ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.144.1
द्रष्टारः पर्वताः सर्वे नद्यः सपुरकाननाः ।
तीर्थानि चैव श्रीमन्ति स्पृष्टं च सलिलं करैः ॥ ३.१४४.१ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪರ್ವತಗಳು, ಪಟ್ಟಣ ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ನದಿಗಳು, ಶ್ರೀಮಂತ ತೀರ್ಥಗಳು ದರ್ಶನೀಯವಾಗಿವೆ; ಕೈಗಳಿಂದ ಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ.
3.144.2
पर्वतं मन्दरं दिव्यमेष पन्थाः प्रयास्यति ।
समाहीता निरुद्विग्नाः सर्वे भवत पाण्डवाः ॥ ३.१४४.२ ॥
ಈ ದಾರಿಯು ದಿವ್ಯವಾದ ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವುದು. ಪಾಂಡವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿ ನಿರ್ಭಯರಾಗಿರಿ.
3.144.3
अयं देवनिवासो वै गन्तव्यो वो भविष्यति ।
ऋषीणां चैव दिव्यानां निवासः पुण्यकर्मणां ॥ ३.१४४.३ ॥
ಇದು ದೇವತೆಗಳ ವಾಸಸ್ಥಳ; ನೀವು ಹೋಗಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳ ಇದೇ. ಇದು ದಿವ್ಯರಾದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿದೆ.
3.144.4
एषा शिवजला पुण्या याति सौम्य महानदी ।
बदरीप्रभवा राजन्देवर्षिगणसेविता ॥ ३.१४४.४ ॥
ಶಿವಸದೃಶ ಜಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಮಹಾನದಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಸೌಮ್ಯನೇ. ರಾಜನೇ, ಇದು ಬದರಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ದೇವರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.
3.144.5
एषा वैहायसैर्नित्यं वालखिल्यैर्महात्मभिः ।
अर्चिता चोपयाता च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ३.१४४.५ ॥
ಇದನ್ನು ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳಾದ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವಾಲಖಿಲ್ಯರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಗಂಧರ್ವರೂ ಪೂಜಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.144.6
अत्रसाम स्म गायन्ति सामगाः पुण्यनिःस्वनाः ।
मरीचिः पुलहश्चैव भृगुश्चैवाङ्गिरास्तथा ॥ ३.१४४.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವವರು ಪುಣ್ಯಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮರೀಚಿ, ಪುಲಹ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸರೂ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
3.144.7
अत्राह्निकं सुरश्रेष्ठो जपते समरुद्गणः ।
साध्याश्चैवाश्विनौ चैव परिधावन्ति तं तदा ॥ ३.१४४.७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದೈನಂದಿನ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಯರು ಅವನ ಸುತ್ತ ಓಡುತ್ತಾರೆ.
3.144.8
चन्द्रमाः सह सूर्येण ज्योतीषि च ग्रहैः सह ।
अहोरात्रविभागेन नदीमेनामनुव्रजन् ॥ ३.१४४.८ ॥
ಚಂದ್ರನು ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ, ಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಗಳು, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯ ವಿಭಾಗದಿಂದ ಈ ನದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
3.144.9
एतस्याः सलिलं मूर्ध्नि वृषाङ्कः पर्यधारयत् ।
गङ्गाद्वारे महाभाग येन लोकस्थितिर्भवेत् ॥ ३.१४४.९ ॥
ಈ ನದಿಯ ನೀರನ್ನು ವೃಷಭಧ್ವಜ (ಶಿವ) ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು; ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇದರಿಂದ ಲೋಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
3.144.10
एतां भगवतीं देवीं भवन्तः सर्व एव हि ।
प्रयतेनात्मना तात प्रतिगम्याभिवादत ॥ ३.१४४.१० ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಪೂಜ್ಯ ದೇವಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಓ ಮಗೂ, ಸಂಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿರಿ.
3.144.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लोमशस्य महात्मनः ।
आकाशगङ्गां प्रयताः पाण्डवास्तेऽभ्यवादयन् ॥ ३.१४४.११ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಲೋಮಶನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂಯಮಿತರಾದ ಪಾಂಡವರು ಆಕಾಶಗಂಗೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
3.144.12
अभिवाद्य च ते सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
पुनः प्रयाताः संहृष्टाः सर्वैर्ऋषिगणैः सह ॥ ३.१४४.१२ ॥
ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟರು.
