مهابهاراتا · أدهيايا 3.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.144.1
द्रष्टारः पर्वताः सर्वे नद्यः सपुरकाननाः ।
तीर्थानि चैव श्रीमन्ति स्पृष्टं च सलिलं करैः ॥ ३.१४४.१ ॥
جميع الجبال، والأنهار مع مدنها وغاباتها، والمعابر المقدسة البهية جديرة بالنظر؛ ويُلمس الماء باليدين.
3.144.2
पर्वतं मन्दरं दिव्यमेष पन्थाः प्रयास्यति ।
समाहीता निरुद्विग्नाः सर्वे भवत पाण्डवाः ॥ ३.१४४.२ ॥
سيفضي هذا الطريق إلى جبل مَندارا الإلهي. أيها البانديفيون، كونوا جميعًا متماسكين خاليين من الخوف.
3.144.3
अयं देवनिवासो वै गन्तव्यो वो भविष्यति ।
ऋषीणां चैव दिव्यानां निवासः पुण्यकर्मणां ॥ ३.१४४.३ ॥
هذه مسكن الآلهة، وستكون المكان الذي يجب عليكم الذهاب إليه؛ وهي أيضًا مسكن الحكماء الإلهيين الذين يصنعون الأعمال الصالحة.
3.144.4
एषा शिवजला पुण्या याति सौम्य महानदी ।
बदरीप्रभवा राजन्देवर्षिगणसेविता ॥ ३.१४४.४ ॥
يجري هذا النهر العظيم المقدس ذو المياه المباركة، أيها الوديع. أيها الملك، ينبع من بَدَري وتخدمه جماعات الحكماء الإلهيين.
3.144.5
एषा वैहायसैर्नित्यं वालखिल्यैर्महात्मभिः ।
अर्चिता चोपयाता च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ३.१४४.५ ॥
يعبد هذا النهر دائمًا الفالاخيليون، أصحاب النفوس العظيمة الساكنون في الجو، ويعبده ويقصده الغاندهارفا العظماء النفوس.
3.144.6
अत्रसाम स्म गायन्ति सामगाः पुण्यनिःस्वनाः ।
मरीचिः पुलहश्चैव भृगुश्चैवाङ्गिरास्तथा ॥ ३.१४४.६ ॥
هنا يغني مغنّو السّاما الساماتِ بصوت مقدس؛ ويغني هنا أيضًا مَريتشي وبولاها وبهريغو وأنغيراس.
3.144.7
अत्राह्निकं सुरश्रेष्ठो जपते समरुद्गणः ।
साध्याश्चैवाश्विनौ चैव परिधावन्ति तं तदा ॥ ३.१४४.७ ॥
هنا يتلو أفضلُ الآلهة، مع جماعة المَرُوتاس، الشعيرةَ اليومية؛ حينئذٍ يركض السادهيا والأشوِينان حوله.
3.144.8
चन्द्रमाः सह सूर्येण ज्योतीषि च ग्रहैः सह ।
अहोरात्रविभागेन नदीमेनामनुव्रजन् ॥ ३.१४४.८ ॥
القمر مع الشمس، والأجرام المضيئة مع الكواكب، تسير على هذا النهر بحسب تقسيم الليل والنهار.
3.144.9
एतस्याः सलिलं मूर्ध्नि वृषाङ्कः पर्यधारयत् ।
गङ्गाद्वारे महाभाग येन लोकस्थितिर्भवेत् ॥ ३.१४४.९ ॥
حمل ماءَ هذا النهر على رأسه فريشانكا (شيفا)، عند بوابة الغانغا، أيها المبارك العظيم، فبه تقوم استقرار العوالم.
3.144.10
एतां भगवतीं देवीं भवन्तः सर्व एव हि ।
प्रयतेनात्मना तात प्रतिगम्याभिवादत ॥ ३.१४४.१० ॥
فاذهبوا جميعاً إلى هذه الإلهة المبجلة يا عزيزي، وعبّروا لها عن إجلالكم بقلبٍ ساكنٍ مُتَّزِن.
3.144.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लोमशस्य महात्मनः ।
आकाशगङ्गां प्रयताः पाण्डवास्तेऽभ्यवादयन् ॥ ३.१४४.११ ॥
بعد أن سمع الباندافا الموقّرون كلمات لوماشا العظيم النفس، سجدوا تعظيماً لغانغا السماوية.
3.144.12
अभिवाद्य च ते सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
पुनः प्रयाताः संहृष्टाः सर्वैर्ऋषिगणैः सह ॥ ३.१४४.१२ ॥
بعد أن سجد الباندافا السالكون طريق الدهرما جميعاً، انطلقوا من جديد فرحين، مع جماعة الحكماء كلها.
3.144.13
ततो दूरात्प्रकाशन्तं पाण्डुरं मेरुसंनिभम् ।
ददृशुस्ते नरश्रेष्ठा विकीर्णं सर्वतोदिशम् ॥ ३.१४४.१३ ॥
ثم رأى أولئك خيرة الرجال من بعيد شيئًا يتلألأ، أبيض شاحبًا، يشبه جبل ميرو، منتشرًا في كل الاتجاهات.
3.144.14
तान्प्रष्टुकामान्विज्ञाय पाण्डवान्स तु लोमशः ।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शृणुध्वं पाण्डुनन्दनाः ॥ ३.१४४.१४ ॥
فلما علم لومَشا أن البانداڤا يريدون السؤال، وكان عالمًا بالكلام، قال: «اسمعوا يا أبناء بانڈو.»
3.144.15
एतद्विकीर्णं सुश्रीमत्कैलासशिखरोपमम् ।
यत्पश्यसि नरश्रेष्ठ पर्वतप्रतिमं स्थितम् ॥ ३.१४४.१५ ॥
هذا المنتشر الشديد البهاء، الشبيه بقمة كايلاسا، الذي تراه قائمًا كالجبل، يا خير الرجال.
3.144.16
एतान्यस्थीनि दैत्यस्य नरकस्य महात्मनः ।
पर्वतप्रतिमं भाति पर्वतप्रस्तराश्रितम् ॥ ३.१४४.१६ ॥
هذه عظام الشيطان ناراكا ذي النفس العظيمة؛ مستندةً إلى صخور الجبل، تبدو كجبل.
3.144.17
पुरातनेन देवेन विष्णुना परमात्मना ।
रदैत्यो विनिहतस्तेन सुरराजहितैषिणा ॥ ३.१४४.१७ ॥
قتل الشيطان رادا الإلهُ الأزلي فيشنو، الذات العليا، الراغب في خير ملك الآلهة.
3.144.18
दशवर्षसहस्राणि तपस्तप्यन्महामनाः ।
ऐनद्रं प्रार्थयते स्थानं तपःस्वाध्यायविक्रमात् ॥ ३.१४४.१८ ॥
ذلك الذي عظيم النفس، يتقشف عشرة آلاف عام، يطلب مقام إندرا بقوة التقشف والدرس.
3.144.19
तपोबलेन महता बाहुवेगबलेन च ।
नित्यमेव दुराधर्षो धर्षयन्स दितेः सुतः ॥ ३.१४४.१९ ॥
بقوة زهده العظيمة وبقوة سرعة ذراعيه كان ابن ديتي دائما منيعا لا يقهر، يعذب الآلهة.
3.144.20
स तु तस्य बलं ज्ञात्वा धर्मे च चरितव्रतम् ।
भयाभिभूतः संविग्नः शक्र आसीत्तदाऽनघ ॥ ३.१४४.२० ॥
أيها البريء من الذنب، لما علم شكرا بقوته وبالتزامه بنذره في الدهارما، استولى عليه الخوف واضطرب حينئذ.
3.144.21
तेन संचिन्तितो देवो मनसा विष्णुरव्ययः ।
सर्वत्रगः प्रभुः श्रीमानागतश्च स्थितो बभौ ॥ ३.१४४.२१ ॥
جاء الإله الخالد فيشنو، الذي دعاه في قلبه، السيد المنتشر في كل مكان والمجيد، ووقف متألقا.
3.144.22
ऋषयश्चापि तं सर्वे तुष्टुवुश्च दिवौकसः ॥ ३.१४४.२२ ॥
وأثنى عليه جميع الحكماء وسكان السماء أيضا.
3.144.23
तं दृष्ट्वा ज्वलमानश्रीर्भगवान्हव्यवाहनः ।
नष्टतेजाः समभवत्तस्य तेजोभिभर्त्सितः ॥ ३.१४४.२३ ॥
عندما رآه، وكان بهاؤه متوهجا، فقد الإله المبجل هافيافاهانا (أغني) إشعاعه، ومغلوبا ببهائه صار باهتا.
3.144.24
तं दृष्ट्वा वरदं देवं विष्णुं देवगणेश्वरम् ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य च वज्रभृत्।
प्राह वाक्यं ततस्तत्त्वं यतस्तस्य भयं भवेत् ॥ ३.१४४.२४ ॥
لما رأى الإله المانح للنعم، سيد جماعات الآلهة فيشنو، انحنى إندرا حامل الصاعقة، مكفا الكفين، ساجدا ومكرما، ثم نطق بكلمات الحق التي منها كان خوفه.
3.144.25
जानामि ते भयं शक्र दैत्येन्द्रान्नरकात्ततः ।
ऐन्द्रं रप्रार्थयते स्थानं तपःसिद्धेन कर्मणा ॥ ३.१४४.२५ ॥
يا شكرا، أعلم خوفك من سيد الدايتيا ومن ناراكا. بفعلٍ تحقق بالتقشف يرغب في منزلة إندرا.
3.144.26
सोहमेनं तव प्रीत्या तपःसिद्धमपि ध्रुवम् ।
वियुनज्मि देहाद्देवेनद्र मुहूर्तं प्रतिपालय ॥ ३.१४४.२६ ॥
من أجل محبتي لك، سأفصله حتماً عن جسده، وإن كان قد نال الكمال بالتقشف. يا سيد الآلهة، انتظر لحظة.
3.144.27
तस्य विष्णुर्महातेजाः पाणिना चेतनां हरत् ।
स पपात ततो भूमौ गिरिराज इवाहतः।
तस्यैतदस्थिसंघातं मायाविनिहतस्य वै ॥ ३.१४४.२७ ॥
أخذ فيشنو عظيم الضياء وعيه بيده، فسقط إلى الأرض مضروباً كملك الجبال. وهذا كومة عظام ذلك الذي قتله الساحر.
3.144.28
इदं द्वितीयमपरं विष्णो कर्म प्रकाशते ॥ ३.१४४.२८ ॥
يا فيشنو، يظهر هذا الفعل الثاني الآخر.
3.144.29
नष्टा वसुमती कृत्स्ना पाताले चैव मज्जिता ।
पुनरुद्धरिता तेन वाराहेणैकशृङ्गिणा ॥ ३.१४४.२९ ॥
هلكت الأرض كلها وغرقت في العالم السفلي. ثم رفعها ذلك الخنزير ذو القرن الواحد مرة أخرى.
3.144.30
मगवन्विस्तरेणेमां कथां कथय तत्त्वतः ॥ ३.१४४.३० ॥
يا أيها المبجل، احكِ هذه الحكاية بالتفصيل وبحقيقتها.
3.144.31
कथं तेन सुरेशेन नष्टा वसुमती तदा ।
योजनानां शतं ब्रह्मन्पुनरुद्धरिता तदा ॥ ३.१४४.३१ ॥
كيف دمّر ذلك سيد الآلهة الأرض حينئذ؟ وكيف رُفعت مرة أخرى لمسافة مئة يوجانا، أيها البراهمي؟
3.144.32
केन चैव प्रकारेण जगतो धरणी ध्रुवा ।
शिवा देवी महाभागा सर्वसस्यप्ररोहिणी।
कस्य चैव प्रभावाद्धि योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३२ ॥
بأي وسيلة كانت الأرض الثابتة للعالم، الإلهة الميمونة العظيمة المبارِكة التي تُنبت جميع المحاصيل، وبقوة من تحركت مئة يوجانا؟
3.144.33
श्रोतुं विस्तरशः सर्वं त्वं हि तस्य प्रतिश्रयः ॥ ३.१४४.३३ ॥
أريد أن أسمع كل ذلك بالتفصيل، فأنت حقاً ملجؤها.
3.144.34
यत्तेऽहं परिपृष्टोऽस्मि कथामेतां युधिष्ठिर ।
तत्सर्वमखिलेनेह श्रूयतां मम भाषतः ॥ ३.१४४.३४ ॥
يا يوديشثيرا، كل ما سألتني عنه في هذه الحكاية، فاسمعه الآن كاملاً كما أقوله.
3.144.35
पुरा कृतयुगे तात वर्तमाने भयंकरे ।
यमत्वं कारयामास आदिदेवः पुरातनः ॥ ३.१४४.३५ ॥
يا عزيزي، في القديم، في عصر كرتا، بينما ذلك الزمن المرعب سارٍ، جعل الإله الأول القديم منصب ياما يُمارَس.
3.144.36
यमत्वं कुर्वतस्तस्य देवदेवस्य धीमतः ।
न तत्र म्रियते कश्चिज्जायते वा तथाऽच्युत ॥ ३.१४४.३६ ॥
في زمن ذلك الإله الحكيم، إله الآلهة، الذي كان يؤدي منصب ياما، لم يمت أحد هناك ولم يولد أحد، أيها الأچيوتا.
3.144.37
वर्धन्ते पक्षिसङ्घाश्च तथा पशुगवेडकम् ।
गवाश्वं च मृगाश्चैव सर्वे ते पिशिताशनाः ॥ ३.१४४.३७ ॥
تتكاثر أسراب الطيور والماشية والأبقار والأغنام والأبقار والخيول والغزلان، وكلها آكلة للحوم.
3.144.38
तथा पुरुषशार्दूल मानुपाश्च परंतप ।
सहस्रशो ह्ययुतशो वर्धन्ते सलिलं यथा ॥ ३.१४४.३८ ॥
وكذلك، يا نمر الرجال، يا محرق الأعداء، يزداد البشر أيضًا بالآلاف وعشرات الآلاف كالماء.
3.144.39
एतस्मिन्संकुले तात वर्तमाने भयंकरे ।
अतिभाराद्वसुमती योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३९ ॥
يا بني العزيز، وفي أثناء هذا الازدحام المروع، غاصت الأرض بسبب الحمل المفرط مئة يوجانا.
3.144.40
सा वै व्यथितसर्वाङ्गी भारेणाक्रान्तचेतना ।
नारायणं वरं देवं प्रपन्ना शरणं गता ॥ ३.१४४.४० ॥
فلجأت، وقد أصاب الألم كل أعضائها وأثقل الحمل وعيها، إلى الإله الأفضل نارايانا.
3.144.41
भगवंस्त्वत्प्रसादाद्धि तिष्ठेयं सुचिरं त्विह ।
भारेणास्मि समाक्रान्ता न शक्नोस्मि स्म वर्तितुम् ॥ ३.१४४.४१ ॥
أيها الرب المبارك، بفضلك أستطيع البقاء هنا زمنًا طويلًا، لكنني مثقلة بهذا الحمل ولا أستطيع الثبات.
3.144.42
ममेमं भगवन्भारं व्यपनेतुं त्वमर्हसि ।
शरणागताऽस्मि ते देव प्रसादं कुरु मे विभो ॥ ३.१४४.४२ ॥
أيها الرب المبارك، عليك أن تزيل عني هذا الحمل. أيها الإله، لقد لجأت إليك؛ أيها المحيط بكل شيء، أظهر لي فضلك.
3.144.43
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा भगवानक्षरः प्रभुः ।
प्रोवाच वचनं हृष्टः श्राव्यारसमीरितम् ॥ ३.१४४.४३ ॥
فلما سمع الرب الخالد القدير كلامها، سُرَّ وقال كلامًا عذبًا للسمع.
3.144.44
न ते महि भयं कार्यं भारार्ते वसुधारिणि ।
अयमेवं तथा कुर्मि यथा लध्वी भविष्यसि ॥ ३.१४४.४४ ॥
لا تخافي، يا حاملة الأرض المتعبة من حملها؛ سأفعل ذلك حتى تخفّي.
3.144.45
स तां विसर्जयित्वा तु वसुधां शैलकुण्डलाम् ।
ततो वराहः संवृत्त एकशृङ्गो महाद्युतिः ॥ ३.१४४.४५ ॥
ثم صرف الأرض المزينة بالجبال كالأقراط، فصار الفاراها عظيم الإشراق ذا قرن واحد.
3.144.46
रक्ताभ्यां नयनाभ्यां तु भयमुत्पादयन्निव ।
धूमं च ज्वलयँल्लक्ष्म्या तत्र देशे व्यवर्धत ॥ ३.१४४.४६ ॥
بعينين محمرتين كأنما يبعث الخوف، ومشعلاً الدخان ببهائه، نما هناك في ذلك المكان.
3.144.47
स गृहीत्वा वसुमतीं शृङ्गेणैकेन भास्वता ।
योजनानां शतं वीर समुद्धरति सोऽक्षरः ॥ ३.१४४.४७ ॥
أيها البطل، ذلك الخالد يمسك الأرض بناب واحد لامع فيرفعها مئة يوجانا.
3.144.48
तस्यां चोद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
देवाः संक्षुभिताः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ॥ ३.१४४.४८ ॥
وحين رُفعت، نشأ الاضطراب: اضطربت جميع الآلهة، والحكماء الغنيون بالتقشف كذلك.
3.144.49
हाहाभूतमभूत्सर्वं त्रिदिवं व्योम भूस्तथा ।
न पर्यवस्थितः कश्चिद्देवो वा मानुषोपि वा ॥ ३.१४४.४९ ॥
اضطرب السماء والفضاء والأرض جميعًا بالصراخ والفزع، فلم يثبت أحد، لا إله ولا إنسان.
3.144.50
ततो ब्रह्माणमासीनं ज्वलमानमिव श्रिया ।
देवाः सर्षिगणाश्चैव उपतस्थुरनेकशः ॥ ३.१४४.५० ॥
فاقترب الآلهة مع جماعات الحكماء من براهما، وكان جالسًا متلألئًا كأنه مضيء بالجلال، جماعات كثيرة.
3.144.51
उपसर्प्य च देवेशं ब्रह्माणं लोकसाक्षिकम् ।
भूत्वा प्राञ्जलयः सर्वे वाक्यमुच्चारयंस्तदा ॥ ३.१४४.५१ ॥
فاقتربوا من براهما، سيد الآلهة وشاهد العوالم، وقد ضموا أكفهم، ثم نطقوا بهذه الكلمات.
3.144.52
लोकाः संक्षुभिताः सर्वे व्याकुलं च चराचरम् ।
समुद्राणां च संक्षोभस्त्रिदशेश प्रकाशते ॥ ३.१४४.५२ ॥
اضطربت العوالم كلها، واختل المتحرك والساكن؛ يا سيد الثلاثين، ويظهر الاضطراب حتى في البحار.
3.144.53
सैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
किमेतत्किंप्रभावेण येनेदं रव्याकुलं जगत्। ॥ ३.१४४.५३ ॥
لقد امتدت هذه الأرض كلها مئة يوجانا. ما هذا؟ وبأي قدرة اضطرب هذا العالم بالضجيج؟
3.144.54
आख्यातु नो भवाञ्शीघ्रं विसंज्ञाः स्मेह सर्वशः ।
असुरेभ्यो भयं नास्ति युष्माकं कुत्रचित्क्वचित्।
श्रूयतां यत्कृते त्वेष संक्षोभो जायतेऽमराः ॥ ३.१४४.५४ ॥
أخبرنا سريعًا، فنحن جميعًا هنا في حيرة. لا خوف عليكم من الأسوريين في أي مكان أو زمان. اسمعوا، أيها الخالدون، بسبب أي شيء ينشأ هذا الاضطراب.
3.144.55
योसौ सर्वत्रगः श्रीमानक्षरात्मा व्यवस्थितः ।
तस्य प्रभावात्संक्षोभस्त्रिदिवस्य प्रकाशते ॥ ३.१४४.५५ ॥
بقوة ذلك الذي يحيط بكل شيء، المجيد، المستقر في الذات الخالدة، يظهر هذا الاضطراب في الأجواء الثلاثة.
3.144.56
यैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
समुद्धृता पुनस्तेन विष्णुना परमात्मना ॥ ३.१४४.५६ ॥
هذه الأرض كلها التي غاصت مئة يوجانا رفعها ثانيةً فيشنو، الذات العليا.
3.144.57
तस्यामुद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
एवं भवन्तो जानन्तु च्छिद्यतां संशयश्च वः ॥ ३.१४४.५७ ॥
وحين كانت تُرفع اضطرب الأمر. فاعلموا هكذا، ولتنقطع شكوككم.
3.144.58
क्व तद्भूतं वसुमतीं समुद्धरति हृष्टवत् ।
तं देशं भगवन्ब्रूहि तत्र यास्यामहे वयम् ॥ ३.१४४.५८ ॥
أين ذلك الكائن الذي يرفع الأرض بسرور؟ أيها المبارك، أخبرنا بذلك المكان؛ إلى هناك نذهب.
3.144.59
हन्त गच्छत भद्रं वो नन्दने पशय्त स्थितम् ।
एषोत्र भगवाञ्श्रीमान्मुपर्णः संप्रकाशते ॥ ३.१४४.५९ ॥
هيا اذهبوا، وليكن لكم الخير؛ انظروا إلى من يقف في نندانا. ههنا يتألق المبارك المجيد سوبرنا.
3.144.60
वारादेणैव रूपेण भगवाँल्लोकभावनः ।
कालानल इवाभाति पृथिवीतलमुद्धरन् ॥ ३.१४४.६० ॥
في هيئة الخنزير البري يتألق المبارك حافظ العوالم كنار الزمان، رافعًا سطح الأرض.
3.144.61
एतस्योरसि सुव्यक्तं श्रीवत्समभिराजते ।
पश्यध्वं विबुधाः सर्वे भूतमेतदनामयम् ॥ ३.१४४.६१ ॥
يلمع على صدره بوضوح علامة شريفاتسا. انظروا أيها الآلهة جميعًا، فهذا الكائن سليم لا يعتريه أذى.
3.144.62
ततो दृष्ट्वा महात्मानं श्रुत्वा चामन्त्र्य चामराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य जग्मुर्देवा यथागतम् ॥ ३.१४४.६२ ॥
ثم، بعد أن رأوا العظيم النفس وسمعوا كلامه، وودّعوا، عاد الآلهة وجدّهم في المقدّمة، على الطريق الذي جاؤوا منه.
3.144.63
श्रुत्वा तु तां कथां सर्वे पाण्डवा जनमेजय ।
लोमशादेशितेनाशु यथा जग्मुः प्रहृष्टवत् ॥ ३.१४४.६३ ॥
يا جانميجايا، لما سمع جميع البانداڤا تلك الحكاية، سارعوا بالانطلاق بقلوب فرحة بحسب ما أمرهم به لوماشا.