Mahābhārata · Adhyāya 3.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.148.1
तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः ।
षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४८.१ ॥
Allí aquellos tigres entre los hombres, observando la suprema pureza, permanecieron seis noches, deseosos de ver a Dhanaṃjaya.
3.148.2
तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः ।
मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे ॥ ३.१४८.२ ॥
Vagando y deleitándose en aquel lugar, los Pāṇḍavas habitaron aquel excelente bosque, delicioso para todos los seres.
3.148.3
पादपैः पुष्पविकचैः फलभारावनामितैः ।
शोभितः पर्वतो रम्यः पुंस्कोकिलकुलाकुलैः।
स्निग्धपत्रैरविरलैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ३.१४८.३ ॥
Aquella montaña deliciosa estaba adornada con árboles en flor, inclinados por el peso de sus frutos, poblada de bandadas de cuclillos machos, y con árboles densos de hojas lisas y sombra fresca, encantadores.
3.148.4
सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसलिलानि च ।
कमलैः सोत्पलैस्तत्रभ्राजमानानि सर्वशः।
पश्यन्तश्चारुरूपाणइ रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४८.४ ॥
Había allí lagos maravillosos de agua clara, que resplandecían por todas partes con loto y loto azul; contemplando aquellas bellas formas, los Pāṇḍavas se deleitaron allí.
3.148.5
पुण्यगन्धः सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरणः ।
ह्लादयन्पाण्डवान्सर्बान्सकृष्णान्सद्विजर्षभान् ॥ ३.१४८.५ ॥
Allí sopló un viento de aroma puro y tacto agradable, que alegraba a todos los Pāṇḍavas junto con Kṛṣṇa y a los mejores de los dos veces nacidos.
3.148.6
ततः पूर्वोत्तरे वायुः प्लवमानो यदृच्छया ।
सहस्रपत्रमर्काभं दिव्यं पद्ममुपाहरत् ॥ ३.१४८.६ ॥
Entonces el viento, que soplaba a su antojo desde el nordeste, trajo un loto divino de mil pétalos, brillante como el sol.
3.148.7
तदवैक्षत पाञ्चाली दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
अनिलेनाहृतंभूमौ पतितं जलजं शुचि ॥ ३.१४८.७ ॥
Draupadī vio aquel loto acuático puro, de divina fragancia y encantador, traído por el viento y caído en el suelo.
3.148.8
तच्छुभा शुभमासाद्य सौगन्धिकमनुत्तमम् ।
अतीव मुदिता राजन्भीमसेनमथाब्रवीत् ॥ ३.१४८.८ ॥
Oh rey, ella, la auspiciosa, habiendo obtenido aquel loto saugandhika auspicioso e insuperable, muy complacida, habló a Bhīmasena.
3.148.9
पश्य दिव्यं सुरुचिरं भीम पुष्पमनुत्तमम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मनसो मम नन्दनम् ॥ ३.१४८.९ ॥
Mira, Bhīma, esta flor divina, muy hermosa e insuperable, dotada de fragancia y forma, deleite de mi mente.
3.148.10
इदं च धर्मराजाय प्रदास्यामि परंतप ।
गृह्यापराणि पुष्पाणि बहूनि पुरुषर्षभ।
हरेरिदं मे कामाय काम्यके पुनराश्रमे ॥ ३.१४८.१० ॥
Y yo daré esto al rey Dharma. Oh abrasador de enemigos, oh toro entre los hombres, tomando muchas otras flores—por mi deseo, por Hari, de nuevo al ermitaño de Kāmyaka.
3.148.11
यदि तेऽहं प्रिया पार्थ बहूनीमान्युपाहर ।
तान्यहं नेतुमिच्छामि काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१४८.११ ॥
Si soy querida para ti, oh Pārtha, trae muchas de estas. Deseo llevarlas de nuevo al ermitaño de Kāmyaka.
3.148.12
एवमुक्त्वा तु पाञ्चली भीमसेनमनिन्दिता ।
जगाम पुष्पमादाय धर्मराजाय तत्तदा ॥ ३.१४८.१२ ॥
Habiendo dicho esto, la intachable Draupadī tomó la flor y se dirigió entonces al rey Dharma.
3.148.13
अभिप्रायं तु विज्ञाय महिष्याः पुरुषर्षभः ।
प्रियायाः प्रियकामः स प्रायाद्भीमो महाबलः ॥ ३.१४८.१३ ॥
Conociendo la intención de la reina principal, Bhīma, el toro entre los hombres, de gran fuerza, deseoso de complacer a su amada, partió.
3.148.14
वातं तमेवाभिमुखो यतस्तत्पुष्पमागतम् ।
आजिहीर्षुर्जगामाशु सपुष्पाण्यपराण्यपि ॥ ३.१४८.१४ ॥
Dirigiéndose hacia el viento de donde había llegado aquella flor, deseando traerla junto con otras flores, marchó rápidamente.
3.148.15
रुक्मपृष्ठं धनुर्गृह्य शरांश्चाशीविषोपमान् ।
मृगराडिव संक्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः।
ददृशुः सर्वभूतानि महाबाणधनुर्धरम् ॥ ३.१४८.१५ ॥
Tomando el arco de dorso dorado y flechas semejantes a serpientes venenosas, airado como un león y como un elefante en celo, todas las criaturas lo vieron, portador de grandes flechas y arco.
3.148.16
न ग्लानिर्न च वैक्लब्यं न भयं न च संभ्रमः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१४८.१६ ॥
El cansancio, la desolación, el miedo ni la agitación jamás alcanzaban al hijo de Mātariśvan, el hijo de Pṛthā.
3.148.17
द्रौपद्याः प्रियमन्विच्छन्स बाहुबलमाश्रितः ।
व्यपेतभयसमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१४८.१७ ॥
Buscando el agrado de Draupadī, confiando en la fuerza de sus brazos, libre de temor y confusión, el poderoso se lanzó sobre la montaña.
3.148.18
स तं द्रुमलतागुल्मच्छन्नं नीलशिलातलम् ।
गिरिं चचारारिहरः किन्नराचरितं शुभम् ॥ ३.१४८.१८ ॥
Aquel destructor de enemigos recorrió aquella montaña auspiciosa, cubierta de árboles, enredaderas y matorrales, con superficies de piedra azul, frecuentada por los kinnaras.
3.148.19
नानावर्णधरैश्चित्रं धातुद्रुममृगाण्डजैः ।
सर्वभूषणसंपूर्णं भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१४८.१९ ॥
Portando muchos colores, brillante con minerales, árboles, bestias y aves, lleno de toda clase de adornos, se alzaba como el brazo levantado de la tierra.
3.148.20
सर्वर्तुरमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ।
सक्तचक्षुरभिप्रायान्हृदयेनानुचिन्तयन् ॥ ३.१४८.२० ॥
En las laderas de Gandhamādana, hermosas en todas las estaciones, con la mirada fija, meditando en su corazón sus propósitos.
3.148.21
पुंस्कोकिलनिनादेषु षट्पदाचरितेषु च ।
बद्धश्रोत्रमनश्चक्षुर्जगामामितविक्रमः ॥ ३.१४८.२१ ॥
Entre los cantos de los cuclillos machos y donde vagan las abejas, con oído, mente y ojos atados, marchó el de valor sin medida.
3.148.22
आजिघ्रन्स महातेजाः सर्वर्तुकुसुमोद्भवम् ।
गन्धमुद्धतमुद्दामो वने मत्त इव द्विपः ॥ ३.१४८.२२ ॥
Aspirando el intenso aroma que nacía de las flores de todas las estaciones, el de gran esplendor avanzaba exuberante en el bosque como un elefante en celo.
3.148.23
वीज्यमानः सुपुण्येन नानाकुसुमगन्धिना ।
पितुः संस्पर्शशीतेन गन्धमादनवायुना ॥ ३.१४८.२३ ॥
Abanicado por el viento de Gandhamādana, sumamente puro, perfumado con muchas flores, fresco como el contacto de su padre.
3.148.24
ह्रियमाणश्रमः पित्रा संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ ३.१४८.२४ ॥
Siendo su fatiga arrebatada por su padre, los vellos de su cuerpo se erizaron de gozo.
3.148.25
स यक्षगन्धर्वसुरब्रह्मर्षिगणसेवितम् ।
विलोकयामास तदा पुष्पहेतोररिंदमः ॥ ३.१४८.२५ ॥
Entonces el dominador de enemigos contempló aquel (monte), servido por huestes de yakṣas, gandharvas, dioses y sabios brahmarṣi, en busca de flores.
3.148.26
विषमच्छदैरचितैरनुलिप्त इवाङ्गुलैः ।
विमलैर्धातुविच्छेदैः काञ्चनाञ्जनराजतैः ॥ ३.१४८.२६ ॥
Lleno de picos irregulares, como si estuviera untado con protuberancias semejantes a dedos, luminoso con vetas minerales, de oro, colirio y plata.
3.148.27
सपक्षमिव नृत्यन्तं पार्श्वलग्नैः पयोधरैः ।
मुक्ताहारैरिव चितं च्युतैः प्रस्रवणोदकैः ॥ ३.१४८.२७ ॥
Como si danzara con alas, con nubes adheridas a sus costados, y como si estuviera adornado con collares de perlas de las cascadas que caen.
3.148.28
अभिरामदरीकुञ्जनिर्झरोदककन्दरम् ।
अप्सरोनूपुररवैः प्रनृत्तवरबर्हिणम् ॥ ३.१४८.२८ ॥
Delicioso con cuevas, bosquecillos, arroyos y barrancos llenos de agua, resonando con el tintineo de los tobillos de las apsarás, donde danzan excelentes pavos reales.
3.148.29
दिग्वारणविषाणाग्रैर्घृष्टोपलशिलातलम् ।
स्रस्तांशुकमिवाश्रोभ्यैर्निम्नगानिःसृतैर्जलैः ॥ ३.१४८.२९ ॥
Con superficies rocosas pulidas por las puntas de los colmillos de los elefantes guardianes de los cuadrantes, como una prenda suelta que resbala con las aguas que brotan de los ríos.
3.148.30
सशष्पकबलैः स्वस्थैरदूरपरिवर्तिभिः ।
भयानभिक्षज्ञैर्हरिणैः कौतूहलनिरीक्षितः ॥ ३.१४८.३० ॥
Observado con curiosidad por ciervos que pastan bocados de hierba, tranquilos, deambulando cerca, sin conocer el miedo.
3.148.31
चालयानः स्ववेगेन लताजालान्यनेकशः ।
आक्रीडमानः कौन्तेयः श्रीमान्वायुसुतो ययौ ॥ ३.१४८.३१ ॥
Sacudiendo una y otra vez las enredaderas con su propia velocidad, jugando, el glorioso hijo de Kuntī, el hijo de Vāyu, avanzó.
3.148.32
प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचनः ।
प्रांशुः कनकवर्णाभः सिंहसंहननो युवा ॥ ३.१४८.३२ ॥
Dispuesto a cumplir el deseo de su amada, el joven de hermosos ojos, alto, de color dorado, de complexión de león.
3.148.33
मत्तवारणविक्रन्तो मत्तवारणवेगवान् ।
मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवारणः ॥ ३.१४८.३३ ॥
Valiente como un elefante en celo, veloz como un elefante en celo, de ojos rojos como un elefante en celo, el elefante entre los elefantes en celo.
3.148.34
प्रियपार्श्वोपविष्टाभिर्वायवृत्ताभिर्विचेष्टितैः ।
यक्षगन्धर्वयोषाभिरदृश्याभिर्निरीक्षितः ॥ ३.१४८.३४ ॥
Contemplado por las mujeres yakṣa y gandharva, que se sentaban junto a sus amados, veloces como el viento y de gestos gráciles, invisibles.
3.148.35
नवावतारं रूपस् विक्रीडन्निव पाण्डवः ।
चचार रमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१४८.३५ ॥
Como si jugara con una forma recién descendida, el Pāṇḍava vagaba por las amenas laderas de Gandhamādana.
3.148.36
संस्मरन्विविधान्क्लेशान्दुर्योधनकृतान्बहून् ।
द्रौपद्या वनवासिन्याः प्रियं कर्तुं समुद्यतः ॥ ३.१४८.३६ ॥
Recordando las muchas y variadas penalidades infligidas por Duryodhana, decidido a hacer un favor a Draupadī, que vivía en el bosque.
3.148.37
सोऽचिन्तयत्तथा पार्थे मयि त्वतिविलम्बिते ।
पुष्पहेतोः कथं त्वार्यः करिष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३७ ॥
Pensó: «Si Pārtha y yo nos retrasamos mucho, ¿qué hará el noble Yudhiṣṭhira por las flores?».
3.148.38
स्नेहान्नरवरो नूनमविश्वासाद्बलस्य च ।
नकुलं सहदेवं च न मोक्ष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३८ ॥
Por afecto, y por desconfianza hacia Bala (Bhīma), el mejor de los hombres Yudhiṣṭhira ciertamente no dejará ir a Nakula y Sahadeva.
3.148.39
कथं नु कुसुमावाप्तिः स्याच्छीघ्रमिति चिन्तयन् ।
प्रतस्थे नरशार्दूलः पक्षिराडिव वेगितः ॥ ३.१४८.३९ ॥
Pensando: «¿Cómo obtendré pronto las flores?», el tigre entre los hombres partió veloz como el rey de las aves.
3.148.40
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ ॥ ३.१४८.४० ॥
Con la mente y la mirada puestas en las laderas florecidas de las montañas, y las palabras de Draupadī como provisión del camino, Bhīma avanzó aún más veloz.
3.148.41
कम्पयन्मेदिनीं पद्भ्यां निर्घात इव पर्वसु ।
त्रासयन्गजयूथानि वातरंहा वृकोदरः ॥ ३.१४८.४१ ॥
Haciendo temblar la tierra con sus pies, como un trueno en las juntas del cielo, aterrorizando a las manadas de elefantes, veloz como el viento, Vṛkodara (Bhīma) avanzó.
3.148.42
सिंहव्याघ्रमृगांश्चैव मर्दयानो महाबलः ।
उन्मूलयन्महावृक्षान्पोथयंश्चोरसा बली ॥ ३.१४८.४२ ॥
Aplastando leones, tigres y ciervos, el de gran fuerza, arrancando de raíz grandes árboles y golpeándolos con el pecho, el poderoso Bhīma avanzó.
3.148.43
लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः ।
उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः ॥ ३.१४८.४३ ॥
El hijo de Pāṇḍu, arrastrando con fuerza lianas y enredaderas, avanzaba hacia arriba una y otra vez, como un elefante que quisiera subir a la cima de una montaña.
3.148.44
जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः ।
व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१४८.४४ ॥
Colgándose con gran fuerza de las lianas, como una nube con relámpagos, el poderoso Bhīmasena lanzó un enorme rugido.
3.148.45
तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः ।
गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः ॥ ३.१४८.४५ ॥
Despertados por aquel gran sonido de Bhīma, los tigres abandonaron por completo la cueva, y las criaturas que habitaban el bosque se escondieron.
3.148.46
समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः ।
ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्।
व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः ॥ ३.१४८.४६ ॥
Las aves asustadas se elevaron en el aire, las manadas de ciervos huyeron, los osos soltaron los árboles y los leones abandonaron la cueva. Los grandes leones se desperezaron, y también los búfalos que vagan por el bosque.
3.148.47
तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः ।
तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम् ॥ ३.१४८.४७ ॥
Aterrorizados por él, los elefantes, rodeados de sus hembras, abandonaron por completo aquel bosque y se marcharon a otro gran bosque.
3.148.48
वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः ।
व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह ॥ ३.१४८.४८ ॥
Las manadas de jabalíes y ciervos, los búfalos y las criaturas que vagan por el bosque, y las jaurías de tigres y chacales gritaron junto con los gavayas (bueyes salvajes).
3.148.49
रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः ।
शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः ॥ ३.१४८.४९ ॥
Las aves acuáticas rathāṅga, sāhva, dātyūha, haṃsa y kāraṇḍava, los loros, las palomas y las grullas, aturdidas, huyeron hacia todas las direcciones.
3.148.50
तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः ।
सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन् ॥ ३.१४८.५० ॥
Asimismo, otros elefantes orgullosos, atormentados por las flechas de las hembras, y leones y tigres airados se abalanzaron sobre Bhīmasena.
3.148.51
शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः ।
व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान् ॥ ३.१४८.५१ ॥
Con las mentes trastornadas por el miedo, expulsando excrementos y orina, con las fauces abiertas, lanzaron rugidos terribles y espantosos.
3.148.52
ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः ।
गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः।
तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली ॥ ३.१४८.५२ ॥
Entonces el hijo del Viento, airado, confiando en la fuerza de sus propios brazos, derribó con un elefante a otros elefantes, con un león a otro león, y con golpes de palma a otros; así hizo aquel poderoso hijo de Pāṇḍu.
3.148.53
ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ३.१४८.५३ ॥
Aquellos leones, tigres y osos, siendo muertos por Bhīma, por el miedo expulsaron excrementos y orina sobre Bhīma, y ello fluyó.
3.148.54
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५४ ॥
Entonces, apartándolos, el poderoso y glorioso hijo de Pāṇḍu entró rápidamente en el bosque, llenando las direcciones con su clamor.
3.148.55
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु ।
सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम् ॥ ३.१४८.५५ ॥
Entonces el de brazos poderosos vio, en las laderas del Gandhamādana, un hermosísimo bosque de plataneros que se extendía muchos yojanas.
3.148.56
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः ।
महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान् ॥ ३.१४८.५६ ॥
El de gran fuerza se dirigió hacia allí con rapidez, para agitarlo, como un gran elefante que destroza diversos árboles y destila ichor.
3.148.57
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान् ।
चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः।
विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः ॥ ३.१४८.५७ ॥
Arrancando troncos de plátano tan altos como muchas palmeras, Bhīma, el mejor de los fuertes, los arrojó con fuerza por todas partes, aplastando como un león entre los hombres, orgulloso y de gran resplandor.
3.148.58
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च ।
रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः ॥ ३.१४८.५८ ॥
Entonces allí cayeron en desbandada muchísimos grandes rebaños de ciervos ruru y de elefantes, búfalos y criaturas acuáticas.
3.148.59
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५९ ॥
Entonces el poderoso hijo de Pāṇḍu, el glorioso, apartándolos, entró rápidamente en el bosque, llenando las direcciones con su rugido.
3.148.60
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च ।
वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः ॥ ३.१४८.६० ॥
Por aquel sonido y por el rugido de Bhīmasena, también se espantaron los ciervos y las aves que se habían internado en el bosque.
3.148.61
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम् ।
जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ३.१४८.६१ ॥
Cuando se levantó aquel tumulto entre los ciervos y las aves, pájaros con las alas mojadas por el agua se elevaron por miles.
3.148.62
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः ।
तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः ॥ ३.१४८.६२ ॥
Al ver aquellas bandadas de aves acuáticas, el toro de los Bharatas las siguió y vio un lago muy grande y hermoso.
3.148.63
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः ।
वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः ॥ ३.१४८.६३ ॥
Con grupos dorados de plataneros temblando en la suave brisa, aquel lago inmóvil parecía abanicado de orilla a orilla.
3.148.64
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम् ।
महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली ॥ ३.१४८.६४ ॥
Entonces, descendiendo rápidamente a aquel lago abundante en lotos y nenúfares, el más fuerte de los fuertes jugó como un gran elefante desenfrenado.
3.148.65
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः ।
क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः ॥ ३.१४८.६५ ॥
Tras jugar en aquel hermoso lago, Bhīma, de resplandor inmensurable, salió agitando el agua como un elefante en celo.
3.148.66
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम् ।
दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः।
आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ॥ ३.१४८.६६ ॥
Luego se adentró rápidamente en aquel bosque abundante en árboles; el Pāṇḍava sopló su caracola con todo su aliento, y el fuerte Bhīma se golpeó los brazos y hizo resonar las direcciones.
3.148.67
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च ।
बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः ॥ ३.१४८.६७ ॥
Con el sonido de aquel caracol, con el rugido de Bhīmasena y con el fiero estruendo de sus brazos, las cuevas de la montaña parecían rugir.
3.148.68
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम् ।
श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः ॥ ३.१४८.६८ ॥
Al oír aquel gran estruendo semejante al estallido del rayo, los leones dormidos en las cuevas de la montaña lanzaron un poderoso rugido.
3.148.69
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत ।
मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः ॥ ३.१४८.६९ ॥
¡Oh Bhārata! También los elefantes, aterrorizados por el rugido de los leones, lanzaron un tremendo barritar, con el que toda la montaña quedó llena.
3.148.70
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः ।
भ्रातरं भीमसेनं तु विज्ञाय हनुमान्कपिः ॥ ३.१४८.७० ॥
Al oír aquel sonido, Hanumān, el mejor de los monos, que dormía, reconoció a su hermano Bhīmasena.
3.148.71
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात् ।
अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः ॥ ३.१४८.७१ ॥
Por causa de Bhīma, el mono que vuela por el cielo bloqueó el camino, pensando: «Que nadie pase por este camino».
3.148.72
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते ।
भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै ॥ ३.१४८.७२ ॥
En aquel único camino adornado con bosques de plátanos, se sentó bloqueando el paso para proteger a su hermano Bhīma.
3.148.73
माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः ॥ ३.१४८.७३ ॥
"Aquí el Pāṇḍava no obtendrá maldición ni afrenta": así, reflexionando, el mono que estaba en medio del bosque de plátanos (pensó).
3.148.74
प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा ॥ ३.१४८.७४ ॥
Entonces Hanumān, el mono de gran cuerpo, se estiró y bostezó; y él, que estaba en medio del bosque de plátanos, cayó bajo el poder del sueño.
3.148.75
तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः ।
जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्।
आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ३.१४८.७५ ॥
Con aquel gran sonido despertó el gran mono; bostezando, inmenso y alzado como el estandarte de Indra, sacudió su cola que se movía, con un sonido como el rayo de Indra.
3.148.76
तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः ।
उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः ॥ ३.१४८.७६ ॥
Al sonido de su cola, la montaña, por las bocas de sus hermosas cuevas, mugiendo como una vaca, lanzó por todas partes un rugido como un eructo.
3.148.77
लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः ।
विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत ॥ ३.१४८.७७ ॥
Por el sonido del golpe de la cola, aquella gran montaña fue sacudida, sus cumbres tambaleándose, y se desmoronó por todas partes.
3.148.78
स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम् ।
अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु ॥ ३.१४८.७८ ॥
Aquel sonido de su cola, semejante al barrito de un elefante en celo, oculto entre las variadas laderas de las montañas, se paseó errante.
3.148.79
स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम् ॥ ३.१४८.७९ ॥
Bhīmasena, al oír aquel sonido, con el vello erizado de alegría, vagó por el bosque de plátanos buscando el origen del sonido.
3.148.80
कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले ।
ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा ॥ ३.१४८.८० ॥
Entonces el de brazos poderosos vio, en medio del bosque de plátanos, sobre una amplia superficie de roca, al señor de los monos.
3.148.81
विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम् ।
विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम् ॥ ३.१४८.८१ ॥
Era difícil de mirar como un relámpago, leonado como destellos de relámpago, rugía como destellos de relámpago e inquieto como destellos de relámpago.
3.148.82
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम् ।
स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम् ॥ ३.१४८.८२ ॥
Con los brazos colocados en postura de esvástica, con un cuello grueso y redondo, su cuerpo sobre todo hombros, con cintura y caderas delgadas.
3.148.83
किंचिच्चाभुग्नशीर्षेण दीर्घरोमाञ्चितेन च ।
लाङ्गूलेनोर्ध्वगतिना ध्वजेनेव विराजितम् ॥ ३.१४८.८३ ॥
Con la cabeza algo erguida, erizado de largos pelos, y resplandeciente con su cola alzada hacia arriba como un estandarte.
3.148.84
ह्रस्वौष्ठं ताम्रजिह्वास्यं रक्तकर्णं चलद्धुवम् ।
अपश्यद्वदनं तस्य रश्मिवन्तमिवोडुपम् ॥ ३.१४८.८४ ॥
Vio su rostro, de labios cortos, con la lengua de color cobrizo en la boca, orejas rojas y cejas inquietas, como la luna dotada de rayos.
3.148.85
वदनाभ्यन्तरगतैः शुक्लैर्दन्तैरलंकृतम् ।
केसरोत्करसंमिश्रमशोकानामिवोत्करम् ॥ ३.१४८.८५ ॥
Adornado con dientes blancos dentro de la boca, mezclado con una masa de crines, como un racimo de árboles aśoka.
3.148.86
हिरण्मयीनां मध्यस्थं कदलीनां महाद्युतिम् ।
दीप्यमानेन वपुषा स्वर्चिष्मन्तमिवानलम्।
निरीक्षन्तमपत्रस्तं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.८६ ॥
De pie entre plataneros dorados, de gran esplendor, resplandeciente con un cuerpo brillante como un fuego llameante, mirando sin temor con ojos pardo-dorados como la miel.
3.148.87
तं वानरवरं धीमानतिकायं महाबलम् ।
स्वर्गपन्थानमावृत्य हिमवन्तमिव स्तितम् ॥ ३.१४८.८७ ॥
Aquel mejor de los monos, sabio, de cuerpo enorme y gran fuerza, se erguía bloqueando el camino al cielo como el Himalaya.
3.148.88
दृष्ट्वा चैनं महाबाहुरेकं तस्मिन्महावने ।
अथोपसृत्यतरसा भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१४८.८८ ॥
Al verlo solo en aquel gran bosque, Bhīma, de brazos poderosos y terrible valor, se acercó rápidamente.
3.148.89
सिंहनादं चकारोग्रं वज्राशनिसमं बली ।
तेन शब्देन भीमस्य वित्रेसुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.१४८.८९ ॥
El fuerte Bhīma lanzó un rugido de león, feroz como trueno y rayo; al sonido de Bhīma, los animales y las aves se aterrorizaron.
3.148.90
हनूमांश्च महासत्व ईषदुन्मील्य लोचने ।
दृष्ट्वा तमथ सावज्ञं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.९० ॥
Y Hanumān, de gran ser, abriendo un poco los ojos, lo vio, y luego con desdén lo miró con ojos pardo-dorados como la miel.
3.148.91
ततः पवनजः श्रीमानन्तिकस्थं महौजसम् ।
स्मितेन चैनमासाद्यहनूमानिदमब्रवीत् ॥ ३.१४८.९१ ॥
Entonces Hanumān, el glorioso hijo del Viento, se acercó a aquel de gran poder que estaba cerca y, sonriendo, le dijo estas palabras.
3.148.92
किमर्थं सरुजस्तेऽहं सुखसुप्तः प्रबोधितः ।
ननु नाम त्वया कार्या दया भूतेषु जानता ॥ ३.१४८.९२ ॥
"¿Por qué me has despertado, a mí que dormía feliz, causándome dolor? Seguramente tú, que sabes, debes mostrar compasión hacia los seres vivos."
3.148.93
वयं धर्मं न जानीमस्तिर्यग्योनिमुपाश्रिताः ।
नरास्तु बुद्धिसंपन्ना दयां कुर्वन्ति जन्तुषु ॥ ३.१४८.९३ ॥
"Nosotros no conocemos el dharma, pues hemos adoptado un nacimiento animal; pero los hombres dotados de inteligencia muestran compasión hacia los seres vivos."
3.148.94
क्रूरेषु कर्मसु कथं देहवाक्चित्तदूषिषु ।
धर्मघातिषु सज्जन्ते बुद्दिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.१४८.९४ ॥
"¿Cómo pueden los sabios como tú apegarse a acciones crueles, corrompidas en cuerpo, palabra y mente, destructoras del dharma?"
3.148.95
न त्वं धर्मं विजानासि वृद्धा नोपासितास्त्वया ।
अल्पबुद्धितया बाल्यादुत्सादयसि यन्मृगान् ॥ ३.१४८.९५ ॥
"No conoces el dharma, ni has servido a los ancianos; por tu escaso entendimiento, desde la infancia destruyes a los ciervos."
3.148.96
ब्रूहि कस्त्वं किमर्थं वा किमिदं वनमागतः ।
वर्जितं मानुषैर्भावैस्तथैव पुरुषैरपि ॥ ३.१४८.९६ ॥
"Dime, ¿quién eres y por qué has venido a este bosque, libre de las cualidades humanas y así también alejado de los hombres?"
3.148.97
क्व च त्वयाऽद्यगन्तव्यं प्रब्रूहि पुरुषर्षभ ।
अतः परमगम्योऽयं पर्वतः सुदुरारुहः ॥ ३.१४८.९७ ॥
Dime, toro entre los hombres, adónde debes ir hoy. Más allá de aquí esta montaña es inaccesible; es sumamente difícil de escalar.
3.148.98
विना सिद्धगतिं वीर गतिरत्र न विद्यते ।
देवलोकस्य मार्गोऽयमगम्यो मानुषैः सदा ॥ ३.१४८.९८ ॥
Héroe, aparte del camino de los perfectos, aquí no se encuentra otro sendero. Este es el camino al mundo de los dioses, siempre inaccesible para los humanos.
3.148.99
कारुण्यात्त्वामहं वीर वारयामि निबोध मे ।
नातः परं त्वया शक्यं गन्तुमाश्वसिहि प्रभो ॥ ३.१४८.९९ ॥
Por compasión, héroe, te lo prohíbo; comprende mis palabras. Más allá de esto no puedes ir. Ten ánimo, señor.
3.148.100
स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ ।
इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च ॥ ३.१४८.१०० ॥
Eres bienvenido aquí de todas las maneras hoy, toro entre los hombres. Estas raíces y frutos son como néctar.
3.148.101
भक्षयित्वा निवर्तस्व मा वृथा प्राप्स्यसे वधम् ।
ग्राह्यं यदि वचो मह्यं हितं मनुजपुङ्गव ॥ ३.१४८.१०१ ॥
Come estos y regresa; no busques la muerte en vano. Mejor de los hombres, si aceptas mi consejo benéfico,