ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.146.1
ततः प्रयातमात्रेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
पद्भ्यामनुचिता गन्तुं द्रौपदी समुपाविशत् ॥ ३.१४६.१ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ಹೊರಟ ತಕ್ಷಣ, ನಡೆದು ಹೋಗಲು ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ದ್ರೌಪದಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಳು.
3.146.2
श्रान्ता दुःखपरीता च वातवर्षेण तेन च ।
सौकुमार्याच्च पाञ्चाली संमुमोह तपस्विनी ॥ ३.१४६.२ ॥
ಆಯಾಸಗೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಪಾಂಚಾಲಿ, ಆ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸುಕುಮಾರತೆಯಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾದಳು.
3.146.3
सा कम्पमाना मोहेन बाहुभ्यामसितेक्षणा ।
रवृत्ताभ्यामनुरूपाभ्यामूरू समवलम्बत ॥ ३.१४६.३ ॥
ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪುಕಂಗಳ ಸುಂದರಿ, ಮೂರ್ಛೆಯಿಂದ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ದುಂಡಗಿನ, ಸೂಕ್ತವಾದ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
3.146.4
आलम्बमाना सहितावूरू गजकरोपमौ ।
रपपात सहसा भूमौ वेपन्ती कदली यथा ॥ ३.१४६.४ ॥
ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವಳು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು, ಬಾಳೆ ಮರ ಉರುಳಿದಂತೆ.
3.146.5
तां पतन्तीं वरारोहां भज्यमानां लतामिव ।
नकुलः समभिद्रुत्य परिजग्राह वीर्यवान् ॥ ३.१४६.५ ॥
ಮುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳನ್ನು ಪರಾಕ್ರಮಿ ನಕುಲನು ಓಡಿ ಬಂದು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
3.146.6
राजन्पाञ्चालराजस्य सुतेयमसितक्षणा ।
श्रान्ता निपतिता भूमौ तामवेक्षस्व भारत ॥ ३.१४६.६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಮಗಳು ಈ ಕಪ್ಪುಕಂಗಳ ಸುಂದರಿ ಆಯಾಸಗೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ. ಓ ಭಾರತನೇ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡು.
3.146.7
अदुःखार्हा परं दुःखं प्राप्तेयं मृदुगामिनी ।
आश्वासय महाराज तामिमां श्रमकर्शिताम् ॥ ३.१४६.७ ॥
ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲದ ಇವಳು ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಮಹಾರಾಜರೇ, ಆಯಾಸದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ಇವಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ.
3.146.8
राजा तु वचनात्तस्य भृशं दुःखसमन्वितः ।
भीमश्च सहदेवश्च सहसा समुपाद्रवन् ॥ ३.१४६.८ ॥
ರಾಜನು ಅವನ ಮಾತಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಭೀಮ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರು ಕೂಡ ಸಹಸಾ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು.
3.146.9
तामवेक्ष्यतु कौन्तेयो विवर्णवदनां कृशाम् ।
अङ्कमानीय धर्मात्मा पर्यदेवयदातुरः ॥ ३.१४६.९ ॥
ಬಿಳುಚಿದ ಮುಖದ, ಕೃಶಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ, ಆತುರನಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.
3.146.10
कथं वेश्मसु गुप्तेषु स्वास्तीर्णशयनोचिता ।
भूमौ निषतिता शेते सुखार्हा वरवर्णिनी ॥ ३.१४६.१० ॥
ಸುರಕ್ಷಿತ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಯೋಗ್ಯಳಾದ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದ ಈ ಸುಂದರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ?
3.146.11
सुकुमारौ कथं पादौ मुखं च कमलप्रभम् ।
मत्कृतेऽद्य वरार्हायाः श्यामतां समुपागतम् ॥ ३.१४६.११ ॥
ಮೃದುವಾದ ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ತಾವರೆಯ ಕಾಂತಿಯ ಮುಖವುಳ್ಳ ಇವಳಿಗೆ, ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದು, ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಇವಳಿಗೆ ಕಪ್ಪುಛಾಯೆ ಬಂದಿದೆ.
3.146.12
किमिदं द्यूतकामेन मया कृतमबुद्धिना ।
आदाय कृष्णां चरता वने मृगगणाकुले ॥ ३.१४६.१२ ॥
ಜೂಜಿನ ಆಸೆಯಿಂದ, ಮೂಢನಾದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ? ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ.
3.146.13
सुखं प्राप्स्यसि कल्याणि पाण्डवान्प्राप्य वै पतीन् ।
इतिद्रुवदराजेन पित्रा दत्ताऽयतेक्षणा ॥ ३.१४६.१३ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಪತಿಗಳಾಗಿ ಪಡೆದು ನೀನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ — ದ್ರುಪದ ರಾಜನು ತಂದೆಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆ.
3.146.14
तत्सर्वमानवाप्येयं श्रमशोकाद्विकर्शिता ।
शेते निपतिता भूमौ पापस्य मम कर्मभिः ॥ ३.१४६.१४ ॥
ಆ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ — ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿ ಅವಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ, ನನ್ನ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ.
3.146.15
तथा लालप्यमाने तु धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
धौम्यप्रभृतयः सर्वे तत्राजग्मुर्द्विजोत्तमाः ॥ ३.१४६.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಧೌಮ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
3.146.16
ते समाश्वासयामासुराशीर्भिश्चाप्यपूजयन् ।
राक्षोघ्नांश्च तथा मन्त्राञ्जेपुश्चक्रुश्च ते क्रियाः ॥ ३.१४६.१६ ॥
ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
3.146.17
पठ्यमानेषु मन्त्रेषु शान्त्यर्थं परमर्षिभिः ।
स्पृश्यमाना करैः शीतैः पाण्डवैश्च मुहुर्मुहुः ॥ ३.१४६.१७ ॥
ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ತಣ್ಣನೆಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
3.146.18
सेव्यमाना च शीतेन जलमिश्रेण वायुना ।
पाञ्चाली सुखमासाद्य लेभे चेतः शनैः शनैः ॥ ३.१४६.१८ ॥
ನೀರು ಬೆರೆತ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸೇವಿತಳಾಗಿ, ಪಾಂಚಾಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಳು.
3.146.19
परिगृह्यच तां दीनां कृष्णामजिनसंस्तरे ।
पार्था विश्रामयामासुर्लब्धसंज्ञां तपस्विनम् ॥ ३.१४६.१९ ॥
ದುಃಖಿತಳಾದ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವರು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಸಿದರು; ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ಪಾಂಡವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳಿಸಿದರು.
3.146.20
तस्या यमौ रक्ततलौ पादौ पूजितलक्षणौ ।
कराभ्यां किणजाताभ्यां शनकैः संववाहतुः ॥ ३.१४६.२० ॥
ಅವಳ ಕೆಂಪು ಅಂಗಾಲುಗಳ, ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳ ಪಾದಗಳನ್ನು ಯಮಳರು ತಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಸವರಿದರು.
3.146.21
पर्याश्वासयदप्येनां धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उवाच च कुरुश्रेष्ठो भीमसेनमिदं वचः ॥ ३.१४६.२१ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.146.22
बहवः पर्वता मीम विषमा हिमदुर्गमाः ।
तेषु कृष्णा महाबाहो कथं नु विचरिष्यति ॥ ३.१४६.२२ ॥
ಭೀಮ, ಹಿಮದಿಂದ ದುರ್ಗಮವಾದ ಅನೇಕ ಒರಟು ಪರ್ವತಗಳಿವೆ; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಹೇಗೆ ಸಂಚರಿಸುವಳು?
3.146.23
त्वां राजन्राजपुत्रीं च यमौ च पुरुषर्षभ ।
स्वयं नेष्यामि राजेनद्र मा विषादे मनुः कृथाः ॥ ३.१४६.२३ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು, ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು, ಯಮಳರನ್ನು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ; ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ವಿಷಾದದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನಿಡಬೇಡ.
3.146.24
अथवा यो मया जातो विहगो मद्बलोपमः ।
वहेदनघ सर्वान्नो वचनात्ते घटोत्कचः ॥ ३.१४६.२४ ॥
ಅಥವಾ ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ನನ್ನ ಬಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದ ಆ ಪಕ್ಷಿ — ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ — ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲಿ; ಅವನೇ ಘಟೋತ್ಕಚ.