ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.147.1
धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम् ॥ ३.१४७.१ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବଳବାନ୍ ଓ ଶୂର, ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ଆମର ଭକ୍ତ ଓ ଆମର ନିଜ ପୁତ୍ର; ମାତାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସମର୍ଥ।
3.147.2
तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम् ॥ ३.१४७.२ ॥
ହେ ଭୀମ, ହେ ଭୀମପରାକ୍ରମ, ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାହିତ ହୋଇ ମୁଁ ପାଞ୍ଚାଳୀ ସହ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ଗନ୍ଧମାଦନ ଯିବି।
3.147.3
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम् ॥ ३.१४७.३ ॥
ଭ୍ରାତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବୁଝି ବଳବାନ ଭୀମସେନ ମହାବଳ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
3.147.4
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान्।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः ॥ ३.१४७.४ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଘଟୋତ୍କଚ, ପିତା ସ୍ମରଣ କରିବା ମାତ୍ରେ କର ଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହେଲା; ପାଣ୍ଡବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲା; ସେହି ମହାବାହୁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିନନ୍ଦିତ ହେଲା।
3.147.5
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ॥ ३.१४७.५ ॥
ସତ୍ୟପରାକ୍ରମ ସେ ପିତା ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲା।
3.147.6
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम् ॥ ३.१४७.६ ॥
ଆପଣ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି; ସେବା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଛି। ହେ ମହାବାହୁ, ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ; ସବୁ ନିଃସନ୍ଦେହରେ କରିବି।
3.147.7
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः ॥ ३.१४७.७ ॥
ଏହା ଶୁଣି ଭୀମସେନ ସେଇ ରାକ୍ଷସକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ; ଚିନ୍ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକୋଦର ଏହିପରି କହିଲେ।
3.147.8
हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग ॥ ३.१४७.८ ॥
ହୈଡିମ୍ବେୟ, ତୁମ ମାତା ସେଇ ଅପରାଜିତା କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବତ୍ସ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନ କରିପାରୁଥିବା ବଳବାନ; ଆକାଶଗାମୀ, ତାଙ୍କୁ ବହନ କର।
3.147.9
स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः ॥ ३.१४७.९ ॥
ସ୍କନ୍ଧରେ ଚଢ଼ାଇ ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଆକାଶପଥରେ ଯାଅ; ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନ ଦେବାକୁ ମନ୍ଦଗତିରେ ଯାଅ।
3.147.10
धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान् ॥ ३.१४७.१० ॥
ଧର୍ମରାଜ, ଧୌମ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା ଓ ଯମଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏକା ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ; ଆଜି ସହାୟକଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ତ କହିବାର କ'ଣ?
3.147.11
अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम् ॥ ३.१४७.११ ॥
ଅନ୍ୟ ଶହଶହ ବୀର, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରୀ ପକ୍ଷୀ ସଦୃଶ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ମିଳି ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହିବେ; ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଧୀରେ ଧୀରେ ଦ୍ରୁପଦକନ୍ୟାଙ୍କୁ ବହି ମୁଁ ଯିବି।
3.147.12
एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे ॥ ३.१४७.१२ ॥
ଏହିପରି କହି ତା'ପରେ ସେ ଘଟୋତ୍କଚ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ବହିଲେ; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେ ବୀର, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ବହିଲେ।
3.147.13
लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः ॥ ३.१४७.१३ ॥
ଅନୁପମ ତେଜସ୍ୱୀ ଲୋମଶ ସିଦ୍ଧମାର୍ଗରେ ଗମନ କଲେ। ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ ସେ ଯେନ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
3.147.14
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः ॥ ३.१४७.१४ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଠାଇ, ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଭୀଷଣ ପରାକ୍ରମୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଗଲେ।
3.147.15
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु ॥ ३.१४७.१५ ॥
ଏହିପରି ଦେବୋଦ୍ୟାନ ପରି ସୁନ୍ଦର ବନ ଓ ଉପବନ ଦେଖି ଦେଖି ସେମାନେ ବିଶାଳା ବଦରୀ ଆଡ଼େ ଗଲେ।
3.147.16
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत् ॥ ३.१४७.१६ ॥
ସେହି ବୀରମାନେ ସେହି ମହାବେଗୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହନ ହୋଇ, ସେହି ଦୀର୍ଘ ପଥକୁ ଯେପରି ସାନ ମନେ କରି ଶୀଘ୍ର ଗଲେ।
3.147.17
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान् ॥ ३.१४७.१७ ॥
ସେମାନେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଲୋକପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ରତ୍ନଖଣିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶ ଏବଂ ବିବିଧ ଧାତୁପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ-ପାଦଦେଶ ଦେଖିଲେ।
3.147.18
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः ॥ ३.१४७.१८ ॥
ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବିଦ୍ୟାଧର, ବାନର, କିନ୍ନର, କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.147.19
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान् ॥ ३.१४७.१९ ॥
ମୟୂର, ଭର, ହରିଣ, ରୁରୁ, ବରାହ, ଗବୟ ଓ ମହିଷ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖେ ଘେରା ଥିବା।
3.147.20
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा ॥ ३.१४७.२० ॥
ନଦୀଜାଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀଯୁକ୍ତ, ନାନାବିଧ ମୃଗସେବିତ, ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମଦମତ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଓ …ସହିତ।
3.147.21
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम् ॥ ३.१४७.२१ ॥
ସେମାନେ ବହୁ ଦେଶ ଓ ଉତ୍ତର କୁରୁରେ ଓହ୍ଲାଇ, ବିବିଧ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠ କୈଳାସକୁ ଦେଖିଲେ।
3.147.22
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः ॥ ३.१४७.२२ ॥
ତା'ର ନିକଟରେ ସେମାନେ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ; ତାହା ସଦା ଫୁଲଫଳ ଦେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
3.147.23
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम् ॥ ३.१४७.२३ ॥
ସେମାନେ ସେ ବଦରୀ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ; ତା'ର ଗଛ ଗୋଲାକାର, ମନୋରମ, ଚିକ୍କଣ, ଘନ ଛାୟାଯୁକ୍ତ ଓ ପରମ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
3.147.24
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम् ॥ ३.१४७.२४ ॥
ତାହା ଚିକ୍କଣ, ଘନ, କୋମଳ ପତ୍ରଯୁକ୍ତ, ଶୁଭ, ବିଶାଳ ଶାଖାଯୁକ୍ତ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଅତି ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
3.147.25
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम् ॥ ३.१४७.२५ ॥
ତାହା ଦିବ୍ୟ, ଅତି ମଧୁର ଫଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ବଦା ମଧୁ ସ୍ରବୁଥିବା, ମହର୍ଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଥିଲା; ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ବିବିଧ ପକ୍ଷୀଗଣରେ ସଦା ଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
3.147.26
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.१४७.२६ ॥
ସେ ସ୍ଥାନ ଦଂଶ ଓ ମଶାମୁକ୍ତ, ବହୁ ମୂଳ, ଫଳ ଓ ଜଳଯୁକ୍ତ, ନୀଳ ଘାସରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଥିଲା।
3.147.27
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके ॥ ३.१४७.२७ ॥
ସୁନ୍ଦର ଭୂମିଭାଗରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ସ୍ୱଭାବରୁ ଜଣାଶୁଣା, ଶୁଭ, ତୁଷାର ଭଳି କୋମଳ ସ୍ପର୍ଶଯୁକ୍ତ, କଣ୍ଟକବିହୀନ ସେହି ସ୍ଥାନରେ।
3.147.28
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः ॥ ३.१४७.२८ ॥
ସେ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି, ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ସହିତ ରାକ୍ଷସର କାନ୍ଧରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଓହ୍ଲାଇଲେ।
3.147.29
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः ॥ ३.१४७.२९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ସହିତ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ ସେହି ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ।
3.147.30
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम् ॥ ३.१४७.३० ॥
ସେ ଆଶ୍ରମ ଅନ୍ଧକାରହୀନ, ପବିତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ, କ୍ଷୁଧା, ତୃଷ୍ଣା, ଶୀତ ଓ ଉଷ୍ଣତାର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୋକନାଶକ ଥିଲା।
3.147.31
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ३.१४७.३१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ମହର୍ଷିଗଣଙ୍କ ସମୂହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବ୍ରାହ୍ମ ତେଜର ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ। ଧର୍ମରୁ ବହିଷ୍କୃତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଷ୍ଟକର।
3.147.32
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम् ॥ ३.१४७.३२ ॥
ବଳି ଓ ହୋମରେ ପୂଜିତ, ଦିବ୍ୟ, ଭଲଭାବେ ଝାଡ଼ି ଲେପିତ, ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ-ଉପହାରରେ ସର୍ବତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
3.147.33
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम् ॥ ३.१४७.३३ ॥
ବିଶାଳ ଅଗ୍ନିଶାଳା, ସ୍ରୁକ୍ ଓ ପାତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ, ବଡ଼ ଜଳକଳସ ଓ ଦୃଢ଼ ପାତ୍ରରେ ଶୋଭିତ।
3.147.34
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.३४ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କର ଶରଣ, ବ୍ରହ୍ମଘୋଷରେ ନିନାଦିତ, ଦିବ୍ୟ, ଆଶ୍ରୟଯୋଗ୍ୟ, ଶ୍ରମନାଶକ ସେହି ଆଶ୍ରମ। ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ, ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
3.147.35
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः ॥ ३.१४७.३५ ॥
ଫଳମୂଳ ଖାଉଥିବା, ସଂଯମୀ, ସୁନ୍ଦର କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ, ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା।
3.147.36
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः ॥ ३.१४७.३६ ॥
ମହର୍ଷି, ମୋକ୍ଷପରାୟଣ ଯତି, ନିୟନ୍ତ୍ରିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ବ୍ରହ୍ମଭୂତ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଆଶ୍ରମ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
3.147.37
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.३७ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ସଂଯମୀ ଓ ଶୁଚି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
3.147.38
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः। ॥ ३.१४७.३८ ॥
ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ସମ୍ପନ୍ନ ସେହି ଦେବମହର୍ଷିମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
3.147.39
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि ॥ ३.१४७.३९ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ ସେମାନେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଶୁଚି ଜଳ, ପୁଷ୍ପ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଅର୍ପଣ କଲେ।
3.147.40
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.४० ॥
ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରୀତିଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ସତ୍କାରକୁ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବିନୟରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.147.41
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया ॥ ३.१४७.४१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଭବନ ସଦୃଶ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋରମ, ସ୍ୱର୍ଗ ତୁଲ୍ୟ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପାଣ୍ଡବ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରହିଲେ।
3.147.42
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः ॥ ३.१४७.४२ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ! ସେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ବେଦ-ବେଦାଙ୍ଗ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
3.147.43
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.४३ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ଧର୍ମାତ୍ମା ଦେବତା ଓ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଭାଗୀରଥୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ।
3.147.44
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह ॥ ३.१४७.४४ ॥
ସେଠାରେ ମହୁ ଝରୁଥିବା ଫଳଯୁକ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ସେହି ବଦରୀ ବନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପାଣ୍ଡବ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ।
3.147.45
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम् ॥ ३.१४७.४५ ॥
ଆନନ୍ଦରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ସେଠାରେ ରମଣ କଲେ; ବହୁ ପକ୍ଷୀସମୂହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୈନାକ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଶିଖର ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ବିନ୍ଦୁସରୋବର ଦେଖି।
3.147.46
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम् ॥ ३.१४७.४६ ॥
ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥଯୁକ୍ତା, ଶୀତଳ ଓ ନିର୍ମଳ ଜଳବିଶିଷ୍ଟା, ଶୁଭକରୀ ଭାଗୀରଥୀ; ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳରେ ବିଛାଯାଇଥିବା, ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତା।
3.147.47
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.४७ ॥
ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମନର ପ୍ରୀତି ବଢ଼ାଉଥିବା ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖି ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଠାରେ ବିହାର କଲେ।
3.147.48
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः ॥ ३.१४७.४८ ॥
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ବିଚରଣ ଭୂମି, ଅତି ଦୁର୍ଗମ ସେହି ପ୍ରଦେଶରେ, ଭାଗୀରଥୀର ପୁଣ୍ୟ ଜଳରେ, କୌନ୍ତେୟମାନେ ପରମ ଶୁଚିତା ପାଳନ କରି ପିତୃ, ଦେବ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
3.147.49
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः ॥ ३.१४७.४९ ॥
ସେଠାରେ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ତର୍ପଣ ଓ ଜପ କରି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ସମାନ ସେମାନେ ବାସ କଲେ।
3.147.50
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.५० ॥
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ (ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ) ବିଚିତ୍ର କ୍ରୀଡ଼ା ଦେଖି, ଦେବତାଙ୍କ ସମ ତେଜସ୍ୱୀ, ନରବ୍ୟାଘ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ।