ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.136.1
अत्रोग्रसेनसमितेषु राजन् ।
समागतेष्वप्रतिमेषु राजसु।
न मे विवित्सान्तरमस्ति वादिनां ।
महाजने हंसविवादिनामिव ॥ ३.१३६.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಉಗ್ರಸೇನನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ರಾಜರು ಸೇರಿರುವ ಇಲ್ಲಿ, ವಾದಿಸುವವರ ನಡುವೆ ನನಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ; ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳ ವಿವಾದದಂತೆ.
3.136.2
न मोक्ष्यसे वै वदमानो निमज्जन् ।
जलं प्रपन्नः सरितामिवाधनः।
हुताशनस्येव समिद्धतेजसः ।
स्थिरो भवस्वेह ममाद्य वन्दिन् ॥ ३.१३६.२ ॥
ಓ ವಂದಿನ್, ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ; ನದಿಗಳ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವ ಬಡವನಂತೆ. ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ನನ್ನ ಎದುರು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು.
3.136.3
व्याघ्रं शयानं प्रति मा प्रबोध ।
आशीविषं सृक्विणी संलिहानम्।
पदा हतस्येह शिरोभिहत्य ।
नादष्टो वै मोक्ष्यसे तन्निबोध ॥ ३.१३६.३ ॥
ಮಲಗಿರುವ ಹುಲಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಡ; ಅದು ವಿಷದ ಹಾವು, ತುಟಿಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದು, ಕಚ್ಚದೆ ನೀನು ಪಾರಾಗಲಾರೆ—ಅದನ್ನು ತಿಳಿ.
3.136.4
यो वै दर्पात्संहननोपपन्नः ।
सुदुर्बलः पर्वतमाविहन्ति।
तस्यैव पाणिः सनखो विदीर्यते ।
न चैव शैलस्य हि दृश्यते व्रणः ॥ ३.१३६.४ ॥
ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಬಲವಾದ ದೇಹವಿದ್ದರೂ ಅತಿ ದುರ್ಬಲನಾಗಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊಡೆಯುವವನ ಕೈಯೇ ಉಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೀಳುತ್ತದೆ; ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಗಾಯವೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.136.5
सर्वे राज्ञो मैथिलस्य मैनाकस्येव पर्वताः ।
निकृष्टभूता राजानो वत्सा ह्यनडुहो यथा ॥ ३.१३६.५ ॥
ಮೈಥಿಲನ (ಜನಕನ) ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಈ ರಾಜರು ಕೀಳುಮಟ್ಟದವರು, ಎತ್ತುಗಳ ಮುಂದೆ ಕರುಗಳಂತೆ.
3.136.6
यथा महेन्द्रः प्रवरः सुराणां ।
नदीषु गङ्गा प्रवरा यथैव।
तथा नृपाणां प्रवरस्त्वमेको ।
वन्दिं समभ्यानय मत्सकाशम् ॥ ३.१३६.६ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹೇಂದ್ರನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಂತೆ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಂತೆ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುವೆ. ವಂದಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಾ.
3.136.7
एवमष्टावक्रः समितौ हि गर्ज-
ञ्जातक्रोधो वन्दिनमाह राजन्।
उक्ते वाक्ये चोत्तरं मे ब्रवीहि ।
वाक्यस्य चाप्युत्तरं ते ब्रवीमि ॥ ३.१३६.७ ॥
ಹೀಗೆ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜನೇ, ವಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ನನಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡು; ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
3.136.8
एक एवाग्निर्बहुधा समिध्यते ।
एकः सूर्यः सर्वमिदं विभाति।
एकोऽवीरो देवराजोऽरिहन्ता ।
यमः पितृणामीश्वरश्चैक एव ॥ ३.१३६.८ ॥
ಅಗ್ನಿ ಒಬ್ಬನೇ, ಆದರೂ ಅವನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯ ಒಬ್ಬನೇ, ಅವನು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರಾಜ ಒಬ್ಬನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು; ಪಿತೃಗಳ ಈಶ್ವರನಾದ ಯಮನೂ ಒಬ್ಬನೇ.
