Mahābhārata · Adhyāya 3.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.136.1
अत्रोग्रसेनसमितेषु राजन् ।
समागतेष्वप्रतिमेषु राजसु।
न मे विवित्सान्तरमस्ति वादिनां ।
महाजने हंसविवादिनामिव ॥ ३.१३६.१ ॥
Ó rei, aqui na assembleia de Ugrasena, reunidos reis incomparáveis, entre os debatedores não vejo oportunidade para mim, como a disputa dos cisnes diante de uma grande assembleia.
3.136.2
न मोक्ष्यसे वै वदमानो निमज्जन् ।
जलं प्रपन्नः सरितामिवाधनः।
हुताशनस्येव समिद्धतेजसः ।
स्थिरो भवस्वेह ममाद्य वन्दिन् ॥ ३.१३६.२ ॥
Ó Vandin, enquanto falas não escaparás de mim, como um pobre que afunda nas águas dos rios. Permanece firme aqui diante de mim hoje, resplandecente como o fogo aceso.
3.136.3
व्याघ्रं शयानं प्रति मा प्रबोध ।
आशीविषं सृक्विणी संलिहानम्।
पदा हतस्येह शिरोभिहत्य ।
नादष्टो वै मोक्ष्यसे तन्निबोध ॥ ३.१३६.३ ॥
Não acordes o tigre que dorme, a serpente venenosa que lambe os lábios. Aqui, tendo golpeado a cabeça daquele já abatido pelo pé, não escaparás sem ser mordido; comprende isto.
3.136.4
यो वै दर्पात्संहननोपपन्नः ।
सुदुर्बलः पर्वतमाविहन्ति।
तस्यैव पाणिः सनखो विदीर्यते ।
न चैव शैलस्य हि दृश्यते व्रणः ॥ ३.१३६.४ ॥
Quem, por orgulho, embora dotado de um corpo robusto mas muito fraco, golpeia uma montanha, vê a própria mão rachar-se, unhas incluídas; e nenhuma ferida se vê na rocha.
3.136.5
सर्वे राज्ञो मैथिलस्य मैनाकस्येव पर्वताः ।
निकृष्टभूता राजानो वत्सा ह्यनडुहो यथा ॥ ३.१३६.५ ॥
Todos os reis de Maithila (Janaka) são como a montanha Mainaka; mas estes reis são de condição inferior, como bezerros diante de bois.
3.136.6
यथा महेन्द्रः प्रवरः सुराणां ।
नदीषु गङ्गा प्रवरा यथैव।
तथा नृपाणां प्रवरस्त्वमेको ।
वन्दिं समभ्यानय मत्सकाशम् ॥ ३.१३६.६ ॥
Assim como Mahendra é o primeiro dos deuses e o Gaṅgā o primeiro dos rios, assim tu, só tu, és o primeiro dos reis. Traze-me o bardo Vandin.
3.136.7
एवमष्टावक्रः समितौ हि गर्ज-
ञ्जातक्रोधो वन्दिनमाह राजन्।
उक्ते वाक्ये चोत्तरं मे ब्रवीहि ।
वाक्यस्य चाप्युत्तरं ते ब्रवीमि ॥ ३.१३६.७ ॥
Assim Aṣṭāvakra, rugindo na assembleia e cheio de ira, falou a Vandin, ó rei: «Responde às palavras que foram ditas; e eu responderei às tuas palavras».
3.136.8
एक एवाग्निर्बहुधा समिध्यते ।
एकः सूर्यः सर्वमिदं विभाति।
एकोऽवीरो देवराजोऽरिहन्ता ।
यमः पितृणामीश्वरश्चैक एव ॥ ३.१३६.८ ॥
O fogo é um só, e no entanto acende-se de muitas maneiras. O sol é um só; ele ilumina tudo isto. O rei dos deuses é um, o matador de inimigos sem igual; e Yama, senhor dos antepassados, também é um.
