäumen ausgestattet.
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
Hier sah Śvetaketu Sarasvatī leibhaftig, in Gestalt eines menschlichen Körpers. In dem Gedanken »Ich werde die Rede erkennen« sprach er zu Sarasvatī, die hervorgetreten war.
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
In diesem Zeitalter gab es zwei Weise, die an Brahman-Erkenntnis die Vornehmsten waren, Onkel und Neffe: Aṣṭāvakra, Sohn des Kahola, und Śvetaketu, Sohn des Uddālaka, auf Erden berühmt.
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
Nahe dem König von Videha betraten jene beiden Standhaften, Onkel und Neffe, den Opferbezirk und besiegten im Streitgespräch den Barden Vandin und nahmen ihn gefangen — beide waren unermesslich.
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
Nachdem er ihn im Streitgespräch besiegt hatte, ließ er ihn im Fluss versinken.
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
Welche Macht besaß jener Brahmane, der einen solchen Vandin ergriff? Und worüber war der Streit zwischen jenen beiden, der in der Nähe des Königs von Videha stattfand?
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
Durch welche Ursache wurde Aṣṭāvakra so? O Lomaśa, erzähle mir das alles wahrheitsgemäß.
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
O König, Uddālaka hatte einen treuen Schüler namens Kahoḍa. Eifrig im Dienst und gehorsam dem Willen seines Lehrers, studierte er lange Zeit.
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
Die Brahmanen verachteten ihn, doch als der Lehrer von der Schmach erfuhr, gab er ihm sofort all sein Wissen und gab ihm seine eigene wohlgeborene Tochter Sujātā zur Frau.
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
In ihr entstand ein feuergleicher Embryo. Der Vater studierte gerade, da sprach er zu ihm: »Vater, du studierst die ganze Nacht; das scheint nicht richtig voranzugehen.«
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
Vor seinen Schülern gerügt, verfluchte der große Weise im Zorn das Kind, das in seinem Leib weilte: »Weil du, noch im Leib, krumm redest, sollst du an acht Stellen krumm sein.«
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
So wurde er krumm geboren und wurde unter den Menschen als Aṣṭāvakra berühmt. Sein Onkel mütterlicherseits war Śvetaketu, der in seinem Alter gleich war.
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
Da sprach Sujātā, bedrängt von dem Sohn, der in ihrem Schoß wuchs, an einem abgelegenen Ort zu ihrem Gatten diese Worte; ohne Reichtum und nach Gütern verlangend, suchte sie ihn zu besänftigen.
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
O großer Weiser, was soll ich nun tun? Dies ist mein zehnter Monat. Ich habe keinerlei Reichtum zu geben, durch den ich dieses Unglück überstehen könnte.
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
Als seine Gattin so gesprochen hatte, ging Kahoḍa um des Reichtums willen zu seinem Vater. Da ergriff ihn Vandin, der im Disputieren geschickt war, und ließ ihn hier im Wasser versinken.
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
Da sprach Uddālaka, nachdem er vom Sänger gehört hatte, dass jener in einem Disput im Wasser versenkt worden war, dort zu Sujātā: Diese Angelegenheit, die Aṣṭāvakra betrifft, muss geheim bleiben.
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
Auch sie bewahrte jenes Mantra. Obwohl er geboren war, hörte der Brahmane es nicht; er hielt Uddālaka für seinen Vater, und ebenso hielt Aṣṭāvakra seinen Bruder Śvetaketu für seinen Bruder.
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
Dann, im zwölften Jahr, packte Śvetaketu Aṣṭāvakra, der auf dem Schoß seines Vaters saß, bei der Hand und zerrte ihn weg. Zu dem weinenden Knaben sagte er: »Dies ist nicht der Schoß deines Vaters.«
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
Die harten Worte, die er gesprochen hatte, saßen damals in seinem Herzen, und er war zutiefst betrübt. Nach Hause zurückgekehrt, fragte der Brahmane seine Mutter: »Wo ist mein Vater?«
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
Da offenbarte Sujātā, in höchster Not und aus Furcht vor dem Fluch, ihm die Wahrheit. Nachdem er alles erfahren hatte, sprach der Brahmane nachts so zu Śvetaketu.
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
Lasst uns zum Opfer des Königs Janaka gehen; man hört, sein Opfer sei sehr wunderbar. Dort werden wir den Streit der Brāhmaṇen hören und die beste Speise essen.
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
Uns beiden wird Scharfsinn zuteil werden, und es wird der heilvolle, sanfte Klang des Veda-Gesangs sein.
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
Die beiden, Mutterbruder und Neffe, gingen zum prächtigen Opfer des Königs Janaka. Auf dem Weg, als sie dem König begegneten, sprach Aṣṭāvakra, der beiseitegestoßen wurde, diese Worte.