మహాభారతం · అధ్యాయం 3.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.137.1
एषा मधुविला नाम समङ्गा संप्रकाशते ।
एतत्कर्दमिलं नाम भरतस्याभिषेचनम् ॥ ३.१३७.१ ॥
ఇది మధువిలా అనే సమంగా ప్రకాశిస్తోంది. ఇది కర్దమిల అనే భరతుని అభిషేక స్థలం.
3.137.2
अलक्ष्म्या किल संयुक्तो वृत्रं हत्वा शचीपतिः ।
आप्लुतः सर्वपापेभ्यः समङ्गायां व्यमुच्यत ॥ ३.१३७.२ ॥
వృత్రుని చంపిన తర్వాత అలక్ష్మితో కూడిన శచీపతి ఇంద్రుడు సమంగాలో స్నానం చేసి సర్వ పాపాల నుండి విముక్తుడయ్యాడు.
3.137.3
एतद्विनशनं कुक्षौ मैनाकस्य नरर्षभ ।
अदितिर्यत्रपुत्रार्थं तदन्नमपचत्पुरा ॥ ३.१३७.३ ॥
నరశ్రేష్ఠా, ఇది మైనాకుని కుక్షిలోని వినశనం; పూర్వం అదితి పుత్రార్థం ఆ అన్నాన్ని వండిన స్థలం.
3.137.4
एनं पर्वतराजानमारुह्य भरतर्षभाः ।
अयशस्यामसंशब्द्यामलक्ष्मीं व्यपनोत्स्यथ ॥ ३.१३७.४ ॥
భరతశ్రేష్ఠులారా, ఈ పర్వతరాజాన్ని ఎక్కి, అయశస్సును కలిగించే అలక్ష్మిని మీరు తొలగిస్తారు.
3.137.5
एते कनखला राजन्नृषीणां दयिता नगाः ।
एषा प्रकाशते गङ्गा युधिष्ठिर यशस्विनी ॥ ३.१३७.५ ॥
రాజా, ఇవి ఋషులకు ప్రియమైన కనఖల పర్వతాలు; యుధిష్ఠిరా, ఇదిగో యశస్విని గంగ ప్రకాశిస్తోంది.
3.137.6
सनत्कुमारो भगवानत्र सिद्धिमगात्पुरा ।
आजमीढावगाह्यैनां सर्वपापैः प्रमोक्ष्यसे ॥ ३.१३७.६ ॥
పూర్వం భగవాన్ సనత్కుమారుడు ఇక్కడే సిద్ధిని పొందాడు; అజమీఢ వంశజా, ఇందులో స్నానం చేసి సర్వ పాపాల నుండి విముక్తుడవవుతావు.
3.137.7
अपां ह्रदं च पुण्याख्यं भृगुतुन्दं च पर्वतम् ।
तूष्णीं गङ्गां च कौन्तेय सानुजः समुपस्पृश ॥ ३.१३७.७ ॥
కౌంతేయా, నీ తమ్ములతో కలిసి పుణ్యమనే పేరుగల కొలనులో, భృగుతుండ పర్వతం దగ్గర, గంగలో మౌనంగా స్నానం చేసి నీటిని స్పృశించు.
3.137.8
आश्रमः स्थूलशिरसो रमणीयः प्रकाशते ।
अत्र मानं च कौन्तेय क्रोधं चैव विवर्जय ॥ ३.१३७.८ ॥
స్థూలశిరస్సు ఆశ్రమం ఇక్కడ రమణీయంగా ప్రకాశిస్తోంది. కౌంతేయా, ఇక్కడ గర్వాన్ని, కోపాన్ని కూడా విడిచిపెట్టు.
3.137.9
एष रैभ्याश्रमः श्रीमान्पाण्डवेय प्रकाशते ।
भारद्वाजो यत्रकविर्यवक्रीतो व्यनश्यत ॥ ३.१३७.९ ॥
పాండవేయా, ఇదిగో శ్రీమంతమైన రైభ్య ఆశ్రమం ప్రకాశిస్తోంది. ఇక్కడే భరద్వాజ కుమారుడు యవక్రీతుడు నశించాడు.
3.137.10
कथं युक्तोऽभवदृषिर्भरद्वाजः प्रतापवान् ।
किमर्थं च यवक्रीतः पुत्रोऽनश्यत वै मुनेः ॥ ३.१३७.१० ॥
ప్రతాపవంతుడైన భరద్వాజ ఋషి ఎలా (ఆ స్థితితో) కూడినవాడయ్యాడు? ఆ ముని కుమారుడు యవక్రీతుడు ఏ కారణంగా నశించాడు?
3.137.11
एतत्सर्वं यथावृत्तं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
कर्मभिर्देवकल्पानां कीर्त्यमानैर्भृशं रमे ॥ ३.१३७.११ ॥
ఇదంతా జరిగినట్లు యథార్థంగా వినాలనుకుంటున్నాను. దేవతాసమానుల కర్మలు కీర్తించబడుతుండగా వింటూ నేను అత్యంత ఆనందిస్తాను.
3.137.12
भरद्वाजश्च रैभ्यश्च सखायौ संबभूवतुः ।
तावूषतुरिहात्यन्तं प्रीयमाणौ वनान्तरे ॥ ३.१३७.१२ ॥
భరద్వాజుడు, రైభ్యుడు ఇద్దరూ స్నేహితులయ్యారు. ఆ ఇద్దరూ ఇక్కడ అడవి మధ్యలో ఒకరినొకరు అత్యంత ప్రీతితో ఆనందింపజేస్తూ నివసించారు.
3.137.13
रैभ्यस्य तु सुतावास्तामर्वावसुपरावसू ।
आसीद्यवक्रीः पुत्रस्तु भरद्वाजस्य भारत ॥ ३.१३७.१३ ॥
రైభ్యునికి అర్వావసు, పరావసు అనే ఇద్దరు కుమారులు ఉండిరి. ఓ భారతా, భరద్వాజునికి యవక్రీతుడనే కుమారుడు ఉండెను.
3.137.14
रैभ्यो विद्वान्सहापत्यस्तपस्वी चेतरोऽभवत् ।
तयोश्चाप्यतुला प्रीतिरभवद्भरतर्षभ ॥ ३.१३७.१४ ॥
రైభ్యుడు విద్వాంసుడై, సంతానంతో కూడిన తపస్వి అయ్యెను; ఇతరుడూ అలాగే అయ్యెను. ఓ భరతశ్రేష్ఠా, వారిద్దరి మధ్య సాటిలేని ప్రీతి ఉండెను.
3.137.15
यवक्रीः पितरं दृष्ट्वा तपस्विनमसत्कृतम् ।
दृष्ट्वा च सत्कृतं विप्रै रैभ्यं पुत्रैः सहानघः ॥ ३.१३७.१५ ॥
యవక్రీతుడు తన తండ్రి, ఆ తపస్వి, అవమానింపబడుట చూచెను; ఓ నిష్పాపుడా, బ్రాహ్మణులచే రైభ్యుడు కుమారులతో సత్కరింపబడుట చూచెను.
3.137.16
पर्यतप्यत तेजस्वी मन्युनाऽभिपरिप्लुतः ।
तपस्तेपे ततो घोरं वेदज्ञानाय पाण्डव ॥ ३.१३७.१६ ॥
తేజస్వి యవక్రీతుడు కోపంతో అలమటించెను. ఓ పాండవా, అప్పుడు వేదజ్ఞానం కోసం ఘోరమైన తపస్సు చేసెను.
3.137.17
सुसमिद्धे महत्यग्नौ शरीरमुपतापयन् ।
जनयामास संतापमिन्द्रस्य सुमहातपाः ॥ ३.१३७.१७ ॥
బాగా ప్రజ్వలించిన మహాగ్నిలో తన శరీరాన్ని తపింపజేస్తూ, ఆ మహాతపస్వి ఇంద్రునికి సంతాపం కలిగించెను.
3.137.18
तत इन्द्रो यवक्रीतमुपगम्य युधिष्ठिर ।
अब्रवीत्कस्य हेतोस्त्वमास्थितस्तप उत्तमम् ॥ ३.१३७.१८ ॥
అప్పుడు, ఓ యుధిష్ఠిరా, ఇంద్రుడు యవక్రీతుని వద్దకు వచ్చి ఇట్లనెను: 'ఏ కారణంగా నీవు ఈ ఉత్తమ తపస్సును చేపట్టితివి?'
3.137.19
द्विजानामनधीता वै वेदाः सुरगणार्चित ।
प्रतिभान्त्विति तप्येहमिदं परमकं तपः ॥ ३.१३७.१९ ॥
దేవగణాలచే పూజింపబడినవాడా! బ్రాహ్మణులకు వేదాలు అధ్యయనం చేయబడకుండానే ఉన్నాయి. 'అవి ప్రకాశించాలి' అని ఈ పరమ తపస్సును నేను చేస్తున్నాను.
3.137.20
स्वाध्यायार्थं समारम्भो ममायं पाकशासन ।
तपसा ज्ञातुमिच्छामि सर्वज्ञानानि कौशिक ॥ ३.१३७.२० ॥
పాకశాసనా! వేదాధ్యయనం కోసమే నా ఈ ప్రయత్నం ఆరంభమైంది. కౌశికా! తపస్సుతో సర్వ జ్ఞానాలను తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను.
3.137.21
कालेन महता वेदाः शक्या गुरुमुखाद्विभो ।
प्राप्तुं तस्मादयं यत्नः परमो मे समास्थितः ॥ ३.१३७.२१ ॥
విభూ! వేదాలు గురువు నోటినుండి దీర్ఘకాలంలోనే పొందగలిగేవి. అందుకే నా ఈ పరమ ప్రయత్నం చేపట్టబడింది.
3.137.22
अमार्ग एष विप्रर्षे येन त्वं यातुमिच्छसि ।
किं विघातेन ते विप्र गच्छाधीहि गुरोर्मुखात् ॥ ३.१३७.२२ ॥
బ్రాహ్మణ ఋషీ! నీవు వెళ్లాలనుకుంటున్న ఈ మార్గం తప్పు. విప్రా! ఈ అడ్డంకితో నీకేమి ప్రయోజనం? వెళ్ళు, గురువు నోటినుండి అధ్యయనం చెయ్యి.
3.137.23
एवमुक्त्वा गतः शक्रो यवक्रीरपि भारत ।
भूय एवाकरोद्यत्नं तपस्यमितविक्रमः ॥ ३.१३७.२३ ॥
ఇలా చెప్పి ఇంద్రుడు వెళ్ళిపోయాడు. భరతా! యవక్రీతుడు కూడా మళ్ళీ తపస్సులోనే ప్రయత్నం చేశాడు; అతడు అపరిమిత పరాక్రమశాలి.
3.137.24
घोरेण तपसा राजंस्तप्यमानो महत्तपः ।
संतापयामास भृशं देवेन्द्रमिति नः श्रुतम् ॥ ३.१३७.२४ ॥
రాజా! భయంకర తపస్సుతో మహత్తరమైన తపస్సు చేస్తూ అతడు దేవేంద్రుడిని ఎంతో బాధించాడని మేము విన్నాము.
3.137.25
तं तथा तप्यमानं तु तपस्तीव्रं महामुनिम् ।
उपेत्य बलभिद्देवो वारयामास वै पुनः ॥ ३.१३७.२५ ॥
అలా కఠోర తపస్సు చేస్తున్న ఆ మహాముని వద్దకు వచ్చి, బలుని సంహరించిన దేవుడు ఇంద్రుడు మళ్ళీ అతన్ని వారించాడు.
3.137.26
अशक्योऽर्थः समारब्धो नैतद्बुद्धिकृतं तव ।
प्रतिभास्यन्ति वै वेदास्तव चैव पितुश्च ते ॥ ३.१३७.२६ ॥
నువ్వు ఆరంభించిన ఈ పని అసాధ్యం; ఇది నీ బుద్ధితో చేయదగినది కాదు. నీకూ నీ తండ్రికీ వేదాలు స్వయంగా ప్రకాశిస్తాయి.
