ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
ସେମାନେ ବୀର, ଧନୁରେ ଗୁଣ ଲଗାଇଥିବା, ତୂଣ ଓ ବାଣ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗୋଧା ଚମଡ଼ାର ଅଙ୍ଗୁଳିତ୍ରାଣ ବାନ୍ଧିଥିବା, ଖଡ୍ଗଧାରୀ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ।
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନେ ପାଞ୍ଚାଳୀ ସହିତ ଗନ୍ଧମାଦନ ଅଭିମୁଖେ ଗଲେ।
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
ସେମାନେ ଗିରିଶିଖରରେ ସରୋବର, ନଦୀ, ପର୍ବତ, ବନ ଏବଂ ଘନ ଛାୟାଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷସବୁ ଦେଖିଲେ।
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
ସଦା ଫୁଲ ଫଳଯୁକ୍ତ, ଦେବର୍ଷିଗଣଙ୍କ ସେବିତ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ, ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାକୁ ସ୍ଥିର କରି, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଉଥିବା ବୀରମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
ଉଚ୍ଚନୀଚ, ବିଷମ ଓ ସଙ୍କଟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେମାନେ ବୁଲିଲେ, ନାନାପ୍ରକାର ବହୁ ମୃଗଯୂଥ ଦେଖି ଦେଖି।
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅମରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କିନ୍ନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ସେହି ପର୍ବତରେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
ବୀରମାନେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜନ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ଓ ମହା ବର୍ଷା ଦେଖାଦେଲା।
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
ତା'ପରେ ପତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବଡ଼ ଧୂଳି ଉଠି ପୃଥିବୀ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ହଠାତ୍ ଘୋଡ଼ିଦେଲା।
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
ଆକାଶ ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ହୋଇଥିବାରୁ କିଛି ଦେଖାଯାଉନଥିଲା; ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ କଥା ମଧ୍ୟ କହିପାରୁନଥିଲେ।
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
ହେ ଭାରତ, ଅନ୍ଧାରରେ ଆଖି ଆବୃତ ହୋଇଥିବାରୁ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ; ପବନ ପଥର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ସହ ସେମାନଙ୍କୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲା।
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
ପବନରେ ଭାଙ୍ଗି ଭୂମିରେ ନିରନ୍ତର ପଡ଼ୁଥିବା ବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂମିଜ ବସ୍ତୁର ମହା ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"ଆକାଶ ପଡ଼ୁଛି କି, ଭୂମି ଫାଟୁଛି କି, ନା ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗୁଛି?" ପବନରେ ବିମୋହିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହା ଭାବିଲେ।
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଥରେ, ନିକଟସ୍ଥ ଗଛ, ଉଇ ଢିପ ଓ ବିଷମ ସ୍ଥାନରେ ହାତରେ ଟେକି ଖୋଜି ପବନରୁ ଲୁଚିଗଲେ।
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
ତେବେ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ଧନୁ ଧରି, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ସାଥିରେ ନେଇ, ଏକ ଗଛର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଠିଆ ହେଲେ।
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଓ ଧୌମ୍ୟ ମହାବନରେ ଲୁଚିଗଲେ; ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପାତ୍ର ଧରି ସହଦେବ ପର୍ବତରେ ଲୁଚିଗଲେ।
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
ନକୁଳ, ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ଲୋମଶ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଗଛ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଲୁଚିଗଲେ।
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
ପବନ ମନ୍ଦ ହେଲେ ଓ ସେହି ଧୂଳି ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ବଡ଼ ଜଳଧାରା ସହିତ ଘୋର ବର୍ଷା ଆସିଲା।
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
ବଜ୍ର ଫିଙ୍ଗା ଯିବା ପରି ଘୋର ଚଟଚଟ ଶବ୍ଦ ହେଲା; ତାପରେ ଚଞ୍ଚଳ ଆଲୋକର ବିଜୁଳି ମେଘରେ ବୁଲିଲା।
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
ତା'ପରେ ପଥର ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଧାରାସବୁ ସବୁଆଡ଼େ ଢାଙ୍କି, ଦ୍ରୁତ ପବନରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେଠାରେ ଅବିରତ ପଡ଼ିଲେ।
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
ସେଠାରେ ସମୁଦ୍ରଗାମୀ ଜଳ ସବୁଆଡ଼େ ଛିଟିପଡ଼ି, ଘୋଳା ଓ ଫେଣିଆ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲା, ହେ ପ୍ରଜାପତି।
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
ବହୁ ଜଳ ବହନ କରି, ଫେଣ ଓ ବୁଦ୍ବୁଦରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ମହାଶବ୍ଦରେ, ଗଛ ଉପାଡ଼ି ଉପାଡ଼ି ସେମାନେ ବହିଗଲେ।
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
ସେ ଶବ୍ଦ ଥମିଗଲା, ପବନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଜଳ ଓହ୍ଲାଇଲା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ ନୀଚୁ ଭୂମି ଦେଖାଦେଲା।
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବାହାରି ଏକତ୍ର ହେଲେ, ହେ ଭରତ; ତା'ପରେ ସେଇ ବୀରମାନେ ପୁଣି ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।