3.136.9
द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ ।
द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च।
द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे ।
भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा ॥ ३.१३६.९ ॥
ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಇಬ್ಬರು. ನಾರದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೇವರ್ಷಿಗಳು. ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು ಇಬ್ಬರು, ರಥದ ಚಕ್ರಗಳೂ ಇಬ್ಬರು. ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಇಬ್ಬರು, ವಿಧಾತನಿಂದ ನಿಯಮಿತರಾದವರು.
3.136.10
त्रिः सूयते कर्मणा वै प्रजेयं ।
त्रयो युक्ता वाजपेयं वहन्ति।
अध्वर्यवस्त्रिसवनानि तन्वते ।
त्रयो लोकास्त्रीणि ज्योतींषि चाहुः ॥ ३.१३६.१० ॥
ಈ ಪ್ರಜೆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂವರು ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು ಮೂರು ಸವನಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಮೂರು ಜ್ಯೋತಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
3.136.11
चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेतं ।
चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति।
दिशश्चतस्रो वर्णचतुष्टयं च ।
चतुष्पदा गौरपि शश्वदुक्ता ॥ ३.१३६.११ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಚತುಷ್ಟಯ ಆಶ್ರಯ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ವರ್ಣ ಚತುಷ್ಟಯ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಹಸುವೂ ಸದಾ (ನಾಲ್ಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
3.136.12
पञ्चाग्नयः पञ्चपदा च पङ्क्ति-
र्यज्ञाः पञ्चैवाप्यथ पञ्चेनद्रियाणि।
दृष्ट्वा वेदे पञ्चचूडाप्सराश्च ।
लोके ख्यातं पञ्चनदं च पुण्यम् ॥ ३.१३६.१२ ॥
ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳು, ಐದು ಪಾದಗಳ ಪಂಕ್ತಿ ಛಂದಸ್ಸು, ಐದು ಯಜ್ಞಗಳೂ; ನಂತರ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು. ವೇದದಲ್ಲಿ ಪಂಚಚೂಡಾ ಅಪ್ಸರೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದಾಳೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪವಿತ್ರ ಪಂಚನದವೂ ಇದೆ.
3.136.13
षडाधाने दक्षिणामाहुरेके ।
षट् चैवेमे ऋतवः कालचक्रम्।
षडिन्द्रियाण्युत षट् कृत्तिकाश्च ।
षट् साद्यस्काः सर्ववेदेषु दृष्टाः ॥ ३.१३६.१३ ॥
ಆರು ಆಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ದಕ್ಷಿಣೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಆರು ಋತುಗಳು ಕಾಲಚಕ್ರ; ಆರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಆರು ಕೃತ್ತಿಕೆಗಳೂ ಸಹ; ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಆರು ಸದ್ಯಸ್ಕಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ.
3.136.14
सप्त ग्राम्याः पशवः सप्त वन्याः ।
सप्त च्छन्दांसि क्रतुमेकं वहन्ति।
सप्तर्षयः सप्त चाप्यर्हणानि ।
सप्तन्त्री प्रथिता चैव वीणा ॥ ३.१३६.१४ ॥
ಏಳು ಗ್ರಾಮ್ಯ ಪಶುಗಳು, ಏಳು ಅರಣ್ಯ ಪಶುಗಳು; ಏಳು ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಒಂದು ಕ್ರತುವನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ. ಏಳು ಋಷಿಗಳು, ಏಳು ಪೂಜಾರ್ಹ ವಸ್ತುಗಳೂ; ಏಳು ತಂತಿಯ ವೀಣೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
3.136.15
अष्टौ शाणाः शतमानं वहन्ति ।
तथाष्टपादः शरभः सिंहघाती।
अष्टौ वसूञ्शुश्रुम देवतासु ।
यूपश्चाष्टास्रिर्विहितः सर्वयज्ञे ॥ ३.१३६.१५ ॥
ಎಂಟು ಶಾಣಗಳು ಒಂದು ಶತಮಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಟು ಕಾಲುಗಳ ಶರಭ, ಸಿಂಹವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ವಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಮೂಲೆಗಳ ಯೂಪ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.136.16
नवैवोक्ताः सामिधेन्यः पितॄणां ।
तथा प्राहुर्नवयोगं विसर्गम्।
नवाक्षरा बृहती संप्रदिष्टा ।
नवैव योगो गणनामेति शश्वत् ॥ ३.१३६.१६ ॥
ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಂಬತ್ತೇ ಸಾಮಿಧೇನೀ ಮಂತ್ರಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಬತ್ತು ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂಬತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳ ಬೃಹತೀ ಛಂದಸ್ಸು ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತೇ ಸಂಯೋಗ ಸದಾ ಬರುತ್ತದೆ.
