มหาภารตะ · อัธยายะ 3.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.144.1
द्रष्टारः पर्वताः सर्वे नद्यः सपुरकाननाः ।
तीर्थानि चैव श्रीमन्ति स्पृष्टं च सलिलं करैः ॥ ३.१४४.१ ॥
ภูเขาทั้งปวง แม่น้ำพร้อมด้วยเมืองและป่าทั้งหลาย และท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์อันรุ่งโรจน์ ล้วนปรากฏให้เห็น และได้สัมผัสน้ำด้วยมือ
3.144.2
पर्वतं मन्दरं दिव्यमेष पन्थाः प्रयास्यति ।
समाहीता निरुद्विग्नाः सर्वे भवत पाण्डवाः ॥ ३.१४४.२ ॥
ทางนี้จะนำไปสู่ภูเขามันทระอันศักดิ์สิทธิ์ โอ ปาณฑพทั้งหลาย ขอพวกท่านทั้งปวงจงสงบใจและปราศจากความหวาดกลัวเถิด
3.144.3
अयं देवनिवासो वै गन्तव्यो वो भविष्यति ।
ऋषीणां चैव दिव्यानां निवासः पुण्यकर्मणां ॥ ३.१४४.३ ॥
นี่คือที่อยู่ของเทวดา และจะเป็นสถานที่ที่พวกท่านต้องไป ยังเป็นที่อาศัยของเหล่าฤๅษีทิพย์ผู้กระทำบุญกุศลอีกด้วย
3.144.4
एषा शिवजला पुण्या याति सौम्य महानदी ।
बदरीप्रभवा राजन्देवर्षिगणसेविता ॥ ३.१४४.४ ॥
แม่น้ำใหญ่ศักดิ์สิทธิ์นี้ มีน้ำอันเป็นมงคล ไหลไปอยู่ตลอด โอ ผู้อ่อนโยน โอ พระราชา แม่น้ำนี้มีต้นกำเนิดจากพทรี และมีหมู่ฤๅษีทิพย์มาเฝ้ารับใช้
3.144.5
एषा वैहायसैर्नित्यं वालखिल्यैर्महात्मभिः ।
अर्चिता चोपयाता च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ३.१४४.५ ॥
แม่น้ำนี้ได้รับการบูชาอยู่เสมอโดยวาลขิลยะผู้อยู่บนท้องฟ้าและมีจิตใจอันยิ่งใหญ่ และยังได้รับการบูชาและเข้าไปหาโดยคันธรรพ์ผู้มีจิตใจอันยิ่งใหญ่อีกด้วย
3.144.6
अत्रसाम स्म गायन्ति सामगाः पुण्यनिःस्वनाः ।
मरीचिः पुलहश्चैव भृगुश्चैवाङ्गिरास्तथा ॥ ३.१४४.६ ॥
ที่นี่ บรรดาผู้ขับสามเวทสวดสามเวทด้วยเสียงอันศักดิ์สิทธิ์ มารีจิ ปุลหะ ภฤคุ และอังคิรัสก็ขับร้องที่นี่เช่นกัน
3.144.7
अत्राह्निकं सुरश्रेष्ठो जपते समरुद्गणः ।
साध्याश्चैवाश्विनौ चैव परिधावन्ति तं तदा ॥ ३.१४४.७ ॥
ที่นี่ เทวดาผู้ประเสริฐที่สุด พร้อมด้วยหมู่มรุตะ ท่องบทสวดประจำวัน แล้วเหล่าสาธยะและอัศวินทั้งสองก็วิ่งวนรอบท่านในตอนนั้น
3.144.8
चन्द्रमाः सह सूर्येण ज्योतीषि च ग्रहैः सह ।
अहोरात्रविभागेन नदीमेनामनुव्रजन् ॥ ३.१४४.८ ॥
พระจันทร์พร้อมด้วยพระอาทิตย์ และเทวดาผู้ให้แสงสว่างพร้อมด้วยดาวเคราะห์ ต่างเคลื่อนไปตามแม่น้ำนี้ ตามการแบ่งกลางวันและกลางคืน
3.144.9
एतस्याः सलिलं मूर्ध्नि वृषाङ्कः पर्यधारयत् ।
गङ्गाद्वारे महाभाग येन लोकस्थितिर्भवेत् ॥ ३.१४४.९ ॥
พฤษางก์ (พระศิวะ) ได้รองรับน้ำของแม่น้ำนี้ไว้บนศีรษะ ณ ประตูคงคา โอ ผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่ อันจะทำให้โลกดำรงอยู่ได้
