Mahābhārata · Adhyāya 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
Aquellos héroes, con los arcos tensados y listos, portando carcajes y flechas, con protectores de cuero de gódhā atados a los dedos, armados de espadas, de poder inconmensurable.
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
Llevando consigo a los mejores brahmanes, oh rey, los mayores de todos los arqueros partieron hacia Gandhamādana junto con Pāñcālī.
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
En la cima de la montaña vieron lagos, ríos, montañas, bosques y árboles de densa sombra.
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
Llegaron a regiones donde siempre hay flores y frutos, frecuentadas por multitudes de dioses y videntes; los héroes, fijando el yo en el yo, se alimentaban de raíces y frutos.
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
Vagaron por regiones de formas variadas y desiguales, escabrosas y peligrosas, viendo numerosas manadas de ciervos de diversas clases.
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
Aquellos magnánimos entraron en aquella montaña, colmada de videntes, seres perfectos y dioses, amada por gandharvas y apsarasas, frecuentada por kinnaras.
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
Mientras los héroes entraban en la montaña Gandhamādana, surgieron un viento feroz y una gran lluvia, oh señor de los hombres.
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
Entonces se levantó una gran nube de polvo, espesa de hojas, que de repente cubrió la tierra, el cielo y los cielos.
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
El cielo estaba cubierto por el polvo y nada se veía; ni siquiera podían hablarse unos a otros.
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
Y no podían verse unos a otros, con los ojos cubiertos por la oscuridad, oh Bhārata, mientras el viento los arrastraba con polvo de piedra.
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
Surgió un gran estruendo de árboles quebrados por el viento y de otras cosas nacidas de la tierra que caían sin cesar sobre el suelo.
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"¿Está cayendo el cielo, o se está partiendo la tierra, o se está desmoronando la montaña?" Confundidos por el viento, todos pensaron eso.
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
Asustados, tanteando con las manos por el camino, entre los árboles cercanos, los hormigueros y los lugares escabrosos, se ocultaron del viento.
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
Entonces el poderoso Bhīmasena, tomando su arco, se reunió con Kṛṣṇā y se quedó de pie apoyado en un árbol.
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
El rey Dharma y Dhaumya se ocultaron en el gran bosque; tomando los recipientes del fuego sagrado, Sahadeva se escondió en la montaña.
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
Nakula, los otros brahmanes y Lomaśa, de gran austeridad, aterrorizados, llegaron a los árboles y se ocultaron aquí y allá.
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
Cuando el viento se calmó y aquel polvo se asentó, llegó una lluvia violenta con grandes torrentes.
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
Surgió un fuerte chasquido, como si se lanzaran rayos; luego relámpagos centelleantes recorrieron las nubes.
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
Entonces, chorros mezclados con piedras, cubriéndolo todo por todas partes, impulsados por el viento veloz, caían allí incesantemente.
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
Allí, las aguas que iban hacia el mar, dispersándose por todas partes, aparecieron turbias y cargadas de espuma, oh señor de los pueblos.
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
Llevando mucha agua, cubiertas de espuma y burbujas, se desbordaron con gran estruendo, arrancando árboles.
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
Cuando cesó aquel estruendo y el viento se calmó, el agua retrocedió, y al salir el sol aparecieron los terrenos bajos.
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
Todos salieron lentamente y se reunieron, oh descendiente de Bharata; luego aquellos héroes partieron de nuevo hacia la montaña Gandhamādana.