3.144.13
ततो दूरात्प्रकाशन्तं पाण्डुरं मेरुसंनिभम् ।
ददृशुस्ते नरश्रेष्ठा विकीर्णं सर्वतोदिशम् ॥ ३.१४४.१३ ॥
ಆಗ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ದೂರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ, ಬಿಳಿಯ, ಮೇರುವಿನಂತಿರುವ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚದುರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
3.144.14
तान्प्रष्टुकामान्विज्ञाय पाण्डवान्स तु लोमशः ।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शृणुध्वं पाण्डुनन्दनाः ॥ ३.१४४.१४ ॥
ಪಾಂಡವರು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮಾತಿನ ಮರ್ಮ ಬಲ್ಲ ಆ ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪಾಂಡುವಿನ ಪುತ್ರರೇ, ಕೇಳಿರಿ.'
3.144.15
एतद्विकीर्णं सुश्रीमत्कैलासशिखरोपमम् ।
यत्पश्यसि नरश्रेष्ठ पर्वतप्रतिमं स्थितम् ॥ ३.१४४.१५ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಚದುರಿರುವ ಅತಿ ಶೋಭೆಯ ಈ ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಂತಿರುವುದು, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದೆ.
3.144.16
एतान्यस्थीनि दैत्यस्य नरकस्य महात्मनः ।
पर्वतप्रतिमं भाति पर्वतप्रस्तराश्रितम् ॥ ३.१४४.१६ ॥
ಇವು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನರಕ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನ ಎಲುಬುಗಳು; ಪರ್ವತ ಶಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಇದು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
3.144.17
पुरातनेन देवेन विष्णुना परमात्मना ।
रदैत्यो विनिहतस्तेन सुरराजहितैषिणा ॥ ३.१४४.१७ ॥
ಪುರಾತನ ಪರಮಾತ್ಮ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ, ದೇವರಾಜನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅವನಿಂದ, ರದ ದೈತ್ಯ ಹತನಾದನು.
3.144.18
दशवर्षसहस्राणि तपस्तप्यन्महामनाः ।
ऐनद्रं प्रार्थयते स्थानं तपःस्वाध्यायविक्रमात् ॥ ३.१४४.१८ ॥
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಹಾಮನಸ್ಕನು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದ ಬಲದಿಂದ ಇಂದ್ರಪದವಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
3.144.19
तपोबलेन महता बाहुवेगबलेन च ।
नित्यमेव दुराधर्षो धर्षयन्स दितेः सुतः ॥ ३.१४४.१९ ॥
ಮಹಾ ತಪೋಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳ ವೇಗ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ, ದಿತಿಯ ಮಗನು ಸದಾ ಅಜೇಯನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
3.144.20
स तु तस्य बलं ज्ञात्वा धर्मे च चरितव्रतम् ।
भयाभिभूतः संविग्नः शक्र आसीत्तदाऽनघ ॥ ३.१४४.२० ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ! ಅವನ ಬಲವನ್ನೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ವ್ರತಾಚರಣೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಆಗ ಶಕ್ರನು ಭಯದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡನು.
3.144.21
तेन संचिन्तितो देवो मनसा विष्णुरव्ययः ।
सर्वत्रगः प्रभुः श्रीमानागतश्च स्थितो बभौ ॥ ३.१४४.२१ ॥
ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಅವ್ಯಯ ದೇವ ವಿಷ್ಣು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ಬಂದು ನಿಂತು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
3.144.22
ऋषयश्चापि तं सर्वे तुष्टुवुश्च दिवौकसः ॥ ३.१४४.२२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳೂ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
3.144.23
तं दृष्ट्वा ज्वलमानश्रीर्भगवान्हव्यवाहनः ।
नष्टतेजाः समभवत्तस्य तेजोभिभर्त्सितः ॥ ३.१४४.२३ ॥
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೆಳಗುವ ಶೋಭೆಯುಳ್ಳ ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ಅವರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ ನಿಸ್ತೇಜನಾದನು.
