మహాభారతం · అధ్యాయం 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
వారు శూరులు, ధనువులు ఎక్కుపెట్టినవారు, అంబుల పొదులు మరియు బాణాలు కలవారు, గోధ చర్మపు వేలుకవచాలు కట్టుకున్నవారు, ఖడ్గాలు ధరించినవారు, అపారమైన తేజస్సు కలవారు.
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
ఓ రాజా, బ్రాహ్మణోత్తములను వెంటబెట్టుకొని, ధనుర్ధరులలో జ్యేష్ఠులైన వారు పాంచాలితో కలిసి గంధమాదనానికి వెళ్ళారు.
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
ఆ పర్వత శిఖరంపై సరస్సులను, నదులను, పర్వతాలను, అడవులను, దట్టమైన నీడనిచ్చే వృక్షాలను వారు చూశారు.
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
ఎల్లప్పుడూ పూలు ఫలాలు ఉండే, దేవర్షిగణాలు సేవించే ప్రదేశాలకు, ఆత్మలో ఆత్మను నిలిపి, వేరు ఫలాలు తిన్న వీరులు చేరారు.
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
ఎత్తుపల్లాలు, విషమమైన కష్టతర ప్రదేశాలలో వారు సంచరించారు; అనేక రకాల మృగసమూహాలను చూస్తూ.
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
ఋషులు, సిద్ధులు, అమరులతో నిండిన, గంధర్వులకు అప్సరసలకు ప్రియమైన, కిన్నరులు సంచరించే ఆ పర్వతంలో ఆ మహాత్ములు ప్రవేశించారు.
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
వీరులు గంధమాదన పర్వతంలోకి ప్రవేశిస్తుండగా, ఓ రాజా, తీవ్రమైన గాలి మరియు భారీ వర్షం ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
అప్పుడు ఆకులతో నిండిన పెద్ద ధూళి లేచి, భూమిని, అంతరిక్షాన్ని, స్వర్గాన్ని అకస్మాత్తుగా కప్పేసింది.
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
ఆకాశం ధూళితో కప్పబడి ఉండటంతో ఏదీ కనిపించలేదు; ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోలేకపోయారు.
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
ఓ భారతా, చీకటితో కళ్లు కప్పబడటంతో వారు ఒకరినొకరు చూడలేకపోయారు; గాలి రాళ్ల ధూళితో వారిని ఈడ్చుకుపోతోంది.
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
గాలికి విరిగి నేలపై నిరంతరం పడుతున్న చెట్లు, భూమి నుండి పుట్టిన ఇతర వస్తువుల మహా శబ్దం వినిపించింది.
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"ఆకాశం పడుతోందా, భూమి చీలుతోందా, లేక పర్వతం విరిగిపోతోందా?" అని గాలికి మోహితులై వారందరూ భావించారు.
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
వారు భయపడి దారిలో, సమీపపు చెట్లు, పుట్టలు, ఎగుడుదిగుడు ప్రదేశాలలో చేతులతో తడుముకుంటూ, గాలి నుండి దాగుకున్నారు.
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
అప్పుడు మహాబలుడైన భీమసేనుడు విల్లు తీసుకుని, కృష్ణను కలిసి, ఒక చెట్టును ఆశ్రయించి నిలిచాడు.
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
ధర్మరాజు, ధౌమ్యుడు మహావనంలో దాగారు; అగ్నిహోత్ర పాత్రలను తీసుకుని సహదేవుడు పర్వతంపై దాగాడు.
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
నకులుడు, ఇతర బ్రాహ్మణులు, మహాతపస్వి లోమశుడు భయపడి చెట్ల దగ్గరికి చేరి చోటచోటా దాగారు.
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
గాలి మెత్తబడి ఆ ధూళి శాంతించినప్పుడు, పెద్ద నీటి ధారలతో ఘోరమైన వర్షం వచ్చింది.
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
వజ్రాలు విసిరినట్లు భయంకరమైన చటచట శబ్దం వచ్చింది; తరువాత చంచలమైన కాంతితో మెరుపులు మేఘాలలో మెరిశాయి.
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
అప్పుడు రాళ్లతో కలిసిన ధారలు అన్నివైపులా కప్పుతూ, వేగవంతమైన గాలితో ప్రేరేపితమై అక్కడ నిరంతరం పడ్డాయి.
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
అక్కడ సముద్రానికి వెళ్లే జలాలు అన్నివైపులా చెదిరి, బురదగా, నురుగుతో కూడినవిగా కనిపించాయి, ఓ ప్రజాపతీ.
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
ఎక్కువ నీటిని, నురుగు బుడగలతో కప్పబడిన దాన్ని మోస్తూ, గొప్ప ధ్వనితో, చెట్లను పెకిలిస్తూ అవి ప్రవహించాయి.
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
ఆ శబ్దం ఆగి, గాలి శాంతించినప్పుడు, నీరు తగ్గి, సూర్యుడు ఉదయించగా, పల్లపు ప్రాంతాలు కనిపించాయి.
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
వారందరూ నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చి కలిసి, ఓ భరతవంశీయుడా, ఆ వీరులు మళ్లీ గంధమాదన పర్వతం వైపు బయలుదేరారు.