Mahābhārata · Adhyāya 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
En ese mismo tiempo, el rey Bṛhadyumna, muy afortunado y poderoso, realizó un sacrificio de sesión (satra) con Raibhya como sacerdote oficiante.
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
El sabio Bṛhadyumna eligió como auxiliares del sacrificio a los dos hijos de Raibhya, Arvāvasu y Parāvasu.
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
Oh hijo de Kuntī, con permiso de su padre, ambos fueron allí; pero en el ermitaño quedaron Raibhya y la esposa de Parāvasu.
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
Entonces Parāvasu regresó a casa y vio a su padre en el bosque, envuelto en una piel de antílope negro.
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
En la última vigilia de la noche, cegado por el sueño mientras aún quedaba algo de oscuridad, tomó a su padre, que vagaba por el denso bosque, por un ciervo.
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
Creyéndolo un ciervo, lo golpeó; y por él fue herido su padre, quien, aunque sin quererlo, entonces buscó proteger su cuerpo.
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
Oh Bhārata, tras realizar todos los ritos fúnebres por él, regresó y dijo estas palabras a su hermano sobre aquel sacrificio.
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
Tú solo no eres capaz de cargar con esta obra de ninguna manera. Creyéndolo un ciervo, fui yo quien mató a tu padre.
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
Por tanto, querido, por nuestro bien, asume tú el voto de quienes han matado a un brahmán. Oh sabio, yo solo soy capaz de realizar esta obra.
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
Que sea usted mismo quien realice el sacrificio del sabio Bṛhadyumna. Por vuestro bien, con los sentidos dominados, emprenderé el voto de la muerte de un brahmán.
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, habiendo completado aquel voto de la muerte de un brahmán, el sabio Arvāvasu regresó entonces de nuevo a la sesión sacrificial.
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
Entonces Parāvasu, viendo a su hermano acercarse, dijo estas palabras a Bṛhadyumna con voz entrecortada por la alegría.
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
Que este asesino de un brahmán no entre a ver tu sacrificio; el asesino de un brahmán, aun solo visto, sin duda te afligirá.
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
Al oír esto, el rey de inmediato habló a sus servidores. Pero Arvāvasu, siendo expulsado por los servidores, oh rey, entonces dijo una y otra vez: «Yo no cometí este asesinato de un brahmán».
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
Oh descendiente de Bharata, aunque los servidores lo llamaban una y otra vez «asesino de un brahmán», él dijo: «No admito un asesinato de brahmán cometido por mí mismo. Esto lo hizo mi hermano; por él fui liberado».
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
Hablando así con ira, y dirigido por aquellos servidores, aquel sabio brahmán de gran austeridad se fue en silencio al bosque.
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
Habiendo emprendido una austeridad feroz, y luego acudiendo al sol, aquel mejor de los dos veces nacidos compuso el Veda secreto del sol.
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
Entonces el encarnado, el primer comensal, el imperecedero, lo vio él mismo.
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
Oh rey, los dioses se complacieron con Arvāvasu por su acción. Lo escogieron como sacerdote y expulsaron a Parāvasu.
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
Entonces los dioses, encabezados por Agni, le concedieron un don.
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
Él también pidió un don: la restauración de su padre, la inocencia de su hermano y que su padre no fuera recordado en la matanza.
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
Y la restauración de Bharadvāja y de Yavakrīta, de ambos, y también la consagración del Veda solar, oh mejor de los dvijas.
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
«Así sea», dijeron los dioses, y le concedieron dones. Entonces, oh Yudhiṣṭhira, todos ellos se manifestaron.
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
Entonces Yavakrīta habló a los dioses encabezados por Agni: «He estudiado a fondo el Veda y he cumplido los votos».
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
¡Oh, los mejores de los inmortales! ¿Cómo podría Raibhya, siendo capaz, matar por tal rito indebido a un asceta humilde como yo?
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
No hagas así, como dices, oh sabio Yavakrīta; pues antes tú mismo estudiaste los Vedas sin maestro.
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
Pero el Brahman supremo se alcanza solo con el tiempo y gran esfuerzo, complaciendo a los maestros sin causarles dolor, avanzando paso a paso por uno mismo.
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
Habiendo hablado así a Yavakrīta, los dioses encabezados por Agni los revivieron a todos y luego regresaron al cielo.
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
Entonces Yavakrīta practicó la disciplina del brahmacārin durante dieciocho y treinta años, oh Yudhiṣṭhira.
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
Este es su sagrado ermita, donde los árboles siempre dan flores y frutos. Oh tigre entre reyes, habitando aquí te liberarás de todos los pecados.