มหาภารตะ · อัธยายะ 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
วีรบุรุษเหล่านั้นมีธนูที่ขึ้นสายพร้อม มีแล่งลูกศรและลูกศร สวมแผ่นหนังหุ้มนิ้วมือที่ผูกไว้ ถือดาบ มีพลังอันหาประมาณมิได้
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
โอ้พระราชา ท่านผู้เป็นพี่ใหญ่ของบรรดานักธนูทั้งหมด พาพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดไปด้วย พร้อมกับเทราปที ออกเดินทางไปยังเขาคันธมาทน์
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
บนยอดเขา พวกเขาเห็นทะเลสาบ แม่น้ำ ภูเขา ป่าไม้ และต้นไม้ที่ให้ร่มเงาหนาทึบ
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
พวกเขามาถึงดินแดนที่มีดอกไม้และผลไม้อยู่เสมอ และเหล่าเทพกับฤๅษีมาเยือนอยู่เนืองนิจ วีรบุรุษเหล่านั้นตั้งจิตมั่นในอาตมัน ดำรงชีพด้วยรากไม้และผลไม้
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
พวกเขาเดินทางผ่านดินแดนที่มีรูปร่างขรุขระไม่เสมอกัน ทั้งสูงต่ำและอันตราย พลางมองเห็นฝูงกวางนานาชนิดจำนวนมาก
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
วีรบุรุษผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เหล่านั้นเข้าไปยังภูเขานั้น ซึ่งเต็มไปด้วยฤๅษี ผู้สำเร็จ และเทพ เป็นที่รักของคนธรรพ์และนางอัปสร และเป็นที่ท่องเที่ยวของกินนร
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
ขณะที่วีรบุรุษกำลังเข้าไปยังเขาคันธมาทน์ โอ้ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ลมแรงและฝนใหญ่ก็ได้บังเกิดขึ้น
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
จากนั้น ฝุ่นละอองใหญ่ที่เต็มไปด้วยใบไม้ก็ฟุ้งขึ้น และปกคลุมแผ่นดิน อากาศ และท้องฟ้าทั้งหมดในพริบตา
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
ท้องฟ้าถูกฝุ่นปกคลุมจนไม่อาจมองเห็นสิ่งใด ทั้งพวกเขาก็ไม่อาจพูดคุยกันได้
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
โอ้ภารตะ พวกเขามองไม่เห็นกันและกัน เพราะดวงตาถูกความมืดปกคลุม และถูกลมพัดพาไปพร้อมกับฝุ่นหินและกรวด
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
มีเสียงดังใหญ่เกิดขึ้น จากต้นไม้ที่ลมหักโค่น และจากสิ่งอื่นที่เกิดจากแผ่นดินซึ่งตกลงบนพื้นดินไม่หยุดหย่อน
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"ท้องฟ้ากำลังถล่มลงมาหรือ แผ่นดินกำลังแยกออกหรือ หรือภูเขากำลังพังทลายกระนั้นหรือ" ทุกคนคิดเช่นนั้น เพราะถูกลมทำให้หลงงงงวย
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
พวกเขาหวาดกลัว คลำหาทางด้วยมือ ท่ามกลางต้นไม้ใกล้ ๆ จอมปลวก และพื้นที่ขรุขระ แล้วซ่อนตัวจากลม
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
จากนั้น ภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาลถือธนูขึ้นมา มาพบกับพระกฤษณา แล้วยืนพิงต้นไม้ต้นหนึ่ง
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
พระธรรมราชาและธौมยะซ่อนตัวอยู่ในป่าใหญ่ ส่วนสหเทวะถือภาชนะบูชาไฟ ซ่อนตัวอยู่บนภูเขา
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
นกุละ พราหมณ์เหล่าอื่น และโลมศะผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ต่างหวาดกลัว เข้าไปหลบอยู่ใต้ต้นไม้ตามที่ต่าง ๆ
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
เมื่อลมสงบลง และฝุ่นนั้นจางหาย ฝนใหญ่ก็ตกลงมาอย่างรุนแรงเป็นสายน้ำมหาศาล
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
มีเสียงดังปังปังดังขึ้นอย่างมาก ราวกับสายฟ้าถูกโยนลงมา แล้วแสงวาบของสายฟ้าก็แลบเคลื่อนไปทั่วกลุ่มเมฆ
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
จากนั้น สายน้ำปนกับก้อนหินก็ปกคลุมไปทุกทิศ ถูกลมแรงพัดมา หลั่งลงที่นั่นไม่หยุดหย่อน
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
ที่นั่น น้ำที่ไหลไปสู่ทะเลถูกกระจายไปทุกทิศ ปรากฏว่าขุ่นมัวและมีฟองมาก โอ้ผู้เป็นใหญ่แห่งประชาชน
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
พวกมันพัดพาน้ำไหลมามากมาย ปกคลุมด้วยฟองและฟองอากาศ ไหลล้นออกไปพร้อมเสียงดังกึกก้อง พัดถอนต้นไม้ไปด้วย
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
เมื่อเสียงนั้นสงบลง และลมก็กลับสงบนิ่ง เมื่อน้ำลดลงและดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ที่ลุ่มต่ำก็ปรากฏขึ้น
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
ทุกคนค่อย ๆ เดินออกมาและมารวมกันอีก โอ ภารตะ จากนั้นวีรบุรุษเหล่านั้นก็ออกเดินทางอีกครั้งมุ่งสู่เขาคันธมาทน์