3.136.17
दिशो दशोक्ताः पुरुषस्य लोके ।
सहस्रमाहुर्दशपूर्णं शतानि।
दशैव मासान्बिभ्रति भर्गवत्यो ।
दशैरका दशदाशा दशार्हाः ॥ ३.१३६.१७ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನಿಗೆ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಾವಿರವನ್ನು ಹತ್ತರಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೂರುಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನೇ ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೊರುತ್ತಾಳೆ. ಹತ್ತು, ಹತ್ತು ಹತ್ತು, ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾದವು.
3.136.18
एकादशैकादशिनः पशूना-
मेकादशैवात्र भवन्ति यूपाः।
एकादश प्राणभृतां विकारा ।
एकादशोक्ता दिवि देवेषु रुद्राः ॥ ३.१३६.१८ ॥
ಪಶುಗಳ ಹನ್ನೊಂದು ಯೂಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದೇ ಆಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಿಕಾರಗಳು ಹನ್ನೊಂದು. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
3.136.19
संवत्सरं द्वादशमासमाहु-
र्जगत्याः पादो द्वादशैवाक्षराणि।
द्वादशाहः प्राकृतो यज्ञ उक्तो ।
द्वादशादित्यान्कथयन्तीह घीराः ॥ ३.१३६.१९ ॥
ವರ್ಷವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಪಾದ ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು. ಹನ್ನೆರಡು ದಿನದ ಪ್ರಾಕೃತ ಯಜ್ಞ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಧೀರರು ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
3.136.20
त्रयोदशी तिथिरुक्ता महोग्रा ।
त्रयोदशद्वीपवती मही च।
एतावदुक्त्वा विरराम वन्दी ।
श्लोकस्यार्धं व्याजहाराष्टवक्रः।
त्रयोदशाहानि ससार केशी ।
त्रयोदशादीन्यतिच्छन्दांसि चाहुः ॥ ३.१३६.२० ॥
ಹದಿಮೂರನೆಯ ತಿಥಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಭೂಮಿಗೆ ಹದಿಮೂರು ದ್ವೀಪಗಳಿವೆ. ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ವಂದಿ ಸುಮ್ಮನಾದನು; ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಹದಿಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕೇಶಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು; ಹದಿಮೂರೇ ಮೊದಲಾದ ಅತಿಚ್ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
3.136.21
ततो महानुदतिष्ठन्निनाद-
स्तूष्णींभूतं सूतपुत्रं निशम्य।
अधोमुखं ध्यानपरं तदानी-
मष्टावक्रं चाप्युदीर्यन्तमेव ॥ ३.१३६.२१ ॥
ಆಗ ಸೂತಪುತ್ರನು ಮೌನವಾಗಿ, ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು; ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನೂ ಮಾತನಾಡಲು ಮುಂದಾದನು.
3.136.22
तस्मिंस्तथा संकुले वर्तमाने ।
स्फीते यज्ञे जनकस्योत राज्ञः।
अष्टावक्रं पूजयन्तोऽभ्युपेयु-
र्विप्राः सर्वे प्राञ्जलयः प्रतीताः ॥ ३.१३६.२२ ॥
ರಾಜ ಜನಕನ ಆ ವೈಭವಯುತ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
3.136.23
अनेनैव ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ।
वादे जित्वा सलिले मज्जिताः प्राक्।
तानेव धर्मानयमद्य वन्दी ।
प्राप्नोतु गृह्याशु निमज्जयैनम् ॥ ३.१३६.२३ ॥
ಇವನಿಂದಲೇ ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮೊದಲು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೇಳಿದವರು; ಇಂದು ಈ ವಂದಿ ಅವರ ಅದೇ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೇ ಪಡೆಯಲಿ; ಇವನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹಿಡಿದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿರಿ.
