મહાભારત · અધ્યાય 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
તેઓ શૂરવીર હતા, ધનુષ્ય ચડાવેલા, ભાથાં અને બાણોવાળા, ગોધાચામડાનાં આંગળીત્રાણ બાંધેલા, તલવાર ધરાવનારા, અમિત તેજવાળા.
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
હે રાજન, દ્વિજશ્રેષ્ઠોને સાથે લઈને, બધા ધનુર્ધરોમાં જ્યેષ્ઠ એવા પાંચાલી સહિત ગંધમાદન તરફ ચાલ્યા.
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
તેમણે પર્વતના શિખર પર સરોવરો, નદીઓ, પર્વતો, વનો અને ઘટ્ટ છાંયડાવાળા વૃક્ષો જોયાં.
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
સદા ફૂલ-ફળવાળા, દેવર્ષિગણોથી સેવાયેલા પ્રદેશોમાં, આત્મામાં આત્માને સ્થિર કરીને, મૂળ-ફળ ખાનારા વીરો પહોંચ્યા.
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
ઊંચા-નીચા, વિષમ અને સંકટભર્યા પ્રદેશોમાં તેઓ ફર્યા, અનેક પ્રકારના મૃગસમૂહો જોતા.
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
ઋષિઓ, સિદ્ધો અને અમરોથી ભરેલા, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓને પ્રિય, કિન્નરોથી સેવાયેલા તે પર્વતમાં એ મહાત્માઓ પ્રવેશ્યા.
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
વીરો ગંધમાદન પર્વતમાં પ્રવેશી રહ્યા ત્યારે, હે રાજન, પ્રચંડ પવન અને મોટો વરસાદ પ્રગટ્યો.
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
ત્યારે પાંદડાંથી ભરેલી મોટી ધૂળ ઊઠી અને તેણે પૃથ્વી, અંતરિક્ષ અને સ્વર્ગને અચાનક ઢાંકી દીધાં.
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
આકાશ ધૂળથી ઢંકાઈ જવાથી કંઈ પણ દેખાતું નહોતું; એકબીજા સાથે વાત કરવી પણ તેમને શક્ય નહોતી.
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
હે ભારત, અંધકારથી આંખો ઢંકાઈ જવાથી તેઓ એકબીજાને જોઈ શક્યા નહીં; પવન પથ્થરના ભૂકા સાથે તેમને ખેંચી રહ્યો હતો.
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
પવનથી તૂટીને જમીન પર સતત પડતા વૃક્ષો અને અન્ય ભૂમિજ વસ્તુઓનો મહાન અવાજ ઊઠ્યો.
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"આકાશ પડી રહ્યું છે કે પૃથ્વી ફાટી રહી છે, કે પર્વત તૂટી રહ્યો છે?" પવનથી મોહિત થઈને તેઓ સૌ એમ માનવા લાગ્યા.
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
તેઓ ભયભીત થઈને માર્ગ પર, નજીકનાં વૃક્ષો, રાફડા અને વિષમ સ્થાનોમાં હાથથી ફંફોસતા પવનથી સંતાઈ ગયા.
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
ત્યારે મહાબલી ભીમસેને ધનુષ્ય લઈ, કૃષ્ણાને સાથે લઈ, એક વૃક્ષનો આશ્રય લઈ ઊભા રહ્યા.
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
ધર્મરાજ અને ધૌમ્ય મહાવનમાં સંતાયા; અગ્નિહોત્રનાં પાત્રો લઈ સહદેવ પર્વત પર સંતાયો.
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
નકુલ, અન્ય બ્રાહ્મણો અને મહાતપસ્વી લોમશ ભયભીત થઈ વૃક્ષો પાસે પહોંચી જ્યાં-ત્યાં સંતાયા.
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
જ્યારે પવન મંદ પડ્યો અને તે ધૂળ શાંત થઈ, ત્યારે મોટી જલધારાઓ સાથે ઘોર વરસાદ આવ્યો.
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
વજ્રો ફેંકાતા હોય તેવો ઘોર ચટચટ અવાજ થયો; પછી ચંચળ પ્રકાશવાળી વીજળીઓ વાદળોમાં ફરવા લાગી.
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
ત્યારે પથ્થરો સાથે ભળેલી ધારાઓ ચારેબાજુ ઢાંકતી, ઝડપી પવનથી પ્રેરાઈને ત્યાં સતત પડી.
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
ત્યાં સાગર તરફ વહેતાં જળ ચારેબાજુ વિખરાઈ, ગંદાં અને ફીણવાળાં થઈને દેખાયાં, હે પ્રજાપતિ.
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
ઘણું પાણી વહન કરતી, ફીણ અને પરપોટાથી ઢંકાયેલી, મોટા અવાજે, વૃક્ષોને ઉખેડતી તેઓ વહી ગઈ.
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
તે શબ્દ શમી ગયો, પવન શાંત થયો, પાણી ઓસર્યું અને સૂર્ય ઊગ્યો ત્યારે નીચાણવાળા પ્રદેશો દેખાયા.
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
તેઓ બધા ધીમે ધીમે બહાર નીકળ્યા અને ભેગા થયા, હે ભારત; પછી તે વીરો ફરી ગંધમાદન પર્વત તરફ પ્રસ્થાન કરી ગયા.