ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.135.1
अन्धस्य पन्था बधिरस्य पन्थाः ।
स्त्रियः पन्था भारवाहस्य पन्थाः।
राज्ञः पन्था ब्राह्मणेनासमेत्य ।
समेत्य तु ब्राह्मणस्यैव पन्थाः ॥ ३.१३५.१ ॥
ಕುರುಡನಿಗೆ ದಾರಿ, ಕಿವುಡನಿಗೆ ದಾರಿ; ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ದಾರಿ, ಭಾರ ಹೊರುವವನಿಗೆ ದಾರಿ; ಅರಸನಿಗೆ ದಾರಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗದಿರುವವರೆಗೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಮೇಲೆ ದಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನದೇ.
3.135.2
पन्था अयं तेऽद्य मया निसृष्टो ।
येनेच्छसे तेन कामं व्रजस्व।
न पावको विद्यते वै लघीया-
निन्द्रोपि नित्यं नमते ब्राह्मणानाम् ॥ ३.१३५.२ ॥
ಈ ದಾರಿಯನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಹೋಗು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯವನಾದ ಅಗ್ನಿ ಇಲ್ಲ; ಇಂದ್ರನೂ ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.135.3
स एवमुक्तो मातुलेनैव सार्धं ।
यथेष्टमार्गो यज्ञनिवेशनं तत्।
संप्राप्य धर्मेण निवारितः सन् ।
द्वारि द्वाःस्थं वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१३५.३ ॥
ಮಾವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವನು ಅವನೊಡನೆಯೇ ತನಗಿಷ್ಟವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಮಂಟಪವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಆದರೆ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದ್ವಾರಪಾಲಕನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.135.4
यज्ञं द्रष्टुं प्राप्तवन्तौ स्म तात ।
कौतूहलं बलवद्वै विवृद्धम्।
आवां प्राप्तावतिथी संप्रवेशं ।
काङ्क्षावहे द्वारपते तवाज्ञाम् ॥ ३.१३५.४ ॥
ಅಯ್ಯಾ! ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ಕುತೂಹಲ ಬಲವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
3.135.5
ऐन्द्रद्युम्नेर्यज्ञदृशाविहावां ।
विवक्षू वै जनकेन्द्रं दिदृक्षू।
न वै क्रुध्यो वन्दिना चोत्तमेन ।
संयोजय द्वारपाल क्षणेन ॥ ३.१३५.५ ॥
ಐಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನಿಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದ ಇಬ್ಬರು ನಾವು. ಜನಕರ ಅಧಿಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂದಿಯ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕೋಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.
3.135.6
वन्देः समादेशकरा वयं स्म ।
निबोध वाक्यं च मयेर्यमाणम्।
न वै बालाः प्रविशन्त्यत्र विप्रा ।
वृद्धा विदग्धाः प्रविशन्ति द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३५.६ ॥
ನಾವು ವಂದಿಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು. ನಾನು ಹೇಳುವ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ. ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವೃದ್ಧರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.135.7
यद्यत्रवृद्धेषु कृतः प्रवेशो ।
युक्तं मया द्वारपाल प्रवेष्टुम्।
वयं हि वृद्धाश्चरितव्रताश्च ।
वेदप्रभावेन समन्विताश्च ॥ ३.१३५.७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿದ್ದರೆ, ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ನಾನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಸರಿ. ನಾವು ವೃದ್ಧರು, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವರು, ವೇದದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
3.135.8
शुश्रूषवश्चापि जितेन्द्रियाश्च ।
ज्ञानागमे चापि गताः स्म निष्ठाम्।
न बाल इत्येव मन्तव्यमाहु-
र्बालोऽप्यग्निर्दहति स्पृश्यमानः ॥ ३.१३५.८ ॥
ನಾವು ಸೇವಾಪರರು, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವರು; ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವರು ಕೂಡ. ಯಾರನ್ನೂ 'ಬಾಲಕ' ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ; ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಬಾಲಕನಾದ ಅಗ್ನಿಯೂ ಸುಡುತ್ತಾನೆ.