3.136.9
द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ ।
द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च।
द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे ।
भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा ॥ ३.१३६.९ ॥
Indra e Agni, que andam como amigos, são dois; Nārada e Parvata, os dois sábios divinos, são dois; os dois Aśvins são dois, e um carro tem duas rodas; marido e mulher são dois, ordenados pelo Criador.
3.136.10
त्रिः सूयते कर्मणा वै प्रजेयं ।
त्रयो युक्ता वाजपेयं वहन्ति।
अध्वर्यवस्त्रिसवनानि तन्वते ।
त्रयो लोकास्त्रीणि ज्योतींषि चाहुः ॥ ३.१३६.१० ॥
Esta criação nasce três vezes pela ação. Três atrelados carregam o sacrifício Vājapeya; os sacerdotes adhvaryu estendem as três libações; dizem que há três mundos e três luzes.
3.136.11
चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेतं ।
चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति।
दिशश्चतस्रो वर्णचतुष्टयं च ।
चतुष्पदा गौरपि शश्वदुक्ता ॥ ३.१३६.११ ॥
O grupo de quatro é a morada dos brāhmaṇas. Os quatro varṇas carregam este sacrifício. As quatro direções, o grupo dos quatro varṇas e a vaca de quatro patas também são sempre mencionados (como ligados ao número quatro).
3.136.12
पञ्चाग्नयः पञ्चपदा च पङ्क्ति-
र्यज्ञाः पञ्चैवाप्यथ पञ्चेनद्रियाणि।
दृष्ट्वा वेदे पञ्चचूडाप्सराश्च ।
लोके ख्यातं पञ्चनदं च पुण्यम् ॥ ३.१३६.१२ ॥
Cinco fogos, o metro paṅkti de cinco pés, e também cinco sacrifícios; depois cinco sentidos. No Veda foi vista a apsarā de cinco cristas, e no mundo é famoso o sagrado Pañcanada, a terra dos cinco rios.
3.136.13
षडाधाने दक्षिणामाहुरेके ।
षट् चैवेमे ऋतवः कालचक्रम्।
षडिन्द्रियाण्युत षट् कृत्तिकाश्च ।
षट् साद्यस्काः सर्ववेदेषु दृष्टाः ॥ ३.१३६.१३ ॥
Na acendedura das seis fogueiras, alguns chamam isto de dakṣiṇā. E estas seis estações são a roda do tempo; seis sentidos, e também as seis Kṛttikās; e em todos os Vedas são vistos seis sadyaskra.
3.136.14
सप्त ग्राम्याः पशवः सप्त वन्याः ।
सप्त च्छन्दांसि क्रतुमेकं वहन्ति।
सप्तर्षयः सप्त चाप्यर्हणानि ।
सप्तन्त्री प्रथिता चैव वीणा ॥ ३.१३६.१४ ॥
Sete animais domésticos e sete selvagens; sete métricas carregam um único sacrifício. Sete sábios, e também sete objetos de veneração; e a vīṇā de sete cordas é famosa.
3.136.15
अष्टौ शाणाः शतमानं वहन्ति ।
तथाष्टपादः शरभः सिंहघाती।
अष्टौ वसूञ्शुश्रुम देवतासु ।
यूपश्चाष्टास्रिर्विहितः सर्वयज्ञे ॥ ३.१३६.१५ ॥
Oito śāṇas formam um śatamāna. Igualmente o Śarabha de oito pés, matador de leões. Entre os deuses ouvimos falar dos oito Vasus. E em todo sacrifício se prescreve um poste sacrificial de oito arestas.
3.136.16
नवैवोक्ताः सामिधेन्यः पितॄणां ।
तथा प्राहुर्नवयोगं विसर्गम्।
नवाक्षरा बृहती संप्रदिष्टा ।
नवैव योगो गणनामेति शश्वत् ॥ ३.१३६.१६ ॥
Apenas nove versos samidhenī são declarados para os antepassados. Igualmente falam de uma união e oferenda de nove. O metro bṛhatī de nove sílabas é ensinado. Na contagem, somente o nove sempre resulta numa união.