3.144.10
एतां भगवतीं देवीं भवन्तः सर्व एव हि ।
प्रयतेनात्मना तात प्रतिगम्याभिवादत ॥ ३.१४४.१० ॥
ลูกรัก พวกท่านทั้งปวงจงไปหาเทวีผู้ทรงเกียรติองค์นี้ และด้วยใจที่สงบ จงถวายความเคารพแด่พระนางเถิด
3.144.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लोमशस्य महात्मनः ।
आकाशगङ्गां प्रयताः पाण्डवास्तेऽभ्यवादयन् ॥ ३.१४४.११ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระโลมศะผู้มีจิตใจอันยิ่งใหญ่ ปาณฑพผู้สงบใจเหล่านั้นจึงถวายความเคารพแด่คงคาบนท้องฟ้า
3.144.12
अभिवाद्य च ते सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
पुनः प्रयाताः संहृष्टाः सर्वैर्ऋषिगणैः सह ॥ ३.१४४.१२ ॥
ปาณฑพผู้ประพฤติธรรมทั้งปวงถวายความเคารพแล้ว ก็ออกเดินทางต่อไปอีกด้วยความยินดี พร้อมด้วยหมู่ฤๅษีทั้งปวง
3.144.13
ततो दूरात्प्रकाशन्तं पाण्डुरं मेरुसंनिभम् ।
ददृशुस्ते नरश्रेष्ठा विकीर्णं सर्वतोदिशम् ॥ ३.१४४.१३ ॥
จากนั้น บุรุษผู้ประเสริฐเหล่านั้นได้เห็นจากระยะไกล สิ่งที่ส่องแสงขาวซีดคล้ายเขาพระสุเมรุ กระจัดกระจายไปทุกทิศ
3.144.14
तान्प्रष्टुकामान्विज्ञाय पाण्डवान्स तु लोमशः ।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शृणुध्वं पाण्डुनन्दनाः ॥ ३.१४४.१४ ॥
พระโลมศะผู้เชี่ยวชาญในการพูดรู้ว่าปาณฑพเหล่านั้นต้องการจะถาม จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ว่า จงฟังเถิด โอ โอรสของปาณฑุ
3.144.15
एतद्विकीर्णं सुश्रीमत्कैलासशिखरोपमम् ।
यत्पश्यसि नरश्रेष्ठ पर्वतप्रतिमं स्थितम् ॥ ३.१४४.१५ ॥
สิ่งที่กระจัดกระจายอันงดงามยิ่งนี้ คล้ายยอดเขาไกรลาส ซึ่งท่านเห็นตั้งอยู่เหมือนภูเขา โอ บุรุษผู้ประเสริฐ
3.144.16
एतान्यस्थीनि दैत्यस्य नरकस्य महात्मनः ।
पर्वतप्रतिमं भाति पर्वतप्रस्तराश्रितम् ॥ ३.१४४.१६ ॥
นี่คือกระดูกของอสูรนรกะผู้มีจิตใจอันยิ่งใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บนก้อนหินของภูเขา ดูคล้ายภูเขาลูกหนึ่ง
3.144.17
पुरातनेन देवेन विष्णुना परमात्मना ।
रदैत्यो विनिहतस्तेन सुरराजहितैषिणा ॥ ३.१४४.१७ ॥
โดยพระวิษณุ เทพโบราณผู้เป็นปรมาตมัน ผู้ปรารถนาความเจริญของพระราชาแห่งเทวดา อสูรรทะถูกพระองค์ปราบลงแล้ว
3.144.18
दशवर्षसहस्राणि तपस्तप्यन्महामनाः ।
ऐनद्रं प्रार्थयते स्थानं तपःस्वाध्यायविक्रमात् ॥ ३.१४४.१८ ॥
เป็นเวลาหมื่นปี ผู้มีจิตใจอันยิ่งใหญ่ผู้นั้นทำตบะอยู่ และด้วยพลังแห่งตบะและการศึกษาพระเวท จึงปรารถนาตำแหน่งแห่งพระอินทร์
3.144.19
तपोबलेन महता बाहुवेगबलेन च ।
नित्यमेव दुराधर्षो धर्षयन्स दितेः सुतः ॥ ३.१४४.१९ ॥
ด้วยพลังตบะอันยิ่งใหญ่ และด้วยกำลังและความเร็วของแขน บุตรแห่งทิติผู้นั้นจึงเป็นผู้ที่ไม่มีใครต่อกรได้เสมอ และรังควานเทวดาอยู่เสมอ
3.144.20
स तु तस्य बलं ज्ञात्वा धर्मे च चरितव्रतम् ।
भयाभिभूतः संविग्नः शक्र आसीत्तदाऽनघ ॥ ३.१४४.२० ॥
โอ ผู้ปราศจากบาป เมื่อพระศักระทราบถึงกำลังของเขา และการรักษาคำปฏิญาณอย่างมั่นคงในธรรม พระองค์ก็ถูกความกลัวครอบงำและหวาดหวั่นในเวลานั้น
3.144.21
तेन संचिन्तितो देवो मनसा विष्णुरव्ययः ।
सर्वत्रगः प्रभुः श्रीमानागतश्च स्थितो बभौ ॥ ३.१४४.२१ ॥
พระวิษณุผู้ไม่เสื่อมสลาย ซึ่งเทวดาได้ระลึกถึงด้วยใจ ผู้ทรงแผ่ไปทั่วทุกแห่ง เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และทรงรุ่งโรจน์ ได้เสด็จมาประทับอยู่ตรงนั้น ส่องแสงเรืองรอง
3.144.22
ऋषयश्चापि तं सर्वे तुष्टुवुश्च दिवौकसः ॥ ३.१४४.२२ ॥
บรรดาฤๅษีและเหล่าเทวดาในสวรรค์ทั้งหมดก็สรรเสริญพระองค์เช่นกัน
3.144.23
तं दृष्ट्वा ज्वलमानश्रीर्भगवान्हव्यवाहनः ।
नष्टतेजाः समभवत्तस्य तेजोभिभर्त्सितः ॥ ३.१४४.२३ ॥
เมื่อพระอัคนีผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ได้เห็นพระองค์ ก็สูญเสียความรุ่งโรจน์ เมื่อถูกรัศมีของพระองค์ข่มไว้ ก็กลายเป็นหมองมัว
3.144.24
तं दृष्ट्वा वरदं देवं विष्णुं देवगणेश्वरम् ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य च वज्रभृत्।
प्राह वाक्यं ततस्तत्त्वं यतस्तस्य भयं भवेत् ॥ ३.१४४.२४ ॥
เมื่อพระอินทร์ผู้ทรงสายฟ้า ผู้เป็นใหญ่เหนือหมู่เทวดา เห็นพระวิษณุผู้ประทานพร ก็ประนมมือ ก้มกราบและถวายความเคารพ แล้วกล่าวถ้อยคำอันเป็นความจริงเกี่ยวกับสาเหตุแห่งความกลัวของตน
3.144.25
जानामि ते भयं शक्र दैत्येन्द्रान्नरकात्ततः ।
ऐन्द्रं रप्रार्थयते स्थानं तपःसिद्धेन कर्मणा ॥ ३.१४४.२५ ॥
ข้าแต่พระศักระ ข้าพระองค์รู้ถึงความหวาดกลัวของพระองค์ต่อเจ้าแห่งไดตยะและนรก ด้วยการกระทำที่สำเร็จด้วยการบำเพ็ญตบะ เขาปรารถนาตำแหน่งแห่งพระอินทร์
3.144.26
सोहमेनं तव प्रीत्या तपःसिद्धमपि ध्रुवम् ।
वियुनज्मि देहाद्देवेनद्र मुहूर्तं प्रतिपालय ॥ ३.१४४.२६ ॥
ด้วยความรักใคร่ต่อพระองค์ ข้าพระองค์จะแยกเขาออกจากร่างเป็นแน่แท้ แม้เขาจะบรรลุผลสำเร็จด้วยการบำเพ็ญตบะ ข้าแต่เทวราช ขอพระองค์ทรงรอสักครู่
3.144.27
तस्य विष्णुर्महातेजाः पाणिना चेतनां हरत् ।
स पपात ततो भूमौ गिरिराज इवाहतः।
तस्यैतदस्थिसंघातं मायाविनिहतस्य वै ॥ ३.१४४.२७ ॥
พระวิษณุผู้ทรงพลานุภาพยิ่งใหญ่ ทรงใช้พระหัตถ์ดึงสติสัมปชัญญะของเขาไป แล้วเขาก็ล้มลงบนพื้นดินดังภูเขาใหญ่ที่ถูกโค่น นี่คือกองกระดูกของผู้ที่ถูกผู้มีมายาสังหารนั้นเอง
3.144.28
इदं द्वितीयमपरं विष्णो कर्म प्रकाशते ॥ ३.१४४.२८ ॥
ข้าแต่พระวิษณุ การกระทำอีกประการที่สองนี้ได้ปรากฏขึ้นแล้ว
3.144.29
नष्टा वसुमती कृत्स्ना पाताले चैव मज्जिता ।
पुनरुद्धरिता तेन वाराहेणैकशृङ्गिणा ॥ ३.१४४.२९ ॥
แผ่นดินทั้งหมดถูกทำลายและจมลงสู่บาดาล แต่แล้วก็ถูกยกขึ้นอีกครั้งโดยพระวราหะผู้มีเขาเดียวนั้น
3.144.30
मगवन्विस्तरेणेमां कथां कथय तत्त्वतः ॥ ३.१४४.३० ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดเล่าเรื่องนี้อย่างละเอียดและตามความเป็นจริงเถิด
3.144.31
कथं तेन सुरेशेन नष्टा वसुमती तदा ।
योजनानां शतं ब्रह्मन्पुनरुद्धरिता तदा ॥ ३.१४४.३१ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ เหตุใดแผ่นดินจึงถูกทำลายโดยเจ้าแห่งเทวดานั้นในเวลานั้น และเหตุใดจึงถูกยกขึ้นอีกครั้ง เป็นระยะทางหนึ่งร้อยโยชน์
3.144.32
केन चैव प्रकारेण जगतो धरणी ध्रुवा ।
शिवा देवी महाभागा सर्वसस्यप्ररोहिणी।
कस्य चैव प्रभावाद्धि योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३२ ॥
ด้วยวิธีใดที่แผ่นดินอันมั่นคงของโลก มหาเทวีผู้เป็นมงคล ผู้ทำให้พืชพรรณทั้งปวงงอกงาม ได้ไปเป็นระยะทางหนึ่งร้อยโยชน์ และด้วยอำนาจของผู้ใดกันแน่
3.144.33
श्रोतुं विस्तरशः सर्वं त्वं हि तस्य प्रतिश्रयः ॥ ३.१४४.३३ ॥
ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังทั้งหมดโดยละเอียด เพราะท่านนั้นแลเป็นที่พึ่งของเรื่องนี้
3.144.34
यत्तेऽहं परिपृष्टोऽस्मि कथामेतां युधिष्ठिर ।
तत्सर्वमखिलेनेह श्रूयतां मम भाषतः ॥ ३.१४४.३४ ॥
ยุธิษฐิระ เรื่องทั้งหมดที่ท่านถามข้าพเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ จงฟังให้ครบถ้วนในบัดนี้ ขณะที่ข้าพเจ้ากล่าวอยู่
3.144.35
पुरा कृतयुगे तात वर्तमाने भयंकरे ।
यमत्वं कारयामास आदिदेवः पुरातनः ॥ ३.१४४.३५ ॥
ลูกรัก นานมาแล้วในยุคกฤตะ ขณะที่ช่วงเวลาอันน่าสะพรึงกลัวนั้นดำเนินอยู่ เทพองค์แรกผู้เป็นโบราณได้ให้หน้าที่ของยมะถูกปฏิบัติ
3.144.36
यमत्वं कुर्वतस्तस्य देवदेवस्य धीमतः ।
न तत्र म्रियते कश्चिज्जायते वा तथाऽच्युत ॥ ३.१४४.३६ ॥
ขณะที่เทพผู้ยิ่งใหญ่ผู้ทรงปัญญาซึ่งเป็นเทพของเทพทั้งหลายนั้นปฏิบัติหน้าที่ของยมะ ไม่มีใครตายที่นั่น และไม่มีใครเกิดขึ้นเช่นกัน ข้าแต่พระอจยุต
3.144.37
वर्धन्ते पक्षिसङ्घाश्च तथा पशुगवेडकम् ।
गवाश्वं च मृगाश्चैव सर्वे ते पिशिताशनाः ॥ ३.१४४.३७ ॥
ฝูงนกทั้งหลาย วัว โค แกะ วัวและม้า และกวาง ต่างก็เพิ่มจำนวนขึ้น สัตว์เหล่านั้นล้วนกินเนื้อเป็นอาหาร
3.144.38
तथा पुरुषशार्दूल मानुपाश्च परंतप ।
सहस्रशो ह्ययुतशो वर्धन्ते सलिलं यथा ॥ ३.१४४.३८ ॥
และเช่นเดียวกัน ข้าแต่ปุรุษศารทูลผู้เผาผลาญศัตรู มนุษย์ก็เพิ่มจำนวนขึ้นเป็นพันเป็นหมื่น เหมือนน้ำที่ไหลหลั่ง
3.144.39
एतस्मिन्संकुले तात वर्तमाने भयंकरे ।
अतिभाराद्वसुमती योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३९ ॥
ลูกรัก ขณะที่ความแออัดอันน่าสะพรึงกลัวนี้กำลังเกิดขึ้น แผ่นดินเพราะน้ำหนักมากเกินไป ได้จมลงไปเป็นระยะทางหนึ่งร้อยโยชน์
3.144.40
सा वै व्यथितसर्वाङ्गी भारेणाक्रान्तचेतना ।
नारायणं वरं देवं प्रपन्ना शरणं गता ॥ ३.१४४.४० ॥
นางซึ่งทุกส่วนของร่างกายบอบช้ำและจิตสำนึกถูกน้ำหนักกดทับ จึงได้เข้าพึ่งพระนารายณ์ผู้ประเสริฐ ขอพึ่งในฐานะที่พึ่ง
3.144.41
भगवंस्त्वत्प्रसादाद्धि तिष्ठेयं सुचिरं त्विह ।
भारेणास्मि समाक्रान्ता न शक्नोस्मि स्म वर्तितुम् ॥ ३.१४४.४१ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยพระกรุณาของพระองค์ ข้าพระองค์อาจอยู่ที่นี่ได้นานมาก แต่ถูกน้ำหนักนี้กดทับจนไม่อาจทนอยู่ได้
3.144.42
ममेमं भगवन्भारं व्यपनेतुं त्वमर्हसि ।
शरणागताऽस्मि ते देव प्रसादं कुरु मे विभो ॥ ३.१४४.४२ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ควรขจัดน้ำหนักนี้ออกจากข้าพระองค์ ข้าแต่เทพเจ้า ข้าพระองค์มาพึ่งพระองค์ ข้าแต่ผู้ทรงแผ่ไปทั่ว ขอทรงโปรดแสดงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์เถิด
3.144.43
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा भगवानक्षरः प्रभुः ।
प्रोवाच वचनं हृष्टः श्राव्यारसमीरितम् ॥ ३.१४४.४३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของนางแล้ว พระผู้เป็นเจ้าผู้ไม่รู้เสื่อม ผู้ทรงอำนาจ ทรงพอพระทัย จึงตรัสถ้อยคำที่น่าฟังออกมา
3.144.44
न ते महि भयं कार्यं भारार्ते वसुधारिणि ।
अयमेवं तथा कुर्मि यथा लध्वी भविष्यसि ॥ ३.१४४.४४ ॥
อย่ากลัวเลย ข้าแต่ผู้ทรงแบกโลกผู้เดือดร้อนด้วยน้ำหนักของตน เราจะกระทำให้เจ้าเบาลงได้
3.144.45
स तां विसर्जयित्वा तु वसुधां शैलकुण्डलाम् ।
ततो वराहः संवृत्त एकशृङ्गो महाद्युतिः ॥ ३.१४४.४५ ॥
ทรงปล่อยนางไปแล้ว ทรงทิ้งแผ่นดินที่มีภูเขาเป็นวงล้อมไว้ วราหะผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ก็กลายเป็นมีเขาเดียว
3.144.46
रक्ताभ्यां नयनाभ्यां तु भयमुत्पादयन्निव ।
धूमं च ज्वलयँल्लक्ष्म्या तत्र देशे व्यवर्धत ॥ ३.१४४.४६ ॥
ด้วยดวงตาแดงก่ำ ราวกับจะก่อให้เกิดความหวาดกลัว และด้วยรัศมีทำให้เกิดควัน วราหะก็เติบโตขึ้นในที่นั้น
3.144.47
स गृहीत्वा वसुमतीं शृङ्गेणैकेन भास्वता ।
योजनानां शतं वीर समुद्धरति सोऽक्षरः ॥ ३.१४४.४७ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ พระผู้ไม่รู้เสื่อมนั้นทรงยกแผ่นดินขึ้นด้วยงาข้างเดียวที่เปล่งประกาย ทรงยกขึ้นได้ถึงหนึ่งร้อยโยชน์
3.144.48
तस्यां चोद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
देवाः संक्षुभिताः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ॥ ३.१४४.४८ ॥
ขณะที่แผ่นดินถูกยกขึ้น ความปั่นป่วนก็บังเกิดขึ้น เทพทั้งหลายต่างหวั่นไหว และเหล่าฤๅษีผู้มีตบะสูงก็หวั่นไหวเช่นกัน
3.144.49
हाहाभूतमभूत्सर्वं त्रिदिवं व्योम भूस्तथा ।
न पर्यवस्थितः कश्चिद्देवो वा मानुषोपि वा ॥ ३.१४४.४९ ॥
สวรรค์ทั้งสาม ท้องฟ้า และแผ่นดินทั้งหมดเต็มไปด้วยเสียงร้องโวยวาย ไม่มีผู้ใดยืนมั่นคงอยู่ได้ ไม่ว่าจะเป็นเทพหรือมนุษย์
3.144.50
ततो ब्रह्माणमासीनं ज्वलमानमिव श्रिया ।
देवाः सर्षिगणाश्चैव उपतस्थुरनेकशः ॥ ३.१४४.५० ॥
แล้วเหล่าเทพพร้อมด้วยหมู่ฤๅษีจึงเข้าไปหาพระพรหมผู้ประทับอยู่ ซึ่งรุ่งโรจน์ราวกับเปล่งศรี เข้าไปเป็นหมู่ ๆ หลายหมู่
3.144.51
उपसर्प्य च देवेशं ब्रह्माणं लोकसाक्षिकम् ।
भूत्वा प्राञ्जलयः सर्वे वाक्यमुच्चारयंस्तदा ॥ ३.१४४.५१ ॥
เข้าไปหาพระพรหม ผู้เป็นใหญ่แห่งเทพ เป็นพยานของโลก ทุกองค์ประนมมือแล้วจึงเปล่งถ้อยคำเหล่านี้
3.144.52
लोकाः संक्षुभिताः सर्वे व्याकुलं च चराचरम् ।
समुद्राणां च संक्षोभस्त्रिदशेश प्रकाशते ॥ ३.१४४.५२ ॥
โลกทั้งปวงกำลังปั่นป่วน สิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวทั้งหมดก็สับสนวุ่นวาย ข้าแต่เจ้าแห่งเทพสามสิบองค์ ความปั่นป่วนของมหาสมุทรก็ปรากฏชัดเช่นกัน
3.144.53
सैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
किमेतत्किंप्रभावेण येनेदं रव्याकुलं जगत्। ॥ ३.१४४.५३ ॥
แผ่นดินทั้งผืนนี้แผ่ขยายออกไปถึงหนึ่งร้อยโยชน์ นี่คืออะไร ด้วยอำนาจของสิ่งใดหรือ โลกนี้จึงถูกความอึกทึกนี้ทำให้สับสนวุ่นวาย
3.144.54
आख्यातु नो भवाञ्शीघ्रं विसंज्ञाः स्मेह सर्वशः ।
असुरेभ्यो भयं नास्ति युष्माकं कुत्रचित्क्वचित्।
श्रूयतां यत्कृते त्वेष संक्षोभो जायतेऽमराः ॥ ३.१४४.५४ ॥
ขอพระองค์โปรดบอกพวกข้าพระองค์โดยเร็ว เพราะพวกข้าพระองค์ทั้งหมดที่นี่ต่างงุนงง พวกท่านไม่มีความกลัวต่อเหล่าอสูรที่ไหนเลย ข้าแต่เหล่าอมร ขอทรงฟังว่าความปั่นป่วนนี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใด
3.144.55
योसौ सर्वत्रगः श्रीमानक्षरात्मा व्यवस्थितः ।
तस्य प्रभावात्संक्षोभस्त्रिदिवस्य प्रकाशते ॥ ३.१४४.५५ ॥
ความปั่นป่วนนี้ปรากฏในสวรรค์ทั้งสามด้วยอำนาจของพระองค์ ผู้ทรงแผ่ไปทุกที่ ทรงรุ่งโรจน์ และดำรงอยู่ในอาตมันที่ไม่รู้เสื่อม
3.144.56
यैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
समुद्धृता पुनस्तेन विष्णुना परमात्मना ॥ ३.१४४.५६ ॥
แผ่นดินทั้งผืนที่จมลงไปถึงหนึ่งร้อยโยชน์นี้ ได้ถูกพระวิษณุ พระปรมาตมันยกขึ้นอีกครั้งด้วยพระองค์
3.144.57
तस्यामुद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
एवं भवन्तो जानन्तु च्छिद्यतां संशयश्च वः ॥ ३.१४४.५७ ॥
ขณะที่แผ่นดินถูกยกขึ้น ความปั่นป่วนก็บังเกิดขึ้น ขอให้ทุกท่านรู้เช่นนี้ และขอให้ความสงสัยของท่านถูกตัดขาดไปเสีย
3.144.58
क्व तद्भूतं वसुमतीं समुद्धरति हृष्टवत् ।
तं देशं भगवन्ब्रूहि तत्र यास्यामहे वयम् ॥ ३.१४४.५८ ॥
ผู้มีภาวะนั้นอยู่ที่ไหน ที่กำลังยกแผ่นดินขึ้นด้วยความยินดี ข้าแต่ผู้เป็นพระผู้เป็นเจ้า ขอทรงบอกสถานที่นั้นแก่พวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์จะไปที่นั่น
3.144.59
हन्त गच्छत भद्रं वो नन्दने पशय्त स्थितम् ।
एषोत्र भगवाञ्श्रीमान्मुपर्णः संप्रकाशते ॥ ३.१४४.५९ ॥
ไปเถิด ขอให้ท่านทั้งหลายโชคดี จงดูพระองค์ผู้ประทับยืนอยู่ในนันทนะ ที่นี่ พระสุบรรณผู้รุ่งโรจน์และเป็นพระผู้เป็นเจ้ากำลังปรากฏชัด
3.144.60
वारादेणैव रूपेण भगवाँल्लोकभावनः ।
कालानल इवाभाति पृथिवीतलमुद्धरन् ॥ ३.१४४.६० ॥
ในรูปของวราหะ พระผู้เป็นเจ้าผู้ค้ำจุนโลกทรงรุ่งโรจน์ดุจไฟแห่งกาลเวลา ทรงยกผิวของแผ่นดินขึ้น
3.144.61
एतस्योरसि सुव्यक्तं श्रीवत्समभिराजते ।
पश्यध्वं विबुधाः सर्वे भूतमेतदनामयम् ॥ ३.१४४.६१ ॥
บนอกของพระองค์ เครื่องหมายศรีวัตสปรากฏชัดเจน จงดูเถิด เทวดาทั้งปวง ภูตผู้นี้ปราศจากภัยอันตราย
3.144.62
ततो दृष्ट्वा महात्मानं श्रुत्वा चामन्त्र्य चामराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य जग्मुर्देवा यथागतम् ॥ ३.१४४.६२ ॥
ครั้นได้เห็นมหาตมะผู้นั้นและได้ฟังถ้อยคำของท่านแล้ว บรรดาเทวดาก็ลาจากไป โดยมีท้าวปิตามหะนำหน้า และกลับไปตามทางที่มาเดิม
3.144.63
श्रुत्वा तु तां कथां सर्वे पाण्डवा जनमेजय ।
लोमशादेशितेनाशु यथा जग्मुः प्रहृष्टवत् ॥ ३.१४४.६३ ॥
ดูกรชนเมชัย เมื่อได้ฟังเรื่องนั้นแล้ว บรรดาปาณฑพทั้งปวง ตามที่โลมศะชี้แนะ จึงรีบออกเดินทางไปด้วยใจยินดี