മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.147.1
धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम् ॥ ३.१४७.१ ॥
ധർമ്മജ്ഞനും ബലവാനും ശൂരനും രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനുമായ അവൻ, നമ്മുടെ ഭക്തനും നമ്മുടെ സ്വന്തം പുത്രനുമാണ്; മാതാവിനെ കൊണ്ടുപോകാൻ അവൻ ഉടൻ യോഗ്യനാണ്.
3.147.2
तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम् ॥ ३.१४७.२ ॥
ഭീമാ, ഭീമപരാക്രമാ, നിന്റെ പുത്രനാൽ ഞാൻ വഹിക്കപ്പെട്ട് പാഞ്ചാലിയോടൊപ്പം ഒരു കേടുമില്ലാതെ ഗന്ധമാദനത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
3.147.3
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम् ॥ ३.१४७.३ ॥
സഹോദരന്റെ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കി ബലവാനായ ഭീമസേനൻ മഹാബലവും പരാക്രമവുമുള്ള ഘടോത്കചനെ ചിന്തിച്ചു.
3.147.4
घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान्।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः ॥ ३.१४७.४ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ ഘടോത്കചൻ, പിതാവ് ഓർത്ത ഉടൻ കൈകൂപ്പി നിന്നു; പാണ്ഡവരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും വന്ദിച്ചു; ആ മഹാബാഹു അവരാൽ അഭിനന്ദിക്കപ്പെട്ടു.
3.147.5
उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः ॥ ३.१४७.५ ॥
സത്യപരാക്രമനായ അവൻ പിതാവായ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു.
3.147.6
स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम् ॥ ३.१४७.६ ॥
അങ്ങ് എന്നെ ഓർത്തു; സേവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ വേഗം വന്നു. മഹാബാഹോ, കല്പിക്കുക; എല്ലാം സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ ചെയ്യും.
3.147.7
तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः ॥ ३.१४७.७ ॥
അത് കേട്ട് ഭീമസേനൻ ആ രാക്ഷസനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു; ഉത്കണ്ഠയാൽ നിറഞ്ഞ വൃകോദരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.147.8
हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग ॥ ३.१४७.८ ॥
ഹൈഡിംബേയാ, നിന്റെ മാതാവായ ആ അപരാജിത ക്ഷീണിതയായിരിക്കുന്നു; പുത്രാ, നീ ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനും ബലവാനുമാണ്; ആകാശസഞ്ചാരീ, അവളെ വഹിച്ചുകൊൾക.
3.147.9
स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः ॥ ३.१४७.९ ॥
തോളിൽ വഹിച്ച് നിനക്ക് മംഗളമുണ്ടാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ മധ്യത്തിലൂടെ ആകാശമാർഗത്തിൽ പോവുക; അവളെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ മന്ദഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുക.
3.147.10
धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान् ॥ ३.१४७.१० ॥
ധർമ്മരാജനെയും ധൗമ്യനെയും കൃഷ്ണയെയും ഇരട്ടകളെയും ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ വഹിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; ഇന്ന് സഹായികളോടുകൂടി ആകുമ്പോൾ പറയേണ്ടതെന്തുണ്ട്?
3.147.11
अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम् ॥ ३.१४७.११ ॥
മറ്റ് നൂറുകണക്കിന് വീരന്മാരും ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്ന പക്ഷിസമാനരായ ജീവികളും ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും വഹിക്കും; നിഷ്പാപാ, ദ്രുപദപുത്രിയെ മന്ദം മന്ദം ഞാൻ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകാം.
3.147.12
एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे ॥ ३.१४७.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഘടോത്കചൻ കൃഷ്ണയെ വഹിച്ചു; പാണ്ഡവരുടെ മധ്യത്തിലുള്ള ആ വീരൻ, മറ്റുള്ളവരും പാണ്ഡവരെ വഹിച്ചു.
3.147.13
लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः ॥ ३.१४७.१३ ॥
അനുപമമായ ദീപ്തിയുള്ള ലോമശൻ സിദ്ധമാർഗത്തിലൂടെ പോയി. സ്വന്തം പ്രഭാവത്താൽ അദ്ദേഹം രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനെപ്പോലെ വിളങ്ങി.
3.147.14
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः ॥ ३.१४७.१४ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണരെയെല്ലാം എടുത്തുകൊണ്ട്, രാക്ഷസരാജന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഭയങ്കര പരാക്രമികളായ രാക്ഷസർ പോയി.
3.147.15
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु ॥ ३.१४७.१५ ॥
ഇങ്ങനെ ദേവോദ്യാനങ്ങൾ പോലെ മനോഹരമായ വനങ്ങളും ഉപവനങ്ങളും കണ്ടുകൊണ്ട് അവർ വിശാല ബദരിയുടെ നേർക്ക് പോയി.
3.147.16
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत् ॥ ३.१४७.१६ ॥
ആ വീരന്മാർ വേഗതയേറിയ ആ മഹാവേഗ രാക്ഷസരാൽ വഹിക്കപ്പെട്ട് ആ ദീർഘമായ വഴിയെ ചെറുതെന്നപോലെ വേഗത്തിൽ പോയി.
3.147.17
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान् ॥ ३.१४७.१७ ॥
മ്ലേച്ഛജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും അനേകം രത്നഖനികളുള്ളതുമായ ദേശങ്ങളും, വിവിധ ധാതുക്കൾ നിറഞ്ഞ പർവതപാദങ്ങളും അവർ കണ്ടു.
3.147.18
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः ॥ ३.१४७.१८ ॥
വിദ്യാധരന്മാരും വാനരന്മാരും കിന്നരന്മാരും കിംപുരുഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങൾ അവർ കണ്ടു.
3.147.19
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान् ॥ ३.१४७.१९ ॥
മയിലുകളാലും ഭരങ്ങളാലും മാനുകളാലും രുരുക്കളാലും പന്നികളാലും ഗവയങ്ങളാലും എരുമകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടവ.
3.147.20
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा ॥ ३.१४७.२० ॥
നദീജാലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവയും അനേകം പക്ഷികളാൽ ചേർന്നവയും നാനാവിധ മൃഗങ്ങൾ സേവിക്കുന്നവയും ചാരണന്മാരാൽ ശോഭിക്കുന്നവയും മദിച്ച പക്ഷികളും …യും ചേർന്നവയുമായ.
3.147.21
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम् ॥ ३.१४७.२१ ॥
അവർ പലദേശങ്ങളിലും ഉത്തരകുരുക്കളിലും ഇറങ്ങി, വിവിധ അദ്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പർവതോത്തമനായ കൈലാസത്തെ കണ്ടു.
3.147.22
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः ॥ ३.१४७.२२ ॥
അതിനടുത്തായി നരനാരായണാശ്രമം അവർ കണ്ടു; എപ്പോഴും പൂവും ഫലവും നൽകുന്ന ദിവ്യവൃക്ഷങ്ങളാൽ അത് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
3.147.23
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम् ॥ ३.१४७.२३ ॥
ആ ബദരീവൃക്ഷവും അവർ കണ്ടു; അതിന്റെ തടി വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതും മനോഹരവും മിനുസമുള്ളതും ഇടതൂർന്ന തണലുള്ളതും പരമശോഭയുള്ളതുമായിരുന്നു.
3.147.24
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम् ॥ ३.१४७.२४ ॥
മിനുസമുള്ളതും ഇടതൂർന്നതും മൃദുവുമായ ഇലകളോടുകൂടിയതും ശുഭവും വിശാലശാഖകളുള്ളതും വിസ്തൃതവും അതിപ്രഭയുള്ളതുമായിരുന്നു അത്.
3.147.25
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम् ॥ ३.१४७.२५ ॥
ദിവ്യവും അത്യന്തം മധുരവുമായ ഫലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, എന്നും തേൻ ചൊരിയുന്നതും, മഹർഷിഗണങ്ങൾ സേവിക്കുന്നതുമായ ദിവ്യസ്ഥലമായിരുന്നു അത്; ആനന്ദത്താൽ ഉല്ലസിച്ച നാനാവിധ പക്ഷിസമൂഹങ്ങളാൽ എപ്പോഴും നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
3.147.26
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.१४७.२६ ॥
ദംശനപ്രാണികളും കൊതുകുകളുമില്ലാത്ത ആ പ്രദേശം, ധാരാളം വേരുകളും ഫലങ്ങളും ജലവുമുള്ളതും, നീലപ്പുല്ലാൽ മൂടപ്പെട്ടതും, ദേവഗന്ധർവന്മാർ സേവിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
3.147.27
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके ॥ ३.१४७.२७ ॥
മനോഹരമായ ഭൂമിഭാഗങ്ങളാൽ തെളിഞ്ഞതും, സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ പ്രസിദ്ധവും, ശുഭവും, മഞ്ഞുപോലെ മൃദുസ്പർശമുള്ളതും, മുള്ളുകൾ നീക്കപ്പെട്ടതുമായ ആ പ്രദേശത്ത്.
3.147.28
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः ॥ ३.१४७.२८ ॥
ആ സ്ഥലത്തെത്തി, ആ മഹാത്മാക്കളെല്ലാം ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം രാക്ഷസന്റെ തോളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ ഇറങ്ങി.
3.147.29
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः ॥ ३.१४७.२९ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാർ ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം നര-നാരായണന്മാർ അഭയം തേടിയ ആ പവിത്രമായ ആശ്രമം കണ്ടു.
3.147.30
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम् ॥ ३.१४७.३० ॥
അത് ഇരുട്ടില്ലാത്തതും, പവിത്രവും, സൂര്യരശ്മികൾ സ്പർശിക്കാത്തതും, വിശപ്പ്, ദാഹം, തണുപ്പ്, ചൂട് എന്നീ ദോഷങ്ങളില്ലാത്തതും, ശോകം നശിപ്പിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
3.147.31
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः ॥ ३.१४७.३१ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇത് മഹർഷിസംഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ബ്രാഹ്മതേജസ്സിന്റെ ശോഭയുള്ളതുമാണ്. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ട മനുഷ്യർക്ക് ഇതിൽ പ്രവേശിക്കുക ദുഷ്കരം.
3.147.32
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम् ॥ ३.१४७.३२ ॥
ബലിയും ഹോമവും കൊണ്ട് പൂജിതവും ദിവ്യവും നന്നായി അടിച്ചുവൃത്തിയാക്കി ചന്ദനം പൂശിയതും ദിവ്യപുഷ്പ സമർപ്പണങ്ങളാൽ എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിക്കുന്നതുമാണിത്.
3.147.33
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम् ॥ ३.१४७.३३ ॥
വിശാലമായ അഗ്നിശാലകൾ, സ്രുക്കുകൾ, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയാൽ നിറഞ്ഞതും ശുഭകരവും വലിയ ജലകലശങ്ങളും ഉറപ്പുള്ള പാത്രങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമാണിത്.
3.147.34
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.३४ ॥
എല്ലാ ജീവികൾക്കും അഭയമായതും, ബ്രഹ്മഘോഷത്താൽ മുഴങ്ങുന്നതും, ദിവ്യവും, ആശ്രയിക്കേണ്ടതും, ക്ഷീണം നീക്കുന്നതുമായ ആ ആശ്രമം. ശ്രീയോടുകൂടിയതും, വർണ്ണിക്കാനാകാത്തതും, ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.
3.147.35
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः ॥ ३.१४७.३५ ॥
കനികളും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിക്കുന്നവരും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവരും, മനോഹരമായ കറുത്ത കൃഷ്ണമൃഗത്തോൽ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരും, സൂര്യനും അഗ്നിക്കും തുല്യരും, തപസ്സിനാൽ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവരുമായ മുനിമാർ.
3.147.36
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः ॥ ३.१४७.३६ ॥
മഹർഷിമാർ, മോക്ഷപരായണരായ യതികൾ, നിയന്ത്രിതേന്ദ്രിയരായവർ, ബ്രഹ്മഭൂതരായവർ, മഹാഭാഗ്യവാന്മാർ, ബ്രഹ്മവാദികൾ എന്നിവരാൽ ആ ആശ്രമം നിറഞ്ഞതാണ്.
3.147.37
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.३७ ॥
മഹാതേജസ്വിയും നിയമനിഷ്ഠനും ശുദ്ധനുമായ ബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ആ ऋഷിമാരെ സമീപിച്ചു.
3.147.38
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः। ॥ ३.१४७.३८ ॥
ദിവ്യജ്ഞാനം നിറഞ്ഞ ആ ദേവമഹർഷിമാർ യുധിഷ്ഠിരൻ വരുന്നത് കണ്ട് അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു.
3.147.39
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि ॥ ३.१४७.३९ ॥
സന്തുഷ്ടരായ അഗ്നിതുല്യ തേജസ്സുള്ള അവർ വിധിപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ സത്കരിച്ചു; ശുദ്ധജലവും പൂവും കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു.
3.147.40
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१४७.४० ॥
മഹർഷിമാർ സ്നേഹത്തോടെ നൽകിയ ആ സത്കാരം ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിനയത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.
3.147.41
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया ॥ ३.१४७.४१ ॥
ഇന്ദ്രഭവനം പോലെ, ദിവ്യഗന്ധം നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ, സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ആ പുണ്യസ്ഥലത്ത് പാണ്ഡവൻ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ പ്രവേശിച്ചു.
3.147.42
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः ॥ ३.१४७.४२ ॥
നിഷ്പാപനേ! അദ്ദേഹം സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ശോഭയുള്ള ആ സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചു; വേദവേദാംഗ പാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
3.147.43
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम् ॥ ३.१४७.४३ ॥
അവിടെ ആ ധർമ്മാത്മാവ് ദേവന്മാരാലും ദേവർഷികളാലും പൂജിതമായ, ഭാഗീരഥിയാൽ ശോഭിതമായ നര-നാരായണന്മാരുടെ സ്ഥാനം കണ്ടു.
3.147.44
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह ॥ ३.१४७.४४ ॥
അവിടെ തേൻ ഒഴുകുന്ന ഫലങ്ങളുള്ള, ബ്രഹ്മർഷികൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ ബദരീവനത്തെ ആശ്രയിച്ച് പാണ്ഡവൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം വസിച്ചു.
3.147.45
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम् ॥ ३.१४७.४५ ॥
ആനന്ദത്തോടെ കൂടിയ ആ മഹാത്മാക്കൾ അവിടെ ആനന്ദിച്ചു; പലതരം പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മൈനാകത്തെയും സ്വർണ്ണശിഖരത്തെയും നടുവിലെ ശിവകരമായ ബിന്ദുസരസ്സിനെയും നോക്കിക്കൊണ്ട്.
3.147.46
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम् ॥ ३.१४७.४६ ॥
നല്ല തീർത്ഥങ്ങളുള്ള, തണുത്തു തെളിഞ്ഞ ജലമുള്ള, ശിവമായ ഭാഗീരഥി; മണികളും പവിഴങ്ങളും വിരിച്ച, വൃക്ഷങ്ങളാൽ ശോഭിതയായ അത്.
3.147.47
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.४७ ॥
ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, മനസ്സിന്റെ സന്തോഷം വളർത്തുന്ന ആ പ്രദേശം കണ്ടുകൊണ്ട് മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ അവിടെ വിഹരിച്ചു.
3.147.48
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः ॥ ३.१४७.४८ ॥
ദേവന്മാരും ഋഷികളും സഞ്ചരിക്കുന്ന, അതീവ ദുർഗമമായ ആ പ്രദേശത്ത്, ഭാഗീരഥിയുടെ പുണ്യജലത്തിൽ, കൗന്തേയർ പരമമായ ശുചിത്വം പാലിച്ചുകൊണ്ട് പിതൃക്കൾക്കും ദേവന്മാർക്കും ഋഷികൾക്കും തർപ്പണം ചെയ്തു.
3.147.49
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः ॥ ३.१४७.४९ ॥
അവിടെ കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠരായ വീരന്മാർ, ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം തർപ്പണവും ജപവും ചെയ്തുകൊണ്ട്, മനുഷ്യരിൽ ഋഷഭന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അവർ വസിച്ചു.
3.147.50
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४७.५० ॥
അവിടെ കൃഷ്ണയുടെ (ദ്രൗപദിയുടെ) വിചിത്രമായ കളികൾ കണ്ടുകൊണ്ട്, ദേവതുല്യ തേജസ്സുള്ള, മനുഷ്യവ്യാഘ്രങ്ങളായ പാണ്ഡവർ അവിടെ രമിച്ചു.