مهابهاراتا · أدهيايا 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
أولئك الأبطال، أقواسهم مشدودة مستعدة، يحملون الكنانات والسهام، وعلى أصابعهم واقيات من جلد الغودها مربوطة، يحملون السيوف، ذوو قوة لا تُقاس.
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
أيها الملك، أخذوا معهم خيار البراهمة، وانطلق الأكبر بين جميع الرماة مع بانتشالي نحو غاندهامادانا.
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
رأوا على قمة الجبل بحيرات وأنهارًا وجبالًا وغابات وأشجارًا وارفة الظل.
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
وصلوا إلى بلاد دائمة الأزهار والثمار، يرتادها جماعات الآلهة والحكماء؛ وكان الأبطال يثبّتون النفس في النفس ويقتاتون بالجذور والثمار.
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
جابوا أرضًا متفاوتة الأشكال، وعرة مخيفة، يرون قطعانًا كثيرة من الغزلان على اختلاف أنواعها.
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
دخل أولئك العظماء ذلك الجبل المزدحم بالحكماء والكاملين والآلهة، المحبوب من الغاندهاربين والأبسارات، الذي يرتاده الكِنّارا.
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
بينما كان الأبطال يدخلون جبل غاندهامادانا، هبّت ريح عاصفة ومطر غزير، يا سيد البشر.
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
ثم ارتفع غبار عظيم مليء بالأوراق، فغطى فجأة الأرض والجو والسماء.
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
كان الجو مغطى بالغبار فلم يُرَ شيء، ولم يستطيعوا حتى أن يكلّم بعضهم بعضًا.
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
ولم يرَ بعضهم بعضًا، وقد غُطّيت أعينهم بالظلام، يا بهارتا، وكانت الريح تجرّهم مع غبار الحجارة.
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
وارتفع صوت عظيم من الأشجار التي كسرتها الريح ومن غيرها من الأشياء المولودة من الأرض وهي تسقط على الأرض بلا انقطاع.
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
«هل تسقط السماء، أم تنشق الأرض، أم ينهار الجبل؟» هكذا ظنّوا جميعًا، وقد أذهلتهم الريح.
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
خائفين، يتحسسون بأيديهم الطريق بين الأشجار القريبة وقرى النمل والأرض الوعرة، فاختبأوا من الريح.
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
ثم أخذ بهيمسينا القوي قوسه، والتحق بكريشنا، ووقف متكئاً على شجرة.
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
اختبأ الملك دهرما ودهومية في الغابة الكبرى؛ وأخذ ساهاديفا آنية النار المقدسة واختبأ على الجبل.
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
نكولا والبراهمة الآخرون ولوماشا ذو التقشف العظيم، فزعين، وصلوا إلى الأشجار واختبأوا هنا وهناك.
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
عندما هدأت الريح وسكن ذلك الغبار، جاء مطر شديد بسيول عظيمة.
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
علا صوت طقطقة شديد كأن صواعق تُقذف؛ ثم تحركت البروق المتلألئة بين السحب.
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
ثم انهمرت هناك باستمرار سيول مختلطة بالحجارة، تغطي كل شيء من كل جانب، تدفعها ريح سريعة.
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
هناك ظهرت المياه المتجهة نحو البحر، متناثرة من كل جانب، عكرة ومليئة بالزبد، يا سيد الشعوب.
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
حاملة مياهًا كثيرة، مغمورة بالزبد والفقاقيع، فاضت بهدير عظيم، تقتلع الأشجار.
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
lorsque cessa ce fracas, que le vent se fut apaisé, que l'eau se fut retirée et que le soleil fut levé, les terres basses apparurent.
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
خرجوا جميعًا ببطء واجتمعوا، يا سليل بهارتا؛ ثم انطلق أولئك الأبطال من جديد نحو جبل غندماداناً.