மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.136.1
अत्रोग्रसेनसमितेषु राजन् ।
समागतेष्वप्रतिमेषु राजसु।
न मे विवित्सान्तरमस्ति वादिनां ।
महाजने हंसविवादिनामिव ॥ ३.१३६.१ ॥
ஓ அரசே, உக்ரசேனரின் சபையில், ஒப்பற்ற அரசர்கள் கூடியிருக்கும் இங்கே, வாதிடுபவர்களுக்கு மத்தியில் எனக்கு வாய்ப்பு இல்லை; பெரும் கூட்டத்தில் அன்னப்பறவைகளின் வாதம் போல.
3.136.2
न मोक्ष्यसे वै वदमानो निमज्जन् ।
जलं प्रपन्नः सरितामिवाधनः।
हुताशनस्येव समिद्धतेजसः ।
स्थिरो भवस्वेह ममाद्य वन्दिन् ॥ ३.१३६.२ ॥
ஓ வந்தின், பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே நீ என்னிடமிருந்து தப்ப முடியாது; ஆறுகளின் நீரில் மூழ்கும் ஏழை போல. எரியும் நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் என் முன் இன்று இங்கே நிலையாக நில்.
3.136.3
व्याघ्रं शयानं प्रति मा प्रबोध ।
आशीविषं सृक्विणी संलिहानम्।
पदा हतस्येह शिरोभिहत्य ।
नादष्टो वै मोक्ष्यसे तन्निबोध ॥ ३.१३६.३ ॥
உறங்கும் புலியை எழுப்பாதே; அது விஷப் பாம்பு, வாயை நக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இங்கே காலால் அடிபட்டவனின் தலையில் அடித்து, கடிபடாமல் நீ தப்பமாட்டாய்—அதை அறிந்துகொள்.
3.136.4
यो वै दर्पात्संहननोपपन्नः ।
सुदुर्बलः पर्वतमाविहन्ति।
तस्यैव पाणिः सनखो विदीर्यते ।
न चैव शैलस्य हि दृश्यते व्रणः ॥ ३.१३६.४ ॥
செருக்கால், வலிய உடல் பெற்றிருந்தும் மிகவும் பலவீனமாக இருப்பவன் மலையை அடித்தால், அவன் கையே நகங்களுடன் பிளக்கும்; பாறையில் காயம் கூட தெரிவதில்லை.
3.136.5
सर्वे राज्ञो मैथिलस्य मैनाकस्येव पर्वताः ।
निकृष्टभूता राजानो वत्सा ह्यनडुहो यथा ॥ ३.१३६.५ ॥
மைதிலன் (ஜனகன்) அரசரின் அரசர்கள் அனைவரும் மைநாக மலைக்கு நிகராவர்; ஆனால் இந்த அரசர்களோ கீழ்நிலையினர், எருதுகளுக்கு முன் கன்றுகள் போல.
3.136.6
यथा महेन्द्रः प्रवरः सुराणां ।
नदीषु गङ्गा प्रवरा यथैव।
तथा नृपाणां प्रवरस्त्वमेको ।
वन्दिं समभ्यानय मत्सकाशम् ॥ ३.१३६.६ ॥
தேவர்களில் மகேந்திரன் சிறந்தவனாவது போலவும், நதிகளில் கங்கை சிறந்தவளாவது போலவும், அரசர்களில் நீயே தனியாகச் சிறந்தவன். வந்தியை என்னிடம் அழைத்து வா.
3.136.7
एवमष्टावक्रः समितौ हि गर्ज-
ञ्जातक्रोधो वन्दिनमाह राजन्।
उक्ते वाक्ये चोत्तरं मे ब्रवीहि ।
वाक्यस्य चाप्युत्तरं ते ब्रवीमि ॥ ३.१३६.७ ॥
இவ்வாறு அஷ்டாவக்கிரர் சபையில் கர்ஜித்து, கோபம் கொண்டு, அரசே, வந்தியிடம் கூறினார். சொன்ன சொல்லுக்கு எனக்கு பதில் சொல்; உன் சொல்லுக்கு நான் பதில் சொல்கிறேன்.
