Mahābhārata · Adhyāya 3.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.148.1
तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः ।
षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४८.१ ॥
Ali, aqueles tigres entre os homens, observando a suprema pureza, permaneceram seis noites, desejosos de ver Dhanaṃjaya.
3.148.2
तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः ।
मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे ॥ ३.१४८.२ ॥
Vagando e deleitando-se naquele lugar, os Pāṇḍavas habitaram aquela excelente floresta deliciosa, encantadora para todos os seres.
3.148.3
पादपैः पुष्पविकचैः फलभारावनामितैः ।
शोभितः पर्वतो रम्यः पुंस्कोकिलकुलाकुलैः।
स्निग्धपत्रैरविरलैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ३.१४८.३ ॥
Aquela montanha encantadora estava adornada com árvores em flor, curvadas pelo peso dos frutos, repleta de bandos de cucos machos, e com árvores densas de folhas lisas e sombra fresca, encantadoras.
3.148.4
सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसलिलानि च ।
कमलैः सोत्पलैस्तत्रभ्राजमानानि सर्वशः।
पश्यन्तश्चारुरूपाणइ रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४८.४ ॥
Havia ali lagos maravilhosos de água límpida, resplandecendo por todos os lados com lótus e lótus azuis; contemplando aquelas belas formas, os Pāṇḍavas se deleitaram ali.
3.148.5
पुण्यगन्धः सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरणः ।
ह्लादयन्पाण्डवान्सर्बान्सकृष्णान्सद्विजर्षभान् ॥ ३.१४८.५ ॥
Ali soprava um vento de aroma puro e toque agradável, alegrando todos os Pāṇḍavas junto com Kṛṣṇa e os melhores dos duas vezes nascidos.
3.148.6
ततः पूर्वोत्तरे वायुः प्लवमानो यदृच्छया ।
सहस्रपत्रमर्काभं दिव्यं पद्ममुपाहरत् ॥ ३.१४८.६ ॥
Então o vento, derivando ao sabor do acaso desde o nordeste, trouxe um lótus divino de mil pétalas, brilhante como o sol.
3.148.7
तदवैक्षत पाञ्चाली दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
अनिलेनाहृतंभूमौ पतितं जलजं शुचि ॥ ३.१४८.७ ॥
Draupadī viu aquele lótus puro, nascido da água, de fragrância divina e encantadora, trazido pelo vento e caído ao chão.
3.148.8
तच्छुभा शुभमासाद्य सौगन्धिकमनुत्तमम् ।
अतीव मुदिता राजन्भीमसेनमथाब्रवीत् ॥ ३.१४८.८ ॥
Ó rei, ela, a auspiciosa, tendo obtido aquele lótus saugandhika auspicioso e insuperável, muito feliz, falou a Bhīmasena.
3.148.9
पश्य दिव्यं सुरुचिरं भीम पुष्पमनुत्तमम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मनसो मम नन्दनम् ॥ ३.१४८.९ ॥
Olha, Bhīma, esta flor divina, belíssima e insuperável, dotada de fragrância e forma, deleite da minha mente.
3.148.10
इदं च धर्मराजाय प्रदास्यामि परंतप ।
गृह्यापराणि पुष्पाणि बहूनि पुरुषर्षभ।
हरेरिदं मे कामाय काम्यके पुनराश्रमे ॥ ३.१४८.१० ॥
E darei isto ao rei Dharma. Ó abrasador dos inimigos, ó touro entre os homens, tomando muitas outras flores—pelo meu desejo, por Hari, de volta ao eremitério de Kāmyaka.
3.148.11
यदि तेऽहं प्रिया पार्थ बहूनीमान्युपाहर ।
तान्यहं नेतुमिच्छामि काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१४८.११ ॥
Se sou querida para ti, ó Pārtha, traze muitas destas. Desejo levá-las de volta ao eremitério de Kāmyaka.
3.148.12
एवमुक्त्वा तु पाञ्चली भीमसेनमनिन्दिता ।
जगाम पुष्पमादाय धर्मराजाय तत्तदा ॥ ३.१४८.१२ ॥
Tendo dito isto, a irrepreensível Draupadī tomou a flor e foi então ao rei Dharma.
3.148.13
अभिप्रायं तु विज्ञाय महिष्याः पुरुषर्षभः ।
प्रियायाः प्रियकामः स प्रायाद्भीमो महाबलः ॥ ३.१४८.१३ ॥
Compreendendo a intenção da rainha principal, Bhīma, o touro entre os homens, de grande força, desejoso de agradar à sua amada, partiu.
3.148.14
वातं तमेवाभिमुखो यतस्तत्पुष्पमागतम् ।
आजिहीर्षुर्जगामाशु सपुष्पाण्यपराण्यपि ॥ ३.१४८.१४ ॥
Voltado para o vento de onde vinha aquela flor, desejando trazê-la junto com outras flores, partiu depressa.
3.148.15
रुक्मपृष्ठं धनुर्गृह्य शरांश्चाशीविषोपमान् ।
मृगराडिव संक्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः।
ददृशुः सर्वभूतानि महाबाणधनुर्धरम् ॥ ३.१४८.१५ ॥
Tomando o arco de dorso dourado e flechas semelhantes a serpentes venenosas, irado como um leão e como um elefante em cio, todas as criaturas o viram, portador de grandes flechas e arco.
3.148.16
न ग्लानिर्न च वैक्लब्यं न भयं न च संभ्रमः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१४८.१६ ॥
Cansaço, desânimo, medo ou agitação nunca alcançavam o filho de Mātariśvan, o filho de Pṛthā.
3.148.17
द्रौपद्याः प्रियमन्विच्छन्स बाहुबलमाश्रितः ।
व्यपेतभयसमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१४८.१७ ॥
Buscando o agrado de Draupadī, confiando na força de seus braços, livre de medo e confusão, o poderoso lançou-se sobre a montanha.
3.148.18
स तं द्रुमलतागुल्मच्छन्नं नीलशिलातलम् ।
गिरिं चचारारिहरः किन्नराचरितं शुभम् ॥ ३.१४८.१८ ॥
Aquele destruidor de inimigos percorreu aquela montanha auspiciosa, coberta de árvores, trepadeiras e moitas, com superfícies de pedra azul, frequentada pelos kinnaras.
3.148.19
नानावर्णधरैश्चित्रं धातुद्रुममृगाण्डजैः ।
सर्वभूषणसंपूर्णं भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१४८.१९ ॥
Portando muitas cores, colorido de minerais, árvores, feras e aves, cheio de todo tipo de adornos, erguia-se como o braço levantado da terra.
3.148.20
सर्वर्तुरमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ।
सक्तचक्षुरभिप्रायान्हृदयेनानुचिन्तयन् ॥ ३.१४८.२० ॥
Nas encostas do Gandhamādana, belas em todas as estações, com os olhos fixos, refletindo em seu coração sobre os seus propósitos.
3.148.21
पुंस्कोकिलनिनादेषु षट्पदाचरितेषु च ।
बद्धश्रोत्रमनश्चक्षुर्जगामामितविक्रमः ॥ ३.१४८.२१ ॥
Entre os cantos dos cucos machos e onde as abelhas vagueiam, com ouvido, mente e olhos presos, seguiu o de valor sem medida.
3.148.22
आजिघ्रन्स महातेजाः सर्वर्तुकुसुमोद्भवम् ।
गन्धमुद्धतमुद्दामो वने मत्त इव द्विपः ॥ ३.१४८.२२ ॥
Aspirando o aroma intenso que surgia das flores de todas as estações, o de grande esplendor seguia exuberante na floresta, como um elefante em cio.
3.148.23
वीज्यमानः सुपुण्येन नानाकुसुमगन्धिना ।
पितुः संस्पर्शशीतेन गन्धमादनवायुना ॥ ३.१४८.२३ ॥
Abanado pelo vento muito puro do Gandhamādana, perfumado de muitas flores, fresco como o toque do pai.
3.148.24
ह्रियमाणश्रमः पित्रा संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ ३.१४८.२४ ॥
Sendo seu cansaço levado embora pelo pai, os pelos do seu corpo se arrepiaram de alegria.
3.148.25
स यक्षगन्धर्वसुरब्रह्मर्षिगणसेवितम् ।
विलोकयामास तदा पुष्पहेतोररिंदमः ॥ ३.१४८.२५ ॥
Então o subjugador de inimigos contemplou aquele (monte), servido por hostes de yakṣas, gandharvas, deuses e sábios brahmarṣi, em busca de flores.
3.148.26
विषमच्छदैरचितैरनुलिप्त इवाङ्गुलैः ।
विमलैर्धातुविच्छेदैः काञ्चनाञ्जनराजतैः ॥ ३.१४८.२६ ॥
Cheio de picos irregulares, como se fosse untado com saliências semelhantes a dedos, brilhante de veios minerais, de ouro, colírio e prata.
3.148.27
सपक्षमिव नृत्यन्तं पार्श्वलग्नैः पयोधरैः ।
मुक्ताहारैरिव चितं च्युतैः प्रस्रवणोदकैः ॥ ३.१४८.२७ ॥
Como se dançasse com asas, com nuvens agarradas aos seus flancos, e como se estivesse adornado com colares de pérolas das cachoeiras que caem.
3.148.28
अभिरामदरीकुञ्जनिर्झरोदककन्दरम् ।
अप्सरोनूपुररवैः प्रनृत्तवरबर्हिणम् ॥ ३.१४८.२८ ॥
Encantador com cavernas, bosques, riachos e ravinas cheias de água, ecoando com o tilintar dos tornozelos das apsarases, onde dançam excelentes pavões.
3.148.29
दिग्वारणविषाणाग्रैर्घृष्टोपलशिलातलम् ।
स्रस्तांशुकमिवाश्रोभ्यैर्निम्नगानिःसृतैर्जलैः ॥ ३.१४८.२९ ॥
Com superfícies rochosas esfregadas pelas pontas das presas dos elefantes guardiões das direções, como uma veste solta que escorrega com as águas que saem dos rios.
3.148.30
सशष्पकबलैः स्वस्थैरदूरपरिवर्तिभिः ।
भयानभिक्षज्ञैर्हरिणैः कौतूहलनिरीक्षितः ॥ ३.१४८.३० ॥
Observado com curiosidade por veados que pastam bocados de capim, calmos, vagueando por perto, desconhecendo o medo.
3.148.31
चालयानः स्ववेगेन लताजालान्यनेकशः ।
आक्रीडमानः कौन्तेयः श्रीमान्वायुसुतो ययौ ॥ ३.१४८.३१ ॥
Sacudindo repetidamente os emaranhados de trepadeiras com sua própria velocidade, brincando, o glorioso filho de Kuntī, o filho de Vāyu, seguiu adiante.
3.148.32
प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचनः ।
प्रांशुः कनकवर्णाभः सिंहसंहननो युवा ॥ ३.१४८.३२ ॥
Disposto a realizar o desejo de sua amada, o jovem de belos olhos, alto, de brilho dourado, de compleição de leão.
3.148.33
मत्तवारणविक्रन्तो मत्तवारणवेगवान् ।
मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवारणः ॥ ३.१४८.३३ ॥
Ousado como um elefante em cio, veloz como um elefante em cio, de olhos vermelhos como um elefante em cio, o elefante entre os elefantes em cio.
3.148.34
प्रियपार्श्वोपविष्टाभिर्वायवृत्ताभिर्विचेष्टितैः ।
यक्षगन्धर्वयोषाभिरदृश्याभिर्निरीक्षितः ॥ ३.१४८.३४ ॥
Contemplado pelas mulheres yakṣa e gandharva, que se sentavam ao lado de seus amados, rápidas como o vento e graciosas em seus gestos, invisíveis.
3.148.35
नवावतारं रूपस् विक्रीडन्निव पाण्डवः ।
चचार रमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१४८.३५ ॥
Como se brincasse com uma forma recém-descida, o Pāṇḍava vagueava pelas encantadoras encostas do Gandhamādana.
3.148.36
संस्मरन्विविधान्क्लेशान्दुर्योधनकृतान्बहून् ।
द्रौपद्या वनवासिन्याः प्रियं कर्तुं समुद्यतः ॥ ३.१४८.३६ ॥
Recordando as muitas e variadas provações infligidas por Duryodhana, decidido a fazer um favor a Draupadī, que vivia na floresta.
3.148.37
सोऽचिन्तयत्तथा पार्थे मयि त्वतिविलम्बिते ।
पुष्पहेतोः कथं त्वार्यः करिष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३७ ॥
Ele pensou: "Se Pārtha e eu demorarmos muito, o que fará o nobre Yudhiṣṭhira pelas flores?"
3.148.38
स्नेहान्नरवरो नूनमविश्वासाद्बलस्य च ।
नकुलं सहदेवं च न मोक्ष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३८ ॥
Por afeição, e por desconfiança em relação a Bala (Bhīma), o melhor dos homens Yudhiṣṭhira certamente não soltará Nakula e Sahadeva.
3.148.39
कथं नु कुसुमावाप्तिः स्याच्छीघ्रमिति चिन्तयन् ।
प्रतस्थे नरशार्दूलः पक्षिराडिव वेगितः ॥ ३.१४८.३९ ॥
Pensando: "Como obterei as flores rapidamente?", o tigre entre os homens partiu veloz como o rei das aves.
3.148.40
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ ॥ ३.१४८.४० ॥
Com a mente e o olhar fixos nas encostas floridas das montanhas, e as palavras de Draupadī como provisão para a estrada, Bhīma seguiu ainda mais rápido.
3.148.41
कम्पयन्मेदिनीं पद्भ्यां निर्घात इव पर्वसु ।
त्रासयन्गजयूथानि वातरंहा वृकोदरः ॥ ३.१४८.४१ ॥
Fazendo tremer a terra com os pés, como um trovão nas juntas do céu, aterrorizando as manadas de elefantes, veloz como o vento, Vṛkodara (Bhīma) seguiu.
3.148.42
सिंहव्याघ्रमृगांश्चैव मर्दयानो महाबलः ।
उन्मूलयन्महावृक्षान्पोथयंश्चोरसा बली ॥ ३.१४८.४२ ॥
Esmagando leões, tigres e veados, o de grande força, arrancando grandes árvores pela raiz e golpeando-as com o peito, o poderoso Bhīma seguiu.
3.148.43
लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः ।
उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः ॥ ३.१४८.४३ ॥
O filho de Pāṇḍu, arrancando com força cipós e trepadeiras, subia cada vez mais para cima, como um elefante que deseja escalar o topo de uma montanha.
3.148.44
जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः ।
व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१४८.४४ ॥
Pendurado nas lianas com grande força, como uma nuvem com relâmpagos, o poderoso Bhīmasena soltou um rugido tremendo.
3.148.45
तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः ।
गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः ॥ ३.१४८.४५ ॥
Despertados por aquele grande som de Bhīma, os tigres abandonaram completamente a caverna, e as criaturas da floresta se esconderam.
3.148.46
समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः ।
ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्।
व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः ॥ ३.१४८.४६ ॥
As aves assustadas voaram para o alto, os rebanhos de veados fugiram, os ursos soltaram as árvores e os leões abandonaram a caverna. Os grandes leões espreguiçaram-se, e também os búfalos que vagueiam pela floresta.
3.148.47
तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः ।
तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम् ॥ ३.१४८.४७ ॥
Aterrorizados por ele, os elefantes, cercados por suas fêmeas, abandonaram completamente aquela floresta e foram para outra grande floresta.
3.148.48
वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः ।
व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह ॥ ३.१४८.४८ ॥
Rebanhos de javalis e veados, búfalos e as criaturas que vagueiam pela floresta, e bandos de tigres e chacais gritaram juntamente com os gavayas (bois selvagens).
3.148.49
रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः ।
शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः ॥ ३.१४८.४९ ॥
As aves aquáticas rathāṅga, sāhva, dātyūha, haṃsa e kāraṇḍava, os papagaios, os pombos e os grous, atordoados, fugiram em todas as direções.
3.148.50
तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः ।
सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन् ॥ ३.१४८.५० ॥
Igualmente, outros elefantes orgulhosos, atormentados pelas flechas das fêmeas, e leões e tigres enfurecidos avançaram contra Bhīmasena.
3.148.51
शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः ।
व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान् ॥ ३.१४८.५१ ॥
Com as mentes perturbadas pelo medo, expelindo excrementos e urina, as bocas escancaradas, rugiram sons terríveis e assustadores.
3.148.52
ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः ।
गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः।
तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली ॥ ३.१४८.५२ ॥
Então o filho do Vento, em cólera, confiando na força dos próprios braços, abateu com um elefante outros elefantes, com um leão outro leão, e outros com golpes da palma da mão; assim fez o poderoso filho de Pāṇḍu.
3.148.53
ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ३.१४८.५३ ॥
Aqueles leões, tigres e ursos, sendo abatidos por Bhīma, por medo expeliram excrementos e urina sobre Bhīma, e aquilo escorreu.
3.148.54
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५४ ॥
Então, afastando-os, o poderoso e glorioso filho de Pāṇḍu entrou rapidamente na floresta, enchendo as direções com seu clamor.
3.148.55
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु ।
सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम् ॥ ३.१४८.५५ ॥
Então o de braços poderosos viu, nas encostas do Gandhamādana, um bosque de bananeiras muito agradável que se estendia por muitos yojanas.
3.148.56
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः ।
महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान् ॥ ३.१४८.५६ ॥
O poderoso dirigiu-se rapidamente para lá, para agitá-lo, como um grande elefante que exsuda ichor e quebra várias árvores.
3.148.57
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान् ।
चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः।
विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः ॥ ३.१४८.५७ ॥
Arrancando troncos de bananeira tão altos quanto muitas palmeiras, Bhīma, o melhor dos fortes, os arremessou com força por todos os lados, esmagando-os como um leão entre os homens, orgulhoso e de grande esplendor.
3.148.58
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च ।
रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः ॥ ३.१४८.५८ ॥
Então, ali, muitíssimos grandes rebanhos de veados ruru e elefantes, búfalos e criaturas aquáticas fugiram em debandada.
3.148.59
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५९ ॥
Então o poderoso filho de Pāṇḍu, o glorioso, afastando-os, entrou rapidamente na floresta, enchendo as direções com o seu rugido.
3.148.60
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च ।
वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः ॥ ३.१४८.६० ॥
Com aquele som e com o rugido de Bhīmasena, também se apavoraram os veados e as aves que haviam penetrado no interior da floresta.
3.148.61
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम् ।
जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ३.१४८.६१ ॥
Quando aquele tumulto surgiu entre os veados e as aves, pássaros de asas molhadas pela água ergueram-se aos milhares.
3.148.62
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः ।
तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः ॥ ३.१४८.६२ ॥
Ao ver aquelas revoadas de aves aquáticas, o touro dos Bharatas seguiu-as e avistou um lago muito grande e encantador.
3.148.63
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः ।
वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः ॥ ३.१४८.६३ ॥
Com moitas douradas de bananeiras tremendo na brisa suave, aquele lago imóvel parecia abanado de margem a margem.
3.148.64
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम् ।
महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली ॥ ३.१४८.६४ ॥
Então, descendo rapidamente àquele lago abundante em lótus e nenúfares, o mais forte dos fortes brincou como um grande elefante desenfreado.
3.148.65
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः ।
क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः ॥ ३.१४८.६५ ॥
Depois de brincar naquele lago encantador, Bhīma, de esplendor imensurável, saiu agitando a água como um elefante em cio.
3.148.66
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम् ।
दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः।
आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ॥ ३.१४८.६६ ॥
Então penetrou rapidamente naquela floresta abundante em árvores; o Pāṇḍava soprou sua concha com todo o fôlego, e o forte Bhīma bateu nos braços e fez ecoar as direções.
3.148.67
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च ।
बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः ॥ ३.१४८.६७ ॥
Pelo som daquela concha, pelo rugido de Bhīmasena e pelo estrondo feroz de seus braços, as cavernas da montanha pareciam rugir.
3.148.68
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम् ।
श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः ॥ ३.१४८.६८ ॥
Ao ouvir aquele grande estrondo semelhante ao impacto do raio, os leões adormecidos nas cavernas da montanha soltaram um poderoso rugido.
3.148.69
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत ।
मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः ॥ ३.१४८.६९ ॥
Ó Bhārata, também os elefantes, aterrorizados pelo rugido dos leões, soltaram um tremendo barrito que encheu toda a montanha.
3.148.70
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः ।
भ्रातरं भीमसेनं तु विज्ञाय हनुमान्कपिः ॥ ३.१४८.७० ॥
Ao ouvir aquele som, Hanumān, o melhor dos macacos, que dormia, reconheceu seu irmão Bhīmasena.
3.148.71
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात् ।
अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः ॥ ३.१४८.७१ ॥
Por causa de Bhīma, o macaco que voa pelo céu bloqueou o caminho, pensando: «Que ninguém passe por este caminho».
3.148.72
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते ।
भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै ॥ ३.१४८.७२ ॥
Naquele único caminho adornado com bosques de bananeiras, ele se sentou, bloqueando a passagem para proteger seu irmão Bhīma.
3.148.73
माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः ॥ ३.१४८.७३ ॥
"Aqui o Pāṇḍava não obterá maldição nem afronta" — assim refletindo, o macaco que estava no meio do bosque de bananeiras (pensou).
3.148.74
प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा ॥ ३.१४८.७४ ॥
Então Hanumān, o macaco de grande corpo, espreguiçou-se e bocejou; e ele, que estava no meio do bosque de bananeiras, caiu sob o domínio do sono.
3.148.75
तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः ।
जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्।
आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ३.१४८.७५ ॥
Com aquele grande som acordou o grande macaco; bocejando, vasto e erguido como o estandarte de Indra, sacudiu sua cauda em movimento, cujo som era como o raio de Indra.
3.148.76
तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः ।
उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः ॥ ३.१४८.७६ ॥
Ao som de sua cauda, a montanha, pelas bocas de suas belas cavernas, mugindo como uma vaca, soltou por todos os lados um rugido como se arrotasse.
3.148.77
लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः ।
विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत ॥ ३.१४८.७७ ॥
Com o som do golpe da cauda, aquela grande montanha foi abalada, seus picos cambaleando, e se despedaçou por todos os lados.
3.148.78
स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम् ।
अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु ॥ ३.१४८.७८ ॥
Aquele som de sua cauda, semelhante ao barrito de um elefante no cio, oculto entre as encostas variegadas das montanhas, andou vagando.
3.148.79
स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम् ॥ ३.१४८.७९ ॥
Bhīmasena, ao ouvir aquele som, com os cabelos eriçados de alegria, vagou pelo bosque de bananeiras procurando a origem do som.
3.148.80
कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले ।
ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा ॥ ३.१४८.८० ॥
Então o de braços poderosos viu, no meio do bosque de bananeiras, sobre uma larga superfície de rocha, o senhor dos macacos.
3.148.81
विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम् ।
विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम् ॥ ३.१४८.८१ ॥
Era difícil de olhar como um relâmpago, fulvo como clarões de relâmpago, rugindo como clarões de relâmpago e inquieto como clarões de relâmpago.
3.148.82
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम् ।
स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम् ॥ ३.१४८.८२ ॥
Com os braços dispostos em postura de suástica, o pescoço grosso e redondo, o corpo sobretudo de ombros, cintura e quadris delgados.
3.148.83
किंचिच्चाभुग्नशीर्षेण दीर्घरोमाञ्चितेन च ।
लाङ्गूलेनोर्ध्वगतिना ध्वजेनेव विराजितम् ॥ ३.१४८.८३ ॥
Com a cabeça um pouco erguida, eriçado de longos pelos, e resplandecente com a cauda levantada para cima como um estandarte.
3.148.84
ह्रस्वौष्ठं ताम्रजिह्वास्यं रक्तकर्णं चलद्धुवम् ।
अपश्यद्वदनं तस्य रश्मिवन्तमिवोडुपम् ॥ ३.१४८.८४ ॥
Viu o seu rosto, de lábios curtos, com a língua cor de cobre na boca, orelhas vermelhas e sobrancelhas inquietas, como a lua dotada de raios.
3.148.85
वदनाभ्यन्तरगतैः शुक्लैर्दन्तैरलंकृतम् ।
केसरोत्करसंमिश्रमशोकानामिवोत्करम् ॥ ३.१४८.८५ ॥
Adornado com dentes brancos dentro da boca, misturado a uma massa de crina, como um cacho de árvores aśoka.
3.148.86
हिरण्मयीनां मध्यस्थं कदलीनां महाद्युतिम् ।
दीप्यमानेन वपुषा स्वर्चिष्मन्तमिवानलम्।
निरीक्षन्तमपत्रस्तं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.८६ ॥
De pé entre bananeiras douradas, de grande esplendor, resplandecendo com corpo brilhante como um fogo flamejante, olhando sem medo com olhos pardo-dourados como mel.
3.148.87
तं वानरवरं धीमानतिकायं महाबलम् ।
स्वर्गपन्थानमावृत्य हिमवन्तमिव स्तितम् ॥ ३.१४८.८७ ॥
Aquele melhor dos macacos, sábio, de corpo enorme e grande força, erguia-se bloqueando o caminho do céu como o Himalaia.
3.148.88
दृष्ट्वा चैनं महाबाहुरेकं तस्मिन्महावने ।
अथोपसृत्यतरसा भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१४८.८८ ॥
Vendo-o sozinho naquela grande floresta, Bhīma, de braços poderosos e terrível valor, aproximou-se rapidamente.
3.148.89
सिंहनादं चकारोग्रं वज्राशनिसमं बली ।
तेन शब्देन भीमस्य वित्रेसुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.१४८.८९ ॥
O forte Bhīma soltou um rugido de leão feroz, como trovão e raio; ao som de Bhīma, animais e pássaros ficaram aterrorizados.
3.148.90
हनूमांश्च महासत्व ईषदुन्मील्य लोचने ।
दृष्ट्वा तमथ सावज्ञं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.९० ॥
E Hanumān, de grande ser, abrindo um pouco os olhos, viu-o, e então com desdém olhou com olhos pardo-dourados como mel.
3.148.91
ततः पवनजः श्रीमानन्तिकस्थं महौजसम् ।
स्मितेन चैनमासाद्यहनूमानिदमब्रवीत् ॥ ३.१४८.९१ ॥
Então Hanumān, o glorioso filho do Vento, aproximou-se daquele de grande poder que estava perto e, sorrindo, disse estas palavras.
3.148.92
किमर्थं सरुजस्तेऽहं सुखसुप्तः प्रबोधितः ।
ननु नाम त्वया कार्या दया भूतेषु जानता ॥ ३.१४८.९२ ॥
"Por que me despertaste, eu que dormia feliz, causando-me dor? Certamente tu, que sabes, deverias mostrar compaixão pelos seres vivos."
3.148.93
वयं धर्मं न जानीमस्तिर्यग्योनिमुपाश्रिताः ।
नरास्तु बुद्धिसंपन्ना दयां कुर्वन्ति जन्तुषु ॥ ३.१४८.९३ ॥
"Nós não conhecemos o dharma, pois tomamos um nascimento animal; mas os homens dotados de inteligência mostram compaixão pelas criaturas."
3.148.94
क्रूरेषु कर्मसु कथं देहवाक्चित्तदूषिषु ।
धर्मघातिषु सज्जन्ते बुद्दिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.१४८.९४ ॥
"Como podem os sábios como tu apegar-se a atos cruéis, corrompidos no corpo, na fala e na mente, destruidores do dharma?"
3.148.95
न त्वं धर्मं विजानासि वृद्धा नोपासितास्त्वया ।
अल्पबुद्धितया बाल्यादुत्सादयसि यन्मृगान् ॥ ३.१४८.९५ ॥
"Tu não conheces o dharma, nem serviste aos anciãos; por teu pouco entendimento, desde a infância destróis os cervos."
3.148.96
ब्रूहि कस्त्वं किमर्थं वा किमिदं वनमागतः ।
वर्जितं मानुषैर्भावैस्तथैव पुरुषैरपि ॥ ३.१४८.९६ ॥
"Diz-me, quem és tu, e por que vieste a esta floresta, desprovido das qualidades humanas e também afastado dos homens?"
3.148.97
क्व च त्वयाऽद्यगन्तव्यं प्रब्रूहि पुरुषर्षभ ।
अतः परमगम्योऽयं पर्वतः सुदुरारुहः ॥ ३.१४८.९७ ॥
Diga-me, touro entre os homens, aonde deves ir hoje. Além daqui esta montanha é inacessível; é extremamente difícil de escalar.
3.148.98
विना सिद्धगतिं वीर गतिरत्र न विद्यते ।
देवलोकस्य मार्गोऽयमगम्यो मानुषैः सदा ॥ ३.१४८.९८ ॥
Herói, além do caminho dos perfeitos, aqui não se encontra outro caminho. Este é o caminho para o mundo dos deuses, sempre inacessível aos humanos.
3.148.99
कारुण्यात्त्वामहं वीर वारयामि निबोध मे ।
नातः परं त्वया शक्यं गन्तुमाश्वसिहि प्रभो ॥ ३.१४८.९९ ॥
Por compaixão, herói, eu te proíbo; comprende minhas palavras. Além disso não podes ir. Tem coragem, senhor.
3.148.100
स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ ।
इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च ॥ ३.१४८.१०० ॥
És bem-vindo aqui de todas as formas hoje, touro entre os homens. Estas raízes e frutos são como néctar.
3.148.101
भक्षयित्वा निवर्तस्व मा वृथा प्राप्स्यसे वधम् ।
ग्राह्यं यदि वचो मह्यं हितं मनुजपुङ्गव ॥ ३.१४८.१०१ ॥
Come estes e volta; não busques a morte em vão. Melhor dos homens, se aceitares minha palavra benéfica,