Mahābhārata · Adhyāya 3.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.147.1
धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम् ॥ ३.१४७.१ ॥
O conhecedor do dharma, poderoso e heroico, o melhor dos rākṣasa, nosso devoto e nosso próprio filho, é capaz de levar a mãe imediatamente.
3.147.2
तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम् ॥ ३.१४७.२ ॥
Ó Bhīma de terrível valor, levado por teu filho, que eu vá ileso com Pāñcālī até Gandhamādana.
3.147.3
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम् ॥ ३.१४७.३ ॥
Compreendendo a palavra de seu irmão, o poderoso Bhīmasena pensou em Ghaṭotkaca, de grande força e valor.
3.147.4
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान्।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः ॥ ३.१४७.४ ॥
E Ghaṭotkaca, justo de alma, assim que seu pai se lembrou dele, ficou de pé com as mãos postas; saudou os Pāṇḍava e os brāhmanes, e aquele de braços poderosos foi por eles acolhido.
3.147.5
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ॥ ३.१४७.५ ॥
Ele, de verdadeiro valor, falou a seu pai Bhīmasena.
3.147.6
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम् ॥ ३.१४७.६ ॥
Lembraste de mim, e vim depressa, ansioso por servir. Ordena, ó de braços poderosos; farei tudo sem dúvida.
3.147.7
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः ॥ ३.१४७.७ ॥
Ao ouvir isso, Bhīmasena abraçou o rākṣasa; tomado pela ansiedade, Vṛkodara disse:
3.147.8
हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग ॥ ३.१४७.८ ॥
Ó filho de Hiḍimbā, tua mãe, a invencível, está exausta. Querido filho, podes ir à vontade e és forte; ó voador, carrega-a.
3.147.9
स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः ॥ ३.१४७.९ ॥
Coloca-a no teu ombro, que a bênção esteja contigo, e vai pelo ar no meio de nós; avança com passo suave para não a magoares.
3.147.10
धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान् ॥ ३.१४७.१० ॥
Mesmo sozinho sou capaz de carregar o rei Dharma, Dhaumya, Kṛṣṇā e os gêmeos; quanto mais hoje, com ajudantes!
3.147.11
अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम् ॥ ३.१४७.११ ॥
Centenas de outros heróis, seres alados de forma mutável, junto com os brāhmaṇas, vos levarão a todos, ó sem mácula; devagar, devagar irei, levando Draupadī, filha de Drupada.
3.147.12
एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे ॥ ३.१४७.१२ ॥
Tendo dito isto, Ghaṭotkaca então carregou Kṛṣṇā; aquele herói, movendo-se no meio dos Pāṇḍavas, e outros também carregaram os Pāṇḍavas.
3.147.13
लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः ॥ ३.१४७.१३ ॥
Lomaśa, de esplendor incomparável, seguiu pelo caminho dos perfeitos; por seu próprio poder brilhava como um segundo sol.
3.147.14
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः ॥ ३.१४७.१४ ॥
Levando também todos aqueles brâmanes, os rākṣasas de terrível valor partiram por ordem do senhor dos rākṣasas.
3.147.15
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु ॥ ३.१४७.१५ ॥
Assim, contemplando florestas e bosques tão deleitosos quanto os jardins dos deuses, seguiram rumo a Viśālā Badarī.
3.147.16
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत् ॥ ३.१४७.१६ ॥
Carregados por aqueles rākṣasas de grande velocidade, os heróis avançaram depressa, como se o longo caminho fosse curto.
3.147.17
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान् ॥ ३.१४७.१७ ॥
Viram terras povoadas de povos bárbaros e abundantes em muitas minas de gemas, e as encostas das montanhas cheias de diversos metais.
3.147.18
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः ॥ ३.१४७.१८ ॥
Viram lugares repletos por toda parte de vidyādharas, macacos, kinnaras, kiṃpuruṣas e gandharvas.
3.147.19
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान् ॥ ३.१४७.१९ ॥
Cercados por todos os lados por pavões, bharas, veados, rurus, javalis, gavayas e búfalos.
3.147.20
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा ॥ ३.१४७.२० ॥
Repletos de redes de rios, com muitas aves e diversos animais, frequentados por cantores celestiais, adornados com aves em cio e …
3.147.21
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम् ॥ ३.१४७.२१ ॥
Tendo descido por muitas regiões e pelos Kurus do norte, contemplaram o Kailāsa, o melhor dos montes, cheio de maravilhas de todo tipo.
3.147.22
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः ॥ ३.१४७.२२ ॥
Perto dele viram o eremitério de Nara e Nārāyaṇa, dotado de árvores divinas que sempre dão flores e frutos.
3.147.23
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम् ॥ ३.१४७.२३ ॥
Viram também aquela árvore badarī, de tronco redondo, encantadora, lisa, de sombra densa e dotada de suprema esplendor.
3.147.24
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम् ॥ ३.१४७.२४ ॥
Estava adornado com folhas lisas, densas e macias, auspicioso, de ramos largos, espalhado e dotado de extraordinário brilho.
3.147.25
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम् ॥ ३.१४७.२५ ॥
Estava repleto de frutos divinos e muito doces, sempre gotejando mel, frequentado por multidões de grandes sábios e continuamente animado por bandos de aves variadas, alegres em sua embriaguez.
3.147.26
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.१४७.२६ ॥
Aquele lugar estava livre de mosquitos e moscas, abundava em raízes, frutos e água, estava coberto de grama azul e era frequentado por deuses e gandharvas.
3.147.27
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके ॥ ३.१४७.२७ ॥
Naquela região auspiciosa, clara em seus belos terrenos, conhecida por sua natureza própria, de toque macio como a neve e livre de espinhos.
3.147.28
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः ॥ ३.१४७.२८ ॥
Tendo chegado àquele lugar, os magnânimos, junto com aqueles touros entre os brâmanes, desceram lentamente dos ombros do rakshasa.
3.147.29
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः ॥ ३.१४७.२९ ॥
Então, ó rei, os Pāṇḍavas, juntamente com aqueles melhores dos duas vezes nascidos, contemplaram aquele santo eremitério frequentado por Nara e Nārāyaṇa.
3.147.30
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम् ॥ ३.१४७.३० ॥
Aquele santo eremitério estava livre das trevas, intocado pelos raios do sol, desprovido das faltas da fome, da sede, do frio e do calor, e destruidor da tristeza.
3.147.31
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ३.१४७.३१ ॥
Ó grande rei, este eremitério está lotado de multidões de grandes sábios, dotado do esplendor de Brahman; é difícil de entrar para homens expulsos do dharma.
3.147.32
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम् ॥ ३.१४७.३२ ॥
Honrado com ofertas e oblações, divino, bem varrido e ungido, resplandecendo por todos os lados com dádivas de flores divinas.
3.147.33
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम् ॥ ३.१४७.३३ ॥
Repleto de vastos altares de fogo, conchas e vasilhas, auspicioso, adornado com grandes cântaros de água e vasos resistentes.
3.147.34
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.३४ ॥
Refúgio de todos os seres, ressoando com o som do canto de Brahman, divino, a que se deve recorrer, aquele eremitério que dissipa o cansaço; dotado de esplendor, indescritível, adornado pelos melhores dos deuses.
3.147.35
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः ॥ ३.१४७.३५ ॥
Que se alimentam de frutos e raízes, dominados, vestidos com belas peles negras de antílope, iguais ao sol e ao fogo, suas almas purificadas pela austeridade.
3.147.36
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः ॥ ३.१४७.३६ ॥
Frequentado por grandes sábios, ascetas empenhados na libertação, de sentidos contidos, tornados Brahman, muito abençoados, falantes de Brahman.
3.147.37
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.३७ ॥
Aquele de grande esplendor, contido e puro, Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, sábio, aproximou-se daqueles sábios com seus irmãos.
3.147.38
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः। ॥ ३.१४७.३८ ॥
Aqueles grandes sábios divinos, dotados de conhecimento divino, ao verem Yudhiṣṭhira chegar, foram ao seu encontro muito satisfeitos.
3.147.39
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि ॥ ३.१४७.३९ ॥
Satisfeitos, aqueles semelhantes ao fogo honraram-no segundo a regra e ofereceram água pura, flores, raízes e frutos.
3.147.40
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.४० ॥
Aquela honra oferecida com afeto pelos grandes sábios, Yudhiṣṭhira, rei do Dharma, recebeu-a com reverência.
3.147.41
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया ॥ ३.१४७.४१ ॥
Aquele lugar sagrado, semelhante à morada de Indra, de fragrância divina, deleitável e celestial, o Pāṇḍava, satisfeito, entrou junto com Kṛṣṇā.
3.147.42
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः ॥ ३.१४७.४२ ॥
Ó sem mácula, ele entrou naquele lugar resplandecente com seus irmãos, e foi honrado pelos brâmanes versados nos Vedas e seus membros.
3.147.43
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.४३ ॥
Ali, o de alma justa viu a morada de Nara e Nārāyaṇa, venerada por deuses e sábios divinos, adornada pela Bhāgīrathī.
3.147.44
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह ॥ ३.१४७.४४ ॥
Ali, tendo se refugiado naquele bosque de badarī de frutos gotejando mel, frequentado por multidões de brahmarṣis, o Pāṇḍava permaneceu com seus irmãos.
3.147.45
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम् ॥ ३.१४७.४५ ॥
Cheios de alegria, aqueles magnânimos deleitaram-se ali, contemplando o Maināka cheio de muitos bandos de pássaros, seu cume dourado e, no meio, o lago Bindu, auspicioso.
3.147.46
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम् ॥ ३.१४७.४६ ॥
O Bhāgīrathī, de bons vaus, de águas frias e límpidas, auspicioso, espalhado de gemas e coral, adornado de árvores.
3.147.47
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.४७ ॥
Contemplando aquele lugar coberto de flores divinas, que aumenta o deleite da mente, os magnânimos Pāṇḍavas vagaram ali.
3.147.48
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः ॥ ३.१४७.४८ ॥
Naquela região frequentada por deuses e sábios, extremamente difícil de alcançar, nas águas sagradas do Bhāgīrathī, os filhos de Kuntī, observando a suprema pureza, fizeram libações aos ancestrais, aos deuses e aos sábios.
3.147.49
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः ॥ ३.१४७.४९ ॥
Ali, os melhores dos Kurus, heróis, touros entre os homens, habitaram com os brâmanes, oferecendo libações e recitando.
3.147.50
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.५० ॥
Ali os Pāṇḍava, radiantes como deuses, tigres entre os homens, deleitaram-se contemplando os maravilhosos jogos de Kṛṣṇā.