మహాభారతం · అధ్యాయం 3.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.144.1
द्रष्टारः पर्वताः सर्वे नद्यः सपुरकाननाः ।
तीर्थानि चैव श्रीमन्ति स्पृष्टं च सलिलं करैः ॥ ३.१४४.१ ॥
అన్ని పర్వతాలు, పట్టణాలు మరియు అడవులతో కూడిన నదులు, గొప్ప పుణ్యతీర్థాలు దర్శనీయమైనవి; చేతులతో జలాన్ని స్పృశించాలి.
3.144.2
पर्वतं मन्दरं दिव्यमेष पन्थाः प्रयास्यति ।
समाहीता निरुद्विग्नाः सर्वे भवत पाण्डवाः ॥ ३.१४४.२ ॥
ఈ మార్గం దివ్యమైన మందర పర్వతం వైపు వెళ్తుంది. పాండవులారా, అందరూ ఏకాగ్రతతో, భయం లేకుండా ఉండండి.
3.144.3
अयं देवनिवासो वै गन्तव्यो वो भविष्यति ।
ऋषीणां चैव दिव्यानां निवासः पुण्यकर्मणां ॥ ३.१४४.३ ॥
ఇది దేవతల నివాసం; మీరు వెళ్లవలసినది ఇదే. ఇది దివ్యులైన, పుణ్యకర్మలు చేసిన ఋషుల నివాసం కూడా.
3.144.4
एषा शिवजला पुण्या याति सौम्य महानदी ।
बदरीप्रभवा राजन्देवर्षिगणसेविता ॥ ३.१४४.४ ॥
శివమైన జలంతో కూడిన ఈ పవిత్ర మహానది ప్రవహిస్తోంది, సౌమ్యా. రాజా, ఇది బదరి నుండి పుట్టింది; దేవర్షుల గణాలచే సేవించబడుతోంది.
3.144.5
एषा वैहायसैर्नित्यं वालखिल्यैर्महात्मभिः ।
अर्चिता चोपयाता च गन्धर्वैश्च महात्मभिः ॥ ३.१४४.५ ॥
ఇది ఆకాశచారులైన, మహాత్ములైన వాలఖిల్యులచే ఎల్లప్పుడూ పూజింపబడుతోంది; మహాత్ములైన గంధర్వులచే కూడా పూజింపబడి సమీపించబడుతోంది.
3.144.6
अत्रसाम स्म गायन्ति सामगाः पुण्यनिःस्वनाः ।
मरीचिः पुलहश्चैव भृगुश्चैवाङ्गिरास्तथा ॥ ३.१४४.६ ॥
ఇక్కడ సామగానం చేసేవారు పుణ్యమైన స్వరంతో సామాలను పాడతారు; మరీచి, పులహుడు, భృగువు, అంగిరసుడు కూడా ఇక్కడ పాడతారు.
3.144.7
अत्राह्निकं सुरश्रेष्ठो जपते समरुद्गणः ।
साध्याश्चैवाश्विनौ चैव परिधावन्ति तं तदा ॥ ३.१४४.७ ॥
ఇక్కడ దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడు మరుద్గణాలతో కలిసి నిత్య జపం చేస్తాడు; అప్పుడు సాధ్యులు, ఇద్దరు అశ్వినులు అతని చుట్టూ పరుగెత్తుతారు.
3.144.8
चन्द्रमाः सह सूर्येण ज्योतीषि च ग्रहैः सह ।
अहोरात्रविभागेन नदीमेनामनुव्रजन् ॥ ३.१४४.८ ॥
చంద్రుడు సూర్యునితో కలిసి, గ్రహాలతో కూడిన జ్యోతిస్సులు, పగలు రాత్రి విభజనతో ఈ నదిని అనుసరిస్తూ నడుస్తారు.
3.144.9
एतस्याः सलिलं मूर्ध्नि वृषाङ्कः पर्यधारयत् ।
गङ्गाद्वारे महाभाग येन लोकस्थितिर्भवेत् ॥ ३.१४४.९ ॥
ఈ నది జలాన్ని వృషభధ్వజుడు (శివుడు) తన తలపై ధరించాడు; గంగాద్వారం వద్ద, ఓ మహాభాగా, దీనివల్ల లోకాల స్థితి కలుగుతుంది.
3.144.10
एतां भगवतीं देवीं भवन्तः सर्व एव हि ।
प्रयतेनात्मना तात प्रतिगम्याभिवादत ॥ ३.१४४.१० ॥
మీరంతా ఈ పూజ్యమైన దేవి వద్దకు వెళ్లి, ఓ తాతా, నిగ్రహిత మనసుతో నమస్కరించండి.
3.144.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लोमशस्य महात्मनः ।
आकाशगङ्गां प्रयताः पाण्डवास्तेऽभ्यवादयन् ॥ ३.१४४.११ ॥
మహాత్ముడు లోమశుని ఆ మాటలు విని, నిగ్రహించిన పాండవులు ఆకాశగంగకు నమస్కరించారు.
3.144.12
अभिवाद्य च ते सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
पुनः प्रयाताः संहृष्टाः सर्वैर्ऋषिगणैः सह ॥ ३.१४४.१२ ॥
ధర్మాచరణ చేసే ఆ పాండవులందరూ నమస్కరించి, సంతోషంతో అన్ని ఋషిగణాలతో కలిసి తిరిగి బయలుదేరారు.
3.144.13
ततो दूरात्प्रकाशन्तं पाण्डुरं मेरुसंनिभम् ।
ददृशुस्ते नरश्रेष्ठा विकीर्णं सर्वतोदिशम् ॥ ३.१४४.१३ ॥
అప్పుడు ఆ నరశ్రేష్ఠులు దూరం నుండి ప్రకాశిస్తూ, తెల్లగా, మేరువును పోలిన, అన్ని దిశలలో చెల్లాచెదురుగా ఉన్నదాన్ని చూశారు.
3.144.14
तान्प्रष्टुकामान्विज्ञाय पाण्डवान्स तु लोमशः ।
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः शृणुध्वं पाण्डुनन्दनाः ॥ ३.१४४.१४ ॥
పాండవులు అడగాలనుకుంటున్నారని తెలుసుకొని, వాక్కు తెలిసిన ఆ లోమశుడు ఇలా అన్నాడు: 'పాండు పుత్రులారా, వినండి.'
3.144.15
एतद्विकीर्णं सुश्रीमत्कैलासशिखरोपमम् ।
यत्पश्यसि नरश्रेष्ठ पर्वतप्रतिमं स्थितम् ॥ ३.१४४.१५ ॥
నరశ్రేష్ఠా, చెల్లాచెదురుగా ఉన్న ఈ అతి శోభాయుతమైనది కైలాస శిఖరంలా ఉంది; నువ్వు చూస్తున్న ఇది పర్వతంలా నిలిచి ఉంది.
3.144.16
एतान्यस्थीनि दैत्यस्य नरकस्य महात्मनः ।
पर्वतप्रतिमं भाति पर्वतप्रस्तराश्रितम् ॥ ३.१४४.१६ ॥
ఇవి మహాత్ముడైన నరకుడనే దైత్యుని ఎముకలు; పర్వత శిలలపై ఆధారపడిన ఇది పర్వతంలా కనిపిస్తోంది.
3.144.17
पुरातनेन देवेन विष्णुना परमात्मना ।
रदैत्यो विनिहतस्तेन सुरराजहितैषिणा ॥ ३.१४४.१७ ॥
పురాతన పరమాత్మ దేవుడు విష్ణువు చేత, దేవేంద్రుని హితాన్ని కోరుకున్న ఆయన చేత, రద దైత్యుడు చంపబడ్డాడు.
3.144.18
दशवर्षसहस्राणि तपस्तप्यन्महामनाः ।
ऐनद्रं प्रार्थयते स्थानं तपःस्वाध्यायविक्रमात् ॥ ३.१४४.१८ ॥
పది వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేస్తున్న ఆ మహామనస్కుడు, తపస్సు మరియు స్వాధ్యాయ బలంతో ఇంద్రపదవిని కోరుతున్నాడు.
3.144.19
तपोबलेन महता बाहुवेगबलेन च ।
नित्यमेव दुराधर्षो धर्षयन्स दितेः सुतः ॥ ३.१४४.१९ ॥
గొప్ప తపోబలంతో, బాహువుల వేగం మరియు బలంతో, దితి కుమారుడు ఎల్లప్పుడూ అజేయుడై దేవతలను బాధించాడు.
3.144.20
स तु तस्य बलं ज्ञात्वा धर्मे च चरितव्रतम् ।
भयाभिभूतः संविग्नः शक्र आसीत्तदाऽनघ ॥ ३.१४४.२० ॥
ఓ పాపరహితుడా! అతని బలాన్నీ, ధర్మంలో అతని వ్రతాచరణను తెలుసుకుని, అప్పుడు శక్రుడు భయంతో అభిభూతుడై కలత చెందాడు.
3.144.21
तेन संचिन्तितो देवो मनसा विष्णुरव्ययः ।
सर्वत्रगः प्रभुः श्रीमानागतश्च स्थितो बभौ ॥ ३.१४४.२१ ॥
అతడు మనసులో స్మరించిన నాశరహితుడైన దేవుడు విష్ణువు, సర్వవ్యాపి ప్రభువు, శ్రీమంతుడు, వచ్చి నిలిచి ప్రకాశించాడు.
3.144.22
ऋषयश्चापि तं सर्वे तुष्टुवुश्च दिवौकसः ॥ ३.१४४.२२ ॥
ఋషులందరూ, స్వర్గవాసులైన దేవతలూ కూడా ఆయనను స్తుతించారు.
3.144.23
तं दृष्ट्वा ज्वलमानश्रीर्भगवान्हव्यवाहनः ।
नष्टतेजाः समभवत्तस्य तेजोभिभर्त्सितः ॥ ३.१४४.२३ ॥
ఆయనను చూసి, ప్రకాశించే శోభ కలిగిన భగవంతుడు హవ్యవాహనుడు (అగ్ని) తేజస్సు కోల్పోయాడు; ఆయన తేజస్సుతో తిరస్కరించబడి నిస్తేజుడయ్యాడు.
3.144.24
तं दृष्ट्वा वरदं देवं विष्णुं देवगणेश्वरम् ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा नमस्कृत्य च वज्रभृत्।
प्राह वाक्यं ततस्तत्त्वं यतस्तस्य भयं भवेत् ॥ ३.१४४.२४ ॥
వరాలిచ్చే దేవుడు, దేవగణాల ప్రభువైన విష్ణువును చూసి, వజ్రధారి (ఇంద్రుడు) చేతులు జోడించి, వంగి, నమస్కరించి, అప్పుడు అతని భయం పోగొట్టే యథార్థ వాక్యాలు పలికాడు.
3.144.25
जानामि ते भयं शक्र दैत्येन्द्रान्नरकात्ततः ।
ऐन्द्रं रप्रार्थयते स्थानं तपःसिद्धेन कर्मणा ॥ ३.१४४.२५ ॥
ఓ శక్రా, దైత్యేంద్రుడి నుండి, ఆ నరకుడి నుండి నీకు కలిగిన భయం నాకు తెలుసు. తపస్సుతో సిద్ధించిన కర్మ ద్వారా అతడు ఇంద్ర పదవిని కోరుతున్నాడు.
3.144.26
सोहमेनं तव प्रीत्या तपःसिद्धमपि ध्रुवम् ।
वियुनज्मि देहाद्देवेनद्र मुहूर्तं प्रतिपालय ॥ ३.१४४.२६ ॥
నీ పట్ల ప్రీతితో, తపస్సుతో సిద్ధించినవాడైనా సరే, ఖచ్చితంగా ఇతడిని శరీరం నుండి వేరు చేస్తాను. ఓ దేవేంద్రా, ఒక్క క్షణం వేచి ఉండు.
3.144.27
तस्य विष्णुर्महातेजाः पाणिना चेतनां हरत् ।
स पपात ततो भूमौ गिरिराज इवाहतः।
तस्यैतदस्थिसंघातं मायाविनिहतस्य वै ॥ ३.१४४.२७ ॥
మహాతేజస్వి అయిన విష్ణువు తన చేతితో అతని చైతన్యాన్ని హరించాడు. అప్పుడు అతడు పర్వతరాజులా దెబ్బతిని నేలపై పడ్డాడు. మాయావి చేత చంపబడిన వాడి ఎముకల రాశి ఇదే.
3.144.28
इदं द्वितीयमपरं विष्णो कर्म प्रकाशते ॥ ३.१४४.२८ ॥
ఓ విష్ణో, ఇది రెండవది, మరొక కర్మ ప్రకటితమవుతోంది.
3.144.29
नष्टा वसुमती कृत्स्ना पाताले चैव मज्जिता ।
पुनरुद्धरिता तेन वाराहेणैकशृङ्गिणा ॥ ३.१४४.२९ ॥
సమస్త భూమి నశించి పాతాళంలో మునిగిపోయింది. ఆ ఏకశృంగి వరాహం దానిని మళ్లీ పైకి ఎత్తింది.
3.144.30
मगवन्विस्तरेणेमां कथां कथय तत्त्वतः ॥ ३.१४४.३० ॥
ఓ భగవంతుడా, ఈ కథను విస్తారంగా, యథార్థంగా చెప్పు.
3.144.31
कथं तेन सुरेशेन नष्टा वसुमती तदा ।
योजनानां शतं ब्रह्मन्पुनरुद्धरिता तदा ॥ ३.१४४.३१ ॥
ఆ దేవేంద్రుడు అప్పుడు భూమిని ఎలా నాశనం చేశాడు? ఓ బ్రాహ్మణా, అది నూరు యోజనాలు మళ్లీ ఎలా పైకెత్తబడింది?
3.144.32
केन चैव प्रकारेण जगतो धरणी ध्रुवा ।
शिवा देवी महाभागा सर्वसस्यप्ररोहिणी।
कस्य चैव प्रभावाद्धि योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३२ ॥
ఏ విధంగా లోకపు స్థిరమైన భూమి, శుభప్రదమైన మహాదేవి, అన్ని పంటలను మొలిపించేది, ఎవరి ప్రభావంతో నూరు యోజనాలు తరలిపోయింది?
3.144.33
श्रोतुं विस्तरशः सर्वं त्वं हि तस्य प्रतिश्रयः ॥ ३.१४४.३३ ॥
అవన్నీ విస్తారంగా వినడానికి, ఎందుకంటే మీరే దానికి ఆశ్రయులు.
3.144.34
यत्तेऽहं परिपृष्टोऽस्मि कथामेतां युधिष्ठिर ।
तत्सर्वमखिलेनेह श्रूयतां मम भाषतः ॥ ३.१४४.३४ ॥
యుధిష్ఠిరా, ఈ కథ గురించి నువ్వు నన్ను అడిగినదంతా ఇక్కడ నేను చెప్పేది పూర్తిగా విను.
3.144.35
पुरा कृतयुगे तात वर्तमाने भयंकरे ।
यमत्वं कारयामास आदिदेवः पुरातनः ॥ ३.१४४.३५ ॥
ప్రియుడా, పూర్వం కృతయుగం భయంకరంగా నడుస్తున్నప్పుడు, ఆదిదేవుడు, పురాతనుడు యమత్వాన్ని నిర్వర్తింపజేశాడు.
3.144.36
यमत्वं कुर्वतस्तस्य देवदेवस्य धीमतः ।
न तत्र म्रियते कश्चिज्जायते वा तथाऽच्युत ॥ ३.१४४.३६ ॥
యమత్వాన్ని నిర్వర్తిస్తున్న ఆ బుద్ధిమంతుడైన దేవదేవుని కాలంలో అక్కడ ఎవరూ మరణించలేదు, లేదా జన్మించలేదు, ఓ అచ్యుతా.
3.144.37
वर्धन्ते पक्षिसङ्घाश्च तथा पशुगवेडकम् ।
गवाश्वं च मृगाश्चैव सर्वे ते पिशिताशनाः ॥ ३.१४४.३७ ॥
పక్షి సమూహాలు, పశువులు, ఆవులు, గొర్రెలు, ఆవులు గుర్రాలు, మృగాలు — అవన్నీ మాంసాహారులు — అభివృద్ధి చెందుతున్నాయి.
3.144.38
तथा पुरुषशार्दूल मानुपाश्च परंतप ।
सहस्रशो ह्ययुतशो वर्धन्ते सलिलं यथा ॥ ३.१४४.३८ ॥
అలాగే, పురుషశ్రేష్ఠా, శత్రుసంహారీ, మనుషులు కూడా వేలు వేలుగా, పదివేలుగా నీటిలా పెరుగుతున్నారు.
3.144.39
एतस्मिन्संकुले तात वर्तमाने भयंकरे ।
अतिभाराद्वसुमती योजनानां शतं गता ॥ ३.१४४.३९ ॥
ప్రియుడా, ఈ భయంకరమైన గందరగోళం జరుగుతుండగా, అధిక భారం వల్ల భూమి వంద యోజనాలు క్రిందికి కుంగిపోయింది.
3.144.40
सा वै व्यथितसर्वाङ्गी भारेणाक्रान्तचेतना ।
नारायणं वरं देवं प्रपन्ना शरणं गता ॥ ३.१४४.४० ॥
ఆమె — సర్వాంగాలు వ్యథ చెంది, భారంతో చైతన్యం అణగిపోయిన ఆమె — శ్రేష్ఠ దేవుడు నారాయణుని శరణు పొందింది.
3.144.41
भगवंस्त्वत्प्रसादाद्धि तिष्ठेयं सुचिरं त्विह ।
भारेणास्मि समाक्रान्ता न शक्नोस्मि स्म वर्तितुम् ॥ ३.१४४.४१ ॥
భగవంతుడా, నీ దయవల్ల నేను ఇక్కడ చాలాకాలం నిలిచి ఉండగలిగేదాన్ని — కానీ భారంతో నేను అణగి ఉన్నాను, నిలవలేకున్నాను.
3.144.42
ममेमं भगवन्भारं व्यपनेतुं त्वमर्हसि ।
शरणागताऽस्मि ते देव प्रसादं कुरु मे विभो ॥ ३.१४४.४२ ॥
భగవంతుడా, నా ఈ భారాన్ని తొలగించడం నీ బాధ్యత. దేవా, నేను నీ శరణు పొందినదాన్ని; విభుడా, నాపై దయ చూపు.
3.144.43
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा भगवानक्षरः प्रभुः ।
प्रोवाच वचनं हृष्टः श्राव्यारसमीरितम् ॥ ३.१४४.४३ ॥
ఆమె ఆ మాటలు విని, అక్షరుడు, ప్రభువైన భగవానుడు సంతోషించి వినడానికి మధురమైన మాటలు పలికాడు.
3.144.44
न ते महि भयं कार्यं भारार्ते वसुधारिणि ।
अयमेवं तथा कुर्मि यथा लध्वी भविष्यसि ॥ ३.१४४.४४ ॥
భారంతో బాధపడుతున్న, భూమిని ధరించేదానా, నీకు భయం అక్కరలేదు. నీవు తేలికపడేలా నేను ఇలాగే చేస్తాను.
3.144.45
स तां विसर्जयित्वा तु वसुधां शैलकुण्डलाम् ।
ततो वराहः संवृत्त एकशृङ्गो महाद्युतिः ॥ ३.१४४.४५ ॥
ఆమెను పంపి, పర్వతాలను కుండలాలుగా కలిగిన భూమిని విడిచి, అప్పుడు ఆ మహాకాంతియుక్తమైన వరాహం ఒకే కొమ్ముగలదిగా మారింది.
3.144.46
रक्ताभ्यां नयनाभ्यां तु भयमुत्पादयन्निव ।
धूमं च ज्वलयँल्लक्ष्म्या तत्र देशे व्यवर्धत ॥ ३.१४४.४६ ॥
ఎర్రని కళ్ళతో భయం కలిగిస్తున్నట్లు, తన కాంతితో పొగను రగిలిస్తూ, ఆ ప్రదేశంలో అతడు పెరిగిపోయాడు.
3.144.47
स गृहीत्वा वसुमतीं शृङ्गेणैकेन भास्वता ।
योजनानां शतं वीर समुद्धरति सोऽक्षरः ॥ ३.१४४.४७ ॥
ఓ వీరుడా, ఆ అక్షరుడు ప్రకాశించే ఒకే కొమ్ముతో భూమిని పట్టుకుని నూరు యోజనాలు పైకెత్తాడు.
3.144.48
तस्यां चोद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
देवाः संक्षुभिताः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ॥ ३.१४४.४८ ॥
ఆమెను పైకెత్తుతున్నప్పుడు కలకలం పుట్టింది. దేవతలందరూ కలవరపడ్డారు, తపోధనులైన ఋషులూ కలవరపడ్డారు.
3.144.49
हाहाभूतमभूत्सर्वं त्रिदिवं व्योम भूस्तथा ।
न पर्यवस्थितः कश्चिद्देवो वा मानुषोपि वा ॥ ३.१४४.४९ ॥
స్వర్గము, ఆకాశము, భూమి అన్నీ హాహాకారాలతో నిండిపోయాయి. దేవుడైనా మనిషైనా ఎవరూ స్థిరంగా నిలవలేకపోయారు.
3.144.50
ततो ब्रह्माणमासीनं ज्वलमानमिव श्रिया ।
देवाः सर्षिगणाश्चैव उपतस्थुरनेकशः ॥ ३.१४४.५० ॥
అప్పుడు తేజస్సుతో వెలుగుతూ కూర్చున్న బ్రహ్మ వద్దకు దేవతలు, ఋషిగణాలు అనేక సమూహాలుగా చేరారు.
3.144.51
उपसर्प्य च देवेशं ब्रह्माणं लोकसाक्षिकम् ।
भूत्वा प्राञ्जलयः सर्वे वाक्यमुच्चारयंस्तदा ॥ ३.१४४.५१ ॥
దేవతల ప్రభువు, లోకసాక్షి అయిన బ్రహ్మ వద్దకు చేరి అందరూ అంజలి ఘటించి అప్పుడు ఈ మాటలు పలికారు.
3.144.52
लोकाः संक्षुभिताः सर्वे व्याकुलं च चराचरम् ।
समुद्राणां च संक्षोभस्त्रिदशेश प्रकाशते ॥ ३.१४४.५२ ॥
లోకాలన్నీ క్షోభించాయి; చరాచరాలన్నీ కలతచెందాయి; ఓ త్రిదశేశా, సముద్రాలలో కూడా క్షోభ స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
3.144.53
सैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
किमेतत्किंप्रभावेण येनेदं रव्याकुलं जगत्। ॥ ३.१४४.५३ ॥
ఈ మొత్తం భూమి వంద యోజనాల వరకు విస్తరించి ఉంది. ఇది ఏమిటి? ఏ మహిమ వల్ల ఈ జగత్తు శబ్దంతో కలతపడింది?
3.144.54
आख्यातु नो भवाञ्शीघ्रं विसंज्ञाः स्मेह सर्वशः ।
असुरेभ्यो भयं नास्ति युष्माकं कुत्रचित्क्वचित्।
श्रूयतां यत्कृते त्वेष संक्षोभो जायतेऽमराः ॥ ३.१४४.५४ ॥
దయచేసి వెంటనే చెప్పండి; మేము ఇక్కడ అన్నివైపులా భయపడి ఉన్నాము. అసురుల వల్ల మీకు ఎక్కడా ఎప్పుడూ భయం లేదు. వినండి, ఈ క్షోభ ఎవరి కారణంగా కలుగుతోందో, ఓ అమరులారా!
3.144.55
योसौ सर्वत्रगः श्रीमानक्षरात्मा व्यवस्थितः ।
तस्य प्रभावात्संक्षोभस्त्रिदिवस्य प्रकाशते ॥ ३.१४४.५५ ॥
సర్వత్రా వ్యాపించి, శ్రీమంతుడై, అక్షరాత్మగా స్థితుడైనవాని ప్రభావం వల్లనే త్రిదివంలో ఈ సంక్షోభం కనిపిస్తోంది.
3.144.56
यैषा वसुमती कृत्स्ना योजनानां शतं गता ।
समुद्धृता पुनस्तेन विष्णुना परमात्मना ॥ ३.१४४.५६ ॥
నూరు యోజనాలు మునిగిపోయిన ఈ సమస్త వసుమతిని పరమాత్మ విష్ణువు మళ్లీ పైకి ఎత్తాడు.
3.144.57
तस्यामुद्धार्यमाणायां संक्षोभः समजायत ।
एवं भवन्तो जानन्तु च्छिद्यतां संशयश्च वः ॥ ३.१४४.५७ ॥
ఆమెను పైకి ఎత్తుతున్నప్పుడు సంక్షోభం కలిగింది. ఇలా మీరు తెలుసుకోండి; మీ సందేహం తొలగిపోవుగాక.
3.144.58
क्व तद्भूतं वसुमतीं समुद्धरति हृष्टवत् ।
तं देशं भगवन्ब्रूहि तत्र यास्यामहे वयम् ॥ ३.१४४.५८ ॥
సంతోషంగా వసుమతిని పైకి ఎత్తుతున్న ఆ భూతం ఎక్కడ ఉంది? భగవన్, ఆ స్థలాన్ని చెప్పండి; మేము అక్కడికి వెళ్తాము.
3.144.59
हन्त गच्छत भद्रं वो नन्दने पशय्त स्थितम् ।
एषोत्र भगवाञ्श्रीमान्मुपर्णः संप्रकाशते ॥ ३.१४४.५९ ॥
సరే, మీకు శుభం; వెళ్లి నందనంలో నిలిచి ఉన్న ఇతడిని చూడండి. ఇక్కడ శ్రీమంతుడైన భగవాన్ సుపర్ణుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు.
3.144.60
वारादेणैव रूपेण भगवाँल्लोकभावनः ।
कालानल इवाभाति पृथिवीतलमुद्धरन् ॥ ३.१४४.६० ॥
వరాహ రూపంలోనే లోకాలను పోషించే భగవానుడు భూతలాన్ని ఎత్తుతూ కాలాగ్నిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు.
3.144.61
एतस्योरसि सुव्यक्तं श्रीवत्समभिराजते ।
पश्यध्वं विबुधाः सर्वे भूतमेतदनामयम् ॥ ३.१४४.६१ ॥
ఈయన వక్షస్థలంపై శ్రీవత్స చిహ్నం స్పష్టంగా ప్రకాశిస్తోంది. దేవతలారా, అందరూ చూడండి; ఈ జీవి నిర్దోషమైనది.
3.144.62
ततो दृष्ट्वा महात्मानं श्रुत्वा चामन्त्र्य चामराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य जग्मुर्देवा यथागतम् ॥ ३.१४४.६२ ॥
అనంతరం మహాత్ముని దర్శించి, ఆయన మాటలు విని, వీడ్కోలు తీసుకుని, దేవతలు పితామహుడిని ముందుంచుకొని వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి వెళ్లారు.
3.144.63
श्रुत्वा तु तां कथां सर्वे पाण्डवा जनमेजय ।
लोमशादेशितेनाशु यथा जग्मुः प्रहृष्टवत् ॥ ३.१४४.६३ ॥
జనమేజయా, ఆ కథను విని, లోమశుని ఆదేశం ప్రకారం పాండవులందరూ వెంటనే సంతోషంతో బయలుదేరారు.