ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
ସେହି ସମୟରେ ମହାଭାଗ ପ୍ରତାପୀ ରାଜା ବୃହଦ୍ଦ୍ୟୁମ୍ନ ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ ଯାଜକ କରି ସତ୍ରଯଜ୍ଞ କଲେ।
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୃହଦ୍ଦ୍ୟୁମ୍ନ ସତ୍ରଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଅର୍ବାବସୁ ଓ ପରାବସୁଙ୍କୁ ସହାୟକ ରୂପେ ବରଣ କଲେ।
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ପିତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସେଠାକୁ ଗଲେ; ଆଶ୍ରମରେ ରୈଭ୍ୟ ଓ ପରାବସୁଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରହିଲେ।
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
ତା'ପରେ ପରାବସୁ ଘରକୁ ଫେରି ବନରେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଆବୃତ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
ରାତ୍ରିର ଶେଷ ପ୍ରହରରେ ନିଦ୍ରାରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଅନ୍ଧକାର ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବା ସମୟରେ, ଘନ ବନରେ ବୁଲୁଥିବା ପିତାଙ୍କୁ ସେ ହରିଣ ଭାବିଲେ।
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
ହରିଣ ଭାବି ସେ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତା ଆହତ ହେଲେ; ସେତେବେଳେ ସେ ଇଚ୍ଛା ନ କରି ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶରୀର ରକ୍ଷା ଚାହିଁଥିଲେ।
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେ ତାର ସମସ୍ତ ପ୍ରେତକର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଫେରି ଆସି ସେହି ସତ୍ର ବିଷୟରେ ଭାଇକୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
ଏହି କର୍ମ ତୁମେ ଏକା କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁ। ମୃଗ ଭାବି ମୁଁ ହିଁ ତୁମ ପିତାଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲି।
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
ତେଣୁ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ପ୍ରିୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କ ବ୍ରତ ତୁମେ ଆଚରଣ କର। ହେ ମୁନି, ଏହି କର୍ମ କରିବାକୁ ମୁଁ ଏକା ସମର୍ଥ।
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୃହଦ୍ଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ସତ୍ର ଆପଣ ହିଁ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମ କରି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ବ୍ରତ ଆଚରଣ କରିବି।
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେହି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମୁନି ଅର୍ବାବସୁ ସେତେବେଳେ ପୁଣି ସତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
ତା'ପରେ ପରାବସୁ ଭାଇକୁ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ ଗଦ୍ଗଦ ସ୍ୱରରେ ବୃହଦ୍ଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
ଏ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ତୁମ ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରବେଶ ନ କରୁ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ଦୃଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ପୀଡ଼ା ଦେବ।
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
ଏହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ରାଜା ନିଜ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ। ହେ ରାଜନ, ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରାଯାଉଥିବା ଅର୍ବାବସୁ ସେତେବେଳେ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ, 'ଏ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ମୋ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇ ନାହିଁ।'
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
ହେ ଭରତ, ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର 'ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ' ବୋଲି ଡକାଯାଉଥିଲେ ହେଁ ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ନିଜେ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରେ ନାହିଁ। ଏହା ମୋ ଭାଇ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।'
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
ଏହିପରି କ୍ରୋଧରେ କହୁ କହୁ, ସେହି ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହୋଇ, ସେହି ମହାତପା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ନୀରବରେ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରି, ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସେହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରହସ୍ୟବେଦ ରଚନା କଲେ।
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
ତେବେ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ, ଅଗ୍ରଭୋକ୍ତା, ଅବ୍ୟୟ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅର୍ବାବସୁଙ୍କ କର୍ମରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ ରୂପେ ବାଛିଲେ ଓ ପରାବସୁଙ୍କୁ ଦୂର କଲେ।
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
ତା'ପରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ।
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
ସେ ମଧ୍ୟ ବର ମାଗିଲେ: ନିଜ ପିତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ, ଭ୍ରାତାଙ୍କର ନିର୍ଦୋଷତା, ଏବଂ ବଧ ସମୟରେ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ ନ ହେବା।
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭରଦ୍ବାଜଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଓ ଯବକ୍ରୀତଙ୍କର, ଦୁହିଁଙ୍କର, ଏବଂ ସୌର ବେଦର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ।
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
'ସେହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ କହି ବରଗୁଡ଼ିକ ଦେଲେ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
ତା'ପରେ ଯବକ୍ରୀତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ବେଦ ଭଲରୂପେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛି ଏବଂ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି।'
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ରୈଭ୍ୟ ମୋ ପରି ଦୀନ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ସେପରି ଅନୁଚିତ ବିଧିରେ ବଧ କରିବାକୁ କିପରି ସମର୍ଥ ହେବ?
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
ହେ ଯବକ୍ରୀତ, ମୁନି, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ ସେପରି କର ନାହିଁ; ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଗୁରୁ ବିନା ନିଜେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲ।
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
କିନ୍ତୁ ଗୁରୁମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ନଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ନିଜ କ୍ରମରେ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଓ ମହା କ୍ଲେଶ ପରେ ହିଁ ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
ଯବକ୍ରୀତଙ୍କୁ ଏହିପରି କହି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଥିବା ଦେବତାମାନେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରି ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
ତା'ପରେ ଯବକ୍ରୀତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କଲେ; ଅଠର ଓ ତିରିଶ ବର୍ଷ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
ଏହା ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ, ଯେଉଁଠି ସର୍ବଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଥିବା ବୃକ୍ଷ ଅଛି। ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଏଠାରେ ବାସ କରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।