Mahābhārata · Adhyāya 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
Naquele mesmo tempo, o rei Bṛhadyumna, muito afortunado e poderoso, realizou um sacrifício satra, tendo Raibhya como sacerdote oficiante.
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
O sábio Bṛhadyumna escolheu como auxiliares do sacrifício os dois filhos de Raibhya, Arvāvasu e Parāvasu.
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
Ó filho de Kuntī, com a permissão do pai, os dois foram para lá; mas no eremitério permaneceram Raibhya e a esposa de Parāvasu.
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
Então Parāvasu voltou para casa e viu seu pai na floresta, envolto em uma pele de antílope negro.
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
Na última vigília da noite, cego de sono enquanto ainda restava escuridão, tomou seu pai, que vagava pela densa floresta, por um veado.
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
Pensando ser um veado, feriu seu pai; e por ele foi ferido o pai, que, embora não quisesse, então buscou proteger seu próprio corpo.
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
Ó Bhārata, tendo realizado todos os ritos fúnebres por ele, voltou e disse estas palavras a seu irmão sobre aquela sessão sacrificial.
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
Tu, sozinho, não és de modo algum capaz de suportar este ato. Pensando que ele era um veado, fui eu que matei teu pai.
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
Portanto, querido, por nós, assume tu o voto daqueles que mataram um brâmane. Ó sábio, só eu sou capaz de realizar este ato.
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
Que tu mesmo realizes a sessão sacrificial do sábio Bṛhadyumna. Por tua causa, com os sentidos contidos, assumirei o voto da morte de um brâmane.
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, tendo completado aquele voto da morte de um brâmane, o sábio Arvāvasu voltou então à sessão sacrificial.
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
Então Parāvasu, vendo seu irmão aproximar-se, disse estas palavras a Bṛhadyumna com voz embargada de alegria.
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
Que este assassino de um brâmane não entre para ver o teu sacrifício; o assassino de um brâmane, mesmo apenas visto, certamente te afligirá.
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
Ouvindo isso, o rei logo falou aos seus servidores. Mas Arvāvasu, sendo expulso pelos servidores, ó rei, então disse repetidas vezes: "Eu não cometi este assassinato de um brâmane."
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
Ó descendente de Bharata, embora os servidores o chamassem repetidas vezes de "assassino de um brâmane", ele disse: "Não admito um assassinato de brâmane cometido por mim mesmo. Isto foi feito por meu irmão; por ele fui libertado."
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
Falando assim com ira, e sendo dirigido por aqueles servidores, aquele sábio brâmane de grande austeridade partiu em silêncio para a floresta.
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
Tendo empreendido uma austeridade feroz, e então recorrendo ao sol, aquele melhor dos duas vezes nascidos compôs o Veda secreto do sol.
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
Então o encarnado, o primeiro a comer, o imperecível, viu-o ele mesmo.
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
Ó rei, os deuses agradaram-se de Arvāvasu por sua ação. Escolheram-no como sacerdote e afastaram Parāvasu.
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
Então os deuses, liderados por Agni, concederam-lhe uma graça.
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
Ele também pediu uma graça: a restauração de seu pai, a inocência de seu irmão e que seu pai não fosse lembrado no assassinato.
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
E a restauração de Bharadvāja e de Yavakrīta, de ambos, e também o estabelecimento do Veda solar, ó melhor dos dvijas.
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
«Assim seja», disseram os deuses, e concederam graças. Então, ó Yudhiṣṭhira, todos eles apareceram.
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
Então Yavakrīta falou aos deuses liderados por Agni: «Estudei completamente o Veda e cumpri os votos.»
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
Ó melhores dos imortais, como poderia Raibhya, sendo capaz, matar com tal rito indevido um asceta humilde como eu?
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
Não faças assim, como dizes, ó sábio Yavakrīta; pois outrora estudaste tu mesmo os Vedas, sem mestre.
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
Mas o Brahman supremo é alcançado somente com o tempo e grande sofrimento, agradando aos mestres sem causar-lhes dor, avançando passo a passo por si mesmo.
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
Tendo assim falado a Yavakrīta, os deuses liderados por Agni os reviveram a todos e depois regressaram ao céu.
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
Então Yavakrīta praticou a disciplina do brahmacārin por dezoito e trinta anos, ó Yudhiṣṭhira.
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
Este é o seu santo eremitério, onde as árvores sempre dão flores e frutos. Ó tigre entre os reis, habitando aqui serás libertado de todos os pecados.