3.137.27
न चैतदेवं क्रियते देवराजसमीप्सितम् ।
महता नियमेनाहं तप्स्ये घोरतरं तपः ॥ ३.१३७.२७ ॥
దేవరాజుకు అభీష్టమైనదిగా ఇది ఇలా జరగడం లేదు. గొప్ప నియమంతో నేను మరింత ఘోరమైన తపస్సు చేస్తాను.
3.137.28
समिद्धेऽग्नावुपकृत्याङ्गमङ्गं ।
होष्यामि वा मघवंस्तन्निबोध।
यद्येतदेवं न करोषि कामं ।
ममेप्सितं देवराजेह सर्वम् ॥ ३.१३७.२८ ॥
మండుతున్న అగ్నిలో నా అవయవాలను ఒక్కొక్కటిగా నరికి ఆహుతిగా సమర్పిస్తాను; ఓ మఘవన్, ఇది తెలుసుకో. నువ్వు ఇలా నా కోరికను తీర్చకపోతే, దేవరాజా, ఇక్కడ నా కోరికలన్నీ వ్యర్థమవుతాయి.
3.137.29
निश्चयं तमभिज्ञाय मुनेस्तस्य महात्मनः ।
प्रतिवारणहेत्वर्थं बुद्ध्या संचिन्त्य बुद्धिमान् ॥ ३.१३७.२९ ॥
ఆ మహాత్ముడైన ముని యొక్క దృఢ నిశ్చయాన్ని తెలుసుకొని, బుద్ధిమంతుడైన ఇంద్రుడు అతన్ని నివారించడానికి బుద్ధితో ఆలోచించాడు.
3.137.30
तत इन्द्रोऽकरोद्रूपं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
अनेकशतवर्षस्य दुर्बलस्य सयक्ष्मणः ॥ ३.१३७.३० ॥
అప్పుడు ఇంద్రుడు అనేక వందల సంవత్సరాల వయసున్న, బలహీనుడైన, క్షయ రోగంతో బాధపడుతున్న ఒక తపస్వి బ్రాహ్మణుడి రూపం ధరించాడు.
3.137.31
यवक्रीतस्य यत्तीर्थमुचितं शैचकर्मणि ।
भागीरथ्यां तत्र सेतुं वालुकाभिश्चकार सः ॥ ३.१३७.३१ ॥
యవక్రీతునికి శౌచకర్మలకు తగిన ఆ తీర్థంలో, భాగీరథిపై ఆయన ఇసుకతో ఒక సేతువు కట్టాడు.
3.137.32
यदाऽस्य वदतो वाक्यं न स चक्रे द्विजोत्तमः ।
वालुकाभिस्ततः शक्रो गङ्गां समभिपूरयन् ॥ ३.१३७.३२ ॥
ఆ ఉత్తమ ద్విజుడు అతని మాటను పట్టించుకోనప్పుడు, ఇంద్రుడు ఇసుకతో గంగను పూర్తిగా నింపసాగాడు.
3.137.33
वालुकामुष्टिमनिशं भागीरथ्यां व्यसर्जयत् ।
स्नातुमभ्यागतं शक्रो यवक्रीतमदर्शयत् ॥ ३.१३७.३३ ॥
ఇంద్రుడు నిరంతరం భాగీరథిలోకి ఇసుక పిడికిళ్లు వేస్తూనే ఉన్నాడు; స్నానానికి వచ్చిన యవక్రీతునికి దానిని చూపించాడు.
3.137.34
तं ददर्श यवक्रीतो यत्नवन्तं निबन्धने ।
प्रहसंश्चाब्रवीद्वाक्यमिदं स मुनिपुङ्गवः ॥ ३.१३७.३४ ॥
యవక్రీతుడు అతను ఆనకట్ట కట్టడంలో శ్రమిస్తుండటం చూశాడు; నవ్వుతూ ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు ఈ మాటలు అన్నాడు.
3.137.35
किमिदं वर्तते ब्रह्मन्किंच ते ह चिकीर्षितम् ।
अतीव हि महान्यत्नः क्रियतेऽयं निरर्थकः ॥ ३.१३७.३५ ॥
ఓ బ్రాహ్మణా, ఇది ఏమిటి జరుగుతోంది? నీవు ఏమి చేయాలనుకుంటున్నావు? ఇంత గొప్ప ప్రయత్నం చేస్తున్నావు, కానీ ఇది వ్యర్థం.
3.137.36
बन्धिष्ये सेतुना गङ्गां सुखः पन्था भविष्यति ।
क्लिश्यते हि जनस्तात तरमाणः पुनःपुनः ॥ ३.१३७.३६ ॥
గంగను ఒక సేతువుతో కట్టుతాను; దారి సులభమవుతుంది. ప్రియుడా, జనులు దాటేటప్పుడు పదే పదే కష్టపడుతున్నారు.
3.137.37
नायं शक्यस्त्वया बद्धुं महानोघस्तपोधन ।
अशक्याद्विनिवर्तस्व शक्यमर्थं समारभ ॥ ३.१३७.३७ ॥
తపోధనా, ఈ మహా ప్రవాహాన్ని నీవు బంధించలేవు. అసాధ్యం నుండి వెనక్కి తిరిగి సాధ్యమైన పనిని ప్రారంభించు.
3.137.38
यथैव भवता चेद तपो वेदार्थमुद्यतम् ।
अशक्यं तद्वदस्माभिरयं भारः समाहितः ॥ ३.१३७.३८ ॥
నీవు వేదార్థం కోసం తపస్సును ప్రారంభించినట్లే, మేము కూడా ఈ భారాన్ని స్వీకరించాము; అది మాకూ అసాధ్యమే.
3.137.39
यथा तव निरर्थोऽयमारम्भस्त्रिदशेश्वर ।
तथा यदि ममापीदं मन्यसे पाकशासन ॥ ३.१३७.३९ ॥
త్రిదశేశ్వరా, నీకు ఈ ప్రయత్నం నిరర్థకమైనట్లే, నా ఈ ప్రయత్నమూ నిరర్థకమని నీవు భావిస్తే, ఓ పాకశాసనా!
3.137.40
क्रियतां यद्भवेच्छक्यं त्वया सुरगणेश्वर ।
वरांश्च मे प्रयच्छान्यासन्यैर्विद्वान्भवितास्म्यहम् ॥ ३.१३७.४० ॥
సురగణాధిపతీ, నీకు సాధ్యమైనది చేయి; నాకు వరాలను ప్రసాదించు; ఇతరుల కంటే నేను విద్వాంసుడనవుతాను.
3.137.41
तस्मै प्रादाद्वरानिन्द्र उक्तवान्यान्महातपाः ।
प्रतिभास्यन्ति ते वेदाः पित्रा सह यथेप्सिताः ॥ ३.१३७.४१ ॥
మహాతపస్వి అయిన ఇంద్రుడు అతనికి వరాలిచ్చి, "నీ తండ్రితో కలిసి వేదాలు నీకు నీవు కోరినట్లుగా ప్రకాశిస్తాయి" అని చెప్పాడు.
3.137.42
यच्चान्यत्काङ्क्षसे कामं यवक्रीर्गम्यतामिति ।
स लब्धकाम पितरं समेत्याथेदमब्रवीत् ॥ ३.१३७.४२ ॥
"నీవు కోరే మరేదైనా ఉంటే, యవక్రీతా, వెళ్లు" అని చెప్పగా, తన కోరిక తీరిన అతడు తండ్రి వద్దకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు.
3.137.43
प्रतिभास्यन्ति वै वेदा मम तातस्य चोभयोः ।
अपि चान्यान्भविष्यावो वरा लब्धास्तथा मया ॥ ३.१३७.४३ ॥
నా తండ్రికి, నాకు ఇద్దరికీ వేదాలు స్ఫురిస్తాయి; మరికొన్ని కూడా మనకు అవుతాయి; ఈ విధంగా నేను వరాలను పొందాను.
3.137.44
दर्पस्ते भविता तात वराँल्लब्ध्वा यथेप्सितान् ।
स दर्पपर्णः कृपणः क्षिप्रमेव विनङ्क्ष्यसि ॥ ३.१३७.४४ ॥
ప్రియ పుత్రా, కోరిన వరాలను పొంది నీకు గర్వం కలుగుతుంది; ఆ గర్వంతో నిండిన దీనుడవైన నీవు వెంటనే నశిస్తావు.
3.137.45
अत्राप्युदाहरन्तीमा गाथा देवैरुदाहृताः ।
मुनिरासीत्पुरा पुत्र बालधिर्नाम विश्रुतः ॥ ३.१३७.४५ ॥
ఇక్కడ దేవతలు చెప్పిన ఈ గాథలను కూడా వివరిస్తారు. పుత్రా, పూర్వం బాలధి అనే పేరుగల ప్రసిద్ధ ముని ఉండేవాడు.
3.137.46
स पुत्रशोकादुद्विग्रस्तपस्तेपे सुदुष्करम् ।
भवेन्मम सुतोऽमर्त्य इतितं लब्धवांश्च सः ॥ ३.१३७.४६ ॥
ఆ మునులు పుత్రశోకంతో కలవరపడి, 'నా కుమారుడు అమరుడు కావాలి' అని అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేశాడు; అతడు ఆ వరాన్ని పొందాడు.
3.137.47
तस्य प्रसादो वै देवैः कृतो न त्वमरैः समः ।
नामर्त्यो विद्यते मर्त्यो निमित्तायुर्भविष्यति ॥ ३.१३७.४७ ॥
దేవతలు అతనిపై అనుగ్రహం చూపారు, కానీ అతడు అమరులతో సమానుడు కాలేదు; మర్త్యుడు అమరుడు కాడు, అతని ఆయువు ఏదో కారణంతో నిర్ణయించబడుతుంది.
3.137.48
यथेमे पर्वताः शश्वत्तिष्ठन्ति सुरसत्तमाः ।
तावज्जीवेन्मम् सुतो निर्वाणमुत मे मतः ॥ ३.१३७.४८ ॥
దేవతలలో శ్రేష్ఠులారా, ఈ పర్వతాలు ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉన్నట్లు, నా కుమారుడు అంతకాలం జీవించుగాక; లేదా అదే నాకు నిర్వాణమని తలుస్తున్నాను.
3.137.49
तस्य पुत्रस्तदा जत्रे मेधावी क्रोधनस्तदा ।
स तु लब्धवरो दर्पादृषींश्चैवावमन्यत ॥ ३.१३७.४९ ॥
అప్పుడు అతని కుమారుడు జన్మించినప్పుడే బుద్ధిమంతుడు, కోపస్వభావుడు. వరం పొందిన అతడు గర్వంతో ఋషులను కూడా అవమానించాడు.
3.137.50
विकुर्वाणो मुनीनां च व्यचरत्स महीमिमाम् ।
आससाद महावीर्यं धनुषाक्षं मनीषिणम् ॥ ३.१३७.५० ॥
మునులను బాధిస్తూ అతడు ఈ భూమిపై తిరిగాడు. తరువాత మహాపరాక్రమవంతుడు, బుద్ధిమంతుడైన ధనుషాక్షుని వద్దకు చేరుకున్నాడు.
3.137.51
तस्यापचक्रे मेधावी तं शशाप स वीर्यवान् ।
भव भस्मेति चोक्तः स न भस्म समपद्यत ॥ ३.१३७.५१ ॥
అతడు ఆ మేధావి పట్ల అపచారం చేశాడు. అప్పుడు శక్తిమంతుడైన అతడు అతన్ని శపించాడు, 'భస్మమైపో!' కానీ అతడు భస్మం కాలేదు.
3.137.52
धनुषाक्षस्तु तं दृष्ट्वा मेधाविनमनामयम् ।
मुनिस्तत्कारणं ज्ञात्वा स्वयं महिषरूपधृत्।
शृङ्गेणाद्रीनचलयत्ततोऽयंभस्मसादभूत् ॥ ३.१३७.५२ ॥
ధనుషాక్షుడు ఆ మేధావి క్షేమంగా ఉండటం చూసి, దానికి కారణం తెలుసుకొని, తానే దున్నపోతు రూపం ధరించాడు. కొమ్ములతో పర్వతాలను కదిలించాడు, అప్పుడు అతడు భస్మమయ్యాడు.
3.137.53
निमित्तमस्य महर्षिर्भेदयामास पर्वतान् ।
स निमित्ते विनष्टे तु ममार सहसा शिशुः ॥ ३.१३७.५३ ॥
దీనికి కారణమైన మహర్షి పర్వతాలను పగులగొట్టాడు. ఆ కారణం నశించగానే ఆ శిశువు అకస్మాత్తుగా మరణించాడు.
3.137.54
तं मृतं पुत्रमादाय विललाप ततः पिता ॥ ३.१३७.५४ ॥
అప్పుడు తండ్రి ఆ మృతుడైన కుమారుడిని తీసుకొని విలపించాడు.
3.137.55
लालप्यमानं तं दृष्ट्वा मुनयः परमार्तवत् ।
ऊचुर्वेदविदः सर्वै गाथां यां तां निबोध मे ॥ ३.१३७.५५ ॥
విలపిస్తున్న అతడిని చూసి, వేదజ్ఞులైన మునులందరూ మిక్కిలి దుఃఖితులై ఇలా అన్నారు; నేను చెప్పే ఆ గాథను వినండి.
3.137.56
न दिष्टमर्थमत्येतुमीशोऽमर्त्यः कथंचन ।
महर्षिर्भेदयामास धनुषाक्षो महीधरान् ॥ ३.१३७.५६ ॥
విధించబడిన విధిని ఏ విధంగానూ అతిక్రమించే శక్తి మర్త్యునికి లేదు; మహర్షి ధనుస్సుతో పర్వతాలను చీల్చాడు.
3.137.57
एवं लब्ध्वा वरान्बाला दर्पपूर्णास्तपस्विनः ।
क्षिप्रमेव विनश्यन्ति यथा न स्यात्तथा भवान् ॥ ३.१३७.५७ ॥
ఈ విధంగా వరాలు పొందిన గర్వంతో నిండిన మూఢ తపస్వులు త్వరగా నశిస్తారు; మీకు అలా జరగకుండా చూసుకోండి.
3.137.58
एष रैभ्यो महावीर्यः पुत्रौ चास्य तथाविधौ ।
तं यथा पुत्र नाभ्येषि तथा कुर्यास्त्वतन्द्रितः ॥ ३.१३७.५८ ॥
ఇతడు మహాపరాక్రమశాలి అయిన రైభ్యుడు; అతని ఇద్దరు కుమారులూ అలాంటివారే; కుమారా, నీవు అలసత్వం లేకుండా అతని దగ్గరకు వెళ్ళకుండా జాగ్రత్తపడు.
3.137.59
स हि क्रुद्धः समर्थस्त्वां पुत्र पीडयितुं रुषा ।
रैभ्यश्चापि तपस्वी च कोपनश्च महानृषिः ॥ ३.१३७.५९ ॥
కుమారా, అతడు కోపించి ఆగ్రహంతో నిన్ను బాధించగల సమర్థుడు; రైభ్యుడు తపస్వి, కోపస్వభావి, మహర్షి కూడా.
3.137.60
एव करिष्ये मा तापं तात कार्षीः कथंचन ।
यथा हि मे भवान्मान्यस्तथा रैभ्यः पिता मम ॥ ३.१३७.६० ॥
అలాగే చేస్తాను; తండ్రీ, ఏ విధంగానూ దుఃఖించకండి; మీరు నాకు ఎంత గౌరవనీయులో, రైభ్యుడు కూడా నాకు అంతే తండ్రి.
3.137.61
उक्त्वा स पितरं श्लक्ष्ण यवक्रीरकुतोभयः ।
विप्रकुर्वन्नृषीनन्यानतुष्यत्परया मुदा ॥ ३.१३७.६१ ॥
యవక్రీతుడు తండ్రితో మృదువుగా ఇలా చెప్పి, భయమే లేనివాడై, ఇతర ఋషులను అవమానిస్తూ మహదానందంతో సంతోషించాడు.