Mahābhārata · Adhyāya 3.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.134.1
यः कथ्यते मन्त्रविदग्र्यबुद्धि-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम्।
तस्याश्रमं पश्यत पाण्डवेया ।
सदाफलैरुपपन्नं महीजैः ॥ ३.१३४.१ ॥
Śvetaketu, hijo de Uddālaka, que es nombrado en la tierra como el de mayor intelecto entre los conocedores de los mantras: contemplad, hijos de Pāṇḍu, su ermita, provista de árboles que dan fruto siempre.
3.134.2
साक्षादत्र श्वेतकेतुर्ददर्श ।
सरस्वतीं मानुषदेहरूपाम्।
वेत्स्यामि वाणीमिति संप्रवृत्तां ।
सरस्वतीं श्वेतकेतुर्बभाषे ॥ ३.१३४.२ ॥
Aquí Śvetaketu vio en persona a Sarasvatī, con forma de cuerpo humano. Pensando «conoceré la palabra», habló con Sarasvatī, que se había presentado.
3.134.3
अस्मिन्युगे ब्रह्मकृतां वरिष्ठा-
वास्तां मुनी मातुलभागिनेयौ।
अष्टावक्रश्चैव कहोलसूनु-
रौद्दालकिः श्वेतकेतुः पृथिव्याम् ॥ ३.१३४.३ ॥
En esta edad hubo dos sabios, los más eminentes en el conocimiento de Brahman, tío materno y sobrino: Aṣṭāvakra, hijo de Kahola, y Śvetaketu, hijo de Uddālaka, famosos en la tierra.
3.134.4
विदेहराजस् समीपतस्तौ ।
घीरावुभौ मातुलभागिनेयौ।
प्रविश्य यज्ञायतनं विवादे ।
वन्दिं निजग्राहतुरप्रमेयौ ॥ ३.१३४.४ ॥
Cerca del rey de Videha, aquellos dos firmes, tío materno y sobrino, entraron en el recinto del sacrificio y, en el debate, vencieron y apresaron al bardo Vandin; ambos eran inconmensurables.
3.134.5
वादे भङ्क्त्वा मज्जयामास नद्याम् ॥ ३.१३४.५ ॥
Tras vencerlo en el debate, lo hizo hundirse en el río.
3.134.6
कथंप्रभावः स बभूव विप्र-
स्तथाभूतं यो निजग्राह वन्दिम्।
किंचाधिकृत्याथ तयोर्विवादो ।
विदेहराजस् समीप आसीत् ॥ ३.१३४.६ ॥
¿Qué poder tenía aquel brahmán que apresó a tal Vandin? ¿Y sobre qué asunto fue la disputa entre aquellos dos, que tuvo lugar cerca del rey de Videha?
3.134.7
अष्टावक्रः केन चासौ बभूव ।
तत्सर्वं मे लोमश शंस तत्त्वम् ॥ ३.१३४.७ ॥
¿Por qué causa llegó Aṣṭāvakra a ser así? Oh Lomaśa, cuéntame todo esto con verdad.
3.134.8
उद्दालकस्य नियतः शिष्य एको ।
नाम्ना कहोळेति बभूव राजन्।
शुश्रूषुराचार्यवशानुवर्ती ।
दीर्घ कालं सोऽध्ययनं चकार ॥ ३.१३४.८ ॥
Oh rey, Uddālaka tuvo un discípulo fiel llamado Kahoḍa. Deseoso de servir y obediente a la voluntad de su maestro, estudió durante largo tiempo.
3.134.9
तं वै विप्राः पर्यभवंस्तु शिखा-
स्तं च ज्ञात्वा विप्रकारं गुरुः सः।
तस्मै प्रादात्सद्य एव श्रुतं च ।
भार्यां च वै दुहितरं स्वां सुजाताम् ॥ ३.१३४.९ ॥
Los brahmanes lo despreciaron, pero el maestro, al conocer el agravio, le dio de inmediato toda su sabiduría y le entregó como esposa a su propia hija Sujātā, de noble linaje.
3.134.10
तस्यां गर्भः समभवदग्निकल्पः ।
सोऽधीयानं पितरमथाभ्युवाच।
सर्वां रात्रिमध्ययनं करोषि ।
नेदं पितः सम्यगिवोपवर्तते ॥ ३.१३४.१० ॥
En ella se formó un embrión semejante al fuego. Mientras su padre estudiaba, el hijo aún no nacido le habló: "Padre, estudias toda la noche; esto no parece proceder bien."
3.134.11
उपालब्धः शिष्यमध्ये महर्षिः ।
स तं कोपादुदरस्थं शशाप।
यस्माद्वक्रं वर्तमानो ब्रवीषि ।
तस्माद्वक्रो भवितास्यष्टधैव ॥ ३.१३४.११ ॥
Reprochado ante sus discípulos, el gran sabio, lleno de ira, maldijo al niño que residía en su vientre: "Porque hablas torcidamente aun estando en el vientre, serás torcido en ocho partes."
3.134.12
स वै तथा वक्र एवाभ्यजाय-
दष्टावक्रः प्रथितो मानवेषु।
अस्यासीद्वै मातुलः श्वेतकेतुः ।
स तेन तुल्यो वयसा बभूव ॥ ३.१३४.१२ ॥
Así nació él, torcido, y llegó a ser famoso entre los hombres como Aṣṭāvakra. Su tío materno era Śvetaketu, que era igual a él en edad.
3.134.13
संपीड्यमाना तु तदा सुजाता ।
विवर्धमानेन सुतेन कुक्षौ।
उवाच भर्तारमिदं रहोगता ।
प्रसाद्य हीना वसुना धनार्थिनी ॥ ३.१३४.१३ ॥
Entonces Sujātā, angustiada por el hijo que crecía en su vientre, se apartó en privado y habló a su esposo estas palabras; carente de riqueza y deseosa de ella, se puso a ganarse su favor.
3.134.14
कथं करिष्याम्यधुना महर्षे ।
मासश्चायं दशमो वर्तते मे।
नैवास्ति मे वसु किंचित्प्रदाता ।
येंनाहमेतामापदं निस्तरेयम् ॥ ३.१३४.१४ ॥
¡Oh gran sabio, qué haré ahora? Este es mi décimo mes. No tengo riqueza alguna que dar, con la que pudiera superar esta calamidad.
3.134.15
उक्तस्त्वेवं भार्यया वै कहोळो ।
वित्तस्यार्थे जनकमथाभ्यगच्छत्।
स वै तदा वादविदा निगृह्य ।
निमज्जितो वन्दिनेहाप्सु विप्रः ॥ ३.१३४.१५ ॥
Cuando su esposa le habló así, Kahoḍa fue a ver a su padre en busca de riqueza. Entonces Vandin, diestro en la disputa, lo apresó y lo hizo hundir aquí en el agua.
3.134.16
उद्दालकस्तं तु तदा निशम्य ।
सूतेन वादेऽप्सु निमज्जितं तथा।
उवाच तां तत्रततः सुजात-
मष्टवक्रे गूहितव्योऽयमर्थः ॥ ३.१३४.१६ ॥
Entonces Uddālaka, habiendo oído del bardo que había sido hundido en el agua en una disputa, habló allí a Sujātā: este asunto concerniente a Aṣṭāvakra debe mantenerse en secreto.
3.134.17
ररक्ष सा चापि तमस् मन्त्रं ।
जातोऽप्यसौ नैव शुश्राव विप्रः।
उद्दालकं पितरं सोऽभिमेने ।
तथाऽष्टावक्रो भ्रातरं श्वेतकेतुम् ॥ ३.१३४.१७ ॥
Ella también guardó aquel mantra. Aunque nació, el brahmán no lo oyó; consideró a Uddālaka su padre, y así también Aṣṭāvakra consideró a su hermano Śvetaketu como su hermano.
3.134.18
ततो वर्षे द्वादशे श्वेतकेतु-
रष्टावक्रं पितुरङ्के निषण्णम्।
अपाकर्षद्गृह्यपाणौ रुदन्तं ।
नायं तवाङ्कः पितुरित्युक्तवांश्च ॥ ३.१३४.१८ ॥
Entonces, en el duodécimo año, Śvetaketu tomó de la mano a Aṣṭāvakra, que estaba sentado en el regazo de su padre, y lo arrastró. Al niño que lloraba le dijo: "Este no es el regazo de tu padre."
3.134.19
यत्तेनोकतं दुरुक्तं तत्तदानीं ।
हृदि स्थितं तस्य सुदुःखमासीत्।
गृहं गत्वा मातरं सोऽथ विग्रः ।
पप्रच्छेदं क्व नु तातो ममेति ॥ ३.१३४.१९ ॥
Las duras palabras que había dicho se alojaron en su corazón, y sintió un profundo dolor. Al llegar a casa, el brahmán preguntó a su madre: "¿Dónde está mi padre?"
3.134.20
ततः सुजाता परमार्तरूपा ।
शापाद्भीता तत्त्वमस्याचचक्षे।
तद्वै तत्त्वंसर्वमाज्ञाय रात्रा-
वित्यब्रवीच्छ्वेतकेतुं स विप्रः ॥ ३.१३४.२० ॥
Entonces Sujātā, en extrema angustia y temerosa de la maldición, le contó la verdad. Habiéndolo sabido todo, el brahmán habló así a Śvetaketu por la noche.
3.134.21
गच्छाव यज्ञं जनकस्य राज्ञो ।
बह्वाश्चर्यः श्रूयते तस्य यज्ञः।
श्रोष्यावोऽत्र ब्राह्मणानां विवाद-
मन्नं चाग्र्यं तत्रभोक्ष्यावहे च ॥ ३.१३४.२१ ॥
Vayamos al sacrificio del rey Janaka; se dice que su sacrificio es muy maravilloso. Allí escucharemos el debate de los brāhmaṇas y allí comeremos el mejor alimento.
3.134.22
विचक्षणत्वं च भविष्यते नौ ।
शिवश्च सौम्यश्च हि ब्रह्मघोषः ॥ ३.१३४.२२ ॥
Ambos alcanzaremos discernimiento, y habrá un sonido de brahman auspicioso y apacible.
3.134.23
तौ जग्मतुर्मातुलभागिनेयौ ।
यज्ञं समृद्धं जमकस्य राज्ञः।
अष्टावक्रः पथि राज्ञा समेत्य ।
प्रोत्सार्यमाणो वाक्यमिदं जगाद ॥ ३.१३४.२३ ॥
Los dos, tío materno y sobrino, fueron al próspero sacrificio del rey Janaka. En el camino, al encontrarse con el rey, Aṣṭāvakra, siendo apartado a empujones, pronunció estas palabras.