3.136.8
एक एवाग्निर्बहुधा समिध्यते ।
एकः सूर्यः सर्वमिदं विभाति।
एकोऽवीरो देवराजोऽरिहन्ता ।
यमः पितृणामीश्वरश्चैक एव ॥ ३.१३६.८ ॥
நெருப்பு ஒன்றே, ஆயினும் அது பல வகையாக எரியூட்டப்படுகிறது. சூரியன் ஒன்றே, அவன் இவை அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்கிறான். தேவராஜன் ஒருவனே, எதிரிகளை அழிப்பவன்; பிதுர்களின் ஈசுவரனான யமனும் ஒருவனே.
3.136.9
द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ ।
द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च।
द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे ।
भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा ॥ ३.१३६.९ ॥
இந்திரனும் அக்னியும் நண்பர்களாகச் சஞ்சரிக்கின்றனர்; இருவர். நாரதரும் பர்வதரும் இரு தேவரிஷிகள். அஸ்வினிகள் இருவர்; தேரின் சக்கரங்களும் இரண்டு. கணவனும் மனைவியும் இருவர், படைப்பாளியால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
3.136.10
त्रिः सूयते कर्मणा वै प्रजेयं ।
त्रयो युक्ता वाजपेयं वहन्ति।
अध्वर्यवस्त्रिसवनानि तन्वते ।
त्रयो लोकास्त्रीणि ज्योतींषि चाहुः ॥ ३.१३६.१० ॥
இந்தப் பிரஜை கர்மத்தால் மூன்று முறை பிறக்கிறது. பூட்டப்பட்ட மூவர் வாஜபேய யாகத்தைச் சுமக்கின்றனர். அத்வர்யுக்கள் மூன்று சவனங்களை விரிக்கின்றனர். மூன்று உலகங்கள், மூன்று ஒளிகள் என்றும் கூறப்படுகின்றன.
3.136.11
चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेतं ।
चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति।
दिशश्चतस्रो वर्णचतुष्टयं च ।
चतुष्पदा गौरपि शश्वदुक्ता ॥ ३.१३६.११ ॥
அந்தணர்களின் நான்கு வகை அடைக்கலம். நான்கு வர்ணங்கள் இந்த யாகத்தைச் சுமக்கின்றன. நான்கு திசைகளும், வர்ணங்களின் நான்கும், நான்கு கால்கள் கொண்ட பசுவும் எப்போதும் (நான்கின் தொடர்புடையவை) என்று கூறப்படுகின்றன.
3.136.12
पञ्चाग्नयः पञ्चपदा च पङ्क्ति-
र्यज्ञाः पञ्चैवाप्यथ पञ्चेनद्रियाणि।
दृष्ट्वा वेदे पञ्चचूडाप्सराश्च ।
लोके ख्यातं पञ्चनदं च पुण्यम् ॥ ३.१३६.१२ ॥
ஐந்து அக்னிகள், ஐந்து பாதங்கள் கொண்ட பங்க்தி, ஐந்து யாகங்களும்; பின்னர் ஐந்து புலன்களும். வேதத்தில் பஞ்சசூடா என்ற அப்சரஸ் காணப்பட்டாள்; உலகில் புகழ்பெற்ற புனிதமான பஞ்சநதமும் (உள்ளது).
3.136.13
षडाधाने दक्षिणामाहुरेके ।
षट् चैवेमे ऋतवः कालचक्रम्।
षडिन्द्रियाण्युत षट् कृत्तिकाश्च ।
षट् साद्यस्काः सर्ववेदेषु दृष्टाः ॥ ३.१३६.१३ ॥
ஆறு ஆதானத்தில் சிலர் தட்சிணை என்கின்றனர். இந்த ஆறு பருவங்களும் காலச்சக்கரம்; ஆறு புலன்களும், ஆறு கிருத்திகைகளும் கூட; எல்லா வேதங்களிலும் ஆறு சத்யஸ்க (சடங்குகள்) காணப்படுகின்றன.
3.136.14
सप्त ग्राम्याः पशवः सप्त वन्याः ।
सप्त च्छन्दांसि क्रतुमेकं वहन्ति।
सप्तर्षयः सप्त चाप्यर्हणानि ।
सप्तन्त्री प्रथिता चैव वीणा ॥ ३.१३६.१४ ॥
ஏழு கிராம விலங்குகள், ஏழு காட்டு விலங்குகள்; ஏழு சந்தங்கள் ஒரு யாகத்தைச் சுமக்கின்றன. ஏழு ரிஷிகளும், ஏழு வணக்கப் பொருட்களும்; ஏழு நரம்புகள் கொண்ட வீணையும் புகழ்பெற்றது.
3.136.15
अष्टौ शाणाः शतमानं वहन्ति ।
तथाष्टपादः शरभः सिंहघाती।
अष्टौ वसूञ्शुश्रुम देवतासु ।
यूपश्चाष्टास्रिर्विहितः सर्वयज्ञे ॥ ३.१३६.१५ ॥
எட்டு சாணங்கள் ஒரு சதமானத்தை ஆக்குகின்றன. அதுபோல் எட்டுக் கால்களுடைய சரபம், சிங்கத்தைக் கொல்பவன். தேவர்களில் எட்டு வசுக்களை நாம் கேட்டிருக்கிறோம். எல்லா யாகங்களிலும் எட்டுப் பட்டைகள் கொண்ட யூபம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
3.136.16
नवैवोक्ताः सामिधेन्यः पितॄणां ।
तथा प्राहुर्नवयोगं विसर्गम्।
नवाक्षरा बृहती संप्रदिष्टा ।
नवैव योगो गणनामेति शश्वत् ॥ ३.१३६.१६ ॥
முன்னோர்களுக்கு ஒன்பது சாமிதேனிய மந்திரங்களே கூறப்பட்டுள்ளன. அதுபோல் ஒன்பது சேர்க்கையும் விசர்கமும் கூறப்படுகின்றன. ஒன்பது அட்சரங்கள் கொண்ட பிருகதி சந்தஸ் உபதேசிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒன்பதே சேர்க்கை என்ற எண்ணிக்கையில் எப்போதும் வருகிறது.
3.136.17
दिशो दशोक्ताः पुरुषस्य लोके ।
सहस्रमाहुर्दशपूर्णं शतानि।
दशैव मासान्बिभ्रति भर्गवत्यो ।
दशैरका दशदाशा दशार्हाः ॥ ३.१३६.१७ ॥
உலகில் மனிதனுக்குப் பத்துத் திசைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆயிரம் என்பது பத்தால் நிறைந்த நூறுகள் என்று கூறுகிறார்கள். பத்து மாதங்களையே ஒளிமிக்கவர்கள் தாங்குகிறார்கள். பத்து, பத்துப் பத்து, பத்துக்குத் தகுதியானவை.
3.136.18
एकादशैकादशिनः पशूना-
मेकादशैवात्र भवन्ति यूपाः।
एकादश प्राणभृतां विकारा ।
एकादशोक्ता दिवि देवेषु रुद्राः ॥ ३.१३६.१८ ॥
பசுக்களுக்கான பதினொரு யூபங்கள் இங்கு பதினொன்றே ஆகின்றன. உயிருள்ளவர்களின் விகாரங்கள் பதினொன்று. சொர்க்கத்தில் தேவர்களிடையே பதினொரு ருத்திரர்கள் கூறப்பட்டுள்ளனர்.
3.136.19
संवत्सरं द्वादशमासमाहु-
र्जगत्याः पादो द्वादशैवाक्षराणि।
द्वादशाहः प्राकृतो यज्ञ उक्तो ।
द्वादशादित्यान्कथयन्तीह घीराः ॥ ३.१३६.१९ ॥
ஆண்டை பன்னிரண்டு மாதங்கள் என்று கூறுகிறார்கள். ஜகதீ சந்தஸின் ஒரு பாதம் பன்னிரண்டு அட்சரங்கள். பன்னிரண்டு நாள் பிராகிருத யாகம் கூறப்பட்டுள்ளது. இங்கு ஞானிகள் பன்னிரண்டு ஆதித்தியர்களைக் கூறுகிறார்கள்.
3.136.20
त्रयोदशी तिथिरुक्ता महोग्रा ।
त्रयोदशद्वीपवती मही च।
एतावदुक्त्वा विरराम वन्दी ।
श्लोकस्यार्धं व्याजहाराष्टवक्रः।
त्रयोदशाहानि ससार केशी ।
त्रयोदशादीन्यतिच्छन्दांसि चाहुः ॥ ३.१३६.२० ॥
பதின்மூன்றாம் திதி மிகவும் கொடியது என்று சொல்லப்படுகிறது; பூமி பதின்மூன்று தீவுகளை உடையது. இவ்வளவு சொல்லி வந்தி அமைதியானான்; அஷ்டாவக்ரர் சுலோகத்தின் பாதியை உரைத்தார். பதின்மூன்று நாட்கள் கேசி அலைந்தான்; பதின்மூன்று முதலிய அதிச்சந்தஸ்களை அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
3.136.21
ततो महानुदतिष्ठन्निनाद-
स्तूष्णींभूतं सूतपुत्रं निशम्य।
अधोमुखं ध्यानपरं तदानी-
मष्टावक्रं चाप्युदीर्यन्तमेव ॥ ३.१३६.२१ ॥
அப்பொழுது சூதனின் மகன் அமைதியாகி முகம் கீழ்நோக்கி தியானத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் கேட்டு ஒரு பெரிய ஆரவாரம் எழுந்தது; அஷ்டாவக்ரரும் பேசத் தொடங்கினார்.
3.136.22
तस्मिंस्तथा संकुले वर्तमाने ।
स्फीते यज्ञे जनकस्योत राज्ञः।
अष्टावक्रं पूजयन्तोऽभ्युपेयु-
र्विप्राः सर्वे प्राञ्जलयः प्रतीताः ॥ ३.१३६.२२ ॥
மன்னன் ஜனகனின் அந்த பெரிய யாகத்தில் கூட்டம் நிறைந்திருந்தபோது, புகழ்பெற்ற அந்தணர்கள் அனைவரும் கைகூப்பி அஷ்டாவக்ரரை வணங்கி அவரை அணுகினர்.
3.136.23
अनेनैव ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ।
वादे जित्वा सलिले मज्जिताः प्राक्।
तानेव धर्मानयमद्य वन्दी ।
प्राप्नोतु गृह्याशु निमज्जयैनम् ॥ ३.१३६.२३ ॥
இவனால் வாதத்தில் வெல்லப்பட்டு முன்பு நீரில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட அந்தணர்கள் கேட்டவர்களே; இன்று இந்த வந்தி அவர்களின் அதே தர்மங்களை அடையட்டும்; இவனைப் பிடித்து விரைவில் நீரில் மூழ்கடியுங்கள்.
3.136.24
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञ-
स्तत्रास सत्रं द्वादशवार्षिकं वै।
सत्रेण ते जनक तुल्यकालं ।
तदर्थं ते प्रहिता मे द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३६.२४ ॥
நான் வருணன் அரசனின் மகன். அங்கே பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடிக்கும் சத்திரம் நடைபெற்றது. ஜனகனே, உன் சத்திரத்துடன் சம காலமுடையது. அதற்காக உன்னிடம் என்னால் சிறந்த த்விஜர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்.
3.136.25
ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं ।
द्रष्टुं गता इम आयान्ति भूयः।
अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं ।
यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये ॥ ३.१३६.२५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் வருணனின் யாகத்தைக் காணச் சென்றனர்; இதோ அவர்கள் மீண்டும் வருகின்றனர். வணங்கத்தக்க அஷ்டாவக்ரரை நான் வணங்குகிறேன், அவர் காரணமாகவே என் தந்தையைச் சந்திப்பேன்.
3.136.26
विप्राः समुद्राम्भसि मज्जिता ये ।
वाचा जिता मेधया वा विदानाः।
तां मेधया वाचमथोज्जहार ।
यथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२६ ॥
சமுத்திரநீரில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட பிராமணர்கள், சொல்லால் தோற்கடிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லது அறிந்திருந்தும் வாக்கால் வென்றவர்கள் — அவர்களை என் மேதையால் வாக்கின் மூலம் மீண்டும் எடுத்தேன்; நல்லோர் வாக்கைத் தேர்ந்தெடுப்பது போல.
3.136.27
अग्निर्दहञ्जातवेदाः सतां गृहान् ।
विसर्जयंस्तेजसा न स्म धाक्षीत्।
बालेषु पुत्रेषु कृपणं वदत्सु ।
तथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२७ ॥
ஜாதவேதனாகிய அக்கினி சத்புருஷர்களின் வீடுகளை எரித்தாலும், தன் தேஜஸால் விட்டுவிட்டு அவற்றை எரிக்கவில்லை; குழந்தைகளும் மகன்களும் பரிதாபமாகப் பேசும்போதும் நல்லோர் அவ்வாறே வாக்கைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.
3.136.28
श्लेष्मातकी क्षीणवर्चाः शृणोषि ।
उताहो त्वां स्तुतयो मादयन्ति।
हस्तीव त्वं स्तुतयो मादयन्ति ।
न मामिकां वाचमिमां शृणोषि ॥ ३.१३६.२८ ॥
ஒளி குன்றிய ஷ்லேஷ்மாதகீ, நீ கேட்கிறாயா? அல்லது புகழ்ச்சிகள் உன்னை மயக்குகின்றனவா, யானையை (புகழ்ச்சி மயக்குவது) போல? என் இந்த வாக்கை நீ கேட்கவில்லை.
3.136.29
शृणोमि वाचं तव दिव्यरूपा-
ममानुषीं दिव्यरूपोऽसि साक्षात्।
अजैषीर्यद्वन्द्विनं त्वं विवादे ।
निसृष्ट एष तव कामोऽद्य वन्दी ॥ ३.१३६.२९ ॥
நான் உன்னுடைய தெய்வீக உருவம் கொண்ட, மனிதரல்லாத வாக்கைக் கேட்கிறேன்; நீ நேரில் தெய்வீக உருவம் கொண்டவன். விவாதத்தில் எதிரியை நீ வென்றாய்; ஆகவே இன்று உன் விருப்பம் நிறைவேறுகிறது—வந்தி விடுவிக்கப்படுகிறான்.
3.136.30
नानन जीवता कश्चिदर्थो मे वन्दिना नृप ।
पिता यद्यस्य वरुणो मज्जयैनं जलाशये ॥ ३.१३६.३० ॥
அரசே, உயிருடன் இருக்கும் வந்தியால் எனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. இவனுடைய தந்தை வருணன் என்றால், அவன் இவனை நீர்நிலையில் மூழ்கடிக்கட்டும்.
3.136.31
अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञो ।
न मे भयं विद्यते मज्जितस्य।
इमं मुहूर्तं पितरं द्रक्ष्यतेऽय-
मष्टावक्रश्चिरनष्टं कहोळम् ॥ ३.१३६.३१ ॥
நான் வருணனின் மகன், அரசனின் மகனும் ஆவேன். மூழ்கடிக்கப்படுவதால் எனக்கு அச்சம் இல்லை. இந்தக் கணத்தில் அஷ்டாவக்ரன் நீண்ட காலமாக இழந்திருந்த தன் தந்தை கஹோளனைக் காண்பான்.
3.136.32
ततस्ते पूजिता विप्रा वरुणेन महात्मना ।
उदतिष्ठंस्ततः सर्वे जनकस्य समीपतः ॥ ३.१३६.३२ ॥
அதன்பின், மகாத்மாவான வருணனால் மதிக்கப்பட்ட அந்த பிராமணர்கள் அனைவரும் ஜனகனின் அருகிலிருந்து எழுந்தனர்.
3.136.33
इत्यर्थमिच्छन्ति सुताञ्जना जननकर्मणा ।
यदहं नाशकं कर्तुं तत्पुत्रः कृतवान्मम ॥ ३.१३६.३३ ॥
இந்த நோக்கத்திற்காகவே மக்கள் மகன்களை விரும்புகின்றனர்—நான் செய்ய இயலாததை என் மகன் செய்தான்.
3.136.34
उताबलस्य क्लवानुत बालस्य पण्डितः ।
उत वाऽविदुषो विद्वान्पुत्रो जनक जायते ॥ ३.१३६.३४ ॥
ஜனகனே, பலவீனமான, இயலாத தந்தைக்கும் பிறக்கலாம்; குழந்தையாயிருப்பவனிடமிருந்தும் ஞானமுள்ள மகன் பிறக்கலாம்; அறியாதவனுக்கும் அறிஞனான மகன் பிறக்கலாம்.
