Mahābhārata · Adhyāya 3.136

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

3.136.1

अत्रोग्रसेनसमितेषु राजन् ।
समागतेष्वप्रतिमेषु राजसु।
न मे विवित्सान्तरमस्ति वादिनां ।
महाजने हंसविवादिनामिव ॥ ३.१३६.१ ॥

O König, hier in der Versammlung des Ugrasena, wo unvergleichliche Könige versammelt sind, sehe ich unter den Streitenden keine Gelegenheit für mich, wie der Streit der Schwäne vor einer großen Versammlung.

3.136.2

न मोक्ष्यसे वै वदमानो निमज्जन् ।
जलं प्रपन्नः सरितामिवाधनः।
हुताशनस्येव समिद्धतेजसः ।
स्थिरो भवस्वेह ममाद्य वन्दिन् ॥ ३.१३६.२ ॥

O Vandin, während du sprichst, wirst du mir nicht entkommen, wie ein Armer, der in die Fluten der Flüsse versinkt. Bleib hier heute standhaft vor mir, strahlend wie ein entfachtes Feuer.

3.136.3

व्याघ्रं शयानं प्रति मा प्रबोध ।
आशीविषं सृक्विणी संलिहानम्।
पदा हतस्येह शिरोभिहत्य ।
नादष्टो वै मोक्ष्यसे तन्निबोध ॥ ३.१३६.३ ॥

Wecke nicht den schlafenden Tiger, die giftige Schlange, die ihre Lippen leckt. Hier, nachdem du den Kopf dessen getroffen hast, der schon vom Fuß niedergestreckt wurde, wirst du nicht entkommen, ohne gebissen zu werden – verstehe dies.

3.136.4

यो वै दर्पात्संहननोपपन्नः ।
सुदुर्बलः पर्वतमाविहन्ति।
तस्यैव पाणिः सनखो विदीर्यते ।
न चैव शैलस्य हि दृश्यते व्रणः ॥ ३.१३६.४ ॥

Wer aus Stolz, obwohl mit einem kräftigen Körper begabt, doch sehr schwach, einen Berg schlägt, dessen eigene Hand zerreißt samt den Nägeln; und an dem Felsen ist keine Wunde zu sehen.

3.136.5

सर्वे राज्ञो मैथिलस्य मैनाकस्येव पर्वताः ।
निकृष्टभूता राजानो वत्सा ह्यनडुहो यथा ॥ ३.१३६.५ ॥

Alle Könige des Maithila (Janaka) sind wie der Berg Mainaka; diese Könige aber sind von niedrigster Art, wie Kälber vor Ochsen.

3.136.6

यथा महेन्द्रः प्रवरः सुराणां ।
नदीषु गङ्गा प्रवरा यथैव।
तथा नृपाणां प्रवरस्त्वमेको ।
वन्दिं समभ्यानय मत्सकाशम् ॥ ३.१३६.६ ॥

So wie Mahendra der erste unter den Göttern und die Gaṅgā die erste unter den Flüssen ist, so bist du allein der erste unter den Königen. Bringe den Barden Vandin zu mir.

3.136.7

एवमष्टावक्रः समितौ हि गर्ज-
ञ्जातक्रोधो वन्दिनमाह राजन्।
उक्ते वाक्ये चोत्तरं मे ब्रवीहि ।
वाक्यस्य चाप्युत्तरं ते ब्रवीमि ॥ ३.१३६.७ ॥

So sprach Aṣṭāvakra, in der Versammlung brüllend und voll Zorn, zu Vandin, o König: »Antworte auf die Worte, die gesprochen wurden; und ich werde auf deine Worte antworten.«

3.136.8

एक एवाग्निर्बहुधा समिध्यते ।
एकः सूर्यः सर्वमिदं विभाति।
एकोऽवीरो देवराजोऽरिहन्ता ।
यमः पितृणामीश्वरश्चैक एव ॥ ३.१३६.८ ॥

Das Feuer ist eines, doch wird es auf vielerlei Weise entzündet. Die Sonne ist eine; sie leuchtet über all dies. Der König der Götter ist einer, der Vernichter der Feinde, ohnegleichen; und Yama, der Herr der Väter, ist ebenfalls einer.

3.136.9

द्वाविन्द्राग्नी चरतो वै सखायौ ।
द्वौ देवर्षी नारदपर्वतौ च।
द्वावश्विनौ द्वे रथस्यापि चक्रे ।
भार्यापती द्वौ विहितौ विधात्रा ॥ ३.१३६.९ ॥

Indra und Agni, die als Freunde umherziehen, sind zwei; Nārada und Parvata, die beiden göttlichen Weisen, sind zwei; die beiden Aśvins sind zwei, und ein Wagen hat zwei Räder; Mann und Frau sind zwei, vom Schöpfer bestimmt.

3.136.10

त्रिः सूयते कर्मणा वै प्रजेयं ।
त्रयो युक्ता वाजपेयं वहन्ति।
अध्वर्यवस्त्रिसवनानि तन्वते ।
त्रयो लोकास्त्रीणि ज्योतींषि चाहुः ॥ ३.१३६.१० ॥

Diese Schöpfung wird durch das Handeln dreimal geboren. Drei Angespannte tragen das Vājapeya-Opfer; die Adhvaryu-Priester vollziehen die drei Spenden; man sagt, es gibt drei Welten und drei Lichter.

3.136.11

चतुष्टयं ब्राह्मणानां निकेतं ।
चत्वारो वर्णा यज्ञमिमं वहन्ति।
दिशश्चतस्रो वर्णचतुष्टयं च ।
चतुष्पदा गौरपि शश्वदुक्ता ॥ ३.१३६.११ ॥

Die Vierheit ist die Wohnstätte der Brahmanen. Die vier Varṇas tragen dieses Opfer. Die vier Himmelsrichtungen, die Vierheit der Varṇas und die vierfüßige Kuh werden ebenfalls stets genannt (als mit der Vier verbunden).

3.136.12

पञ्चाग्नयः पञ्चपदा च पङ्क्ति-
र्यज्ञाः पञ्चैवाप्यथ पञ्चेनद्रियाणि।
दृष्ट्वा वेदे पञ्चचूडाप्सराश्च ।
लोके ख्यातं पञ्चनदं च पुण्यम् ॥ ३.१३६.१२ ॥

Fünf Feuer, das fünffüßige Metrum paṅkti und ebenso fünf Opfer; dann fünf Sinne. Im Veda wurde die Apsaras mit den fünf Locken gesehen, und in der Welt ist das berühmte heilige Pañcanada, das Land der fünf Flüsse, bekannt.

3.136.13

षडाधाने दक्षिणामाहुरेके ।
षट् चैवेमे ऋतवः कालचक्रम्।
षडिन्द्रियाण्युत षट् कृत्तिकाश्च ।
षट् साद्यस्काः सर्ववेदेषु दृष्टाः ॥ ३.१३६.१३ ॥

Bei der sechsfachen Entzündung nennen manche die dakṣiṇā. Und diese sechs Jahreszeiten sind das Rad der Zeit; sechs Sinne und auch die sechs Kṛttikās; und in allen Veden werden sechs sadyaskra-Riten gesehen.

3.136.14

सप्त ग्राम्याः पशवः सप्त वन्याः ।
सप्त च्छन्दांसि क्रतुमेकं वहन्ति।
सप्तर्षयः सप्त चाप्यर्हणानि ।
सप्तन्त्री प्रथिता चैव वीणा ॥ ३.१३६.१४ ॥

Sieben Haustiere und sieben Wildtiere; sieben Metren tragen ein einziges Opfer. Sieben Weise und auch sieben Gegenstände der Verehrung; und die siebensaitige Vīṇā ist berühmt.

3.136.15

अष्टौ शाणाः शतमानं वहन्ति ।
तथाष्टपादः शरभः सिंहघाती।
अष्टौ वसूञ्शुश्रुम देवतासु ।
यूपश्चाष्टास्रिर्विहितः सर्वयज्ञे ॥ ३.१३६.१५ ॥

Acht śāṇas ergeben ein śatamāna. Ebenso der achtfüßige Śarabha, Löwentöter. Unter den Göttern haben wir von den acht Vasus gehört. Und in jedem Opfer ist ein achtkantiger Opferpfosten vorgeschrieben.

3.136.16

नवैवोक्ताः सामिधेन्यः पितॄणां ।
तथा प्राहुर्नवयोगं विसर्गम्।
नवाक्षरा बृहती संप्रदिष्टा ।
नवैव योगो गणनामेति शश्वत् ॥ ३.१३६.१६ ॥

Für die Ahnen werden nur neun samidhenī-Verse verkündet. Ebenso spricht man von einer neunfachen Verbindung und Spende. Das bṛhatī-Metrum von neun Silben wird gelehrt. Im Zählen kommt allein die Neun stets als Verbindung vor.

3.136.17

दिशो दशोक्ताः पुरुषस्य लोके ।
सहस्रमाहुर्दशपूर्णं शतानि।
दशैव मासान्बिभ्रति भर्गवत्यो ।
दशैरका दशदाशा दशार्हाः ॥ ३.१३६.१७ ॥

In der Welt werden für den Menschen zehn Richtungen verkündet. Tausend nennt man hunderte, mit zehn vollendet. Nur zehn Monate tragen die strahlenden Frauen. Zehn, zehnmal zehn, allein zehn, der Zehn würdig.

3.136.18

एकादशैकादशिनः पशूना-
मेकादशैवात्र भवन्ति यूपाः।
एकादश प्राणभृतां विकारा ।
एकादशोक्ता दिवि देवेषु रुद्राः ॥ ३.१३६.१८ ॥

Die elf Opferpfosten für die Tiere sind hier wahrlich elf. Die Veränderungen der Lebewesen sind elf. Im Himmel werden unter den Göttern die elf Rudras verkündet.

3.136.19

संवत्सरं द्वादशमासमाहु-
र्जगत्याः पादो द्वादशैवाक्षराणि।
द्वादशाहः प्राकृतो यज्ञ उक्तो ।
द्वादशादित्यान्कथयन्तीह घीराः ॥ ३.१३६.१९ ॥

Das Jahr nennt man zwölf Monate. Ein Viertel des jagatī-Metrums sind zwölf Silben. Das natürliche Opfer von zwölf Tagen wird verkündet. Hier nennen die Weisen die zwölf Ādityas.

3.136.20

त्रयोदशी तिथिरुक्ता महोग्रा ।
त्रयोदशद्वीपवती मही च।
एतावदुक्त्वा विरराम वन्दी ।
श्लोकस्यार्धं व्याजहाराष्टवक्रः।
त्रयोदशाहानि ससार केशी ।
त्रयोदशादीन्यतिच्छन्दांसि चाहुः ॥ ३.१३६.२० ॥

Der dreizehnte Mondtag wird als sehr grimmig bezeichnet, und die Erde hat dreizehn Inseln. Nachdem er so viel gesagt hatte, schwieg der Barde, und Aṣṭāvakra sprach die Hälfte eines Verses. Dreizehn Tage lang irrte Keśī umher; und die Weisen sprechen von dreizehn und den übrigen Atichandas.

3.136.21

ततो महानुदतिष्ठन्निनाद-
स्तूष्णींभूतं सूतपुत्रं निशम्य।
अधोमुखं ध्यानपरं तदानी-
मष्टावक्रं चाप्युदीर्यन्तमेव ॥ ३.१३६.२१ ॥

Da erhob sich ein großer Lärm, als man den Wagenlenkersohn schweigend, mit gesenktem Gesicht und in Meditation versunken sah; und auch Aṣṭāvakra war bereit zu sprechen.

3.136.22

तस्मिंस्तथा संकुले वर्तमाने ।
स्फीते यज्ञे जनकस्योत राज्ञः।
अष्टावक्रं पूजयन्तोऽभ्युपेयु-
र्विप्राः सर्वे प्राञ्जलयः प्रतीताः ॥ ३.१३६.२२ ॥

Während jenes prächtige Opfer des Königs Janaka von Menschen überfüllt war, traten alle berühmten Brahmanen mit gefalteten Händen zu Aṣṭāvakra und ehrten ihn.

3.136.23

अनेनैव ब्राह्मणाः शुश्रुवांसो ।
वादे जित्वा सलिले मज्जिताः प्राक्।
तानेव धर्मानयमद्य वन्दी ।
प्राप्नोतु गृह्याशु निमज्जयैनम् ॥ ३.१३६.२३ ॥

Jene Brahmanen, die von diesem selbst im Disput besiegt und einst im Wasser ertränkt wurden, waren Zuhörer; heute möge dieser Barde eben jene Dharmas erlangen. Packt ihn schnell und lasst ihn im Wasser untergehen.

3.136.24

अहं पुत्रो वरुणस्योत राज्ञ-
स्तत्रास सत्रं द्वादशवार्षिकं वै।
सत्रेण ते जनक तुल्यकालं ।
तदर्थं ते प्रहिता मे द्विजाग्र्याः ॥ ३.१३६.२४ ॥

Ich bin der Sohn des Königs Varuṇa. Dort fand eine zwölfjährige Opfersitzung statt. O Janaka, von gleicher Dauer wie deine; dazu habe ich dir die vorzüglichsten Brahmanen gesandt.

3.136.25

ते तु सर्वे वरुणस्योत यज्ञं ।
द्रष्टुं गता इम आयान्ति भूयः।
अष्टावक्रं पूजये पूजनीयं ।
यस्य हेतोर्जनितारं समेष्ये ॥ ३.१३६.२५ ॥

Sie alle waren gegangen, das Opfer Varuṇas zu sehen, und nun kehren sie wieder zurück. Ich ehre Aṣṭāvakra, der der Verehrung würdig ist, um dessentwillen ich meinen Vater wiedersehen werde.

3.136.26

विप्राः समुद्राम्भसि मज्जिता ये ।
वाचा जिता मेधया वा विदानाः।
तां मेधया वाचमथोज्जहार ।
यथा वाचमवचिन्वन्ति सन्तः ॥ ३.१३६.२६ ॥

Die Brahmanen, die in den Wassern des Ozeans versenkt wurden, im Streitgespräch besiegt, oder die, obwohl wissend, durch die Rede überwunden wurden — sie habe ich durch meine Weisheit mittels der Rede wieder herausgezogen, wie die Guten die Worte sammeln.