மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.140.1
एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपतिः ।
सत्रं तेने महाभागो रैभ्ययाज्यः प्रतापवान् ॥ ३.१४०.१ ॥
அதே காலத்தில் மகாபாக்கியவானும் வலிமைமிக்கவனுமான மன்னன் பிருஹத்த்யும்னன் ரைப்யரை யாஜகராகக் கொண்டு ஒரு சத்ர யாகத்தை நடத்தினான்.
3.140.2
तेन रैभ्यस्य वै पुत्रावर्वावसुपरासू ।
वृतौ सहायौ सत्रार्थं बृहद्द्युम्नेन धीमता ॥ ३.१४०.२ ॥
அந்த அறிவுள்ள பிருஹத்த்யும்னன் சத்ர யாகத்திற்கு உதவியாளர்களாக ரைப்யரின் மகன்களான அர்வாவசுவையும் பராவசுவையும் தேர்ந்தெடுத்தான்.
3.140.3
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतुः ।
आश्रमे त्वभवद्रैभ्यो भार्या चैव परावसोः ॥ ३.१४०.३ ॥
குந்தியின் மகனே, தந்தையின் அனுமதி பெற்று அவ்விருவரும் அங்கே சென்றனர்; ஆசிரமத்தில் ரைப்யரும் பராவசுவின் மனைவியும் இருந்தனர்.
3.140.4
अथावलोककोऽगच्छद्गृहानकः परावसुः ।
कृष्णाजिनेन संवीतं ददर्श पितरं वने ॥ ३.१४०.४ ॥
பின்னர் பராவசு வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்தான்; காட்டில் கருப்பு மான்தோலால் மூடப்பட்ட தன் தந்தையைக் கண்டான்.
3.140.5
जघन्यरात्रे निद्रान्धः सावशेषे तमस्यापि ।
चरन्तं गहनेऽरण्ये मेने स पितरं मृगम् ॥ ३.१४०.५ ॥
இரவின் கடைசிப் பகுதியில், தூக்கக் குருட்டுத்தனத்தில், இருள் இன்னும் எஞ்சியிருக்கையில், அடர்ந்த காட்டில் அலைந்துகொண்டிருந்த தன் தந்தையை அவன் மானென்று நினைத்தான்.
3.140.6
मृगं तु मन्यमानेन पिता वै तेन हिंसितः ।
अकामयानेन तदा शरीरत्राणमिच्छता ॥ ३.१४०.६ ॥
அது மான் என்று எண்ணி அவன் தன் தந்தையைத் தாக்கினான்; அதனால் அவர் தாக்கப்பட்டார்; அப்போது அவர் விரும்பாமல், தன் உடலைக் காக்க விரும்பினார்.
3.140.7
तस्य स प्रेतकार्याणि कृत्वा सर्वाणि भारत ।
पुनरागम्य तत्सत्रमब्रवीद्धातरं वचः ॥ ३.१४०.७ ॥
பாரதா, அவன் அவனுடைய இறுதிச் சடங்குகள் அனைத்தையும் செய்து முடித்து, மீண்டும் வந்து அந்த யாகசத்திரத்தைப் பற்றித் தன் சகோதரனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.140.8
इदं कर्म न शक्तस्त्वं वोढुमेकः कथंचन ।
मया च हिंसितस्तातो मन्यमानेन वै मृगम् ॥ ३.१४०.८ ॥
இந்தச் செயலை நீ தனியாக எந்த வகையிலும் சுமக்கத் தகுதியில்லை. மானென்று நினைத்து நானே உன் தந்தையைக் கொன்றேன்.
3.140.9
सोऽस्मदर्थे व्रतं तात चर त्वं ब्रह्मघातिनाम् ।
समर्थो ह्यहमेकाकी कर्म कर्तुमिदं मुने ॥ ३.१४०.९ ॥
அவ்வாறெனில், எங்களுக்காக, அன்பனே, பிராமணக் கொலையாளிகளுக்கான விரதத்தை நீ மேற்கொள். முனிவனே, இச்செயலைச் செய்ய நான் ஒருவனே போதுமானவன்.
3.140.10
करोतु वै भवान्सत्रं बृहद्द्युम्नस्य धीमतः ।
ब्रह्महत्यां चरिष्येऽहं त्वदर्थं नियतेन्द्रियः ॥ ३.१४०.१० ॥
ஞானியான பிருஹத்துய்ம்னனின் யாகசத்திரத்தை நீங்களே நடத்துங்கள். உங்களுக்காக, புலன்களை அடக்கியவனாக நான் பிராமணக் கொலைக்கான விரதத்தை மேற்கொள்வேன்.