3.136.35
शितेन ते परशुना स्वयमेवान्तको नृप ।
शिरांस्यपाहरन्नाजौ रिपूणां भद्रमस्तु ते ॥ ३.१३६.३५ ॥
அரசே, உன் கூரிய கோடரியால் சாட்சாத் யமனே போரில் எதிரிகளின் தலைகளைக் கொய்தான். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.136.36
महदैक्थ्यं गीयते साम चाग्र्यं ।
सम्यक्सोमः पीयते चात्र सत्रे।
शुचीन्भागान्प्रतिजगृहुश्च हृष्टाः ।
साक्षाद्देवा जनकस्येह राज्ञः ॥ ३.१३६.३६ ॥
இங்கே ஜனக மன்னனின் சத்திரத்தில் மகத்தான ஐக்த்ய யாகம் நடக்கிறது; சிறந்த சாமம் பாடப்படுகிறது, சோமம் முறையாக அருந்தப்படுகிறது; மகிழ்ந்த தேவர்களே நேரில் தூய பங்குகளை ஏற்றுக்கொண்டனர்.
3.136.37
समुत्थितेष्वथ सर्वेषु राजन् ।
विप्रेषु तेष्वधिकं सुप्रभेषु।
अनुज्ञातो जनकेनाथ राज्ञा ।
विवेश तोयं सागरस्योत वन्दी ॥ ३.१३६.३७ ॥
அரசே, அந்த மிகுந்த ஒளியுடைய பிராமணர்கள் அனைவரும் எழுந்து நின்றபோது, ஜனக மன்னனின் அனுமதி பெற்று வந்தி கடல் நீரில் புகுந்தான்.
3.136.38
अष्टावक्रः पितरं पूजयित्वा ।
संपूजितो ब्राह्मणैस्तैर्यथावत्।
प्रत्याजगामाश्रममेव चाग्र्यं ।
जित्वा वन्दिं सहितो मातुलेन ॥ ३.१३६.३८ ॥
அஷ்டாவக்கிரன் தன் தந்தையை வணங்கினான்; அந்தப் பிராமணர்களால் முறையாக மதிக்கப்பட்டு, வந்தியை வென்று, தன் மாமனுடன் சிறந்த ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினான்.
3.136.39
ततोऽष्टावक्रं मातुरथान्तिके पिता ।
नदीं समङ्गां शीघ्रमिमां विशस्व।
प्रोवाच चैनं स तथा विवेश ।
समैरङ्गैश्चापि बभूव पुण्या ॥ ३.१३६.३९ ॥
பின்னர் தந்தை, தாய்மாமனருகில் அஷ்டாவக்கிரனிடம், "விரைவில் இந்த சமங்கா நதியில் இறங்கு" என்றார்; அவனும் அவ்வாறே புகுந்தான்; அவனது உறுப்புகள் அனைத்தும் தூய்மையடைந்தன.
3.136.40
नदी समङ्गा च बभूव पुण्या ।
यस्यां स्नातो मुच्यते किल्बिषाद्धि।
त्वमप्येनां स्नानपानावगाहैः ।
सभ्रातृकः सहभार्यो विशश्व ॥ ३.१३६.४० ॥
சமங்கா நதி புனிதமானது. அதில் நீராடுபவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான். நீயும் சகோதரர்களுடனும் மனைவியுடனும் நீராடி, அருந்தி, மூழ்கி அதில் நுழைவாயாக.
3.136.41
अत्र कौन्तेय सहितो भ्रातृभिस्त्वं ।
सुखोषितः सह विप्रैः प्रतीतः।
पुण्यान्यन्यानि शुचिकर्मैकभक्ति-
र्मया सार्धं चरितास्याजमीढ ॥ ३.१३६.४१ ॥
குந்தியின் மகனே, இங்கே சகோதரர்களுடனும் அந்தணர்களுடனும் நீ இன்பமாக வசித்து புகழ் பெற்றாய். அஜமீடரின் வழித்தோன்றலே, தூய செயலும் ஒருமுக பக்தியுமாக என்னுடன் பிற புனித தலங்களையும் சென்று தரிசித்தாய்.