3.144.24
तं दृष्ट्वा वरदं देवं विष्णुं देवगणेश्वरम् ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य च वज्रभृत्।
प्राह वाक्यं ततस्तत्त्वं यतस्तस्य भयं भवेत् ॥ ३.१४४.२४ ॥
ವರದಾಯಕ ದೇವ, ದೇವಗಣಗಳ ಈಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ (ಇಂದ್ರ) ಕೈಮುಗಿದು, ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಗ ಅವನ ಭಯವು ಯಾವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿತ್ತೋ ಆ ತತ್ತ್ವದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.144.25
जानामि ते भयं शक्र दैत्येन्द्रान्नरकात्ततः ।
ऐन्द्रं रप्रार्थयते स्थानं तपःसिद्धेन कर्मणा ॥ ३.१४४.२५ ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನಿಂದ, ಆ ನರಕನಿಂದ ನಿನಗಿರುವ ಭಯವನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಇಂದ್ರಪದವಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.144.26
सोहमेनं तव प्रीत्या तपःसिद्धमपि ध्रुवम् ।
वियुनज्मि देहाद्देवेनद्र मुहूर्तं प्रतिपालय ॥ ३.१४४.२६ ॥
ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧನಾದರೂ ಸಹ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾದಿರು.
3.144.27
तस्य विष्णुर्महातेजाः पाणिना चेतनां हरत् ।
स पपात ततो भूमौ गिरिराज इवाहतः।
तस्यैतदस्थिसंघातं मायाविनिहतस्य वै ॥ ३.१४४.२७ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಪರ್ವತರಾಜನಂತೆ ಹೊಡೆತ ತಿಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು. ಮಾಯಾವಿಯಿಂದ ಹತನಾದವನ ಈ ಅಸ್ಥಿಸಮೂಹ ಅವನದೇ.
3.144.28
इदं द्वितीयमपरं विष्णो कर्म प्रकाशते ॥ ३.१४४.२८ ॥
ಓ ವಿಷ್ಣು, ಇದು ಎರಡನೆಯದು, ಇನ್ನೊಂದು ಕರ್ಮ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.
3.144.29
नष्टा वसुमती कृत्स्ना पाताले चैव मज्जिता ।
पुनरुद्धरिता तेन वाराहेणैकशृङ्गिणा ॥ ३.१४४.२९ ॥
ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ನಾಶವಾಗಿ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು. ಆ ಏಕಶೃಂಗಿ ವರಾಹನಿಂದ ಅದು ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
3.144.30
मगवन्विस्तरेणेमां कथां कथय तत्त्वतः ॥ ३.१४४.३० ॥
ಓ ಭಗವನ್, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು.
3.144.31
कथं तेन सुरेशेन नष्टा वसुमती तदा ।
योजनानां शतं ब्रह्मन्पुनरुद्धरिता तदा ॥ ३.१४४.३१ ॥
ಆ ದೇವೇಂದ್ರನು ಆಗ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಿದನು? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅದು ನೂರು ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಮೇಲೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು?
3.144.32
केन चैव प्रकारेण जगतो धरणी ध्रुवा ।
शिवा देवी महाभागा सर्वसस्यप्ररोहिणी।
कस्य चैव प्रभावाद्धि योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३२ ॥
ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿರವಾದ ಭೂಮಿ, ಮಂಗಳಕರ ಮಹಾದೇವಿ, ಸಕಲ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಮೊಳೆಸುವವಳು, ಯಾರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನೂರು ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಸರಿದಳು?
3.144.33
श्रोतुं विस्तरशः सर्वं त्वं हि तस्य प्रतिश्रयः ॥ ३.१४४.३३ ॥
ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಲು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವೇ ಅದರ ಆಶ್ರಯ.
3.144.34
यत्तेऽहं परिपृष्टोऽस्मि कथामेतां युधिष्ठिर ।
तत्सर्वमखिलेनेह श्रूयतां मम भाषतः ॥ ३.१४४.३४ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಈ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು.
3.144.35
पुरा कृतयुगे तात वर्तमाने भयंकरे ।
यमत्वं कारयामास आदिदेवः पुरातनः ॥ ३.१४४.३५ ॥
ಮಗನೇ, ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದ ಭಯಂಕರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆದಿದೇವನು, ಪುರಾತನನು ಯಮತ್ವವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
3.144.36
यमत्वं कुर्वतस्तस्य देवदेवस्य धीमतः ।
न तत्र म्रियते कश्चिज्जायते वा तथाऽच्युत ॥ ३.१४४.३६ ॥
ಯಮತ್ವವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ದೇವದೇವನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಓ ಅಚ್ಯುತನೇ.