3.140.11
स तस्यब्रह्महत्यायाः पारं गत्वा युधिष्ठिर ।
अर्वावसुस्तदा सत्रमाजगाम पुनर्मुनिः ॥ ३.१४०.११ ॥
யுதிஷ்டிரா, அந்த பிராமணக் கொலை விரதத்தை முடித்து, முனிவன் அர்வாவசு அப்போது மீண்டும் யாகசத்திரத்திற்கு வந்தான்.
3.140.12
ततः परावसुर्दृष्ट्वा भ्रातरं समुपस्थितम् ।
बृहद्द्युम्नमुवाचेदं वचनं हर्षगद्गदम् ॥ ३.१४०.१२ ॥
அப்போது பராவசு தன் சகோதரன் அருகில் வந்திருப்பதைக் கண்டு, மகிழ்ச்சியால் குரல் தழுதழுக்க பிருஹத்துய்ம்னனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.140.13
एष ते ब्रह्महा यज्ञं मा द्रष्टुं प्रविशेदिति ।
ब्रह्महा प्रेक्षितेनापि पीडयेत्त्वामसंशयम् ॥ ३.१४०.१३ ॥
இவன் உன் யாகத்தைக் காணாமல் நுழையட்டும்; பிரம்மஹத்தி செய்தவன் பார்வையினாலேயே உன்னைத் துன்புறுத்துவான், இதில் ஐயமில்லை.
3.140.14
तच्छ्रुत्वैव तदा राजा प्रेष्यानाह स विट्पते ।
प्रेष्यैरुत्सार्यमाणस्तु राजन्नर्वावसुस्तदा।
न मया ब्रह्महत्येयं कृतेत्याह पुनःपुनः ॥ ३.१४०.१४ ॥
அதைக் கேட்டதும் அரசன் தன் ஏவலர்களிடம் கூறினான். ஏவலர்களால் விரட்டப்பட்ட அர்வாவசு, ஓ அரசனே, அப்போது மீண்டும் மீண்டும் 'இந்த பிரம்மஹத்தியை நான் செய்யவில்லை' என்றான்.
3.140.15
उच्यमानोऽसकृत्प्रेष्यैर्ब्रह्महा इति भारत ।
नैवस्म प्रतिजानामि ब्र्हमहत्यां स्वयंकृताम्।
मम भ्रात्रा कृतमिदं मया स परिमोक्षितः ॥ ३.१४०.१५ ॥
ஓ பாரதனே, ஏவலர்களால் பலமுறை 'பிரம்மஹத்தி செய்தவன்' என்று அழைக்கப்பட்டபோதும் அவன், 'நான் செய்த பிரம்மஹத்தியை நான் ஏற்கவில்லை. இது என் சகோதரனால் செய்யப்பட்டது; அதனால் நான் விடுவிக்கப்பட்டேன்' என்றான்.
3.140.16
स तथा प्रवदन्क्रोधात्तैश्च प्रेष्यैः प्रभाषितः ।
तूष्णीं जगाम ब्रह्मर्षिर्वनमेव महातपाः ॥ ३.१४०.१६ ॥
அவ்வாறு கோபத்துடன் பேசியவனும், அவ்வேலர்களால் பேசப்பட்டவனுமான அந்த மகா தவசி பிரம்மரிஷி மௌனமாக காட்டிற்குச் சென்றான்.
3.140.17
उग्रं तपः समास्थाय दिवाकरमथाश्रितः ।
रहस्यवेदं कृतवान्सूर्यस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.१७ ॥
கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டு, பின்னர் சூரியனை அடைந்து, அந்த த்விஜர்களில் சிறந்தவன் சூரியனின் இரகசிய வேதத்தை உருவாக்கினான்.
3.140.18
मूर्तिमांस्तं ददर्शाथ स्वयमग्रभुगव्ययः ॥ ३.१४०.१८ ॥
அப்போது உருவம் பெற்ற, முதலில் உண்பவனும், அழியாதவனுமான அவனே அவனைக் கண்டான்.
3.140.19
प्रीतास्तस्याभवन्देवाः कर्मणाऽर्वावसोर्नृप ।
तं ते प्रवरयामासुर्निरासुश्च परावसुम् ॥ ३.१४०.१९ ॥
அரசனே, அர்வாவசுவின் செயலால் தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் அவனைப் புரோகிதனாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; பராவசுவை விலக்கினர்.
3.140.20
ततो देवा वरं तस्मै ददुरग्निपुरोगमाः ॥ ३.१४०.२० ॥
பின்னர் அக்னியை முன்னிட்ட தேவர்கள் அவனுக்கு வரம் அளித்தனர்.
3.140.21
स चापि वरयामास पितुरुत्थानमात्मनः ।
अनागस्त्वं ततो भ्रातुः पितुश्चास्मरणं वधे ॥ ३.१४०.२१ ॥
அவனும் வரம் கேட்டான்: தன் தந்தையின் மீட்சி, சகோதரனின் குற்றமின்மை, கொலையின்போது தந்தை நினைவில்லாமை.
3.140.22
भरद्वाजस्य चोत्थानं यवक्रीतस्य चोभयोः ।
प्रतिष्ठां चापि वेदस्य सौरस्य द्विजसत्तमः ॥ ३.१४०.२२ ॥
இரு துவிஜ சிறந்தவனே, பரத்வாஜனின் மீட்சியும், யவக்ரீதனின் மீட்சியும், இருவருக்கும், சூரிய வேதத்தின் நிலைநிறுத்தமும்.
3.140.23
एवमस्त्विति तं देवाः प्रोचुश्चापि वरान्ददुः ।
ततः प्रादुर्बभूवुस्ते सर्व एव युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२३ ॥
'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று தேவர்கள் அவனிடம் கூறி வரங்களையும் அளித்தனர். யுதிஷ்டிரா, பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் தோன்றினர்.
3.140.24
अथाब्रवीद्यवक्रीतो देवानग्निपुरोगमान् ।
समधीतं मया ब्रह्म व्रतानि चरितानि च ॥ ३.१४०.२४ ॥
பின்னர் யவக்ரீதன் அக்னியை முன்னிட்ட தேவர்களிடம் கூறினான்: 'நான் வேதத்தை நன்கு கற்றேன்; விரதங்களையும் பின்பற்றினேன்.'
3.140.25
कथं च रैभ्यः शक्तो मामदीयानं तपस्विनम् ।
तथायुक्तेन विधिना निहन्तुममरोत्तमाः ॥ ३.१४०.२५ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, ரைப்யன் என்னைப் போன்ற எளிய தவசியை முறையற்ற விதியால் கொல்ல எவ்வாறு ஆற்றல் பெற்றவனாக இருக்க முடியும்?
3.140.26
मैवं कृथा यवक्रीत यथा वदसि वै मुने ।
ऋते गुरुमधीता हि स्वयं वेदास्त्वया पुरा ॥ ३.१४०.२६ ॥
யவக்ரீதா, முனிவனே, நீ சொல்வது போல் இதைச் செய்யாதே; முன்பு நீ குருவின்றி வேதங்களைத் தானே கற்றிருக்கிறாய்.
3.140.27
अनन तु गुरूनदुःखात्तोषयित्वाऽऽत्मक्रमणा ।
कालेन महता क्लेशाद्ब्रह्माधिगतमुत्तमम् ॥ ३.१४०.२७ ॥
ஆனால் குருக்களைத் துன்புறுத்தாமல் அவர்களை மகிழ்வித்து, தன் முறையான படிநிலையில், நீண்ட காலமும் பெருங்கஷ்டமும் அனுபவித்தபின்தான் உயர்ந்த பிரம்மம் அடையப்படுகிறது.
3.140.28
यवक्रीतमथोक्त्वैवं देवाः साग्निपुरोगमाः ।
संजीवयित्वा तान्सर्वान्पुनर्जग्मुस्त्रिविष्टपम् ॥ ३.१४०.२८ ॥
யவக்ரீதனிடம் இவ்வாறு கூறி, அக்னியை முன்னிட்ட தேவர்கள் அவர்கள் அனைவரையும் உயிர்ப்பித்து, மீண்டும் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றனர்.
3.140.29
ततो वै स यवक्रीतो ब्रह्मचर्यं चचार ह ।
अष्टादश च वर्षाणि त्रिंशतं च युधिष्ठिर ॥ ३.१४०.२९ ॥
அதன்பின் யவக்ரீதன் பிரம்மச்சரியத்தைக் கடைப்பிடித்தான்; பதினெட்டும் முப்பதும் ஆண்டுகள், யுதிஷ்டிரா.
3.140.30
आस्रमस्तस्य पुण्योऽयं सदापुष्पफलद्रुमः ।
अत्रोष्य राजशार्दूल सर्वपापैः प्रभोक्ष्यसे ॥ ३.१४०.३० ॥
இது அவனுடைய புனித ஆசிரமம்; இங்கு எப்போதும் பூக்களும் பழங்களும் தரும் மரங்கள் உள்ளன. அரசர்களில் புலியே, இங்கு தங்கியிருந்து நீ எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவாய்.