3.135.9
सरस्वतीमीरय वेद जुष्टा-
मेकाक्षरां बहुरूपां विराजम्।
अङ्गात्मानं समवेक्षस्व बालं ।
किं श्लाघसे दुर्लभा वादसिद्धिः ॥ ३.१३५.९ ॥
ವೇದಗಳಿಂದ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಏಕಾಕ್ಷರಿಯೂ ಬಹುರೂಪಿಣಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳೂ ಆದ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸು; ಅಂಗಗಳನ್ನೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿದವನನ್ನು ನೋಡು. ಬಾಲಕನೇ, ದುರ್ಲಭವಾದ ವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತೀಯೆ?
3.135.10
न ज्ञायते कायवृद्ध्या विवृद्धि-
र्यथाऽष्ठीला शाल्मलेः संप्रवृद्धाः।
ह्रस्वोऽल्पकायः फलितो विवृद्धो ।
यश्चाफलस्तस्य न वृद्धभावः ॥ ३.१३५.१० ॥
ದೇಹದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರದ ಬೀಜದ ಕಾಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದರೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಚಿಕ್ಕದೂ ಅಲ್ಪದೇಹಿಯೂ ಫಲಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆದದ್ದು; ಫಲವಿಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೆ ವೃದ್ಧಭಾವವಿಲ್ಲ.
3.135.11
वृद्धेभ्य एवेह मतिं स्म बाला ।
गृह्णन्ति कालेन भवन्ति वृद्धाः।
न हि ज्ञातुमल्पकालेन शक्यं ।
कस्माद्बालः स्थविर इव प्रभाषसे ॥ ३.१३५.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬಾಲಕರು ವೃದ್ಧರಿಂದಲೇ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವರು ವೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಬಾಲಕನೇ, ವೃದ್ಧನಂತೆ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯೆ?
3.135.12
न तेन स्थविरो भवति येनास्य पलितं शिरः ।
बालोपि यः प्रजानाति तं देवाः स्थविरं विदुः ॥ ३.१३५.१२ ॥
ಬಿಳಿಯಾದ ತಲೆಯಿಂದ ಯಾರೂ ವೃದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬಾಲಕನಾದರೂ ತಿಳಿದವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವೃದ್ಧನೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
3.135.13
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
ऋषयश्चक्रिरे धर्मं योऽनूचानः स नो महान् ॥ ३.१३५.१३ ॥
ವರ್ಷಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಬಿಳಿಯ ಕೂದಲಿನಿಂದಲ್ಲ, ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳಿಂದಲ್ಲ; ಋಷಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ವೇದಜ್ಞನೇ ನಮಗೆ ಮಹಾನ್.
3.135.14
दिदृक्षुरस्मि संप्राप्तो बन्दिनं राजसंसदि ।
निवेदयस्व मां द्वाःस्थ राज्ञे पुष्करमालिने ॥ ३.१३५.१४ ॥
ನಾನು ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಂದಿಯನ್ನು. ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ಕಮಲಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ರಾಜನಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಸು.
3.135.15
द्रष्टास्यद्य वदतोऽस्मान्द्वारपाल मनीषिभिः ।
सह वादे विवृद्धे तु वन्दिनं चापि निर्जितम् ॥ ३.१३५.१५ ॥
ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ಇಂದು ನಾವು ಪಂಡಿತರೊಂದಿಗೆ ವಾದಿಸುವಾಗ, ವಾದ ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಬಂದಿ ಸೋಲುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
3.135.16
पश्यन्तु विप्राः परिपूर्णविद्याः ।
सहैव राज्ञा सपुरोधमुख्याः।
उताहो वाऽप्युच्चतां नीचतां वा ।
तूष्णींभूतेष्वेव सर्वेष्वथाद्य ॥ ३.१३५.१६ ॥
ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿದ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನೋಡಲಿ, ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ; ಉನ್ನತರಾದರೂ ಅಥವಾ ಕೀಳರಾದರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾದಾಗ, ಇಂದು.
3.135.17
कथं यज्ञं दशवर्षो विशेस्त्वं ।
विनीतानां विदुषां संप्रवेशम्।
उपायतः प्रयतिष्ये तवाहं ।
प्रवेशने कुरु यत्नं यथावत् ॥ ३.१३५.१७ ॥
ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ನೀನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ವಿನೀತ ಪಂಡಿತರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆ? ನಾನು ಉಪಾಯದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ; ನೀನೂ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು.
3.135.18
एष राजा संश्रवणे स्थितस्ते ।
स्तुह्येनं त्वं वचसा संस्कृतेन।
स चानुज्ञां दास्यति प्रीतियुक्तः ।
प्रवेशने यच्च किंचित्तवेष्टम् ॥ ३.१३५.१८ ॥
ಇಗೋ ರಾಜನು ನಿನ್ನ ಕೇಳಿಸುವ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವನು, ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನೂ.
3.135.19
भोभो राजञ्जनकानां वरिष्ठ ।
त्वं वै सम्राट् त्वयि सर्वं समृद्धम्।
त्वं वा कर्ता कर्मणां यज्ञियानां ।
ययातिरेको नृपतिर्वा पुरस्तात् ॥ ३.१३५.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಜನಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀನೇ ಸಾಮ್ರಾಟ್; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ನೀನೇ, ಅಥವಾ ಹಿಂದೆ ಯಯಾತಿ ಒಬ್ಬನೇ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು.
3.135.20
विद्वान्वन्दी वादविदो निगृह्य ।
वादे भग्नानप्रतिशङ्कमानः।
त्वयाऽभिसृष्टैः पुरुषैराप्तकृद्भि-
र्जले सर्वान्मज्जयतीति नः श्रुतम् ॥ ३.१३५.२० ॥
ವಾದವನ್ನು ತಿಳಿದ ವಿದ್ವಾಂಸ ವಂದಿಯು, ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋತವರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸಿಕ ಜನರ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
3.135.21
सोऽहं श्रुत्वा ब्राह्मणानां सकाशे ।
ब्रह्माद्य वै कथयितुमागतोस्मि।
क्वासौ वनदी यावदेनं समेत्य ।
नक्षत्राणीव सविता नाशयामि ॥ ३.१३५.२१ ॥
ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ, ಇಂದು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆ ವನದೀ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ? ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.135.22
आशंससे वन्दिनं वै विजेतु-
मविज्ञाय त्वं वाक्यबलं परस्य।
विज्ञातवीर्यैः शक्यमेवं प्रवक्तुं ।
दृष्टश्चासौ ब्राह्मणैर्वादशीलैः ॥ ३.१३५.२२ ॥
ಅವನ ವಾಕ್ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆಯೇ ನೀನು ವಂದಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಶಕ್ತಿ ತಿಳಿದವರೇ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲರು. ವಾದಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ ಕೂಡ.
3.135.23
आशंसमाना वन्दिनं वै बिजेतु-
मविज्ञात्वा तु बलं वन्दिनोऽस्य।
समागता ब्राह्मणास्तेन पूर्वं ।
न शोभन्ते भास्करेणेव ताराः ॥ ३.१३५.२३ ॥
ವಂದಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಆಶಿಸಿ, ವಂದಿಯ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಹಿಂದೆ ಅವನೊಡನೆ ಸೇರಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.135.24
आशानुबन्धो हि तवात्र यत्नः ।
स वन्दिमासाद्यतथा विनश्यति।
विज्ञानवन्तो निकृतास्तु तात ।
कथं सदस्तर्तुमिदं समर्थः ॥ ३.१३५.२४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಆಶೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ವಂದಿಯನ್ನು ಸೇರಿ ಹಾಗೆಯೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲೈ ತಾತಾ, ವಿದ್ವಾಂಸರೂ ಸೋತಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಸಭೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟಲು ನೀನು ಸಮರ್ಥನು?
3.135.25
विवादितोऽसौ न हि मादृशैर्हि ।
सिंहीकृतस्तेन वदन्यभीतः।
समेत्य मां निहतः शेष्यतेऽद्य ।
मार्गे भग्नं शकटमिवाबलाक्षम् ॥ ३.१३५.२५ ॥
ಅವನು ನನ್ನಂತಹವರಿಂದ ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವನು ಸಿಂಹನಂತಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಇಂದು ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಉಳಿಯುವನು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದ ಬಂಡಿಯ ದುರ್ಬಲ ಅಚ್ಚಿನಂತೆ.
3.135.26
षण्नाभेर्द्वादशाक्षस्य चतुर्विंशतिपर्वणः ।
यस्त्रिषष्टिशतारस्य वेदार्थं स परः कविः ॥ ३.१३५.२६ ॥
ಆರು ನಾಭಿಗಳು, ಹನ್ನೆರಡು ಅಚ್ಚುಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಕೀಲುಗಳು, ಮೂರುನೂರ ಅರವತ್ತು ಆರೆಗಳುಳ್ಳ ಚಕ್ರದ ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ.
3.135.27
चतुर्विंशतिपर्व त्वां षणअनाभि द्वादशप्रधि ।
तत्रिषष्टिशतारं वै चक्रं पातु सदागति ॥ ३.१३५.२७ ॥
ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಕೀಲುಗಳು, ಆರು ನಾಭಿಗಳು, ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಚುಗಳು, ಮೂರುನೂರ ಅರವತ್ತು ಆರೆಗಳುಳ್ಳ ಆ ಚಕ್ರ, ಸದಾ ಸುತ್ತುವ ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
3.135.28
बडबे इव संयुक्ते श्येनपाते दिवौकसाम् ।
कस्तयोर्गर्भमाधत्ते गर्भं सुषुवतुश्च कम् ॥ ३.१३५.२८ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಶ್ಯೇನಪಾತದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಕುದುರೆಗಳಂತೆ, ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗರ್ಭ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾರೆ?
3.135.29
मा स्म भूः स्वगृहे राजञ्शात्रवाणामपि ध्रुवम् ।
वातसारथिराधत्ते गर्भं सुषुवतुश्च तम् ॥ ३.१३५.२९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲೇ, ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹಾಗಾಗಬೇಡ; ವಾಯುವನ್ನೇ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದವನು ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಹೆತ್ತರು.
3.135.30
किंस्वित्स्तुप्तं न निमिषति किंस्विज्जातं न चोपति ।
कस्यखिद्धृदयं नास्ति किंस्विद्वेगेन वर्धते ॥ ३.१३५.३० ॥
ನಿದ್ರಿಸುವಾಗಲೂ ಯಾವುದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಯಾವುದು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಯಾರಿಗೆ ಹೃದಯವಿಲ್ಲ? ಯಾವುದು ವೇಗದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ?
3.135.31
मत्स्यः सुप्तो न निमिषत्यण्डं जातं न चोपति ।
अश्मनो हृदयं नास्ति नदी वेगेन वर्धते ॥ ३.१३५.३१ ॥
ನಿದ್ರಿಸುವ ಮೀನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟಿದ ಮೊಟ್ಟೆ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೃದಯವಿಲ್ಲ; ನದಿ ವೇಗದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
3.135.32
न त्वां मन्ये मानुषं देवसत्व ।
न त्वं बालः स्थविरः संमतो मे।
न ते तुल्यो विद्यते वाक्प्रलापे ।
तस्माद्द्वारं वितराम्येष विद्वन् ॥ ३.१३५.३२ ॥
ದೇವಸ್ವಭಾವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಬಾಲಕನೂ ಅಲ್ಲ, ವೃದ್ಧನೆಂದು ನನ್ನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೂ ಅಲ್ಲ; ಮಾತಿನ ವಾದದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಈ ದ್ವಾರವನ್ನು ನಾನು ತೆರೆಯುತ್ತೇನೆ.