ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.145.1
ते शूरा सज्जधन्वानस्तूणवन्तः समार्गणाः ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणाः खङ्गवन्तोऽमितौजसः ॥ ३.१४५.१ ॥
ਉਹ ਸੂਰਬੀਰ ਸਨ, ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਤਰਕਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੋਹ ਦੀ ਖੱਲ ਦੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਖਿਅਕ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ।
3.145.2
परिगृह्य द्विजश्रेष्ठाञ्ज्येष्ठाः सर्वधनुष्मताम् ।
पञ्चालीसहिता राजन्प्रययुर्गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੇਠੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਸਹਿਤ ਗੰਧਮਾਦਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
3.145.3
सरांसि सरितश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
वृक्षांश्च बहुलच्छायान्ददृशुर्गिरिमूर्धनि ॥ ३.१४५.३ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸਰੋਵਰ, ਦਰਿਆ, ਪਰਬਤ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਸੰਘਣੀ ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ।
3.145.4
नित्यपुष्पफलान्देशान्देवर्षिगणसेवितान् ।
आत्मन्यात्मानमाधाय वीरा मूलफलाशिनः ॥ ३.१४५.४ ॥
ਸਦਾ ਫੁੱਲਾਂ-ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵੇ ਗਏ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਵੀਰ ਪਹੁੰਚੇ।
3.145.5
चेरुरुच्चावचाकारान्देशान्विषमसंकटान् ।
पश्यन्तो मृगजातानि बहूनि विविधानि च ॥ ३.१४५.५ ॥
ਉੱਚੇ-ਨੀਵੇਂ, ਵਿਸ਼ਮ ਅਤੇ ਔਖੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ, ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ।
3.145.6
ऋषिसिद्धामरयुतं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
विविशुस्ते महात्मानः किन्नराचरितं गिरिम् ॥ ३.१४५.६ ॥
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਰੇ ਹੋਏ ਉਸ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ।
3.145.7
प्रविशत्स्वथ वीरेषु पर्वतं गन्धमादनम् ।
चणअडवातं महद्वर्षं प्रादुरासीद्विशांपते ॥ ३.१४५.७ ॥
ਵੀਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਰਬਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਵਾ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
3.145.8
ततो रेणुः समुद्भूतः सपत्रबहुलो महान् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव सहसाऽवृणोत् ॥ ३.१४५.८ ॥
ਫਿਰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵੱਡੀ ਧੂੜ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਢਕ ਲਿਆ।
3.145.9
न स्म प्रज्ञायते किंचिदावृते व्योम्नि रेणुना ।
न चापि शेकुस्तत्कर्तुमन्योन्यस्याभिभाषणम् ॥ ३.१४५.९ ॥
ਅਸਮਾਨ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਸਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।
3.145.10
न चापश्यंस्ततोऽन्योन्यं तमसाऽऽवृतचक्षुषः ।
आकृष्यमाणा वातेन साश्मचूर्णेन भारत ॥ ३.१४५.१० ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ; ਹਵਾ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੂਰੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
3.145.11
द्रुमाणां वातरुग्णआनां पततां भूतलेऽनिशम् ।
अन्येषां च महीजानां शब्दः समभवन्महान् ॥ ३.१४५.११ ॥
ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੀ।
3.145.12
द्यौः स्वित्पतति किं भूमिर्दीर्यते पर्वतोनु किम् ।
इति ते मेनिरे सर्वेपवनेन विमोहिताः ॥ ३.१४५.१२ ॥
"ਕੀ ਅਸਮਾਨ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਪਾਟ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਰਬਤ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਹਵਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਉਹ ਸਭ ਇਵੇਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ।
3.145.13
ते पथाऽनन्तरांन्वृक्षान्वल्मीकान्विषमाणि च ।
पाणिभिः परिमार्गन्तो भीता वायोर्निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१३ ॥
ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਾਹ ਉੱਤੇ, ਨੇੜਲੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਦੀਮਕ ਦੇ ਟਿੱਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ-ਨੀਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਟਟੋਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਾ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ।
3.145.14
ततः कार्मुकमादाय भीमसेनो महाबलः ।
कृष्णामादाय संगम्य तस्थावाश्रित्य पादपम् ॥ ३.१४५.१४ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
3.145.15
धर्मराजश्च धौम्यश् निलिल्याते महावने ।
अग्निहोत्राण्युपादाय सहदेवस्तु पर्वते ॥ ३.१४५.१५ ॥
ਧਰਮਰਾਜ ਅਤੇ ਧੌਮਯ ਮਹਾਂਬਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਏ; ਅਗਨੀਹੋਤਰ ਦੇ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ ਸਹਦੇਵ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਲੁਕਿਆ।
3.145.16
नकुलो ब्राह्मणाश्चान्ये लोमशश्च महातपाः ।
वृक्षानासाद्य संत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे ॥ ३.१४५.१६ ॥
ਨਕੁਲ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਲੋਮਸ਼ ਡਰ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਲੁਕ ਗਏ।
3.145.17
मन्दीभूते तु पवने तस्मिन्रजसि शाम्यति ।
महद्भिर्जलधारौर्घर्वर्षमभ्याजगाम ह ॥ ३.१४५.१७ ॥
ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਮੱਠੀ ਪਈ ਅਤੇ ਉਹ ਧੂੜ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਮੀਂਹ ਆ ਪਿਆ।
3.145.18
भृशं चटचटाशब्दो वज्राणां क्षिप्यतामिव ।
ततस्ताश्चञ्चलाभासश्चेरुरभ्रेषु विद्युतः ॥ ३.१४५.१८ ॥
ਵਜ੍ਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਚਟਚਟ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਚੰਚਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀਆਂ।
3.145.19
ततोऽश्मसहिता धाराः संवृण्वन्त्यः समन्ततः ।
प्रपेतुरनिशं तत्र शीघ्रवातसमीरिताः ॥ ३.१४५.१९ ॥
ਫਿਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਢਕਦੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗੀਆਂ।
3.145.20
तत्र सागरगा ह्यापः कीर्यमाणाः समन्ततः ।
प्रादुरासन्सकलुषाः फेनवत्यो विशांपते ॥ ३.१४५.२० ॥
ਉੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਿੱਲਰ ਕੇ, ਗੰਧਲੇ ਤੇ ਝੱਗ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।
3.145.21
वहन्त्यो वारि बहुलं फेनोडुपपरिप्लुतम् ।
परिसमस्रुर्महाशब्दाः प्रकर्षन्त्यो महीरुहान् ॥ ३.१४५.२१ ॥
ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ, ਝੱਗ ਤੇ ਬੁਲਬੁਲਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਟਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਹਿ ਤੁਰੀਆਂ।
3.145.22
तस्मिन्नुपरते शब्देबाते च समतां गते ।
गते ह्यम्भसि निम्नानि प्रादुर्भूते दिवाकरे ॥ ३.१४५.२२ ॥
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੋਰ ਥੰਮਿਆ, ਹਵਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ।
3.145.23
निर्जग्मुस्ते शनैः सर्वे समाजग्मुश्च भारत ।
प्रतस्थिरे पुनर्वीराः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१४५.२३ ॥
ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਫਿਰ ਉਹ ਵੀਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।