3.136.17
दिशो दशोक्ताः पुरुषस्य लोके ।
सहस्रमाहुर्दशपूर्णं शतानि।
दशैव मासान्बिभ्रति भर्गवत्यो ।
दशैरका दशदाशा दशार्हाः ॥ ३.१३६.१७ ॥
No mundo, dez direções são declaradas para a pessoa. Dizem que mil são centenas completadas por dez. Somente dez meses carregam as radiantes. Dez, dez vezes dez, somente dez, dignos de dez.
3.136.18
एकादशैकादशिनः पशूना-
मेकादशैवात्र भवन्ति यूपाः।
एकादश प्राणभृतां विकारा ।
एकादशोक्ता दिवि देवेषु रुद्राः ॥ ३.१३६.१८ ॥
Os onze postes sacrificiais para os animais são aqui onze. As modificações dos seres vivos são onze. No céu, entre os deuses, declaram-se os onze Rudras.
3.136.19
संवत्सरं द्वादशमासमाहु-
र्जगत्याः पादो द्वादशैवाक्षराणि।
द्वादशाहः प्राकृतो यज्ञ उक्तो ।
द्वादशादित्यान्कथयन्तीह घीराः ॥ ३.१३६.१९ ॥
Chamam o ano de doze meses. Um quarto do metro jagatī são doze sílabas. Declara-se o sacrifício natural de doze dias. Aqui os sábios nomeiam os doze Ādityas.
3.136.20
त्रयोदशी तिथिरुक्ता महोग्रा ।
त्रयोदशद्वीपवती मही च।
एतावदुक्त्वा विरराम वन्दी ।
श्लोकस्यार्धं व्याजहाराष्टवक्रः।
त्रयोदशाहानि ससार केशी ।
त्रयोदशादीन्यतिच्छन्दांसि चाहुः ॥ ३.१३६.२० ॥
Diz-se que o décimo terceiro dia lunar é muito feroz, e a terra tem treze ilhas. Tendo dito isso, o bardo calou-se, e Aṣṭāvakra proferiu meio verso. Por treze dias Keśī vagueou; e os sábios falam do treze e dos demais atichandas.
3.136.21
ततो महानुदतिष्ठन्निनाद-
स्तूष्णींभूतं सूतपुत्रं निशम्य।
अधोमुखं ध्यानपरं तदानी-
मष्टावक्रं चाप्युदीर्यन्तमेव ॥ ३.१३६.२१ ॥
Então ergueu-se um grande alvoroço, ao ver o filho do cocheiro calado, com o rosto voltado para baixo e absorto na meditação; e também Aṣṭāvakra estava pronto para falar.
3.136.22
तस्मिंस्तथा संकुले वर्तमाने ।
स्फीते यज्ञे जनकस्योत राज्ञः।
अष्टावक्रं पूजयन्तोऽभ्युपेयु-
र्विप्राः सर्वे प्राञ्जलयः प्रतीताः ॥ ३.१३६.२२ ॥
Enquanto aquele grande sacrifício do rei Janaka estava repleto, todos os brâmanes ilustres aproximaram-se de Aṣṭāvakra com as palmas unidas, honrando-o.
3.136.23
अनेनैव ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ।
वादे जित्वा सलिले मज्जिताः प्राक्।
तानेव धर्मानयमद्य वन्दी ।
प्राप्नोतु गृह्याशु निमज्जयैनम् ॥ ३.१३६.२३ ॥
Aqueles brâmanes que, derrotados em debate por este mesmo, outrora foram afogados nas águas, eram ouvintes; que hoje este vandin alcance esses mesmos dharmas. Agarrem-no depressa e façam-no afundar nas águas.