3.144.37
वर्धन्ते पक्षिसङ्घाश्च तथा पशुगवेडकम् ।
गवाश्वं च मृगाश्चैव सर्वे ते पिशिताशनाः ॥ ३.१४४.३७ ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ, ಪಶುಗಳೂ, ಹಸುಗಳೂ, ಕುರಿಗಳೂ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳೂ, ಜಿಂಕೆಗಳೂ — ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳು — ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
3.144.38
तथा पुरुषशार्दूल मानुपाश्च परंतप ।
सहस्रशो ह्ययुतशो वर्धन्ते सलिलं यथा ॥ ३.१४४.३८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಿಯೇ, ಮನುಷ್ಯರೂ ಸಾವಿರಾರು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನಂತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3.144.39
एतस्मिन्संकुले तात वर्तमाने भयंकरे ।
अतिभाराद्वसुमती योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३९ ॥
ಮಗನೇ, ಈ ಭಯಂಕರ ಸಂಕುಲದ ನಡುವೆ, ಅತಿಭಾರದಿಂದ ಭೂಮಿ ನೂರು ಯೋಜನ ಕೆಳಗೆ ಕುಸಿದಳು.
3.144.40
सा वै व्यथितसर्वाङ्गी भारेणाक्रान्तचेतना ।
नारायणं वरं देवं प्रपन्ना शरणं गता ॥ ३.१४४.४० ॥
ಸರ್ವಾಂಗಗಳು ನೋವಿಗೊಳಗಾಗಿ, ಭಾರದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕುಗ್ಗಿದ ಆಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವ ನಾರಾಯಣನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಳು.
3.144.41
भगवंस्त्वत्प्रसादाद्धि तिष्ठेयं सुचिरं त्विह ।
भारेणास्मि समाक्रान्ता न शक्नोस्मि स्म वर्तितुम् ॥ ३.१४४.४१ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ನೆಲೆಸಿರಬಹುದು — ಆದರೆ ಭಾರದಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
3.144.42
ममेमं भगवन्भारं व्यपनेतुं त्वमर्हसि ।
शरणागताऽस्मि ते देव प्रसादं कुरु मे विभो ॥ ३.१४४.४२ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನ ಈ ಭಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ದೇವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ; ವಿಭುವೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು.
3.144.43
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा भगवानक्षरः प्रभुः ।
प्रोवाच वचनं हृष्टः श्राव्यारसमीरितम् ॥ ३.१४४.४३ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಕ್ಷರನಾದ, ಪ್ರಭುವಾದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳಲು ಇಂಪಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
3.144.44
न ते महि भयं कार्यं भारार्ते वसुधारिणि ।
अयमेवं तथा कुर्मि यथा लध्वी भविष्यसि ॥ ३.१४४.४४ ॥
ಭಾರದಿಂದ ನೊಂದ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳೇ, ನಿನಗೆ ಭಯ ಬೇಡ. ನೀನು ಹಗುರವಾಗುವಂತೆ ನಾನು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.144.45
स तां विसर्जयित्वा तु वसुधां शैलकुण्डलाम् ।
ततो वराहः संवृत्त एकशृङ्गो महाद्युतिः ॥ ३.१४४.४५ ॥
ಅವಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕುಂಡಲಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಗ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವರಾಹವು ಏಕಶೃಂಗದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.
3.144.46
रक्ताभ्यां नयनाभ्यां तु भयमुत्पादयन्निव ।
धूमं च ज्वलयँल्लक्ष्म्या तत्र देशे व्यवर्धत ॥ ३.१४४.४६ ॥
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತೆ, ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಉರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಳೆದನು.
3.144.47
स गृहीत्वा वसुमतीं शृङ्गेणैकेन भास्वता ।
योजनानां शतं वीर समुद्धरति सोऽक्षरः ॥ ३.१४४.४७ ॥
ವೀರನೇ, ಆ ಅಕ್ಷರನು ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದೇ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೂರು ಯೋಜನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು.
3.144.48
तस्यां चोद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
देवाः संक्षुभिताः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ॥ ३.१४४.४८ ॥
ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗೊಂದಲವುಂಟಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡರು, ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡರು.
3.144.49
हाहाभूतमभूत्सर्वं त्रिदिवं व्योम भूस्तथा ।
न पर्यवस्थितः कश्चिद्देवो वा मानुषोपि वा ॥ ३.१४४.४९ ॥
ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ದೇವರಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯರಾಗಲಿ ಯಾರೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದಾದರು.
3.144.50
ततो ब्रह्माणमासीनं ज्वलमानमिव श्रिया ।
देवाः सर्षिगणाश्चैव उपतस्थुरनेकशः ॥ ३.१४४.५० ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಣಗಳೂ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದರು.
