مهابهاراتا · أدهيايا 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
وفي ذلك الزمان أقام الملك برهدْيُمنا، العظيم الحظ والقوي البأس، سَتْرا من القرابين، وكان الراييبهيا كاهنه.
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
اختار برهدْيُمنا الحكيم ابني الراييبهيا، أرفاوسو وباراوسو، مساعدين للقربان.
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
يا ابن كُنتي، فذهب الاثنان إلى هناك بإذن أبيهما، ولكن بقي في الصومعة الراييبهيا وزوجة باراوسو.
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
ثم عاد باراوسو إلى البيت ورأى أباه في الغابة، مُلتفا بجلد الظبي الأسود.
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
في آخر ساعات الليل، وقد أعماه النوم والظلام لا يزال باقيا، ظن أباه، وهو يتجول في الغابة الكثيفة، غزالا.
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
فظن أنه غزال فضربه، فأصيب أبوه به، وهو لا يريد، إذ كان حينها يطلب حماية جسده.
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
يا بهاراتا، بعد أن أدّى عنه جميع طقوس الجنازة، عاد وقال لأخيه هذه الكلمات عن ذلك الساتْر.
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
لست قادرًا بأي حال على حمل هذا العمل وحدك. فقد قتلتُ أباك أنا، إذ ظننته غزالًا.
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
فلأجلنا، يا عزيزي، اتخذ عهد قاتلي البراهمة. يا حكيم، أنا وحدي قادر على أداء هذا العمل.
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
فلتُقِمْ أنت بنفسك ساتْر الحكيم بْرِهَدْيُمْنَ. ومن أجلك، سأتخذ عهد قتل البراهمة، وأضبط حواسي.
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
يا يودهيشتهيرا، بعد أن أتمّ ذلك العهد الخاص بقتل البراهمة، عاد الحكيم أرفاواسو حينئذٍ إلى الساتْر من جديد.
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
فلما رأى پاراواسو أخاه قد اقترب، قال لبريهدیومنا هذه الكلمات بصوت مختنق من الفرح.
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
ليدخل هذا القاتل للبراهمي لا ليرى قربانك؛ فإن قاتل البراهمي، ولو مجرد النظر إليه، سيؤذيك بلا ريب.
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
ما إن سمع الملك ذلك حتى قال لخدمه. أما أرفاسو، وهو يُدفع بعيدًا من الخدم، أيها الملك، فقد قال مرارًا وتكرارًا: «لم أرتكب قتل هذا البراهمي».
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
يا من من نسل بهاراتا، ومع أن الخدم كانوا ينادونه مرارًا «قاتل البراهمي»، قال: «لا أقرّ بقتل البراهمي الذي فعلته بنفسي. هذا من فعل أخي، وبه نجوت.»
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
وإذ تكلم بهذا غاضبًا، وقد خاطبه أولئك الخدم، مضى ذلك الحكيم البراهمي عظيم التقشف صامتًا إلى الغابة.
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
إذ التزم تقشفًا شديدًا ثم لجأ إلى الشمس، صنع ذلك الأفضل بين المولودين مرتين الفيدا السرية للشمس.
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
عندئذ رآه بنفسه ذلك المتجسد، أول من يأكل، الذي لا يفنى.
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
أيها الملك، سُرَّ الآلهة بفعل أرفاواسو، فاختاروه كاهنًا وطردوا باراواسو.
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
ثم منح الآلهة، بقيادة أغني، عطيةً له.
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
وطلب هو أيضًا عطية: عودة أبيه إلى الحياة، وبراءة أخيه، وألا يُذكر أبوه عند القتل.
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
وإحياء بهارادفاجا ويافاكريتا كليهما، وكذلك ترسيخ فيدا الشمس، يا خير المولودين مرتين.
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
فقالت الآلهة: «ليكن ذلك»، ومنحته العطايا. ثم يا يودهيشتيرا، ظهروا جميعًا.
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
ثم قال يافاكريتا للآلهة بقيادة أغني: «لقد درستُ الفيدا دراسةً وافية، وأديتُ النذور.»
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
يا أفضل الخالدين، كيف يقدر رَيْبهيا على قتل زاهدٍ مثلي، ضعيفٍ، بمثل هذا الطقس المخالف؟
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
لا تفعل كما تقول، يا حكيم يافكريتا؛ فقد درست الفيدات بنفسك من قبل دون معلم.
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
غير أن البراهمان الأعلى لا يُنال إلا بمرور زمن طويل وشدة عظيمة، بإرضاء المعلمين دون إحزانهم، وبالتقدم خطوة خطوة بالذات.
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
بعد أن قالوا هذا ليافكريتا، أعادت الآلهة بقيادة أغني إحياء جميعهم ثم عادت إلى السماء.
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
ثم مارس يافكريتا تأديب البراهمشاري ثمانية عشر عامًا وثلاثين عامًا، يا يودهيشثيرا.
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
هذا هو ناسكه المقدس، حيث تحمل الأشجار دائماً الزهور والثمار. يا نمر الملوك، إذا أقمت هنا تتحرر من جميع الذنوب.