மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.148.1
तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः ।
षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया ॥ ३.१४८.१ ॥
அங்கே அந்த நரசிம்மங்களான வீரர்கள் உயர்ந்த தூய்மையைக் கடைப்பிடித்து, தனஞ்ஜயனைக் காணும் விருப்பத்தால் ஆறு இரவுகள் தங்கினர்.
3.148.2
तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः ।
मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे ॥ ३.१४८.२ ॥
அங்கே உலாவியும் மகிழ்ந்தும் பாண்டவர்கள் அந்த மனோகரமான சிறந்த காட்டில், எல்லா உயிர்களுக்கும் இனிய அதில், களித்திருந்தனர்.
3.148.3
पादपैः पुष्पविकचैः फलभारावनामितैः ।
शोभितः पर्वतो रम्यः पुंस्कोकिलकुलाकुलैः।
स्निग्धपत्रैरविरलैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ॥ ३.१४८.३ ॥
பூத்த மலர்களும், பழப் பாரத்தால் வளைந்த மரங்களும், ஆண் குயில் கூட்டங்களால் நிறைந்த அந்த அழகிய மலை அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அடர்ந்த, மென்மையான இலைகளும் குளிர்ந்த நிழலும் கொண்ட மனோகர மரங்களால் அது அழகுற்றது.
3.148.4
सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसलिलानि च ।
कमलैः सोत्पलैस्तत्रभ्राजमानानि सर्वशः।
पश्यन्तश्चारुरूपाणइ रेमिरे तत्र पाण्डवाः ॥ ३.१४८.४ ॥
அங்கே விசித்திரமான, தெளிந்த நீருள்ள குளங்கள் இருந்தன; தாமரைகளாலும் நீலத்தாமரைகளாலும் எங்கும் ஒளிர்ந்தன; அந்த அழகிய காட்சிகளைக் கண்டு பாண்டவர்கள் அங்கே மகிழ்ந்தனர்.
3.148.5
पुण्यगन्धः सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरणः ।
ह्लादयन्पाण्डवान्सर्बान्सकृष्णान्सद्विजर्षभान् ॥ ३.१४८.५ ॥
அங்கே புனிதமான மணமும் இனிய தொடுதலும் கொண்ட காற்று வீசியது; அது கிருஷ்ணருடனும் சிறந்த அந்தணர்களுடனும் இருந்த அனைத்து பாண்டவர்களையும் மகிழ்வித்தது.
3.148.6
ततः पूर्वोत्तरे वायुः प्लवमानो यदृच्छया ।
सहस्रपत्रमर्काभं दिव्यं पद्ममुपाहरत् ॥ ३.१४८.६ ॥
பின்னர் வடகிழக்கிலிருந்து வீசிய காற்று தற்செயலாக அடித்துவந்து, சூரியனைப் போல ஒளிரும் ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தெய்வீகத் தாமரையைக் கொண்டுவந்தது.
3.148.7
तदवैक्षत पाञ्चाली दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
अनिलेनाहृतंभूमौ पतितं जलजं शुचि ॥ ३.१४८.७ ॥
திரௌபதி அந்த தெய்வீக மணம் கொண்ட, மனதை மகிழ்விக்கும், காற்றால் கொண்டு வரப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்த தூய தாமரையைக் கண்டாள்.
3.148.8
तच्छुभा शुभमासाद्य सौगन्धिकमनुत्तमम् ।
अतीव मुदिता राजन्भीमसेनमथाब्रवीत् ॥ ३.१४८.८ ॥
அரசே, அந்த மங்கலமான திரௌபதி அந்த மங்கலமும் சிறந்ததுமான சௌகந்திக தாமரையைப் பெற்று மிகவும் மகிழ்ந்து பீமசேனனிடம் கூறினாள்.
3.148.9
पश्य दिव्यं सुरुचिरं भीम पुष्पमनुत्तमम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मनसो मम नन्दनम् ॥ ३.१४८.९ ॥
பீமா, இதோ பார், தெய்வீகமான, மிக அழகான, சிறந்த மலரை—மணமும் வடிவமும் நிறைந்த, என் மனதின் மகிழ்ச்சியை.
3.148.10
इदं च धर्मराजाय प्रदास्यामि परंतप ।
गृह्यापराणि पुष्पाणि बहूनि पुरुषर्षभ।
हरेरिदं मे कामाय काम्यके पुनराश्रमे ॥ ३.१४८.१० ॥
இதை நான் தர்மராஜனுக்குக் கொடுப்பேன். எதிரிகளை வாட்டுபவனே, புருஷர்களில் சிறந்தவனே, இன்னும் பல மலர்களை எடுத்துக்கொண்டு—என் விருப்பத்திற்காக, ஹரிக்காக, காம்யக ஆசிரமத்தில் மீண்டும்.