3.136.24
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञ-
स्तत्रास सत्रं द्वादशवार्षिकं वै।
सत्रेण ते जनक तुल्यकालं ।
तदर्थं ते प्रहिता मे द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३६.२४ ॥
Sou filho do rei Varuṇa. Ali se realizava uma sessão sacrificial de doze anos. Ó Janaka, de duração igual à tua; para isso te enviei os melhores brâmanes.
3.136.25
ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं ।
द्रष्टुं गता इम आयान्ति भूयः।
अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं ।
यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये ॥ ३.१३६.२५ ॥
Todos eles tinham ido ver o sacrifício de Varuṇa, e agora estão voltando. Honro Aṣṭāvakra, digno de honra, por causa de quem reverei meu pai.
3.136.26
विप्राः समुद्राम्भसि मज्जिता ये ।
वाचा जिता मेधया वा विदानाः।
तां मेधया वाचमथोज्जहार ।
यथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२६ ॥
Os brâmanes que foram afogados nas águas do oceano, derrotados no debate, ou que, embora sábios, foram vencidos pela palavra — eu os tirei de novo com minha sabedoria, pela palavra, como os bons recolhem as palavras.
3.136.27
अग्निर्दहञ्जातवेदाः सतां गृहान् ।
विसर्जयंस्तेजसा न स्म धाक्षीत्।
बालेषु पुत्रेषु कृपणं वदत्सु ।
तथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२७ ॥
Agni, o conhecedor de todos os nascimentos, queimando as casas dos bons, porém pelo seu esplendor as poupa e não as queima; assim também, mesmo quando crianças e filhos falam com piedade, os bons recolhem suas palavras.
3.136.28
श्लेष्मातकी क्षीणवर्चाः शृणोषि ।
उताहो त्वां स्तुतयो मादयन्ति।
हस्तीव त्वं स्तुतयो मादयन्ति ।
न मामिकां वाचमिमां शृणोषि ॥ ३.१३६.२८ ॥
Ó Ślesmātakī, de brilho enfraquecido, ouves? Ou os louvores te embriagam, como embriagam o elefante? Não ouves estas minhas palavras.
3.136.29
शृणोमि वाचं तव दिव्यरूपा-
ममानुषीं दिव्यरूपोऽसि साक्षात्।
अजैषीर्यद्वन्द्विनं त्वं विवादे ।
निसृष्ट एष तव कामोऽद्य वन्दी ॥ ३.१३६.२९ ॥
Ouço tua fala de forma divina, não humana; tu mesmo és de forma divina. Como venceste teu adversário no debate, hoje teu desejo se cumpre: o bardo Vandin é libertado.
3.136.30
नानन जीवता कश्चिदर्थो मे वन्दिना नृप ।
पिता यद्यस्य वरुणो मज्जयैनं जलाशये ॥ ३.१३६.३० ॥
Ó rei, não tenho interesse algum no bardo Vandin enquanto ele viver. Se o pai dele é Varuṇa, que o afogue na água.
3.136.31
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञो ।
न मे भयं विद्यते मज्जितस्य।
इमं मुहूर्तं पितरं द्रक्ष्यतेऽय-
मष्टावक्रश्चिरनष्टं कहोळम् ॥ ३.१३६.३१ ॥
Sou filho de Varuṇa e também do rei. Não temo ser afogado. Neste momento Aṣṭāvakra verá seu pai Kahoḍa, que há muito estava perdido.
3.136.32
ततस्ते पूजिता विप्रा वरुणेन महात्मना ।
उदतिष्ठंस्ततः सर्वे जनकस्य समीपतः ॥ ३.१३६.३२ ॥
Então aqueles brâmanes, honrados pelo magnânimo Varuṇa, levantaram-se todos de junto de Janaka.
3.136.33
इत्यर्थमिच्छन्ति सुताञ्जना जननकर्मणा ।
यदहं नाशकं कर्तुं तत्पुत्रः कृतवान्मम ॥ ३.१३६.३३ ॥
É com este fim que as pessoas desejam filhos: o que eu não pude fazer, meu filho fez.
