Mahābhārata · Adhyāya 3.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.143.1
भीमसेनयमौ चोभौ पाञ्चालि च निबोधत ।
नास्ति भूतस्य नाशो वै पश्यतास्मान्वनेचरान् ॥ ३.१४३.१ ॥
Bhīmasena und die beiden Zwillinge und Draupadī, hört: Für ein lebendes Wesen gibt es keine Vernichtung; seht uns an, Bewohner des Waldes.
3.143.2
दुर्बलाः क्लेशिताः स्मेति यद्ब्रुवामेतरेतरम् ।
अशक्येऽपि व्रजामो यद्नंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४३.२ ॥
Wir sagen einander: 'Wir sind schwach und bedrängt', und doch brechen wir, obwohl es unmöglich ist, aus Verlangen, Dhanaṃjaya zu sehen, auf.
3.143.3
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ।
यच्च वीरं न पश्यामि धनंजयमुपान्तिके ॥ ३.१४३.३ ॥
Das verbrennt meine Glieder, wie Feuer einen Haufen Baumwolle verbrennt; und ich sehe jenen Helden Dhanaṃjaya nicht in der Nähe.
3.143.4
तस्यादर्शनतप्तं मां सानुजं वनमास्थितम् ।
याज्ञसेन्याः परामर्शः स च वीर दहत्युत ॥ ३.१४३.४ ॥
Von seinem Nichtsehen gequält, wohne ich mit meinen jüngeren Brüdern im Wald; die Berührung Yājñasenīs und jener Held brennen mich ebenfalls.
3.143.5
नकुलात्पूर्वजं पार्थं न पश्याम्यमितौजसम् ।
अजेयमुग्रधन्वानं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.५ ॥
Ich sehe Pārtha nicht, den älteren Bruder Nakulas, von unermesslicher Kraft, unbesiegbar, mit furchtbarem Bogen; seinetwegen quäle ich mich, o Vṛkodara.
3.143.6
तीर्थानि चैव रम्याणि वनानि च सरांसि च ।
चरामि सह युष्माभिस्तस्य दर्शनकाङ्क्षया ॥ ३.१४३.६ ॥
Durch heilige Furten, herrliche Wälder und auch Seen wandere ich mit euch, aus Verlangen, ihn zu sehen.
3.143.7
पञ्चवर्षाण्यहं वीरं सत्यसन्धं धनंजयम् ।
यन्न पश्यामि बीभत्सुं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.७ ॥
Seit fünf Jahren habe ich den Helden, den wahrhaftigen Dhanaṃjaya, nicht gesehen; deshalb quäle ich mich, o Vṛkodara.
3.143.8
तं वै श्यामं गुडाकेशं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।
न पश्यामि महाबाहुं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.८ ॥
Ich sehe ihn nicht, den Dunklen mit den Locken, der mit der Schreitweise eines Löwen geht, den Großarmigen; deshalb quäle ich mich, o Vṛkodara.
3.143.9
कृतास्त्रं निपुणं युद्देऽव्रतिमानं धनुष्मताम् ।
न पश्यामि कुरुश्रेष्ठ तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.९ ॥
Ich sehe ihn nicht, den im Waffenhandwerk Erfahrenen, im Kampf Geschickten, unbeugsamen unter den Bogenschützen; deshalb quäle ich mich, o Bester der Kurus, o Vṛkodara.
3.143.10
चरन्तमरिसङ्घेषु क्रुद्धं कालमिवानघ ।
प्रभिन्नमिव मातङ्गं सिंहस्कन्धं धनंजयम् ॥ ३.१४३.१० ॥
Ich sehe Dhanaṃjaya nicht, der zwischen den feindlichen Heeren umherzieht wie der zornige Tod, o Makelloser, wie ein brünstiger Elefant, löwenschultrig.
3.143.11
यः स शक्रादनवरो वीर्येण च बलेन च ।
यमयोः पूर्वजः पार्थः श्वेताश्वोऽमितविक्रमः ॥ ३.१४३.११ ॥
Er, der an Tapferkeit und Kraft Indra nicht nachsteht, der Ältere der Zwillinge, Pārtha, der Weißrossige, von unermesslicher Tapferkeit.
3.143.12
नारायणसमो युद्धे सत्यसन्धो दृढव्रतः ।
तं ममापश्यतो भीम न शान्तिर्हृदयस्य वै ॥ ३.१४३.१२ ॥
Dem Nārāyaṇa im Kampf gleich, seinem Wort treu, fest in seinem Gelübde — weil ich ihn nicht sehe, o Bhīma, gibt es keinen Frieden in meinem Herzen.
3.143.13
दुःखेन महताऽऽविष्टश्चिन्तयामि दिवानिशम् ।
अजेयमुग्रधन्वानं तेन तप्ये वृकोदर ॥ ३.१४३.१३ ॥
Von großem Kummer ergriffen, grüble ich Tag und Nacht. Wegen jenes unbesiegbaren, furchtbaren Bogenschützen bin ich gequält, o Vṛkodara.
3.143.14
सततं यः क्षमाशीलः क्षिप्यमाणोऽप्यणीयसा ।
ऋजुमार्गप्रपन्नस्य शर्मदाता भयस्य च ॥ ३.१४३.१४ ॥
Der stets Nachsichtige, auch wenn er von einem Niedrigen geschmäht wird, schenkt dem, der den geraden Weg geht, Frieden und Schutz vor Furcht.
3.143.15
स तु जिह्मप्रवृत्तस्य माययाऽभिजिघांसतः ।
अपि वज्रधरस्यापि भवेत्कालविषोपमः ॥ ३.१४३.१५ ॥
Doch für den, der krumme Wege geht und mit List zu töten begehrt, wird er wie das Gift des Todes, selbst für den Donnerkeil-Träger.
3.143.16
शत्रोरपि प्रपन्नस्य सोऽनृशंसः प्रतापवान् ।
दाताऽभयस् बीभत्सुरमितात्मा महाहलः ॥ ३.१४३.१६ ॥
Selbst wenn ein Feind bei ihm Zuflucht sucht, ist er mitfühlend und mächtig. Bībhatsu, der Schutz gewährt, von grenzenlosem Geist und großer Stärke.
3.143.17
सर्वेषामाश्रयोऽस्माकं रणेऽरीणां प्रमर्दिता ।
आहर्ता सर्वरत्नानां सर्वेषां नः सुखावहः ॥ ३.१४३.१७ ॥
Er ist unsere aller Zuflucht, der Bezwinger der Feinde im Kampf. Er bringt alle Juwelen und bereitet uns allen Glück.
3.143.18
रत्नानि यस्य वीर्येण दिव्यान्यासत्पुरा मम ।
बहूनि बहुजातीनि यानि प्राप्तः सुयोधनः ॥ ३.१४३.१८ ॥
Durch dessen Tapferkeit einst meine göttlichen Juwelen waren — viele, von vielerlei Art — die Suyodhana erlangt hat.
3.143.19
यस्य बाहुबलाद्वीर सभा चासीत्पुरा मम ।
सर्वरत्नमयी ख्याता त्रिषु लोकेषु पाण्डव ॥ ३.१४३.१९ ॥
O Held, Sohn Pāṇḍus, durch dessen Armeskraft einst meine Versammlungshalle bestand, ganz aus Edelsteinen, berühmt in den drei Welten.
3.143.20
वासुदेवसमं वीर्ये कार्तवीर्यसमं युधि ।
अजेयममितं युद्धे तं न पश्यामि फल्गुनम् ॥ ३.१४३.२० ॥
An Tapferkeit Vāsudeva gleich, im Kampf Kārtavīrya gleich, im Krieg unbesiegbar und grenzenlos — jenen Phalguna sehe ich nicht.
3.143.21
संकर्षणं महावीर्यं त्वां च भीमापराजितम् ।
अनुयातः स्ववीर्येण वासुदेवं च शत्रुहा ॥ ३.१४३.२१ ॥
Saṅkarṣaṇa von großer Kraft, dich, Bhīma den Unbesiegten, und den Feindeserschläger, der mit eigener Kraft Vāsudeva folgt — diese sehe ich nicht.
3.143.22
यस् बाहुबले तुल्यः प्रभावे च पुरंदरः ।
जवे वायुर्मुखे सोमः क्रोधे मृत्युः सनातनः ॥ ३.१४३.२२ ॥
Er, der an Armeskraft und Glanz Purandara (Indra) gleicht, an Schnelle dem Wind, an Rede dem Mond, und an Zorn dem ewigen Tod.
3.143.23
ते वयं तं नरव्याघ्रं सर्वेवीर दिदृक्षवः ।
प्रवेक्ष्यामो महाबाहो पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४३.२३ ॥
Wir alle, Helden, die jenen Tiger unter den Menschen zu sehen begehren, werden den Berg Gandhamādana betreten, o Starkarmiger.
3.143.24
विशाला बदरी यत्रनरनारायणाश्रमः ।
तं सदाऽध्युषितं यक्षैर्द्रक्ष्यामो गिरिसुत्तमम् ॥ ३.१४३.२४ ॥
Wo das weite Badarī und die Einsiedelei von Nara und Nārāyaṇa liegen, jenen besten aller Berge, stets von Yakṣas bewohnt, werden wir sehen.
3.143.25
कुबेरनलिनीं रम्यां राक्षसैरभिसेविताम् ।
पद्भिरेव गमिष्यामस्तप्यभाना महत्तपः ॥ ३.१४३.२५ ॥
Zu Kuberas lieblichem Lotusteich, den die Rākṣasas besuchen, werden wir zu Fuß gehen, von großer Askese glühend.
3.143.26
नातप्ततपसा शक्यो गन्तुं देशो वृकोदर ।
न नृशंसेन लुब्धेन नाप्रशान्तेन भारत ॥ ३.१४३.२६ ॥
Dieses Land kann nicht erreicht werden von dem, der keine Askese geübt hat, o Vṛkodara; auch nicht vom Grausamen, Gierigen oder Unruhigen, o Bhārata.
3.143.27
तत्र सर्वेगमिष्यामो भीमार्जुपदैषिणः ।
सायुधा बद्धनिस्त्रिंशाः सार्धं विप्रैर्महाव्रतैः ॥ ३.१४३.२७ ॥
Dorthin werden wir alle gehen, den Spuren Bhīmas und Arjunas folgend, bewaffnet, mit gegürteten Schwertern, zusammen mit den Brahmanen der großen Gelübde.
3.143.28
मक्षिकादंशमशकान्सिंहान्व्याघ्रान्सरीसृपान् ।
प्राप्नोत्यनियतः पार्थ नियतस्तान्न पश्यति ॥ ३.१४३.२८ ॥
Der Ungezügelte, o Pārtha, trifft auf Fliegen, Bremsen und Mücken, Löwen, Tiger und Kriechtiere; der Beherrschte sieht sie nicht.
3.143.29
ते वयं नियतात्मानः पर्वतं गन्धमादनम् ।
प्रवेक्ष्यामो मिताहारा धनंजयदिदृक्षवः ॥ ३.१४३.२९ ॥
Wir, mit gezügelten Herzen und maßvoll essend, begierig, Dhanañjaya zu sehen, werden den Berg Gandhamādana betreten.