3.144.51
उपसर्प्य च देवेशं ब्रह्माणं लोकसाक्षिकम् ।
भूत्वा प्राञ्जलयः सर्वे वाक्यमुच्चारयंस्तदा ॥ ३.१४४.५१ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ, ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಆಗ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
3.144.52
लोकाः संक्षुभिताः सर्वे व्याकुलं च चराचरम् ।
समुद्राणां च संक्षोभस्त्रिदशेश प्रकाशते ॥ ३.१४४.५२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡಿವೆ, ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿವೆ; ಓ ತ್ರಿದಶೇಶ, ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷೋಭೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
3.144.53
सैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
किमेतत्किंप्रभावेण येनेदं रव्याकुलं जगत्। ॥ ३.१४४.५३ ॥
ಈ ಇಡೀ ಭೂಮಿ ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ಇದೇನು? ಯಾವ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿದೆ?
3.144.54
आख्यातु नो भवाञ्शीघ्रं विसंज्ञाः स्मेह सर्वशः ।
असुरेभ्यो भयं नास्ति युष्माकं कुत्रचित्क्वचित्।
श्रूयतां यत्कृते त्वेष संक्षोभो जायतेऽमराः ॥ ३.१४४.५४ ॥
ದಯವಿಟ್ಟು ಬೇಗ ಹೇಳಿ; ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಚಲಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಸುರರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಕೇಳಿ, ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಕ್ಷೋಭೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ, ಓ ಅಮರರೇ!
3.144.55
योसौ सर्वत्रगः श्रीमानक्षरात्मा व्यवस्थितः ।
तस्य प्रभावात्संक्षोभस्त्रिदिवस्य प्रकाशते ॥ ३.१४४.५५ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ, ಅಕ್ಷರಾತ್ಮನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ತ್ರಿದಿವದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷೋಭೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
3.144.56
यैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
समुद्धृता पुनस्तेन विष्णुना परमात्मना ॥ ३.१४४.५६ ॥
ನೂರು ಯೋಜನ ಆಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಸುಮತಿಯನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮ ವಿಷ್ಣುವು ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು.
3.144.57
तस्यामुद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
एवं भवन्तो जानन्तु च्छिद्यतां संशयश्च वः ॥ ३.१४४.५७ ॥
ಅವಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ ಕ್ಷೋಭೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ನೀವು ತಿಳಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸಂದೇಹ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ.
3.144.58
क्व तद्भूतं वसुमतीं समुद्धरति हृष्टवत् ।
तं देशं भगवन्ब्रूहि तत्र यास्यामहे वयम् ॥ ३.१४४.५८ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಸುಮತಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಿರುವ ಆ ಭೂತ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಭಗವನ್, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೇಳಿ; ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
3.144.59
हन्त गच्छत भद्रं वो नन्दने पशय्त स्थितम् ।
एषोत्र भगवाञ्श्रीमान्मुपर्णः संप्रकाशते ॥ ३.१४४.५९ ॥
ಸರಿ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಹೋಗಿ ನಂದನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಇವನನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಸುಪರ್ಣನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.144.60
वारादेणैव रूपेण भगवाँल्लोकभावनः ।
कालानल इवाभाति पृथिवीतलमुद्धरन् ॥ ३.१४४.६० ॥
ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಲೋಕಪಾಲಕನಾದ ಭಗವಾನನು ಭೂತಲವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಾ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.144.61
एतस्योरसि सुव्यक्तं श्रीवत्समभिराजते ।
पश्यध्वं विबुधाः सर्वे भूतमेतदनामयम् ॥ ३.१४४.६१ ॥
ಇವರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ದೇವತೆಗಳೇ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ; ಈ ಜೀವಿ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿದೆ.
3.144.62
ततो दृष्ट्वा महात्मानं श्रुत्वा चामन्त्र्य चामराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य जग्मुर्देवा यथागतम् ॥ ३.१४४.६२ ॥
ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳು ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮರಳಿದರು.
3.144.63
श्रुत्वा तु तां कथां सर्वे पाण्डवा जनमेजय ।
लोमशादेशितेनाशु यथा जग्मुः प्रहृष्टवत् ॥ ३.१४४.६३ ॥
ಜನಮೇಜಯನೇ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಮಶನ ಆದೇಶದಂತೆ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ತಕ್ಷಣ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊರಟರು.