Mahābhārata · Adhyāya 3.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.147.1
धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम् ॥ ३.१४७.१ ॥
El conocedor del dharma, poderoso y heroico, el mejor de los rākṣasas, devoto nuestro y hijo nuestro, es capaz de llevarse de inmediato a la madre.
3.147.2
तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम् ॥ ३.१४७.२ ॥
Oh Bhīma de terrible valor, llevado por tu hijo, que yo vaya ileso con Pāñcālī a Gandhamādana.
3.147.3
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम् ॥ ३.१४७.३ ॥
Comprendiendo la palabra de su hermano, el poderoso Bhīmasena pensó en Ghaṭotkaca, de gran fuerza y valor.
3.147.4
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान्।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः ॥ ३.१४७.४ ॥
Y Ghaṭotkaca, de alma justa, en cuanto su padre lo recordó, se puso de pie con las manos juntas; saludó con reverencia a los Pāṇḍavas y a los brahmanes, y aquel de brazos poderosos fue recibido por ellos.
3.147.5
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ॥ ३.१४७.५ ॥
Él, de verdadero valor, habló a su padre Bhīmasena.
3.147.6
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम् ॥ ३.१४७.६ ॥
Me has recordado, y he venido presto, deseoso de servir. Ordena, oh de brazos poderosos; haré todo sin duda.
3.147.7
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः ॥ ३.१४७.७ ॥
Al oír esto, Bhīmasena abrazó al rākṣasa; abrumado por la preocupación, Vṛkodara dijo:
3.147.8
हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग ॥ ३.१४७.८ ॥
Oh hijo de Hiḍimbā, tu madre, la invencible, está agotada. Querido hijo, puedes ir a tu voluntad y eres fuerte; oh volador, llévala.
3.147.9
स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः ॥ ३.१४७.९ ॥
Súbela a tu hombro, que la fortuna te acompañe, y ve por el aire en medio de nosotros; avanza con paso suave para no hacerle daño.
3.147.10
धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान् ॥ ३.१४७.१० ॥
Incluso solo soy capaz de llevar al rey Dharma, a Dhaumya, a Kṛṣṇā y a los gemelos; ¡cuánto más hoy, con ayudantes!
3.147.11
अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम् ॥ ३.१४७.११ ॥
Otros cientos de héroes, seres alados de forma cambiante, junto con los brāhmaṇas, os llevarán a todos, oh sin mácula; despacio, despacio iré, llevando a Draupadī, hija de Drupada.
3.147.12
एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे ॥ ३.१४७.१२ ॥
Tras decir esto, Ghaṭotkaca cargó entonces a Kṛṣṇā; aquel héroe, moviéndose entre los Pāṇḍavas, y otros también cargaron a los Pāṇḍavas.
3.147.13
लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः ॥ ३.१४७.१३ ॥
Lomaśa, de esplendor incomparable, avanzó por el camino de los perfectos; por su propio poder brillaba como un segundo sol.
3.147.14
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः ॥ ३.१४७.१४ ॥
Tomando consigo a todos aquellos brahmanes, los rākṣasas de terrible valor partieron por orden del señor de los rākṣasas.
3.147.15
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु ॥ ३.१४७.१५ ॥
Así, contemplando bosques y arboledas tan deleitosos como los jardines de los dioses, siguieron hacia Viśālā Badarī.
3.147.16
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत् ॥ ३.१४७.१६ ॥
Llevados por aquellos rākṣasas de gran velocidad, los héroes avanzaron rápidamente, como si el largo camino fuera corto.
3.147.17
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान् ॥ ३.१४७.१७ ॥
Vieron tierras pobladas de pueblos bárbaros y abundantes en numerosas minas de gemas, y las laderas de montañas llenas de diversos metales.
3.147.18
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः ॥ ३.१४७.१८ ॥
Vieron lugares abarrotados por todas partes de vidyādharas, monos, kinnaras, kiṃpuruṣas y gandharvas.
3.147.19
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान् ॥ ३.१४७.१९ ॥
Rodeados por todas partes de pavos reales, bharas, ciervos, rurus, jabalíes, gavayas y búfalos.
3.147.20
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा ॥ ३.१४७.२० ॥
Llenos de redes de ríos, poblados por muchas aves y toda clase de animales, frecuentados por cantores celestiales, adornados con aves en celo y …
3.147.21
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम् ॥ ३.१४७.२१ ॥
Tras descender por muchas regiones y los Kurus del norte, contemplaron el Kailāsa, el mejor de los montes, lleno de maravillas de todo tipo.
3.147.22
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः ॥ ३.१४७.२२ ॥
Cerca de él vieron el ermitaño de Nara y Nārāyaṇa, dotado de árboles divinos que siempre dan flores y frutos.
3.147.23
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम् ॥ ३.१४७.२३ ॥
También vieron aquel árbol badarī, de troncos redondos, encantador, liso, de sombra densa y dotado de suprema belleza.
3.147.24
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम् ॥ ३.१४७.२४ ॥
Estaba adornado con hojas lisas, densas y suaves, auspicioso, de amplias ramas, extendido y dotado de extraordinario resplandor.
3.147.25
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम् ॥ ३.१४७.२५ ॥
Estaba colmado de frutos divinos y sumamente dulces, siempre goteando miel, frecuentado por multitudes de grandes sabios, y continuamente habitado por bandadas de diversas aves alegres.
3.147.26
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.१४७.२६ ॥
Aquel lugar estaba libre de mosquitos y tábanos, abundaba en raíces, frutos y agua, estaba cubierto de hierba azul y era frecuentado por dioses y gandharvas.
3.147.27
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके ॥ ३.१४७.२७ ॥
En aquella región auspiciosa, clara por sus hermosos terrenos, conocida por su naturaleza propia, de un tacto suave como la nieve y libre de espinos.
3.147.28
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः ॥ ३.१४७.२८ ॥
Tras llegar a aquel lugar, los magnánimos, junto con aquellos toros entre los brahmanes, descendieron lentamente de los hombros del rakshasa.
3.147.29
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः ॥ ३.१४७.२९ ॥
Entonces, oh rey, los Pāṇḍavas, junto con aquellos mejores de los dos veces nacidos, contemplaron aquel santo ermitaño frecuentado por Nara y Nārāyaṇa.
3.147.30
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम् ॥ ३.१४७.३० ॥
Aquel santo ermitaño estaba libre de oscuridad, no tocado por los rayos del sol, carente de los males del hambre, la sed, el frío y el calor, y destructor del dolor.
3.147.31
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ३.१४७.३१ ॥
Oh gran rey, este ermitaño está abarrotado de multitudes de grandes sabios, dotado del esplendor de Brahman; es difícil de entrar para los hombres apartados del dharma.
3.147.32
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम् ॥ ३.१४७.३२ ॥
Honrado con ofrendas y oblaciones, divino, bien barrido y ungido, resplandeciente por todos lados con ofrendas de flores divinas.
3.147.33
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम् ॥ ३.१४७.३३ ॥
Lleno de vastos altares de fuego, cucharones y vasijas, auspicioso, adornado con grandes cántaros de agua y recipientes firmes.
3.147.34
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.३४ ॥
Refugio de todos los seres, resonante con el sonido del canto de Brahman, divino, al que hay que acudir, aquel ermitaño que disipa el cansancio; dotado de esplendor, indescriptible, adornado por los mejores de los dioses.
3.147.35
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः ॥ ३.१४७.३५ ॥
Que se alimentan de frutos y raíces, dominados, vestidos con bellas pieles negras de antílope, iguales al sol y al fuego, sus almas purificadas por la austeridad.
3.147.36
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः ॥ ३.१४७.३६ ॥
Frecuentado por grandes sabios, ascetas empeñados en la liberación, de sentidos dominados, convertidos en Brahman, muy bendecidos, expositores del Brahman.
3.147.37
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.३७ ॥
Aquel de gran esplendor, dominado y puro, Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, sabio, se acercó a aquellos sabios junto con sus hermanos.
3.147.38
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः। ॥ ३.१४७.३८ ॥
Aquellos grandes sabios divinos, dotados de conocimiento divino, al ver llegar a Yudhiṣṭhira, se dirigieron hacia él muy complacidos.
3.147.39
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि ॥ ३.१४७.३९ ॥
Complacidos, aquellos semejantes al fuego le rindieron honores según la norma y le ofrecieron agua pura, flores, raíces y frutos.
3.147.40
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.४० ॥
Aquel honor que los grandes sabios le ofrecieron con afecto, Yudhiṣṭhira, rey de Dharma, lo recibió con reverencia.
3.147.41
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया ॥ ३.१४७.४१ ॥
Aquel lugar sagrado, semejante a la morada de Indra, de fragancia divina, encantador y celestial, el Pāṇḍava, complacido, entró junto con Kṛṣṇā.
3.147.42
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः ॥ ३.१४७.४२ ॥
Oh sin mancha, entró en aquel lugar resplandeciente junto con sus hermanos, y fue honrado por los brahmanes versados en los Vedas y sus miembros.
3.147.43
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.४३ ॥
Allí el de alma justa vio la morada de Nara y Nārāyaṇa, venerada por dioses y sabios divinos, adornada por el Bhāgīrathī.
3.147.44
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह ॥ ३.१४७.४४ ॥
Allí, acogido a aquel bosque de badarī de frutos que destilan miel, frecuentado por multitudes de brahmarṣis, el Pāṇḍava permaneció junto a sus hermanos.
3.147.45
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम् ॥ ३.१४७.४५ ॥
Llenos de alegría, aquellos magnánimos se deleitaron allí, contemplando el Maināka, colmado de numerosas bandadas de aves, su cima dorada y, en medio, el auspicioso lago Bindu.
3.147.46
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम् ॥ ३.१४७.४६ ॥
El Bhāgīrathī, de buenos vados, de aguas frías y limpias, auspiciosa, tendida de gemas y coral, adornada de árboles.
3.147.47
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.४७ ॥
Contemplando aquel lugar cubierto de flores divinas, que aumenta el deleite de la mente, los Pāṇḍavas magnánimos vagaron allí.
3.147.48
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः ॥ ३.१४७.४८ ॥
En aquella región, frecuentada por dioses y sabios y sumamente difícil de alcanzar, en las aguas sagradas del Bhāgīrathī, los hijos de Kuntī, observando la suprema pureza, ofrecieron libaciones a los antepasados, a los dioses y a los sabios.
3.147.49
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः ॥ ३.१४७.४९ ॥
Allí, los mejores de los Kurus, héroes, toros entre los hombres, moraron con los brahmanes, ofreciendo libaciones y recitando.
3.147.50
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.५० ॥
Allí los Pāṇḍavas, resplandecientes como dioses, tigres entre los hombres, se deleitaron contemplando los maravillosos juegos de Kṛṣṇā.