3.136.24
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञ-
स्तत्रास सत्रं द्वादशवार्षिकं वै।
सत्रेण ते जनक तुल्यकालं ।
तदर्थं ते प्रहिता मे द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३६.२४ ॥
ನಾನು ವರುಣ ರಾಜನ ಮಗ. ಅಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಸತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಓ ಜನಕ, ನಿನ್ನ ಸತ್ರದಂತೆಯೇ ಸಮಕಾಲೀನವಾದದ್ದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
3.136.25
ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं ।
द्रष्टुं गता इम आयान्ति भूयः।
अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं ।
यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये ॥ ३.१३६.२५ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವರುಣನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದರು; ಇಗೋ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೂಜನೀಯನಾದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನನ್ನು ನಾನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವೆನು.
3.136.26
विप्राः समुद्राम्भसि मज्जिता ये ।
वाचा जिता मेधया वा विदानाः।
तां मेधया वाचमथोज्जहार ।
यथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२६ ॥
ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಪ್ರರು, ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಅಥವಾ ತಿಳಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು — ಅವರನ್ನು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಾಕ್ಕಿನ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿದೆ; ಸಜ್ಜನರು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ.
3.136.27
अग्निर्दहञ्जातवेदाः सतां गृहान् ।
विसर्जयंस्तेजसा न स्म धाक्षीत्।
बालेषु पुत्रेषु कृपणं वदत्सु ।
तथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२७ ॥
ಜಾತವೇದನಾದ ಅಗ್ನಿ ಸತ್ಪುರುಷರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸುಡದಿರುತ್ತಾನೆ; ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರು ದೀನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೂ ಸಜ್ಜನರು ಹಾಗೆಯೇ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.136.28
श्लेष्मातकी क्षीणवर्चाः शृणोषि ।
उताहो त्वां स्तुतयो मादयन्ति।
हस्तीव त्वं स्तुतयो मादयन्ति ।
न मामिकां वाचमिमां शृणोषि ॥ ३.१३६.२८ ॥
ಕ್ಷೀಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕಿಯೇ, ನೀನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಅಥವಾ ಹೊಗಳಿಕೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೇರಿಸುತ್ತಿವೆಯೇ, ಆನೆಯನ್ನು (ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತೇರಿಸುವಂತೆ)? ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
3.136.29
शृणोमि वाचं तव दिव्यरूपा-
ममानुषीं दिव्यरूपोऽसि साक्षात्।
अजैषीर्यद्वन्द्विनं त्वं विवादे ।
निसृष्ट एष तव कामोऽद्य वन्दी ॥ ३.१३६.२९ ॥
ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯರೂಪದ, ಮಾನುಷಾತೀತ ವಾಣಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ದಿವ್ಯರೂಪಿಯಾಗಿರುವೆ. ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ನೀನು ಜಯಿಸಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆ ಈಡೇರಿದೆ—ವಂದಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
3.136.30
नानन जीवता कश्चिदर्थो मे वन्दिना नृप ।
पिता यद्यस्य वरुणो मज्जयैनं जलाशये ॥ ३.१३६.३० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ವಂದಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. ಇವನ ತಂದೆ ವರುಣನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಇವನನ್ನು ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲಿ.
3.136.31
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञो ।
न मे भयं विद्यते मज्जितस्य।
इमं मुहूर्तं पितरं द्रक्ष्यतेऽय-
मष्टावक्रश्चिरनष्टं कहोळम् ॥ ३.१३६.३१ ॥
ನಾನು ವರುಣನ ಮಗ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಮಗ. ಮುಳುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆ ಕಹೋಳನನ್ನು ನೋಡುವನು.
3.136.32
ततस्ते पूजिता विप्रा वरुणेन महात्मना ।
उदतिष्ठंस्ततः सर्वे जनकस्य समीपतः ॥ ३.१३६.३२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ವರುಣನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಜನಕನ ಸಮೀಪದಿಂದ ಎದ್ದರು.
