மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.147.1
धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम् ॥ ३.१४७.१ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவனும், வலிமையும் வீரமும் கொண்டவனும், ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவனுமான அவன், நமக்கு பக்தனும் நம் சொந்த மகனுமாவான்; அவன் தாயை அழைத்துச் செல்ல உடனே தகுதியுடையவன்.
3.147.2
तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम् ॥ ३.१४७.२ ॥
பீமனே, உன் மகனால் நான் கொண்டு செல்லப்பட்டு, பாஞ்சாலியுடன் சேதமின்றி கந்தமாதனத்திற்குச் செல்வேன்; பீமபராக்ரமனே.
3.147.3
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम् ॥ ३.१४७.३ ॥
சகோதரனின் சொல்லை உணர்ந்த வலிமைமிக்க பீமசேனன், மாபெரும் வலிமையும் பராக்ரமும் கொண்ட கடோத்கசனை நினைத்தான்.
3.147.4
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान्।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः ॥ ३.१४७.४ ॥
தர்மாத்மாவான கடோத்கசன், தந்தை நினைத்த உடனேயே கைகூப்பி நின்றான்; பின்னர் பாண்டவர்களையும் பிராமணர்களையும் வணங்கினான்; அந்த மகாபாஹு அவர்களால் வாழ்த்தப்பட்டான்.
3.147.5
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ॥ ३.१४७.५ ॥
உண்மையான பராக்ரமம் கொண்ட அவன், தந்தை பீமசேனனிடம் சொன்னான்.
3.147.6
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम् ॥ ३.१४७.६ ॥
நீர் என்னை நினைத்தீர்; சேவை செய்ய ஆவலுடன் விரைந்து வந்தேன். மகாபாஹுவே, ஆணையிடுங்கள்; எல்லாவற்றையும் சந்தேகமின்றி செய்வேன்.
3.147.7
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः ॥ ३.१४७.७ ॥
அதைக் கேட்ட பீமசேனன் அந்த ராட்சசனைத் தழுவிக்கொண்டான்; கவலையால் நிறைந்தவனாக வ்ருகோதரன் இவ்வாறு கூறினான்.
3.147.8
हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग ॥ ३.१४७.८ ॥
ஹைடிம்பேயா, உன் தாயாகிய அந்த அபராஜிதை களைத்துப்போனாள்; அன்பு மகனே, நீ விருப்பம்போல் செல்லவல்லவன், பலவான்; ஆகாயத்தில் செல்பவனே, அவளைச் சுமந்து செல்.
3.147.9
स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः ॥ ३.१४७.९ ॥
தோளில் ஏற்றிக்கொள், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; எங்கள் நடுவிலிருந்து ஆகாயவழியே செல்; அவளுக்கு வலி தராதபடி மெல்லிய நடையில் செல்.
3.147.10
धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान् ॥ ३.१४७.१० ॥
தர்மராஜனையும், தௌம்யரையும், கிருஷ்ணையையும், இரட்டையர்களையும் நான் ஒருவனே சுமக்க வல்லவன்; இன்று உதவியாளர்களுடன் இருக்கையில் சொல்லவா வேண்டும்?
3.147.11
अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम् ॥ ३.१४७.११ ॥
நூற்றுக்கணக்கான மற்ற வீரர்களும், விரும்பிய உருவம் கொள்ளும் பறவை வடிவினரும் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து உங்கள் அனைவரையும் சுமப்பார்கள்; பாவமற்றவனே, துருபதன் மகளை மெல்ல மெல்லச் சுமந்து செல்வேன்.
3.147.12
एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे ॥ ३.१४७.१२ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த கடோத்கசன் கிருஷ்ணையைச் சுமந்து கொண்டான்; பாண்டவர்களின் நடுவே சென்ற அந்த வீரன், பிறரும் பாண்டவர்களைச் சுமந்து சென்றனர்.
3.147.13
लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः ॥ ३.१४७.१३ ॥
ஒப்பற்ற ஒளி கொண்ட லோமசர் சித்தர்களின் வழியில் சென்றார். தம் சொந்த ஆற்றலால் அவர் இரண்டாவது சூரியனைப் போல் விளங்கினார்.
3.147.14
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः ॥ ३.१४७.१४ ॥
அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரையும் எடுத்துக்கொண்டு, அரக்கர் தலைவனின் கட்டளைப்படி பயங்கர வீரம் கொண்ட அரக்கர்கள் சென்றனர்.
3.147.15
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु ॥ ३.१४७.१५ ॥
இவ்வாறு தேவர் சோலைகள் போன்ற அழகிய காடுகளையும் சோலைகளையும் கண்டவாறே அவர்கள் விசாலை பதரியை நோக்கிச் சென்றனர்.
3.147.16
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत् ॥ ३.१४७.१६ ॥
அந்த வீரர்கள் விரைவான அந்த மாபெரும் வேக அரக்கர்களால் சுமக்கப்பட்டு, அந்த நீண்ட வழியை சிறியதாக உணர்ந்து விரைவாகச் சென்றனர்.
3.147.17
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान् ॥ ३.१४७.१७ ॥
அவர்கள் மிலேச்ச மக்கள் நிறைந்த, பல வகை ரத்தினச் சுரங்கங்கள் கொண்ட நாடுகளையும், பல தாதுக்கள் நிறைந்த மலையடிவாரங்களையும் கண்டனர்.
3.147.18
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः ॥ ३.१४७.१८ ॥
எங்கும் வித்யாதரர்களும், குரங்குகளும், கின்னரர்களும், கிம்புருஷர்களும், கந்தர்வர்களும் நிறைந்திருந்த இடங்களை அவர்கள் கண்டனர்.
3.147.19
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान् ॥ ३.१४७.१९ ॥
மயில்கள், பறவைகள், மான்கள், ருருக்கள், பன்றிகள், காட்டுமாடுகள், எருமைகள் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டவை.
3.147.20
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा ॥ ३.१४७.२० ॥
ஆறுகளின் வலைப்பின்னலால் நிறைந்தவை, பல வகைப் பறவைகளுடன் கூடியவை, பல வகை மான்கள் வாழ்பவை, சாரணர்களால் அழகு பெற்றவை, மதம்கொண்ட பறவைகளும் …ம் கொண்டவை.
3.147.21
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम् ॥ ३.१४७.२१ ॥
அவர்கள் பல நாடுகளிலும் வடக்குக் குருக்களின் நாட்டிலும் இறங்கி, பல்வேறு அதிசயங்கள் நிறைந்த மலைகளில் சிறந்த கைலாசத்தைக் கண்டனர்.
3.147.22
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः ॥ ३.१४७.२२ ॥
அதன் அருகில் நர-நாராயணரின் ஆசிரமத்தைக் கண்டனர்; அது எப்போதும் பூவும் பழமும் தரும் தெய்வீக மரங்களால் நிறைந்திருந்தது.
3.147.23
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम् ॥ ३.१४७.२३ ॥
அவர்கள் அந்த பதரி மரத்தையும் கண்டனர்; அதன் அடிமரம் உருண்டையானது, மனதை மயக்கும், மென்மையானது, அடர்ந்த நிழலும் பேரழகும் உடையது.
3.147.24
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम् ॥ ३.१४७.२४ ॥
அது பளபளப்பான, அடர்ந்த, மென்மையான இலைகளைக் கொண்டது; அழகானது, அகன்ற கிளைகளும் விரிந்த வடிவமும் அதிக ஒளியும் உடையது.
3.147.25
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम् ॥ ३.१४७.२५ ॥
அது தெய்வீகமான, மிகவும் இனிய பழங்களால் நிறைந்து, எப்போதும் தேன் சொட்டும், மகரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படும் தெய்வீக இடமாக இருந்தது; மகிழ்ச்சியில் களித்த பல்வகைப் பறவைக் கூட்டங்களுடன் அது சேர்ந்திருந்தது.
3.147.26
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.१४७.२६ ॥
அந்த இடம் கொசுக்கள், ஈக்கள் இல்லாததாய், ஏராளமான கிழங்குகளும் பழங்களும் நீரும் நிறைந்ததாய், நீல புல்வெளியால் மூடப்பட்டு, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும் இடமாக இருந்தது.
3.147.27
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके ॥ ३.१४७.२७ ॥
அழகான நிலப்பரப்புகளால் தெளிவானதும், இயல்பாலேயே அறியப்பட்டதும், மங்களமானதும், பனி போன்ற மென்மையான தொடுதல் உள்ளதும், முட்கள் நீக்கப்பட்டதுமான அந்த இடத்தில்.
3.147.28
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः ॥ ३.१४७.२८ ॥
அந்த இடத்தை அடைந்ததும், அந்த மகாத்மாக்கள் அனைவரும் அந்தப் பிராமணச் சிறந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, ராக்ஷசனின் தோளிலிருந்து மெல்லமாக இறங்கினர்.
3.147.29
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः ॥ ३.१४७.२९ ॥
பின்னர், அரசே, பாண்டவர்கள் அந்தப் பிராமணச் சிறந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, நர-நாராயணரால் அடைக்கலம் கொள்ளப்பட்ட அந்தப் புனித ஆசிரமத்தைக் கண்டனர்.
3.147.30
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम् ॥ ३.१४७.३० ॥
அது இருளற்றதும், புனிதமானதும், சூரியனின் கதிர்களால் தீண்டப்படாததும், பசி, தாகம், குளிர், வெப்பம் ஆகிய குறைகள் இல்லாததும், துயரை அழிப்பதுமாக இருந்தது.
3.147.31
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ३.१४७.३१ ॥
மஹாராஜனே, இது மகரிஷிகளின் கூட்டங்களால் நிறைந்தது, பிரம்ம ஒளியின் செழிப்புடன் கூடியது. தர்மத்திலிருந்து விலக்கப்பட்ட மனிதர்களுக்கு இதில் நுழைவது கடினம்.
3.147.32
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम् ॥ ३.१४७.३२ ॥
பலியும் ஹோமமும் கொண்டு வழிபடப்பட்டது, தெய்வீகமானது, நன்கு பெருக்கி மெழுகப்பட்டது, தெய்வீக மலர்ப் படையல்களால் எல்லாப் பக்கமும் ஒளிர்வது.
3.147.33
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम् ॥ ३.१४७.३३ ॥
பெரிய அக்னி மண்டபங்கள், ஸ்ருக் மற்றும் பாத்திரங்களால் நிறைந்தது, மங்கலமானது, பெரிய நீர்க்குடங்களாலும் உறுதியான பாத்திரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
3.147.34
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.३४ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடமானது, வேத ஒலியால் எதிரொலிப்பது, தெய்வீகமானது, அடைக்கலமாகக் கொள்ளத் தக்கது, களைப்பைப் போக்கும் அந்த ஆசிரமம். பேரொளியுடனும் விவரிக்க இயலாததுடனும், சிறந்த தேவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
3.147.35
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः ॥ ३.१४७.३५ ॥
கனிகளையும் கிழங்குகளையும் உண்பவர்கள், அடக்கமுள்ளவர்கள், அழகிய கருப்பு மான்தோல் ஆடை அணிந்தவர்கள், சூரியனுக்கும் அக்னிக்கும் சமமானவர்கள், தவத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்ட மனம் கொண்டவர்கள்.
3.147.36
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः ॥ ३.१४७.३६ ॥
மகரிஷிகள், மோட்சத்தில் நாட்டமுள்ள யதிகள், அடக்கிய புலன்களை உடையவர்கள், பிரம்மமாகியவர்கள், மிகப் பேறு பெற்றவர்கள், பிரம்மவாதிகள் ஆகியோரால் அது சூழப்பட்டுள்ளது.
3.147.37
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.३७ ॥
மகாதேஜஸ்வியும், நியமமும் தூய்மையும் உடையவனுமான அறிவுள்ள தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் தன் சகோதரர்களுடன் அந்த ऋषிகளை அணுகினான்.
3.147.38
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः। ॥ ३.१४७.३८ ॥
தெய்வீக ஞானம் நிறைந்த அந்த தேவமகர்ஷிகள் யுதிஷ்டிரன் வந்ததைக் கண்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவனை எதிர்கொண்டனர்.
3.147.39
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि ॥ ३.१४७.३९ ॥
மகிழ்ந்த அவர்கள், நெருப்பைப் போன்ற ஒளியுடையவர்களாய், விதிப்படி அவனுக்கு உபசாரம் செய்து தூய நீரையும் மலர், கிழங்கு, பழங்களையும் கொண்டுவந்தனர்.
3.147.40
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.४० ॥
மகர்ஷிகள் அன்புடன் அளித்த அந்த உபசாரத்தை, அடக்கத்துடன் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.147.41
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया ॥ ३.१४७.४१ ॥
இந்திரனின் மாளிகைபோல், தெய்வீக நறுமணம் கொண்ட, மனத்தை மகிழ்விக்கும், சொர்க்கத்திற்கு ஒப்பான அந்தப் புனித இடத்தில் பாண்டவன் திரௌபதியுடன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான்.
3.147.42
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः ॥ ३.१४७.४२ ॥
குற்றமற்றவனே! அவன் சகோதரர்களுடன் ஒளிமிக்க அவ்விடத்தில் நுழைந்தான்; வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்த அந்தணர்களால் அவன் கௌரவிக்கப்பட்டான்.
3.147.43
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.४३ ॥
அங்கே அந்த தர்மாத்மா தேவர்களாலும் தேவரிஷிகளாலும் வழிபடப்பட்ட, பாகீரதியால் அழகுபெற்ற நர-நாராயணரின் இடத்தைக் கண்டான்.
3.147.44
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह ॥ ३.१४७.४४ ॥
அங்கே தேன் சொட்டும் கனிகள் நிறைந்த, பிரம்மரிஷிக் கூட்டங்கள் வாழும் அந்த பதரீ வனத்தை அடைந்து பாண்டவன் தன் சகோதரர்களுடன் தங்கினான்.
3.147.45
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम् ॥ ३.१४७.४५ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய அந்த மகாத்மாக்கள் அங்கே மகிழ்ந்தனர்; பல பறவைக் கூட்டங்கள் நிறைந்த மைநாகத்தையும், பொன் சிகரம் கொண்டதும், நடுவில் மங்கலமான பிந்துசரஸையும் கண்டனர்.
3.147.46
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम् ॥ ३.१४७.४६ ॥
நல்ல தீர்த்தங்கள் கொண்ட, குளிர்ந்த தெளிந்த நீர் கொண்ட, மங்கலமான பாகீரதி; மணிகளும் பவளமும் பரவிய, மரங்களால் அழகுபெற்ற அது.
3.147.47
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.४७ ॥
தெய்வீக மலர்களால் நிறைந்த, மனதின் மகிழ்ச்சியை வளர்க்கும் அந்த இடத்தைக் கண்டு மகாத்மாவான பாண்டவர்கள் அங்கே விளையாடினர்.
3.147.48
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः ॥ ३.१४७.४८ ॥
தேவர்களும் ரிஷிகளும் சஞ்சரிக்கும், மிகவும் அடைய கடினமான அந்த பகுதியில், பாகீரதியின் புண்ணிய நீரில், குந்தியின் மைந்தர்கள் உயர்ந்த தூய்மையைக் கடைப்பிடித்து, முன்னோர், தேவர், ரிஷிகளுக்குத் தர்ப்பணம் செய்தனர்.
3.147.49
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः ॥ ३.१४७.४९ ॥
அங்கே குருகுலத்தின் சிறந்த வீரர்கள், அந்தணர்களுடன் சேர்ந்து தர்ப்பணம் செய்தும் ஜபம் செய்தும், மனிதர்களில் காளைகள் போன்ற அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.
3.147.50
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.५० ॥
அங்கே கிருஷ்ணையின் (திரௌபதியின்) அற்புத விளையாட்டுகளைக் கண்டு, தேவர்கள் போன்ற ஒளியுடைய, மனிதப் புலிகளான பாண்டவர்கள் அங்கே மகிழ்ந்தனர்.