3.148.11
यदि तेऽहं प्रिया पार्थ बहूनीमान्युपाहर ।
तान्यहं नेतुमिच्छामि काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१४८.११ ॥
நான் உனக்கு அன்பானவளாக இருந்தால், பார்த்தா, இவற்றில் பலவற்றைக் கொண்டு வா. அவற்றை நான் காம்யக ஆசிரமத்திற்கு மீண்டும் கொண்டு செல்ல விரும்புகிறேன்.
3.148.12
एवमुक्त्वा तु पाञ्चली भीमसेनमनिन्दिता ।
जगाम पुष्पमादाय धर्मराजाय तत्तदा ॥ ३.१४८.१२ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, குற்றமற்ற திரௌபதி அந்த மலரை எடுத்துக்கொண்டு, அப்போது தர்மராஜனிடம் சென்றாள்.
3.148.13
अभिप्रायं तु विज्ञाय महिष्याः पुरुषर्षभः ।
प्रियायाः प्रियकामः स प्रायाद्भीमो महाबलः ॥ ३.१४८.१३ ॥
அரசியின் விருப்பத்தை அறிந்து, அன்புக்குரியவளை மகிழ்விக்க விரும்பிய அந்த ஆடவரில் சிறந்தவனான மகாபலசாலி பீமன் புறப்பட்டான்.
3.148.14
वातं तमेवाभिमुखो यतस्तत्पुष्पमागतम् ।
आजिहीर्षुर्जगामाशु सपुष्पाण्यपराण्यपि ॥ ३.१४८.१४ ॥
அந்த மலரைக் கொண்டு வந்த காற்று வீசிய திசையை நோக்கி முகம் திருப்பி, அம்மலரையும் மற்ற மலர்களையும் கொண்டுவர விரும்பி அவன் விரைவாகச் சென்றான்.
3.148.15
रुक्मपृष्ठं धनुर्गृह्य शरांश्चाशीविषोपमान् ।
मृगराडिव संक्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः।
ददृशुः सर्वभूतानि महाबाणधनुर्धरम् ॥ ३.१४८.१५ ॥
பொன்னிறப் பின்புறம் கொண்ட வில்லையும், நாகங்களைப் போன்ற அம்புகளையும் ஏந்தி, சினமுற்ற சிங்கம் போலவும் மதம்கொண்ட யானை போலவும் இருந்த அவனை, பெரிய அம்பும் வில்லும் தாங்கியவனாக எல்லா உயிர்களும் கண்டன.
3.148.16
न ग्लानिर्न च वैक्लब्यं न भयं न च संभ्रमः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१४८.१६ ॥
மாதரிஸ்வாவின் மகனான அந்தப் பார்த்தனை, சோர்வோ, கலக்கமோ, அச்சமோ, பதற்றமோ என்றும் அணுகியதில்லை.
3.148.17
द्रौपद्याः प्रियमन्विच्छन्स बाहुबलमाश्रितः ।
व्यपेतभयसमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१४८.१७ ॥
திரௌபதியின் விருப்பத்தை நாடி, தன் புயபலத்தை நம்பி, அச்சமும் மயக்கமும் நீங்கிய அந்த வலிமையாளன் மலையை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
3.148.18
स तं द्रुमलतागुल्मच्छन्नं नीलशिलातलम् ।
गिरिं चचारारिहरः किन्नराचरितं शुभम् ॥ ३.१४८.१८ ॥
பகைவரை அழிப்பவனான அவன், மரங்களும் கொடிகளும் புதர்களும் மூடிய, நீலக்கல் தளங்கள் கொண்ட, கின்னரர்கள் வாழும் அந்த அழகிய மலையில் திரிந்தான்.
3.148.19
नानावर्णधरैश्चित्रं धातुद्रुममृगाण्डजैः ।
सर्वभूषणसंपूर्णं भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१४८.१९ ॥
பல வண்ணங்களைத் தாங்கி, தாதுக்கள், மரங்கள், மான்கள் மற்றும் பறவைகளால் வியப்பூட்டும், எல்லா அணிகளாலும் நிரம்பி, பூமியின் உயர்த்தப்பட்ட கரம் போல் அது இருந்தது.
3.148.20
सर्वर्तुरमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ।
सक्तचक्षुरभिप्रायान्हृदयेनानुचिन्तयन् ॥ ३.१४८.२० ॥
எல்லா ருதுக்களிலும் இனிமையான கந்தமாதனத்தின் சரிவுகளில், கண்களைப் பதித்து, மனதில் தம் நோக்கங்களை எண்ணியபடி.
3.148.21
पुंस्कोकिलनिनादेषु षट्पदाचरितेषु च ।
बद्धश्रोत्रमनश्चक्षुर्जगामामितविक्रमः ॥ ३.१४८.२१ ॥
ஆண் குயில்களின் ஒலியும், வண்டுகள் திரியும் இடங்களும் நிறைந்த இடத்தில், செவி, மனம், கண் ஆகியவற்றைக் கட்டி, அளவற்ற வீரன் சென்றான்.