3.136.33
इत्यर्थमिच्छन्ति सुताञ्जना जननकर्मणा ।
यदहं नाशकं कर्तुं तत्पुत्रः कृतवान्मम ॥ ३.१३६.३३ ॥
ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜನರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ನಾನು ಮಾಡಲಾಗದ್ದನ್ನು ನನ್ನ ಮಗ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
3.136.34
उताबलस्य क्लवानुत बालस्य पण्डितः ।
उत वाऽविदुषो विद्वान्पुत्रो जनक जायते ॥ ३.१३६.३४ ॥
ಓ ಜನಕನೇ, ದುರ್ಬಲ, ಅಸಮರ್ಥ ತಂದೆಗೂ ಮಗ ಹುಟ್ಟಬಹುದು; ಬಾಲಕನಿಂದಲೂ ಪಂಡಿತನಾದ ಮಗ ಹುಟ್ಟಬಹುದು; ಅಜ್ಞಾನಿಗೂ ವಿದ್ವಾಂಸ ಮಗ ಹುಟ್ಟಬಹುದು.
3.136.35
शितेन ते परशुना स्वयमेवान्तको नृप ।
शिरांस्यपाहरन्नाजौ रिपूणां भद्रमस्तु ते ॥ ३.१३६.३५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಹರಿತವಾದ ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಸ್ವತಃ ಯಮನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದೊಯ್ದನು. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.
3.136.36
महदैक्थ्यं गीयते साम चाग्र्यं ।
सम्यक्सोमः पीयते चात्र सत्रे।
शुचीन्भागान्प्रतिजगृहुश्च हृष्टाः ।
साक्षाद्देवा जनकस्येह राज्ञः ॥ ३.१३६.३६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಜನಕ ರಾಜನ ಈ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಐಕ್ಥ್ಯ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಮಗಾನ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಸೋಮರಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಡಿಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳೇ ಸ್ವತಃ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
3.136.37
समुत्थितेष्वथ सर्वेषु राजन् ।
विप्रेषु तेष्वधिकं सुप्रभेषु।
अनुज्ञातो जनकेनाथ राज्ञा ।
विवेश तोयं सागरस्योत वन्दी ॥ ३.१३६.३७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಅತಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ, ಜನಕ ರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ವಂದಿ ಸಾಗರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.136.38
अष्टावक्रः पितरं पूजयित्वा ।
संपूजितो ब्राह्मणैस्तैर्यथावत्।
प्रत्याजगामाश्रममेव चाग्र्यं ।
जित्वा वन्दिं सहितो मातुलेन ॥ ३.१३६.३८ ॥
ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಂದಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು, ತನ್ನ ಮಾವನೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
3.136.39
ततोऽष्टावक्रं मातुरथान्तिके पिता ।
नदीं समङ्गां शीघ्रमिमां विशस्व।
प्रोवाच चैनं स तथा विवेश ।
समैरङ्गैश्चापि बभूव पुण्या ॥ ३.१३६.३९ ॥
ಆಗ ತಂದೆ ಮಾವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನಿಗೆ, "ಈ ಸಮಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರವಾದವು.
3.136.40
नदी समङ्गा च बभूव पुण्या ।
यस्यां स्नातो मुच्यते किल्बिषाद्धि।
त्वमप्येनां स्नानपानावगाहैः ।
सभ्रातृकः सहभार्यो विशश्व ॥ ३.१३६.४० ॥
ಸಮಂಗಾ ನದಿ ಪವಿತ್ರವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೀನೂ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನ, ಪಾನ ಮತ್ತು ಮುಳುಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು.
3.136.41
अत्र कौन्तेय सहितो भ्रातृभिस्त्वं ।
सुखोषितः सह विप्रैः प्रतीतः।
पुण्यान्यन्यानि शुचिकर्मैकभक्ति-
र्मया सार्धं चरितास्याजमीढ ॥ ३.१३६.४१ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಇಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದೆ. ಅಜಮೀಢ ವಂಶಜನೇ, ಶುದ್ಧ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಏಕನಿಷ್ಠ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇತರ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದೆ.