Mahābhārata · Adhyāya 3.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.135.1
अन्धस्य पन्था बधिरस्य पन्थाः ।
स्त्रियः पन्था भारवाहस्य पन्थाः।
राज्ञः पन्था ब्राह्मणेनासमेत्य ।
समेत्य तु ब्राह्मणस्यैव पन्थाः ॥ ३.१३५.१ ॥
El camino es del ciego, el camino es del sordo; el camino es de la mujer, el camino es del que carga peso; el camino del rey existe mientras no se haya encontrado con un brāhmaṇa; pero una vez encontrado el brāhmaṇa, el camino es solo del brāhmaṇa.
3.135.2
पन्था अयं तेऽद्य मया निसृष्टो ।
येनेच्छसे तेन कामं व्रजस्व।
न पावको विद्यते वै लघीया-
निन्द्रोपि नित्यं नमते ब्राह्मणानाम् ॥ ३.१३५.२ ॥
Hoy te he cedido este camino; ve por el que desees, como quieras. No existe fuego menor que un brāhmaṇa; incluso Indra siempre se inclina ante los brāhmaṇas.
3.135.3
स एवमुक्तो मातुलेनैव सार्धं ।
यथेष्टमार्गो यज्ञनिवेशनं तत्।
संप्राप्य धर्मेण निवारितः सन् ।
द्वारि द्वाःस्थं वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१३५.३ ॥
Así exhortado por su tío materno, llegó junto a él por el camino que deseaba hasta el recinto del sacrificio; pero, detenido en la puerta conforme al dharma, habló estas palabras al guardián de la puerta.
3.135.4
यज्ञं द्रष्टुं प्राप्तवन्तौ स्म तात ।
कौतूहलं बलवद्वै विवृद्धम्।
आवां प्राप्तावतिथी संप्रवेशं ।
काङ्क्षावहे द्वारपते तवाज्ञाम् ॥ ३.१३५.४ ॥
Querido, hemos venido a ver el sacrificio; nuestra curiosidad se ha vuelto muy intensa. Los dos hemos llegado como huéspedes; oh guardián de la puerta, deseamos tu permiso para entrar.
3.135.5
ऐन्द्रद्युम्नेर्यज्ञदृशाविहावां ।
विवक्षू वै जनकेन्द्रं दिदृक्षू।
न वै क्रुध्यो वन्दिना चोत्तमेन ।
संयोजय द्वारपाल क्षणेन ॥ ३.१३५.५ ॥
Nosotros dos hemos venido a ver el sacrificio de Aindradyumni; deseamos hablar con el señor de los Janakas y verlo. No estamos enojados con el excelente Vandin. Portero, llévanos adentro en un instante.
3.135.6
वन्देः समादेशकरा वयं स्म ।
निबोध वाक्यं च मयेर्यमाणम्।
न वै बालाः प्रविशन्त्यत्र विप्रा ।
वृद्धा विदग्धाः प्रविशन्ति द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३५.६ ॥
Somos quienes cumplen la orden de Vandin. Escucha la palabra que digo. Aquí no entran los niños; entran solo los ancianos, los sabios y los brahmanes más destacados entre los nacidos dos veces.
3.135.7
यद्यत्रवृद्धेषु कृतः प्रवेशो ।
युक्तं मया द्वारपाल प्रवेष्टुम्।
वयं हि वृद्धाश्चरितव्रताश्च ।
वेदप्रभावेन समन्विताश्च ॥ ३.१३५.७ ॥
Si aquí se ha concedido la entrada a los ancianos, entonces es apropiado que yo entre, portero. Somos ancianos que hemos cumplido nuestros votos y estamos dotados del poder del Veda.
3.135.8
शुश्रूषवश्चापि जितेन्द्रियाश्च ।
ज्ञानागमे चापि गताः स्म निष्ठाम्।
न बाल इत्येव मन्तव्यमाहु-
र्बालोऽप्यग्निर्दहति स्पृश्यमानः ॥ ३.१३५.८ ॥
Somos atentos y dominadores de los sentidos, y también hemos alcanzado firmeza en la adquisición del conocimiento. No se dice que alguien deba ser considerado un simple niño; incluso un niño, el fuego, quema al ser tocado.
3.135.9
सरस्वतीमीरय वेद जुष्टा-
मेकाक्षरां बहुरूपां विराजम्।
अङ्गात्मानं समवेक्षस्व बालं ।
किं श्लाघसे दुर्लभा वादसिद्धिः ॥ ३.१३५.९ ॥
Pronuncia a Sarasvatī, amada por los Vedas, de una sola sílaba, de muchas formas, resplandeciente; considera a quien tiene los miembros como su yo. Muchacho, ¿por qué te jactas del éxito, difícil de alcanzar, en el debate?
3.135.10
न ज्ञायते कायवृद्ध्या विवृद्धि-
र्यथाऽष्ठीला शाल्मलेः संप्रवृद्धाः।
ह्रस्वोऽल्पकायः फलितो विवृद्धो ।
यश्चाफलस्तस्य न वृद्धभावः ॥ ३.१३५.१० ॥
La madurez no se conoce por el crecimiento del cuerpo, como tampoco las semillas del árbol śālmali, aunque estén completamente crecidas. El pequeño, de cuerpo corto, que da fruto y ha crecido; y el que no da fruto, no tiene estado de vejez.
3.135.11
वृद्धेभ्य एवेह मतिं स्म बाला ।
गृह्णन्ति कालेन भवन्ति वृद्धाः।
न हि ज्ञातुमल्पकालेन शक्यं ।
कस्माद्बालः स्थविर इव प्रभाषसे ॥ ३.१३५.११ ॥
Aquí los jóvenes toman el entendimiento solo de los ancianos; con el tiempo se convierten en ancianos. No es posible saber en poco tiempo. Muchacho, ¿por qué hablas como un anciano?
3.135.12
न तेन स्थविरो भवति येनास्य पलितं शिरः ।
बालोपि यः प्रजानाति तं देवाः स्थविरं विदुः ॥ ३.१३५.१२ ॥
Nadie se hace anciano por tener canas en la cabeza; incluso al niño que sabe, los dioses lo consideran anciano.
3.135.13
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ ३.१३५.१३ ॥
No por los años, ni por las canas, ni por la riqueza, ni por los parientes; los sabios practicaron el dharma. Quien ha estudiado el Veda, ése es grande para nosotros.
3.135.14
दिदृक्षुरस्मि संप्राप्तो बन्दिनं राजसंसदि ।
निवेदयस्व मां द्वाःस्थ राज्ञे पुष्करमालिने ॥ ३.१३५.१४ ॥
He venido con el deseo de ver al bardo de la asamblea del rey. Portero, anúnciame al rey que lleva la guirnalda de loto.
3.135.15
द्रष्टास्यद्य वदतोऽस्मान्द्वारपाल मनीषिभिः ।
सह वादे विवृद्धे तु वन्दिनं चापि निर्जितम् ॥ ३.१३५.१५ ॥
Portero, hoy verás cómo, cuando el debate con los sabios se encienda, también el bardo será vencido.
3.135.16
पश्यन्तु विप्राः परिपूर्णविद्याः ।
सहैव राज्ञा सपुरोधमुख्याः।
उताहो वाऽप्युच्चतां नीचतां वा ।
तूष्णींभूतेष्वेव सर्वेष्वथाद्य ॥ ३.१३५.१६ ॥
Que lo vean los brahmanes de saber completo, junto con el rey y los principales sacerdotes, sean nobles o humildes, cuando todos callen, hoy.
3.135.17
कथं यज्ञं दशवर्षो विशेस्त्वं ।
विनीतानां विदुषां संप्रवेशम्।
उपायतः प्रयतिष्ये तवाहं ।
प्रवेशने कुरु यत्नं यथावत् ॥ ३.१३५.१७ ॥
¿Cómo, siendo de diez años, entrarás en el sacrificio, en la asamblea de los sabios disciplinados? Yo intentaré por un medio; tú también haz el esfuerzo apropiado para entrar.
3.135.18
एष राजा संश्रवणे स्थितस्ते ।
स्तुह्येनं त्वं वचसा संस्कृतेन।
स चानुज्ञां दास्यति प्रीतियुक्तः ।
प्रवेशने यच्च किंचित्तवेष्टम् ॥ ३.१३५.१८ ॥
Aquí está el rey, al alcance de tu voz. Alábalo con palabras pulidas; él, complacido, concederá el permiso, y también lo que desees para tu entrada.
3.135.19
भोभो राजञ्जनकानां वरिष्ठ ।
त्वं वै सम्राट् त्वयि सर्वं समृद्धम्।
त्वं वा कर्ता कर्मणां यज्ञियानां ।
ययातिरेको नृपतिर्वा पुरस्तात् ॥ ३.१३५.१९ ॥
¡Oh rey, el mejor de los Janakas! Tú eres en verdad el soberano emperador; en ti todo está próspero. Tú eres el realizador de los ritos sacrificiales, o antes Yayāti fue el único rey.
3.135.20
विद्वान्वन्दी वादविदो निगृह्य ।
वादे भग्नानप्रतिशङ्कमानः।
त्वयाऽभिसृष्टैः पुरुषैराप्तकृद्भि-
र्जले सर्वान्मज्जयतीति नः श्रुतम् ॥ ३.१३५.२० ॥
Hemos oído que el sabio bardo Vandī, conocedor del debate, somete a los vencidos en la disputa y, sin temor, hace que todos sean ahogados en el agua por los hombres de confianza que tú has enviado.
3.135.21
सोऽहं श्रुत्वा ब्राह्मणानां सकाशे ।
ब्रह्माद्य वै कथयितुमागतोस्मि।
क्वासौ वनदी यावदेनं समेत्य ।
नक्षत्राणीव सविता नाशयामि ॥ ३.१३५.२१ ॥
Habiéndolo oído en presencia de los brahmanes, he venido hoy a hablar sobre el Brahman. ¿Dónde está ese bardo del bosque? Habiéndole encontrado, lo destruiré como el sol destruye a las estrellas.
3.135.22
आशंससे वन्दिनं वै विजेतु-
मविज्ञाय त्वं वाक्यबलं परस्य।
विज्ञातवीर्यैः शक्यमेवं प्रवक्तुं ।
दृष्टश्चासौ ब्राह्मणैर्वादशीलैः ॥ ३.१३५.२२ ॥
Esperas vencer al bardo sin conocer la fuerza de las palabras del otro; solo quienes conocen su propio poder pueden hablar así. Y ciertamente ha sido visto por los brahmanes aficionados al debate.
3.135.23
आशंसमाना वन्दिनं वै बिजेतु-
मविज्ञात्वा तु बलं वन्दिनोऽस्य।
समागता ब्राह्मणास्तेन पूर्वं ।
न शोभन्ते भास्करेणेव ताराः ॥ ३.१३५.२३ ॥
Esperando vencer al bardo Vandin sin conocer su fuerza, los brahmanes que antes se reunieron con él no brillan como estrellas ante el sol.
3.135.24
आशानुबन्धो हि तवात्र यत्नः ।
स वन्दिमासाद्यतथा विनश्यति।
विज्ञानवन्तो निकृतास्तु तात ।
कथं सदस्तर्तुमिदं समर्थः ॥ ३.१३५.२४ ॥
Tu esfuerzo aquí está atado a la esperanza; perecerá así al acercarse a Vandin. Querido, incluso los sabios han sido vencidos; ¿cómo podrás superar esta asamblea?
3.135.25
विवादितोऽसौ न हि मादृशैर्हि ।
सिंहीकृतस्तेन वदन्यभीतः।
समेत्य मां निहतः शेष्यतेऽद्य ।
मार्गे भग्नं शकटमिवाबलाक्षम् ॥ ३.१३५.२५ ॥
No es vencido en debate por hombres como yo; hablando sin miedo, se ha vuelto un león. Al encontrarme, hoy será muerto y quedará tendido, como un carro con un eje débil roto en el camino.
3.135.26
षण्नाभेर्द्वादशाक्षस्य चतुर्विंशतिपर्वणः ।
यस्त्रिषष्टिशतारस्य वेदार्थं स परः कविः ॥ ३.१३५.२६ ॥
Quien conoce el sentido védico de la rueda de seis cubos, doce ejes, veinticuatro juntas y trescientos sesenta radios es el sabio supremo.
3.135.27
चतुर्विंशतिपर्व त्वां षणअनाभि द्वादशप्रधि ।
तत्रिषष्टिशतारं वै चक्रं पातु सदागति ॥ ३.१३५.२७ ॥
Que esa rueda, con veinticuatro juntas, seis cubos, doce llantas y trescientos sesenta radios, siempre en movimiento, te proteja.
3.135.28
बडबे इव संयुक्ते श्येनपाते दिवौकसाम् ।
कस्तयोर्गर्भमाधत्ते गर्भं सुषुवतुश्च कम् ॥ ३.१३५.२८ ॥
Como dos yeguas uncidas en el descenso del halcón de los celestiales, ¿cuál de los dos concibe el embrión y cuál lo da a luz?
3.135.29
मा स्म भूः स्वगृहे राजञ्शात्रवाणामपि ध्रुवम् ।
वातसारथिराधत्ते गर्भं सुषुवतुश्च तम् ॥ ३.१३५.२९ ॥
Oh rey, ni siquiera en tu propia casa, entre tus enemigos, debes llegar a serlo con certeza; aquel cuyo auriga es el viento concibe un embrión; aquellos dos lo dieron a luz.
3.135.30
किंस्वित्स्तुप्तं न निमिषति किंस्विज्जातं न चोपति ।
कस्यखिद्धृदयं नास्ति किंस्विद्वेगेन वर्धते ॥ ३.१३५.३० ॥
¿Qué, aun dormido, no parpadea? ¿Qué, aun nacido, no se mueve? ¿De quién no existe el corazón? ¿Qué crece con su corriente?
3.135.31
मत्स्यः सुप्तो न निमिषत्यण्डं जातं न चोपति ।
अश्मनो हृदयं नास्ति नदी वेगेन वर्धते ॥ ३.१३५.३१ ॥
El pez dormido no parpadea; el huevo ya nacido no se mueve; la piedra no tiene corazón; el río crece con su corriente.
3.135.32
न त्वां मन्ये मानुषं देवसत्व ।
न त्वं बालः स्थविरः संमतो मे।
न ते तुल्यो विद्यते वाक्प्रलापे ।
तस्माद्द्वारं वितराम्येष विद्वन् ॥ ३.१३५.३२ ॥
Oh ser de naturaleza divina, no te considero humano; no eres un niño ni te tengo por anciano; en el debate de palabras no hay quien te iguale; por tanto, oh sabio, te abro esta puerta.