ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.143.1
भीमसेनयमौ चोभौ पाञ्चालि च निबोधत ।
नास्ति भूतस्य नाशो वै पश्यतास्मान्वनेचरान् ॥ ३.१४३.१ ॥
ଭୀମସେନ, ଯମଜ ଦୁଇ ଭାଇ ଏବଂ ପାଞ୍ଚାଳୀ, ଶୁଣ। ଜୀବର ବିନାଶ ନାହିଁ; ବନବାସୀ ଆମକୁ ଦେଖ।
3.143.2
दुर्बलाः क्लेशिताः स्मेति यद्ब्रुवामेतरेतरम् ।
अशक्येऽपि व्रजामो यद्नंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४३.२ ॥
'ଆମେ ଦୁର୍ବଳ ଓ କ୍ଲେଶିତ' ବୋଲି ଆମେ ପରସ୍ପରକୁ କହୁ; ତଥାପି ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ଯାଉ।
3.143.3
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ।
यच्च वीरं न पश्यामि धनंजयमुपान्तिके ॥ ३.१४३.३ ॥
ତାହା ମୋ ଅଙ୍ଗକୁ ତୂଳ ରାଶିକୁ ଅଗ୍ନି ଦହନ କଲା ପରି ଦହନ କରେ; ଓ ନିକଟରେ ଥିବା ସେହି ବୀର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁ ନାହିଁ।
3.143.4
तस्यादर्शनतप्तं मां सानुजं वनमास्थितम् ।
याज्ञसेन्याः परामर्शः स च वीर दहत्युत ॥ ३.१४३.४ ॥
ତାଙ୍କୁ ନ ଦେଖିବାରୁ ତପ୍ତ ମୋତେ, ଅନୁଜମାନଙ୍କ ସହ ବନରେ ରହିଥିବା ମୋତେ; ଯାଜ୍ଞସେନୀଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ଓ ସେ ବୀର ମଧ୍ୟ ଦହନ କରନ୍ତି।
3.143.5
नकुलात्पूर्वजं पार्थं न पश्याम्यमितौजसम् ।
अजेयमुग्रधन्वानं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.५ ॥
ନକୁଳଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ପାର୍ଥଙ୍କୁ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ, ଅଜେୟ, ଉଗ୍ର ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁ ନାହିଁ; ହେ ବୃକୋଦର, ତାଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ତପ୍ତ।
3.143.6
तीर्थानि चैव रम्याणि वनानि च सरांसि च ।
चरामि सह युष्माभिस्तस्य दर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.१४३.६ ॥
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ରମଣୀୟ ବନ ଏବଂ ସରୋବରରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ସହ ବୁଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ।
3.143.7
पञ्चवर्षाण्यहं वीरं सत्यसन्धं धनंजयम् ।
यन्न पश्यामि बीभत्सुं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.७ ॥
ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଧରି ବୀର, ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖି ନାହିଁ; ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ସନ୍ତପ୍ତ, ହେ ବୃକୋଦର।
3.143.8
तं वै श्यामं गुडाकेशं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।
न पश्यामि महाबाहुं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.८ ॥
ସେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, କୁଞ୍ଚିତକେଶ, ସିଂହ ପରି ଗତିର ମହାବାହୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁ ନାହିଁ; ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ସନ୍ତପ୍ତ, ହେ ବୃକୋଦର।
3.143.9
कृतास्त्रं निपुणं युद्देऽव्रतिमानं धनुष्मताम् ।
न पश्यामि कुरुश्रेष्ठ तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ, ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ କୁଶଳ, ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁ ନାହିଁ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ସନ୍ତପ୍ତ, ହେ ବୃକୋଦର।
3.143.10
चरन्तमरिसङ्घेषु क्रुद्धं कालमिवानघ ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं सिंहस्कन्धं धनंजयम् ॥ ३.१४३.१० ॥
ଶତ୍ରୁ ସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, କ୍ରୁଦ୍ଧ କାଳ ପରି, ହେ ଅନଘ, ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି, ସିଂହସ୍କନ୍ଧ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ (ମୁଁ ଦେଖୁ ନାହିଁ)।
3.143.11
यः स शक्रादनवरो वीर्येण च बलेन च ।
यमयोः पूर्वजः पार्थः श्वेताश्वोऽमितविक्रमः ॥ ३.१४३.११ ॥
ଯେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ନୁହଁନ୍ତି; ଯମଳଙ୍କ ଠାରୁ ପୂର୍ବଜ ପାର୍ଥ, ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ, ଅମିତ ବିକ୍ରମୀ।
3.143.12
नारायणसमो युद्धे सत्यसन्धो दृढव्रतः ।
तं ममापश्यतो भीम न शान्तिर्हृदयस्य वै ॥ ३.१४३.१२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ସମାନ, ସତ୍ୟସନ୍ଧ, ଦୃଢ଼ବ୍ରତ — ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନ ଦେଖିବାରୁ, ହେ ଭୀମ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ।
3.143.13
दुःखेन महताऽऽविष्टश्चिन्तयामि दिवानिशम् ।
अजेयमुग्रधन्वानं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.१३ ॥
ମହାଦୁଃଖରେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ ମୁଁ ଦିନରାତି ଚିନ୍ତା କରେ। ସେହି ଅଜେୟ, ଉଗ୍ରଧନୁର୍ଧର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଯୋଗୁ, ହେ ବୃକୋଦର, ମୁଁ ସନ୍ତପ୍ତ ଅଛି।
3.143.14
सततं यः क्षमाशीलः क्षिप्यमाणोऽप्यणीयसा ।
ऋजुमार्गप्रपन्नस्य शर्मदाता भयस्य च ॥ ३.१४३.१४ ॥
ଯିଏ ସର୍ବଦା କ୍ଷମାଶୀଳ, ଅଧମ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସରଳ ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା।
3.143.15
स तु जिह्मप्रवृत्तस्य माययाऽभिजिघांसतः ।
अपि वज्रधरस्यापि भवेत्कालविषोपमः ॥ ३.१४३.१५ ॥
କିନ୍ତୁ ବକ୍ରପଥରେ ଚାଲୁଥିବା, ମାୟାରେ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ କାଳବିଷ ପରି ହେବ।
3.143.16
शत्रोरपि प्रपन्नस्य सोऽनृशंसः प्रतापवान् ।
दाताऽभयस् बीभत्सुरमितात्मा महाहलः ॥ ३.१४३.१६ ॥
ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ଶରଣାଗତ ହେଲେ ସେ ଦୟାଳୁ ଓ ପ୍ରତାପୀ। ଅଭୟ ଦେଉଥିବା ବୀଭତ୍ସୁ — ଅମିତ ଆତ୍ମା ଥିବା, ମହାବଳୀ।
3.143.17
सर्वेषामाश्रयोऽस्माकं रणेऽरीणां प्रमर्दिता ।
आहर्ता सर्वरत्नानां सर्वेषां नः सुखावहः ॥ ३.१४३.१७ ॥
ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନକାରୀ। ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଆହରଣକାରୀ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଉଥିବା।
3.143.18
रत्नानि यस्य वीर्येण दिव्यान्यासत्पुरा मम ।
बहूनि बहुजातीनि यानि प्राप्तः सुयोधनः ॥ ३.१४३.१८ ॥
ଯାହାର ପରାକ୍ରମରେ ପୂର୍ବରୁ ମୋ ପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଥିଲା — ଅନେକ, ବହୁ ପ୍ରକାରର — ଯାହା ସୁଯୋଧନ ପାଇଛି।
3.143.19
यस्य बाहुबलाद्वीर सभा चासीत्पुरा मम ।
सर्वरत्नमयी ख्याता त्रिषु लोकेषु पाण्डव ॥ ३.१४३.१९ ॥
ହେ ବୀର ପାଣ୍ଡବ, ଯାହାର ବାହୁବଳରେ ପୂର୍ବେ ମୋ ସଭା ଥିଲା; ତାହା ସର୍ବରତ୍ନମୟ ଏବଂ ତ୍ରିଲୋକରେ ଖ୍ୟାତ ଥିଲା।
3.143.20
वासुदेवसमं वीर्ये कार्तवीर्यसमं युधि ।
अजेयममितं युद्धे तं न पश्यामि फल्गुनम् ॥ ३.१४३.२० ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ କାର୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ ଏବଂ ଅପରିମିତ — ସେହି ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।
3.143.21
संकर्षणं महावीर्यं त्वां च भीमापराजितम् ।
अनुयातः स्ववीर्येण वासुदेवं च शत्रुहा ॥ ३.१४३.२१ ॥
ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ, ତୁମକୁ, ଅପରାଜିତ ଭୀମଙ୍କୁ, ଏବଂ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁହନ୍ତାଙ୍କୁ (ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ)।
3.143.22
यस् बाहुबले तुल्यः प्रभावे च पुरंदरः ।
जवे वायुर्मुखे सोमः क्रोधे मृत्युः सनातनः ॥ ३.१४३.२२ ॥
ଯିଏ ବାହୁବଳ ଓ ପ୍ରଭାବରେ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ସମାନ; ବେଗରେ ବାୟୁ, ବାକ୍ୟରେ ସୋମ, କ୍ରୋଧରେ ସନାତନ ମୃତ୍ୟୁ।
3.143.23
ते वयं तं नरव्याघ्रं सर्वेवीर दिदृक्षवः ।
प्रवेक्ष्यामो महाबाहो पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४३.२३ ॥
ଆମେ ସମସ୍ତ ବୀର ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ, ହେ ମହାବାହୁ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବୁ।
3.143.24
विशाला बदरी यत्रनरनारायणाश्रमः ।
तं सदाऽध्युषितं यक्षैर्द्रक्ष्यामो गिरिसुत्तमम् ॥ ३.१४३.२४ ॥
ଯେଉଁଠି ବିଶାଳ ବଦରୀ ଓ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମ, ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ବସିତ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତକୁ ଆମେ ଦେଖିବୁ।
3.143.25
कुबेरनलिनीं रम्यां राक्षसैरभिसेविताम् ।
पद्भिरेव गमिष्यामस्तप्यभाना महत्तपः ॥ ३.१४३.२५ ॥
କୁବେରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର କମଳିନୀକୁ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସେବିତ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ, ମହାତପସ୍ୟାରେ ତପ୍ତ ହୋଇ ଆମେ ପଦବ୍ରଜରେ ଯିବା।
3.143.26
नातप्ततपसा शक्यो गन्तुं देशो वृकोदर ।
न नृशंसेन लुब्धेन नाप्रशान्तेन भारत ॥ ३.१४३.२६ ॥
ହେ ବୃକୋଦର, ଯେ ତପସ୍ୟା କରିନାହିଁ ସେ ସେହି ଦେଶକୁ ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ନିଷ୍ଠୁର, ଲୋଭୀ, ଅଶାନ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଭାରତ।
3.143.27
तत्र सर्वेगमिष्यामो भीमार्जुपदैषिणः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशाः सार्धं विप्रैर्महाव्रतैः ॥ ३.१४३.२७ ॥
ସେଠାକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯିବା, ଭୀମ-ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଦଚିହ୍ନ ଖୋଜି, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଖଡ୍ଗ ବାନ୍ଧି, ମହାବ୍ରତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ।
3.143.28
मक्षिकादंशमशकान्सिंहान्व्याघ्रान्सरीसृपान् ।
प्राप्नोत्यनियतः पार्थ नियतस्तान्न पश्यति ॥ ३.१४३.२८ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକ ମାଛି, ମଶା, ସିଂହ, ବାଘ, ସରୀସୃପଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ; ନିୟତ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ ନାହିଁ।
3.143.29
ते वयं नियतात्मानः पर्वतं गन्धमादनम् ।
प्रवेक्ष्यामो मिताहारा धनंजयदिदृक्षवः ॥ ३.१४३.२९ ॥
ଆମେ ସଂଯତାତ୍ମା, ମିତାହାରୀ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା।