Mahābhārata · Adhyāya 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
Zu eben dieser Zeit vollzog König Bṛhadyumna, der hochgesegnete und mächtige, ein Satra-Opfer, dessen Priester Raibhya war.
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
Vom weisen Bṛhadyumna wurden als Helfer für das Opfer die beiden Söhne Raibhyas, Arvāvasu und Parāvasu, erwählt.
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
O Sohn der Kuntī, mit Erlaubnis des Vaters gingen die beiden dorthin; im Einsiedlerhaus aber blieben Raibhya und die Frau Parāvasus.
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
Da kehrte Parāvasu nach Hause zurück und sah seinen Vater im Wald, in ein schwarzes Antilopenfell gehüllt.
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
In der letzten Nachtwache, vom Schlaf geblendet, während noch etwas Dunkel herrschte, hielt er seinen Vater, der im dichten Wald umherirrte, für einen Hirsch.
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
Im Glauben, es sei ein Hirsch, traf er den Vater; und durch ihn wurde der Vater verwundet, der, obwohl unwillig, nun den Schutz seines Leibes suchte.
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
O Bhārata, nachdem er alle Totenriten für ihn vollzogen hatte, kehrte er zurück und sprach diese Worte zu seinem Bruder über jenes Opfer.
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
Du allein bist keineswegs imstande, diese Tat zu tragen. Im Glauben, er sei ein Hirsch, habe ich selbst deinen Vater getötet.
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
Darum, mein Lieber, übernimm um unseretwillen das Gelübde derer, die einen Brahmanen erschlagen haben. O Weiser, ich allein bin fähig, diese Tat zu vollbringen.
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
Mögest du selbst die Opfersitzung des weisen Bṛhadyumna vollziehen. Um deinetwillen, mit gezügelten Sinnen, will ich das Gelübde des Brahmanenmordes auf mich nehmen.
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
O Yudhiṣṭhira, nachdem er jenes Gelübde des Brahmanenmordes vollendet hatte, kehrte der Weise Arvāvasu da wieder zur Opfersitzung zurück.
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
Da sprach Parāvasu, als er seinen Bruder nahen sah, mit einer von Freude erstickten Stimme diese Worte zu Bṛhadyumna.
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
Dieser Brahmanenmörder soll nicht eintreten, um dein Opfer zu sehen; der Brahmanenmörder wird dich, schon allein durch seinen Anblick, sicherlich peinigen.
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
Als er dies hörte, sprach der König sogleich zu seinen Dienern. Arvāvasu aber, von den Dienern hinausgedrängt, o König, sprach da immer wieder: »Diesen Brahmanenmord habe ich nicht begangen.«
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
O Nachfahre Bharatas, obwohl die Diener ihn immer wieder »Brahmanenmörder« nannten, sprach er: »Einen Brahmanenmord, den ich selbst begangen habe, erkenne ich nicht an. Dies hat mein Bruder getan; durch ihn wurde ich befreit.«
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
So zornig sprechend und von jenen Dienern angesprochen, ging der Brahmanenweise von großer Askese schweigend in den Wald.
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
Nachdem er eine harte Askese auf sich genommen hatte, wandte er sich dann der Sonne zu; jener Beste der Zweimalgeborenen verfasste den geheimen Veda der Sonne.
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
Da sah ihn der verkörperte, zuerst Essende, der Unvergängliche selbst.
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
O König, die Götter waren mit Arvāvasu wegen seiner Tat zufrieden. Sie wählten ihn zum Priester und verstießen Parāvasu.
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
Dann gewährten ihm die Götter, angeführt von Agni, einen Segen.
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
Auch er erbat einen Segen: die Wiederherstellung seines Vaters, die Schuldlosigkeit seines Bruders und dass sein Vater beim Mord nicht erinnert werde.
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
Und die Wiederherstellung Bharadvājas und Yavakrītas, beider, und auch die Festigung des Sonnen-Veda, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
»So sei es«, sprachen die Götter und gewährten Segen. Dann, o Yudhiṣṭhira, erschienen sie alle.
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
Da sprach Yavakrīta zu den Göttern, angeführt von Agni: »Ich habe den Veda gründlich studiert und die Gelübde erfüllt.«
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
Ihr Besten der Unsterblichen, wie könnte Raibhya fähig sein, einen Asketen wie mich, den Geringen, durch ein solch unrechtes Verfahren zu töten?
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
Tue nicht so, wie du sagst, o Weiser Yavakrīta; denn zuvor hast du selbst die Veden studiert, ohne einen Lehrer.
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
Doch das höchste Brahman wird nur nach langer Zeit und großer Mühsal erlangt, indem man die Lehrer ohne Kummer zufriedenstellt und Schritt für Schritt voranschreitet.
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
Nachdem sie so zu Yavakrīta gesprochen hatten, erweckten die Götter unter Agnis Führung sie alle wieder zum Leben und kehrten dann in den Himmel zurück.
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
Dann übte Yavakrīta die Lebensweise des Brahmacārin achtzehn und dreißig Jahre lang, o Yudhiṣṭhira.
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
Dies ist seine heilige Einsiedelei, wo die Bäume stets Blüten und Früchte tragen. O Tiger unter den Königen, wenn du hier weilst, wirst du von allen Sünden befreit werden.