مهابهاراتا · أدهيايا 3.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.136.1
अत्रोग्रसेनसमितेषु राजन् ।
समागतेष्वप्रतिमेषु राजसु।
न मे विवित्सान्तरमस्ति वादिनां ।
महाजने हंसविवादिनामिव ॥ ३.१३६.१ ॥
أيها الملك، هنا في مجلس أوغراسينا، وقد اجتمع الملوك الذين لا نظير لهم، لا أرى بين المتجادلين فرصة لي، كجدال البجع أمام جمع عظيم.
3.136.2
न मोक्ष्यसे वै वदमानो निमज्जन् ।
जलं प्रपन्नः सरितामिवाधनः।
हुताशनस्येव समिद्धतेजसः ।
स्थिरो भवस्वेह ममाद्य वन्दिन् ॥ ३.१३६.२ ॥
أيها الوَندين، وأنت تتكلم لن تفلت مني، كالفقير الغارق في مياه الأنهار. اثبت هنا أمامي اليوم، متوهجًا كنار مشتعلة.
3.136.3
व्याघ्रं शयानं प्रति मा प्रबोध ।
आशीविषं सृक्विणी संलिहानम्।
पदा हतस्येह शिरोभिहत्य ।
नादष्टो वै मोक्ष्यसे तन्निबोध ॥ ३.१३६.३ ॥
لا توقظ النمر النائم، فهو الأفعى السامة تلحس شفتيها. هنا، إذا ضربت رأس من أسقط بالقدم، لن تنجو دون أن تُلدغ؛ فافهم هذا.
3.136.4
यो वै दर्पात्संहननोपपन्नः ।
सुदुर्बलः पर्वतमाविहन्ति।
तस्यैव पाणिः सनखो विदीर्यते ।
न चैव शैलस्य हि दृश्यते व्रणः ॥ ३.१३६.४ ॥
من يضرب الجبل بكبرياء، وهو وإن كان ذا جسم قوي فهو ضعيف جدًا، تنشطر يده نفسها مع أظافرها؛ ولا يُرى على الصخر أي جرح.
3.136.5
सर्वे राज्ञो मैथिलस्य मैनाकस्येव पर्वताः ।
निकृष्टभूता राजानो वत्सा ह्यनडुहो यथा ॥ ३.१३६.५ ॥
جميع ملوك ميثيلا (جاناكا) كجبل ماينكا؛ أما هؤلاء الملوك فهم من أدنى المراتب، كالعجول أمام الثيران.
3.136.6
यथा महेन्द्रः प्रवरः सुराणां ।
नदीषु गङ्गा प्रवरा यथैव।
तथा नृपाणां प्रवरस्त्वमेको ।
वन्दिं समभ्यानय मत्सकाशम् ॥ ३.१३६.६ ॥
كما أن مهيندرا أفضل الآلهة والغانغا أفضل الأنهار، كذلك أنت وحدك أفضل الملوك. أحضر إليّ الراوي فانديn.
3.136.7
एवमष्टावक्रः समितौ हि गर्ज-
ञ्जातक्रोधो वन्दिनमाह राजन्।
उक्ते वाक्ये चोत्तरं मे ब्रवीहि ।
वाक्यस्य चाप्युत्तरं ते ब्रवीमि ॥ ३.१३६.७ ॥
هكذا قال أشتافاكرا، وهو يزمجر في المجلس ممتلئًا غضبًا، للراوي فاندين، أيها الملك: «أجب على الكلام الذي قيل لي، وأنا أجيب على كلامك».
3.136.8
एक एवाग्निर्बहुधा समिध्यते ।
एकः सूर्यः सर्वमिदं विभाति।
एकोऽवीरो देवराजोऽरिहन्ता ।
यमः पितृणामीश्वरश्चैक एव ॥ ३.१३६.८ ॥
النار واحدة، ومع ذلك تُشعل بأشكال كثيرة. والشمس واحدة، تضيء كل هذا. وملك الآلهة واحد، قاتل الأعداء بلا منازع؛ وياما ربّ الآباء واحد أيضًا.
3.136.9
द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ ।
द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च।
द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे ।
भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा ॥ ३.१३६.९ ॥
إندرا وأغني، يتجولان كصديقين، اثنان؛ ونارادا وبارفاتا، الحكيمان الإلهيان، اثنان؛ والأشفينان اثنان، وللعربة عجلتان؛ والزوج والزوجة اثنان، قضى بهما الخالق.
3.136.10
त्रिः सूयते कर्मणा वै प्रजेयं ।
त्रयो युक्ता वाजपेयं वहन्ति।
अध्वर्यवस्त्रिसवनानि तन्वते ।
त्रयो लोकास्त्रीणि ज्योतींषि चाहुः ॥ ३.१३६.१० ॥
يولد هذا الخلق ثلاث مرات بالفعل. ثلاثة مقرونون يحملون قربان فاجابيا؛ ويقيم الأدهفريو الذبائح الثلاث؛ ويقال إن هناك ثلاثة عوالم وثلاثة أنوار.
3.136.11
चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेतं ।
चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति।
दिशश्चतस्रो वर्णचतुष्टयं च ।
चतुष्पदा गौरपि शश्वदुक्ता ॥ ३.१३६.११ ॥
الجماعة الرباعية هي مسكن البراهمة. الطبقات الأربع الاجتماعية تحمل هذه القربان. والجهات الأربع ومجموعة الطبقات الأربع والبقرة ذات الأقدام الأربعة يُذكر دائماً أيضاً (بوصفها مرتبطة بالعدد أربعة).
3.136.12
पञ्चाग्नयः पञ्चपदा च पङ्क्ति-
र्यज्ञाः पञ्चैवाप्यथ पञ्चेनद्रियाणि।
दृष्ट्वा वेदे पञ्चचूडाप्सराश्च ।
लोके ख्यातं पञ्चनदं च पुण्यम् ॥ ३.१३६.१२ ॥
خمس نيران، ووزن بَنكتي ذو الأقدام الخمس، وكذلك خمس قرابين؛ ثم الحواس الخمس. وفي الفيدا رُئيت الأبسارا ذات الخصل الخمس، وفي العالم الأرض المقدسة المشهورة، بنجاب (أرض الأنهار الخمسة).
3.136.13
षडाधाने दक्षिणामाहुरेके ।
षट् चैवेमे ऋतवः कालचक्रम्।
षडिन्द्रियाण्युत षट् कृत्तिकाश्च ।
षट् साद्यस्काः सर्ववेदेषु दृष्टाः ॥ ३.१३६.१३ ॥
عند إشعال النيران الستة يسمّيها بعضهم دَكشينا (أجر الكهنة). وهذه الفصول الستة هي عجلة الزمن؛ والحواس الست، وكذلك الكريتيكا الست؛ وفي جميع الفيدات تُرى ست طقوس سادياسكرا.
3.136.14
सप्त ग्राम्याः पशवः सप्त वन्याः ।
सप्त च्छन्दांसि क्रतुमेकं वहन्ति।
सप्तर्षयः सप्त चाप्यर्हणानि ।
सप्तन्त्री प्रथिता चैव वीणा ॥ ३.१३६.१४ ॥
سبعة حيوانات أليفة وسبعة حيوانات برية؛ سبعة أوزان تحمل قربانًا واحدًا. سبعة حكماء، وكذلك سبعة أشياء للتعبد؛ والعود ذو السبعة أوتار مشهور.
3.136.15
अष्टौ शाणाः शतमानं वहन्ति ।
तथाष्टपादः शरभः सिंहघाती।
अष्टौ वसूञ्शुश्रुम देवतासु ।
यूपश्चाष्टास्रिर्विहितः सर्वयज्ञे ॥ ३.१३६.१५ ॥
ثمانية شانا تكوّن شاتامانا. وكذلك الشارابها ذو الثماني أرجل، قاتل الأسود. وبين الآلهة سمعنا عن الفاسو الثمانية. وفي كل قربان يُفرض عمود قرباني ثماني الزوايا.
3.136.16
नवैवोक्ताः सामिधेन्यः पितॄणां ।
तथा प्राहुर्नवयोगं विसर्गम्।
नवाक्षरा बृहती संप्रदिष्टा ।
नवैव योगो गणनामेति शश्वत् ॥ ३.१३६.१६ ॥
للأسلاف لا تُعلن إلا تسع آيات سامدهيني. وكذلك يقولون إن هناك اتحادا وتقدمة تسعية. ويُعلَّم وزن البريهاتي ذو التسعة مقاطع. وفي العدّ لا يأتي إلا التسعة اتحادا أبدا.
3.136.17
दिशो दशोक्ताः पुरुषस्य लोके ।
सहस्रमाहुर्दशपूर्णं शतानि।
दशैव मासान्बिभ्रति भर्गवत्यो ।
दशैरका दशदाशा दशार्हाः ॥ ३.१३६.१७ ॥
في العالم تُعلن عشرة اتجاهات للإنسان. ويقولون إن الألف مئات مكتملة بالعشرة. وعشرة أشهر وحدها تحملها المتألقات. عشرة، وعشرة عشرات، وعشرة وحدها، جديرة بالعشرة.
3.136.18
एकादशैकादशिनः पशूना-
मेकादशैवात्र भवन्ति यूपाः।
एकादश प्राणभृतां विकारा ।
एकादशोक्ता दिवि देवेषु रुद्राः ॥ ३.१३६.१८ ॥
أعمدة القرابين الإحدى عشرة للحيوانات هنا إحدى عشرة. وتحولات الكائنات الحية إحدى عشرة. وفي السماء بين الآلهة يُعلن الرودرات الأحد عشر.
3.136.19
संवत्सरं द्वादशमासमाहु-
र्जगत्याः पादो द्वादशैवाक्षराणि।
द्वादशाहः प्राकृतो यज्ञ उक्तो ।
द्वादशादित्यान्कथयन्तीह घीराः ॥ ३.१३६.१९ ॥
يسمّون السنة اثني عشر شهرا. وربع وزن الجاغاتي اثنا عشر مقطعا. ويُعلن قربان الاثني عشر يوما الطبيعي. وهنا يسمّي الحكماء الآديتيات الاثني عشر.
3.136.20
त्रयोदशी तिथिरुक्ता महोग्रा ।
त्रयोदशद्वीपवती मही च।
एतावदुक्त्वा विरराम वन्दी ।
श्लोकस्यार्धं व्याजहाराष्टवक्रः।
त्रयोदशाहानि ससार केशी ।
त्रयोदशादीन्यतिच्छन्दांसि चाहुः ॥ ३.१३६.२० ॥
يُقال إن اليوم القمري الثالث عشر شديد الشراسة، وإن للأرض ثلاث عشرة جزيرة. ولما قال هذا سكت الوندي، ونطق أشتافاكرا بنصف بيت. وظل كيشي يتجول ثلاثة عشر يوماً، ويتحدث الحكماء عن الثالث عشر وسائر الأتيتشاندات.
3.136.21
ततो महानुदतिष्ठन्निनाद-
स्तूष्णींभूतं सूतपुत्रं निशम्य।
अधोमुखं ध्यानपरं तदानी-
मष्टावक्रं चाप्युदीर्यन्तमेव ॥ ३.१३६.२१ ॥
فارتفعت حينئذٍ جلبة عظيمة لما رأوا ابن السائق صامتاً، منكِّس الوجه، غارقاً في التأمل؛ وكان أشتافاكرا أيضاً مستعداً للكلام.
3.136.22
तस्मिंस्तथा संकुले वर्तमाने ।
स्फीते यज्ञे जनकस्योत राज्ञः।
अष्टावक्रं पूजयन्तोऽभ्युपेयु-
र्विप्राः सर्वे प्राञ्जलयः प्रतीताः ॥ ३.१३६.२२ ॥
وبينما كانت تلك القربان العظيم للملك جنكا غاصة بالناس، تقدّم إلى أشتافاكرا جميع البراهمة المشهورين مُكرِّمين إياه، وأيديهم مضمومة.
3.136.23
अनेनैव ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ।
वादे जित्वा सलिले मज्जिताः प्राक्।
तानेव धर्मानयमद्य वन्दी ।
प्राप्नोतु गृह्याशु निमज्जयैनम् ॥ ३.१३६.२३ ॥
أولئك البراهمة الذين هزمهم هذا في المناظرة وأغرقوا في الماء من قبل كانوا مستمعين؛ فليُدرك الوندي اليوم تلك الدهارمات بعينها. أمسكوا به سريعاً وأغرقوه في الماء.
3.136.24
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञ-
स्तत्रास सत्रं द्वादशवार्षिकं वै।
सत्रेण ते जनक तुल्यकालं ।
तदर्थं ते प्रहिता मे द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३६.२४ ॥
أنا ابن الملك فارونا. هناك كان يُقام مجلس قربان يدوم اثني عشر عامًا. يا جانَكا، مساوٍ في مدته لمجلسك؛ ولذلك أرسلتُ إليك أفضل البراهمة.
3.136.25
ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं ।
द्रष्टुं गता इम आयान्ति भूयः।
अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं ।
यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये ॥ ३.१३६.२५ ॥
لقد ذهبوا جميعًا لمشاهدة قربان فارونا، وها هم يعودون. أكرم أشطافكرا الجدير بالإكرام، فبسببه سألتقي بأبي.
3.136.26
विप्राः समुद्राम्भसि मज्जिता ये ।
वाचा जिता मेधया वा विदानाः।
तां मेधया वाचमथोज्जहार ।
यथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२६ ॥
البراهمة الذين غرقوا في مياه المحيط، أو المغلوبون في الجدال، أو الذين غُلبوا بالكلام مع أنهم عالمون — قد أخرجتهم ثانيةً بحكمتي عن طريق الكلام، كما يجمع الأخيار الكلام.
3.136.27
अग्निर्दहञ्जातवेदाः सतां गृहान् ।
विसर्जयंस्तेजसा न स्म धाक्षीत्।
बालेषु पुत्रेषु कृपणं वदत्सु ।
तथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२७ ॥
النار جاتافيدا تحرق بيوت الأخيار لكنها بضيائها تتركها ولا تحرقها؛ وكذلك حين يتكلم الأطفال والأبناء بتضرع، يجمع الأخيار الكلام بهذه الطريقة.
3.136.28
श्लेष्मातकी क्षीणवर्चाः शृणोषि ।
उताहो त्वां स्तुतयो मादयन्ति।
हस्तीव त्वं स्तुतयो मादयन्ति ।
न मामिकां वाचमिमां शृणोषि ॥ ३.१३६.२८ ॥
يا شليشماتكي، يا من خبا بريقه، أتسمع؟ أم أن المديح يسكرك كما يسكر الفيل؟ أنت لا تسمع كلامي هذا.
3.136.29
शृणोमि वाचं तव दिव्यरूपा-
ममानुषीं दिव्यरूपोऽसि साक्षात्।
अजैषीर्यद्वन्द्विनं त्वं विवादे ।
निसृष्ट एष तव कामोऽद्य वन्दी ॥ ३.१३६.२९ ॥
أسمع كلامك ذا الهيئة الإلهية، غير البشري؛ أنت بذاتك ذو هيئة إلهية. لأنك غلبت خصمك في المناظرة، فقد تحقق مرادك اليوم — يُطلق سراح الشاعر فانديn.
3.136.30
नानन जीवता कश्चिदर्थो मे वन्दिना नृप ।
पिता यद्यस्य वरुणो मज्जयैनं जलाशये ॥ ३.१३६.३० ॥
أيها الملك، لا غرض لي في الشاعر فانديn ما دام حيًّا. فإن كان أبوه فارونا، فليُغرقه في الماء.
3.136.31
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञो ।
न मे भयं विद्यते मज्जितस्य।
इमं मुहूर्तं पितरं द्रक्ष्यतेऽय-
मष्टावक्रश्चिरनष्टं कहोळम् ॥ ३.१३६.३१ ॥
أنا ابن فارونا، وابن الملك أيضًا. لا خوف عليّ من الإغراق. وفي هذه اللحظة سيرى أشتافاكرا أباه كَهودا، الذي ضاع منذ زمن طويل.
3.136.32
ततस्ते पूजिता विप्रा वरुणेन महात्मना ।
उदतिष्ठंस्ततः सर्वे जनकस्य समीपतः ॥ ३.१३६.३२ ॥
ثم نهض جميع أولئك البراهمة، الذين أكرمهم فارونا العظيم النفس، من قرب جانكا.
3.136.33
इत्यर्थमिच्छन्ति सुताञ्जना जननकर्मणा ।
यदहं नाशकं कर्तुं तत्पुत्रः कृतवान्मम ॥ ३.१३६.३३ ॥
لهذا الغرض يتمنى الناس الأبناء: ما لم أستطع فعله، فعله ابني.
3.136.34
उताबलस्य क्लवानुत बालस्य पण्डितः ।
उत वाऽविदुषो विद्वान्पुत्रो जनक जायते ॥ ३.१३६.३४ ॥
يا جانكا، قد يولد الابن العالم من أب ضعيف عاجز، أو من طفل، أو من جاهل.
3.136.35
शितेन ते परशुना स्वयमेवान्तको नृप ।
शिरांस्यपाहरन्नाजौ रिपूणां भद्रमस्तु ते ॥ ३.१३६.३५ ॥
أيها الملك، بفأسك الحادة أخذ الموت نفسه رؤوس أعدائك في المعركة. فليكن لك الخير.
3.136.36
महदैक्थ्यं गीयते साम चाग्र्यं ।
सम्यक्सोमः पीयते चात्र सत्रे।
शुचीन्भागान्प्रतिजगृहुश्च हृष्टाः ।
साक्षाद्देवा जनकस्येह राज्ञः ॥ ३.१३६.३६ ॥
هنا، في جلسة قربان الملك جاناكا، تُقام الشعيرة العظيمة أيكتيا: تُرتَّل السامان الرفيعة، ويُشرب السوما على الوجه الصحيح، والآلهة أنفسهم، مسرورين، قبلوا الأنصبة الطاهرة.
3.136.37
समुत्थितेष्वथ सर्वेषु राजन् ।
विप्रेषु तेष्वधिकं सुप्रभेषु।
अनुज्ञातो जनकेनाथ राज्ञा ।
विवेश तोयं सागरस्योत वन्दी ॥ ३.१३६.३७ ॥
أيها الملك، لما نهض جميع أولئك البراهمة المشرقين، دخل فاندين، بعد أن أذن له الملك جاناكا، في مياه المحيط.
3.136.38
अष्टावक्रः पितरं पूजयित्वा ।
संपूजितो ब्राह्मणैस्तैर्यथावत्।
प्रत्याजगामाश्रममेव चाग्र्यं ।
जित्वा वन्दिं सहितो मातुलेन ॥ ३.१३६.३८ ॥
كرّم أشتافاكرا أباه؛ وبعد أن أكرمه أولئك البراهمة كما ينبغي، وانتصر على فاندين، عاد مع خاله إلى أفضل الصوامع.
3.136.39
ततोऽष्टावक्रं मातुरथान्तिके पिता ।
नदीं समङ्गां शीघ्रमिमां विशस्व।
प्रोवाच चैनं स तथा विवेश ।
समैरङ्गैश्चापि बभूव पुण्या ॥ ३.१३६.३९ ॥
ثم قال الأب لأشتافاكرا، بالقرب من الخال: «ادخل بسرعة في هذا النهر سامنغا.» ففعل؛ دخل فيه، وصارت أعضاؤه كلها طاهرة أيضًا.
3.136.40
नदी समङ्गा च बभूव पुण्या ।
यस्यां स्नातो मुच्यते किल्बिषाद्धि।
त्वमप्येनां स्नानपानावगाहैः ।
सभ्रातृकः सहभार्यो विशश्व ॥ ३.१३६.४० ॥
صارَ نهرُ سَمَنغا مُقدَّسًا؛ مَن يَغتَسِلُ فيه يَتَحَرَّرُ مِنَ الذَّنب. فَادْخُلْ أنتَ أيضًا معَ إخوتِكَ وزوجتِكَ، بالاغتسالِ والشُّربِ والانغماسِ فيه.
3.136.41
अत्र कौन्तेय सहितो भ्रातृभिस्त्वं ।
सुखोषितः सह विप्रैः प्रतीतः।
पुण्यान्यन्यानि शुचिकर्मैकभक्ति-
र्मया सार्धं चरितास्याजमीढ ॥ ३.१३६.४१ ॥
هنا، يا ابنَ كونتي، عِشْتَ في راحةٍ معَ إخوتِكَ والبراهمة، واشتهرتَ. يا سليلَ أجاميدها، بسلوكٍ طاهرٍ وتفانٍ واحدٍ قد زُرتَ معي الأماكنَ المقدسةَ الأخرى.