3.136.34
उताबलस्य क्लवानुत बालस्य पण्डितः ।
उत वाऽविदुषो विद्वान्पुत्रो जनक जायते ॥ ३.१३६.३४ ॥
Ó Janaka, de um pai fraco e impotente, de uma criança ou de quem não é instruído pode nascer um filho sábio.
3.136.35
शितेन ते परशुना स्वयमेवान्तको नृप ।
शिरांस्यपाहरन्नाजौ रिपूणां भद्रमस्तु ते ॥ ३.१३६.३५ ॥
Ó rei, com o teu machado afiado, o próprio Antaka levou em batalha as cabeças dos teus inimigos. Que a boa fortuna seja tua.
3.136.36
महदैक्थ्यं गीयते साम चाग्र्यं ।
सम्यक्सोमः पीयते चात्र सत्रे।
शुचीन्भागान्प्रतिजगृहुश्च हृष्टाः ।
साक्षाद्देवा जनकस्येह राज्ञः ॥ ३.१३६.३६ ॥
Aqui, na sessão sacrificial do rei Janaka, realiza-se o grande rito Aikthya: o excelso Sāman é cantado, o Soma é bebido como convém, e os próprios deuses, deleitados, aceitaram as porções puras.
3.136.37
समुत्थितेष्वथ सर्वेषु राजन् ।
विप्रेषु तेष्वधिकं सुप्रभेषु।
अनुज्ञातो जनकेनाथ राज्ञा ।
विवेश तोयं सागरस्योत वन्दी ॥ ३.१३६.३७ ॥
Ó rei, quando todos aqueles brâmanes resplandecentes se levantaram, Vandin, tendo recebido a permissão do rei Janaka, entrou nas águas do oceano.
3.136.38
अष्टावक्रः पितरं पूजयित्वा ।
संपूजितो ब्राह्मणैस्तैर्यथावत्।
प्रत्याजगामाश्रममेव चाग्र्यं ।
जित्वा वन्दिं सहितो मातुलेन ॥ ३.१३६.३८ ॥
Aṣṭāvakra honrou seu pai; devidamente honrado por aqueles brâmanes, tendo vencido Vandin, regressou com o seu tio materno ao melhor dos eremitérios.
3.136.39
ततोऽष्टावक्रं मातुरथान्तिके पिता ।
नदीं समङ्गां शीघ्रमिमां विशस्व।
प्रोवाच चैनं स तथा विवेश ।
समैरङ्गैश्चापि बभूव पुण्या ॥ ३.१३६.३९ ॥
Então seu pai, junto ao tio materno, disse a Aṣṭāvakra: "Entra depressa neste rio Samaṅgā." Ele assim fez: entrou nele, e também os seus membros se tornaram puros.
3.136.40
नदी समङ्गा च बभूव पुण्या ।
यस्यां स्नातो मुच्यते किल्बिषाद्धि।
त्वमप्येनां स्नानपानावगाहैः ।
सभ्रातृकः सहभार्यो विशश्व ॥ ३.१३६.४० ॥
O rio Samaṅgā tornou-se sagrado; quem nele se banha é libertado do pecado. Tu também, com teus irmãos e tua esposa, entra nele pelo banho, pela bebida e pelo mergulho.
3.136.41
अत्र कौन्तेय सहितो भ्रातृभिस्त्वं ।
सुखोषितः सह विप्रैः प्रतीतः।
पुण्यान्यन्यानि शुचिकर्मैकभक्ति-
र्मया सार्धं चरितास्याजमीढ ॥ ३.१३६.४१ ॥
Aqui, filho de Kuntī, viveste com conforto com teus irmãos e os brâmanes, e tornaste-te renomado. Ó descendente de Ajamīḍha, com conduta pura e devoção única também percorreste comigo os outros lugares sagrados.