3.148.22
आजिघ्रन्स महातेजाः सर्वर्तुकुसुमोद्भवम् ।
गन्धमुद्धतमुद्दामो वने मत्त इव द्विपः ॥ ३.१४८.२२ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வி எல்லா ருதுக்களின் மலர்களிலிருந்து எழுந்த வலிமையான மணத்தை முகர்ந்தபடி, காட்டில் மதங்கொண்ட யானை போல் களிப்புடன் சென்றான்.
3.148.23
वीज्यमानः सुपुण्येन नानाकुसुमगन्धिना ।
पितुः संस्पर्शशीतेन गन्धमादनवायुना ॥ ३.१४८.२३ ॥
மிகவும் புனிதமானதும், பல மலர்களின் மணம் கொண்டதும், தந்தையின் தொடுதல் போல் குளிர்ந்ததுமான கந்தமாதனக் காற்றால் அவன் வீசப்பட்டான்.
3.148.24
ह्रियमाणश्रमः पित्रा संप्रहृष्टतनूरुहः ॥ ३.१४८.२४ ॥
தந்தையால் அவனது களைப்பு நீக்கப்பட்டு, மெய்ம்மயிர்கள் மகிழ்ச்சியால் சிலிர்த்து நின்றன.
3.148.25
स यक्षगन्धर्वसुरब्रह्मर्षिगणसेवितम् ।
विलोकयामास तदा पुष्पहेतोररिंदमः ॥ ३.१४८.२५ ॥
அப்போது எதிரிகளை அடக்குபவன் மலர்களுக்காக யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், தேவர்கள், பிரம்மரிஷி கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்ட அதை நோக்கினான்.
3.148.26
विषमच्छदैरचितैरनुलिप्त इवाङ्गुलैः ।
विमलैर्धातुविच्छेदैः काञ्चनाञ्जनराजतैः ॥ ३.१४८.२६ ॥
ஒழுங்கற்ற சிகரங்களால் நிறைந்து, விரல்கள் போன்ற முனைகளால் பூசப்பட்டது போல, தூய தாது வரிகளுடன், பொன், அஞ்சனம், வெள்ளி நிறங்களுடன்.
3.148.27
सपक्षमिव नृत्यन्तं पार्श्वलग्नैः पयोधरैः ।
मुक्ताहारैरिव चितं च्युतैः प्रस्रवणोदकैः ॥ ३.१४८.२७ ॥
பக்கங்களில் ஒட்டிய மேகங்களால் சிறகுகளுடன் நடனமாடுவது போலும், விழுகின்ற அருவி நீரால் முத்துமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது போலும்.
3.148.28
अभिरामदरीकुञ्जनिर्झरोदककन्दरम् ।
अप्सरोनूपुररवैः प्रनृत्तवरबर्हिणम् ॥ ३.१४८.२८ ॥
அழகிய குகைகள், தோப்புகள், அருவிகள், நீர் நிறைந்த கந்தரங்களைக் கொண்டது; அப்சரஸ்களின் சிலம்பொலியுடன், சிறந்த மயில்கள் ஆடும்.
3.148.29
दिग्वारणविषाणाग्रैर्घृष्टोपलशिलातलम् ।
स्रस्तांशुकमिवाश्रोभ्यैर्निम्नगानिःसृतैर्जलैः ॥ ३.१४८.२९ ॥
திசைக்காவல் யானைகளின் தந்தமுனைகளால் உரசப்பட்ட கல்பாறைத் தளங்கள் கொண்டது; நதிகளிலிருந்து வழிந்த நீரால் நழுவிய ஆடை போலத் தோன்றும்.
3.148.30
सशष्पकबलैः स्वस्थैरदूरपरिवर्तिभिः ।
भयानभिक्षज्ञैर्हरिणैः कौतूहलनिरीक्षितः ॥ ३.१४८.३० ॥
புல் கவளங்களுடன், அமைதியாக, அருகில் உலவும், பயத்தை அறியாத மான்களால் ஆர்வத்துடன் நோக்கப்பட்டது.
3.148.31
चालयानः स्ववेगेन लताजालान्यनेकशः ।
आक्रीडमानः कौन्तेयः श्रीमान्वायुसुतो ययौ ॥ ३.१४८.३१ ॥
தன் வேகத்தால் பல முறை கொடிப் பின்னல்களை அசைத்தபடி, விளையாடிக்கொண்டே, ஒளிமிக்க குந்தியின் மகனும் வாயுவின் மகனுமான அவர் சென்றார்.
3.148.32
प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचनः ।
प्रांशुः कनकवर्णाभः सिंहसंहननो युवा ॥ ३.१४८.३२ ॥
தன் அன்பியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முனைந்த, அழகிய கண்களுடைய, உயர்ந்தவர், தங்கநிற ஒளி கொண்ட, சிங்கத்தின் உடலமைப்புடைய இளைஞர்.
3.148.33
मत्तवारणविक्रन्तो मत्तवारणवेगवान् ।
मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवारणः ॥ ३.१४८.३३ ॥
மதயானையைப் போல வீரமிக்கவர், மதயானையைப் போல வேகமானவர், மதயானையைப் போல சிவந்த கண்களுடையவர், மதயானைகளில் சிறந்த யானையாக இருந்தவர்.
3.148.34
प्रियपार्श्वोपविष्टाभिर्वायवृत्ताभिर्विचेष्टितैः ।
यक्षगन्धर्वयोषाभिरदृश्याभिर्निरीक्षितः ॥ ३.१४८.३४ ॥
காதலரின் அருகில் அமர்ந்த, காற்றைப் போல் விரைந்த, அழகிய அசைவுகளுடைய, யக்ஷ கந்தர்வ பெண்களால் — அவர்கள் மறைந்திருந்தவர்கள் — அவர் பார்க்கப்பட்டார்.
3.148.35
नवावतारं रूपस् विक्रीडन्निव पाण्डवः ।
चचार रमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१४८.३५ ॥
புதிய அவதாரம் எடுத்தவர் போல் வடிவத்துடன் விளையாடிக்கொண்டு பாண்டவர், கந்தமாதனத்தின் அழகிய சரிவுகளில் உலாவினார்.
3.148.36
संस्मरन्विविधान्क्लेशान्दुर्योधनकृतान्बहून् ।
द्रौपद्या वनवासिन्याः प्रियं कर्तुं समुद्यतः ॥ ३.१४८.३६ ॥
துரியோதனனால் இழைக்கப்பட்ட பல வகைத் துன்பங்களை நினைவுகூர்ந்தபடி, வனவாசியான திரௌபதியின் நலத்தைச் செய்ய முனைந்தவராக.
3.148.37
सोऽचिन्तयत्तथा पार्थे मयि त्वतिविलम्बिते ।
पुष्पहेतोः कथं त्वार्यः करिष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३७ ॥
அவன் சிந்தித்தான்: பார்த்தனும் நானும் மிகவும் தாமதித்தால், பூக்களுக்காக உயர்ந்தவர் யுதிஷ்டிரர் என்ன செய்வார்?
3.148.38
स्नेहान्नरवरो नूनमविश्वासाद्बलस्य च ।
नकुलं सहदेवं च न मोक्ष्यति युधिष्ठिरः ॥ ३.१४८.३८ ॥
அன்பினாலும், பலனாகிய பீமன் மீதான நம்பிக்கையின்மையாலும், நரர்களில் சிறந்தவரான யுதிஷ்டிரர் நகுலனையும் சகதேவனையும் நிச்சயமாக விடமாட்டார்.
3.148.39
कथं नु कुसुमावाप्तिः स्याच्छीघ्रमिति चिन्तयन् ।
प्रतस्थे नरशार्दूलः पक्षिराडिव वेगितः ॥ ३.१४८.३९ ॥
"பூக்களைப் பெறுவது எப்படி விரைவில் ஆகும்?" என்று சிந்தித்தபடி, நரசிம்மம் போன்ற அவன் பறவை அரசனைப் போல் வேகமாகப் புறப்பட்டான்.
3.148.40
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु ।
द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ ॥ ३.१४८.४० ॥
மனமும் பார்வையும் மலர்ந்த மலைச் சரிவுகளில் நிலைத்திருக்க, திரௌபதியின் சொற்களையே வழிச்சோறாகக் கொண்டு பீமன் மேலும் விரைவாகச் சென்றான்.
3.148.41
कम्पयन्मेदिनीं पद्भ्यां निर्घात इव पर्वसु ।
त्रासयन्गजयूथानि वातरंहा वृकोदरः ॥ ३.१४८.४१ ॥
கால்களால் பூமியை அதிரச் செய்து, பருவங்களில் இடி முழக்கம் போல, யானைக் கூட்டங்களை அச்சுறுத்தி, காற்றின் வேகத்தோடு வ்ருகோதரன் (பீமன்) சென்றான்.
3.148.42
सिंहव्याघ्रमृगांश्चैव मर्दयानो महाबलः ।
उन्मूलयन्महावृक्षान्पोथयंश्चोरसा बली ॥ ३.१४८.४२ ॥
சிங்கங்கள், புலிகள், மான்களை மிதித்து நசுக்கி, பெரிய மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி, மார்பால் மோதியபடி, மகாபலனாகிய வலிமையான பீமன் சென்றான்.
3.148.43
लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः ।
उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः ॥ ३.१४८.४३ ॥
பாண்டுவின் மகன் வேகமாக கொடிகளையும் படர்கொடிகளையும் இழுத்துக்கொண்டு, மலை உச்சியில் ஏற விரும்பும் யானையைப் போல மேலே மேலே சென்றான்.
3.148.44
जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः ।
व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१४८.४४ ॥
கொடிகளைப் பற்றிக்கொண்டு மிகவும் பலத்துடன், மின்னலுடன் கூடிய மேகத்தைப் போல, மாபெரும் பலம் கொண்ட பீமசேனன் பெரும் முழக்கமிட்டான்.
3.148.45
तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः ।
गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः ॥ ३.१४८.४५ ॥
பீமனின் அந்த பெரும் ஒலியால் எழுப்பப்பட்ட புலிகள் குகையைத் முற்றிலும் விட்டு ஓடின; காட்டில் வாழ்ந்த உயிர்கள் ஒளிந்துகொண்டன.
3.148.46
समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः ।
ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्।
व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः ॥ ३.१४८.४६ ॥
பயந்த பறவைகள் மேலே பறந்தன; மான் கூட்டங்கள் ஓடின; கரடிகள் மரங்களை விட்டன; சிங்கங்கள் குகையை விட்டு நீங்கின. பெரிய சிங்கங்கள் கொட்டாவி விட்டன; காட்டில் திரியும் எருமைகளும் அவ்வாறே.
3.148.47
तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः ।
तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम् ॥ ३.१४८.४७ ॥
அவனால் அச்சுறுத்தப்பட்ட யானைகள், பெண் யானைகளால் சூழப்பட்டு, அந்தக் காட்டை முற்றிலும் விட்டு வேறொரு பெரிய காட்டுக்குச் சென்றன.
3.148.48
वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः ।
व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह ॥ ३.१४८.४८ ॥
காட்டுப்பன்றி, மான் கூட்டங்களும், எருமைகளும் காட்டில் திரிபவையும், புலி, நரி கூட்டங்களும் காட்டுமாடுகளுடன் சேர்ந்து கூச்சலிட்டன.
3.148.49
रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः ।
शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः ॥ ३.१४८.४९ ॥
ரதாங்கம், சாஹ்வ, தாத்யூஹ, அன்னம், காரண்டவம் ஆகிய நீர்ப்பறவைகளும், கிளிகளும், புறாக்களும், கொக்குகளும் அச்சத்தால் உணர்வற்றுத் திசைகள் எங்கும் ஓடின.
3.148.50
तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः ।
सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन् ॥ ३.१४८.५० ॥
அதே போல், பெண் யானைகளின் அம்புகளால் வருத்தப்பட்ட மதம் பிடித்த மற்ற யானைகளும், சினம் கொண்ட சிங்கங்களும் புலிகளும் பீமசேனனை நோக்கிப் பாய்ந்தன.
3.148.51
शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः ।
व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान् ॥ ३.१४८.५१ ॥
அச்சத்தால் மனம் குழம்பி, சாணமும் சிறுநீரும் கழித்தபடி, வாய்களைப் பிளந்துகொண்டு, மிகக் கொடிய பயங்கரமான ஓசைகளை எழுப்பின.
3.148.52
ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः ।
गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः।
तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली ॥ ३.१४८.५२ ॥
பின்னர் வாயுவின் மைந்தன் கோபத்தால் தன் புயபலத்தை நம்பி, ஒரு யானையால் மற்ற யானைகளை, ஒரு சிங்கத்தால் மற்றொரு சிங்கத்தை வீழ்த்தினான்; உள்ளங்கைப் பிரகாரங்களால் மற்றவர்களையும் கொன்றான், அந்த வலிமைமிகு பாண்டவன்.
3.148.53
ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः ।
भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ॥ ३.१४८.५३ ॥
பீமனால் வதைக்கப்பட்ட அந்த சிங்கங்களும் புலிகளும் கரடிகளும் அச்சத்தால் சாணமும் சிறுநீரும் கழித்தன; அவை பீமன்மேல் பெருகி வழிந்தன.
3.148.54
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५४ ॥
பின்னர் அவற்றை விலக்கி, மாபெரும் வலிமையுடைய பாண்டுவின் புதல்வன் பெருமைமிக்கவன், விரைவில் காட்டுக்குள் புகுந்தான்; தன் முழக்கத்தால் திசைகளை நிரப்பியபடி.
3.148.55
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु ।
सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम् ॥ ३.१४८.५५ ॥
பின்னர் மகாபாகு கந்தமாதனத்தின் சாரல்களில் பல யோஜனை தூரம் பரவிய மிக அழகிய வாழைத் தோப்பைக் கண்டான்.
3.148.56
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः ।
महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान् ॥ ३.१४८.५६ ॥
மகாபலன் அதை நோக்கி வேகமாகச் சென்றான்; மதநீர் பெருக்கும் பெரிய யானை பல மரங்களை முறித்துச் செல்வது போல.
3.148.57
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान् ।
चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः।
विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः ॥ ३.१४८.५७ ॥
பல பனை உயரம் கொண்ட வாழைத் தண்டுகளைப் பிடுங்கி, வலிமையுடையோரில் சிறந்த பீமன் அவற்றை நாலுபக்கமும் வேகமாக எறிந்தான்; மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட அவன் செருக்குற்ற நரசிம்மம் போல நசுக்கினான்.
3.148.58
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च ।
रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः ॥ ३.१४८.५८ ॥
பின்னர் அங்கே பல பெரிய ருரு மான்களின் கூட்டங்களும் யானைக் கூட்டங்களும், எருமைகளும் நீர்வாழ் உயிரினங்களும் ஓடின.
3.148.59
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः ।
वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः ॥ ३.१४८.५९ ॥
பின்னர் மகாபலன் பாண்டுவின் மகனாகிய ஸ்ரீமான், அவற்றை விலக்கி விரைந்து காட்டுக்குள் நுழைந்தான்; தன் முழக்கத்தால் திசைகளை நிரப்பிக்கொண்டு.
3.148.60
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च ।
वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः ॥ ३.१४८.६० ॥
அந்த ஒலியாலும் பீமசேனனின் முழக்கத்தாலும் காட்டின் உள்ளே சென்றிருந்த மான்களும் பறவைகளும் அச்சமுற்றன.
3.148.61
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम् ।
जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः ॥ ३.१४८.६१ ॥
அந்தப் பெரும் கலக்கம் எழுந்தபோது மான்களும் பறவைகளும் நடுங்கின; நீரில் நனைந்த சிறகுகளுடன் பறவைகள் ஆயிரக்கணக்கில் மேலெழுந்தன.
3.148.62
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः ।
तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः ॥ ३.१४८.६२ ॥
அந்த நீர்ப்பறவைக் கூட்டங்களைக் கண்ட பரதர்களில் சிறந்தவர், அவற்றைப் பின்தொடர்ந்து மிகப் பெரிய அழகிய ஏரியைக் கண்டார்.
3.148.63
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः ।
वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः ॥ ३.१४८.६३ ॥
மெல்லிய காற்றில் அசையும் பொன்னிற வாழைக் கூட்டங்களால், கரையிலிருந்து கரைக்கு விசிறப்படுவது போல அந்த அசையாத ஏரி இருந்தது.
3.148.64
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम् ।
महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली ॥ ३.१४८.६४ ॥
பின்னர் அந்த ஏரியில் விரைவாக இறங்கி, தாமரைகளும் நீலத்தாமரைகளும் நிறைந்த அதில், பெரும் யானை போலத் தடையின்றி அவர் விளையாடினார்.
3.148.65
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः ।
क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः ॥ ३.१४८.६५ ॥
அந்த அழகிய ஏரியில் விளையாடிவிட்டு, அளவற்ற ஒளியுடைய பீமன், நீரைக் கலக்கியபடியே மதம் பிடித்த யானை போல வெளியேறினார்.
3.148.66
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम् ।
दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः।
आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ॥ ३.१४८.६६ ॥
பின்னர் அவர் வேகமாக மரங்கள் நிறைந்த அந்தக் காட்டுக்குள் புகுந்தார்; பாண்டவர் தம் முழு மூச்சாலும் சங்கை ஊதினார், வலியவரான பீமன் தம் தோள்களைத் தட்டி திசைகளை முழங்கச் செய்தார்.
3.148.67
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च ।
बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः ॥ ३.१४८.६७ ॥
அந்த சங்கின் ஒலியாலும், பீமசேனனின் கர்ஜனையாலும், கோரமான கை ஒலியாலும் மலையின் குகைகள் முழங்குவது போல் ஆயின.
3.148.68
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम् ।
श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः ॥ ३.१४८.६८ ॥
இடியின் மோதல் போன்ற அந்த மகத்தான அறைவொலியைக் கேட்டு, மலைக்குகைகளில் உறங்கிய சிங்கங்கள் பெரும் கர்ஜனை செய்தன.
3.148.69
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत ।
मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः ॥ ३.१४८.६९ ॥
ஓ பாரதா, சிங்கங்களின் கர்ஜனையால் அச்சமுற்ற யானைகளும் பெரும் பிளிறல் எழுப்பின; அதனால் அந்த மலை முழுவதும் நிறைந்தது.
3.148.70
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः ।
भ्रातरं भीमसेनं तु विज्ञाय हनुमान्कपिः ॥ ३.१४८.७० ॥
அந்த ஒலியைக் கேட்டதும், உறங்கிக்கொண்டிருந்த வானரத் தலைவன் அனுமன் தன் சகோதரன் பீமசேனனை அறிந்தான்.
3.148.71
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात् ।
अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः ॥ ३.१४८.७१ ॥
பீமனுக்காக அந்த வானில் செல்லும் குரங்கு பாதையைத் தடுத்தது; "இந்த வழியில் யாரும் செல்லக்கூடாது" என்று எண்ணினான்.
3.148.72
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते ।
भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै ॥ ३.१४८.७२ ॥
வாழைத் தோப்பால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த ஒரே வழியில், தன் சகோதரன் பீமனைக் காப்பதற்காக அந்தப் பாதையை மறித்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தான்.
3.148.73
माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः ॥ ३.१४८.७३ ॥
இங்கே பாண்டவன் (பீமன்) சாபமோ அவமானமோ பெறுவானோ என்று எண்ணி, வாழைத் தோப்பின் நடுவில் இருந்த குரங்கு இவ்வாறு சிந்தித்தது.
3.148.74
प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः ।
कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा ॥ ३.१४८.७४ ॥
பெரிய உடலுடைய அனுமான் என்ற குரங்கு கொட்டாவி விட்டது; அப்போது வாழைத் தோப்பின் நடுவில் இருந்த அது உறக்கத்தின் வசமானது.
3.148.75
तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः ।
जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्।
आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम् ॥ ३.१४८.७५ ॥
அந்த பெரும் ஒலியால் அந்த மகாக்குரங்கு விழித்தது; கொட்டாவி விட்டபடி, இந்திரனின் உயர்ந்த கொடியைப் போல் மிக நீண்ட உடலுடன், இந்திரனின் இடியைப் போல் ஒலிக்கும் தன் அசையும் வாலை அது ஆட்டி அடித்தது.
3.148.76
तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः ।
उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः ॥ ३.१४८.७६ ॥
அதன் வாலின் ஒலியால் மலை, நல்ல குகைவாயில்களின் வழியே, பசு கத்துவது போல், எல்லாப் புறமும் ஏப்பம் போன்ற ஒலியை எழுப்பியது.
3.148.77
लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः ।
विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत ॥ ३.१४८.७७ ॥
அந்த வால் அடித்த ஒலியால் அந்தப் பெரிய மலை அசைந்தது; அதன் சிகரங்கள் சுழன்று, எல்லாப் பக்கமும் சிதறின.
3.148.78
स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम् ।
अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु ॥ ३.१४८.७८ ॥
மதயானையின் பிளிறலைப் போன்ற அந்த அவனது வாலின் ஒலி, பல வண்ண மலைச் சரிவுகளுக்குள் மறைந்து பரவியபடி சுற்றித் திரிந்தது.
3.148.79
स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम् ॥ ३.१४८.७९ ॥
பீமசேனன் அதைக் கேட்டு மயிர்சிலிர்த்து, ஒலியின் மூலத்தைத் தேடியவராய் வாழைத் தோப்பில் அலைந்தான்.
3.148.80
कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले ।
ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा ॥ ३.१४८.८० ॥
அப்போது அந்த மாபெரும் தோள்கள் கொண்டவன், வாழைத் தோப்பின் நடுவில் ஒரு பெரிய பாறைமேல் வானரர்களின் தலைவனைக் கண்டான்.
3.148.81
विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम् ।
विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम् ॥ ३.१४८.८१ ॥
மின்னல் பாய்ச்சல் போல் பார்க்கக் கடினமானவனாய், மின்னல் பாய்ச்சல் போல் பொன்னிறமானவனாய், மின்னல் பாய்ச்சல் போல் முழங்குபவனாய், மின்னல் பாய்ச்சல் போல் சஞ்சலமானவனாய் இருந்தான்.
3.148.82
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम् ।
स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम् ॥ ३.१४८.८२ ॥
கைகளை ஸ்வஸ்திக வடிவில் வைத்திருந்தவனாய், பருத்த வட்டமான கழுத்துடையவனாய், தோள்களே பெரும்பாலும் உடலாய் அமைந்தவனாய், மெலிந்த இடையும் இடுப்புப் பகுதியும் கொண்டவனாய் இருந்தான்.
3.148.83
किंचिच्चाभुग्नशीर्षेण दीर्घरोमाञ्चितेन च ।
लाङ्गूलेनोर्ध्वगतिना ध्वजेनेव विराजितम् ॥ ३.१४८.८३ ॥
சற்றும் தலை தாழ்த்தாது, நீண்ட ரோமங்களால் சிலிர்த்து, கொடியைப்போல் மேல் நோக்கி உயர்ந்த வாலுடன் அவன் விளங்கினான்.
3.148.84
ह्रस्वौष्ठं ताम्रजिह्वास्यं रक्तकर्णं चलद्धुवम् ।
अपश्यद्वदनं तस्य रश्मिवन्तमिवोडुपम् ॥ ३.१४८.८४ ॥
சிறிய உதடுகளும், செம்பு நிற நாக்கை வாயிலும், சிவந்த காதுகளும், அசையும் புருவங்களும் கொண்ட அவனுடைய முகத்தைக் கண்டான், அது கதிர்கள் நிறைந்த சந்திரனைப்போல் இருந்தது.
3.148.85
वदनाभ्यन्तरगतैः शुक्लैर्दन्तैरलंकृतम् ।
केसरोत्करसंमिश्रमशोकानामिवोत्करम् ॥ ३.१४८.८५ ॥
வாயின் உள்ளே அமைந்த வெண்மையான பற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, பிடரி மயிர்த்திரளுடன் கலந்தது, அசோக மரங்களின் கொத்தைப் போன்றது.
3.148.86
हिरण्मयीनां मध्यस्थं कदलीनां महाद्युतिम् ।
दीप्यमानेन वपुषा स्वर्चिष्मन्तमिवानलम्।
निरीक्षन्तमपत्रस्तं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.८६ ॥
பொன்மயமான வாழை மரங்களின் நடுவே நின்ற, பெரும் ஒளியுடைய, ஒளிரும் உடலால் சுடர்விடும் நெருப்பைப் போன்றவன், அஞ்சாமல் தேன்நிற விழிகளால் நோக்கிக்கொண்டிருந்தவன்.
3.148.87
तं वानरवरं धीमानतिकायं महाबलम् ।
स्वर्गपन्थानमावृत्य हिमवन्तमिव स्तितम् ॥ ३.१४८.८७ ॥
அறிவுடைய, பேருடலும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட அந்த வானரச் சிறந்தவன், சொர்க்கப் பாதையை மறைத்து இமயமலை போல நின்றிருந்தான்.
3.148.88
दृष्ट्वा चैनं महाबाहुरेकं तस्मिन्महावने ।
अथोपसृत्यतरसा भीमो भीमपराक्रमः ॥ ३.१४८.८८ ॥
அந்தப் பெருங்காட்டில் தனியாக இருந்த அவனைக் கண்டு, பெருந்தோள் வீரன் பீமன், பயங்கர வீரமுடையவன், விரைவாக அருகில் சென்றான்.
3.148.89
सिंहनादं चकारोग्रं वज्राशनिसमं बली ।
तेन शब्देन भीमस्य वित्रेसुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.१४८.८९ ॥
வலிமைமிக்க பீமன் வஜ்ரமும் இடியும் போன்ற பயங்கரமான சிங்க முழக்கம் செய்தான்; பீமனின் அந்த ஒலியால் மிருகங்களும் பறவைகளும் அஞ்சின.
3.148.90
हनूमांश्च महासत्व ईषदुन्मील्य लोचने ।
दृष्ट्वा तमथ सावज्ञं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ॥ ३.१४८.९० ॥
பெரும் உள்ளம் கொண்ட அனுமன் சற்றே விழிகளைத் திறந்து அவனைக் கண்டான்; பிறகு அவமதிப்புடன் தேன்நிற விழிகளால் நோக்கினான்.
3.148.91
ततः पवनजः श्रीमानन्तिकस्थं महौजसम् ।
स्मितेन चैनमासाद्यहनूमानिदमब्रवीत् ॥ ३.१४८.९१ ॥
அப்போது காற்றின் மகனான பெருமைமிக்க ஹனுமான், அருகில் நின்ற அந்த மகா ஒளியுடையவனை அணுகி புன்னகையுடன் இவ்வாறு கூறினார்.
3.148.92
किमर्थं सरुजस्तेऽहं सुखसुप्तः प्रबोधितः ।
ननु नाम त्वया कार्या दया भूतेषु जानता ॥ ३.१४८.९२ ॥
"நான் இன்பமாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தேன்; ஏன் வலியுடன் என்னை எழுப்பினாய்? உயிர்களிடம் கருணை காட்டுவது உனக்குத் தெரிந்தே இருக்க வேண்டுமல்லவா?"
3.148.93
वयं धर्मं न जानीमस्तिर्यग्योनिमुपाश्रिताः ।
नरास्तु बुद्धिसंपन्ना दयां कुर्वन्ति जन्तुषु ॥ ३.१४८.९३ ॥
"நாங்கள் தர்மத்தை அறியோம்; விலங்கு பிறப்பை அடைந்தவர்கள் ஆனோம். ஆனால் அறிவுடைய மனிதர்கள் உயிர்களிடம் கருணை காட்டுகிறார்கள்."
3.148.94
क्रूरेषु कर्मसु कथं देहवाक्चित्तदूषिषु ।
धर्मघातिषु सज्जन्ते बुद्दिमन्तो भवद्विधाः ॥ ३.१४८.९४ ॥
"உடல், வாக்கு, மனம் ஆகியவற்றால் கெட்டவர்களும், தர்மத்தை அழிப்பவர்களுமான கொடிய செயல்களில் உங்களைப் போன்ற அறிவாளிகள் எவ்வாறு பற்றுக் கொள்வார்கள்?"
3.148.95
न त्वं धर्मं विजानासि वृद्धा नोपासितास्त्वया ।
अल्पबुद्धितया बाल्यादुत्सादयसि यन्मृगान् ॥ ३.१४८.९५ ॥
"நீ தர்மத்தை அறியவில்லை; பெரியோர்களை நீ வழிபடவில்லை. சிறு அறிவினால், இளமையினால், மான்களை நீ அழிக்கிறாய்."
3.148.96
ब्रूहि कस्त्वं किमर्थं वा किमिदं वनमागतः ।
वर्जितं मानुषैर्भावैस्तथैव पुरुषैरपि ॥ ३.१४८.९६ ॥
"சொல்; நீ யார்? எதற்காக இந்தக் காட்டிற்கு வந்தாய்? மனிதர்களின் இயல்புகளற்றவனாக, மனிதர்களையும் விட்டு விலகியவனாக."
3.148.97
क्व च त्वयाऽद्यगन्तव्यं प्रब्रूहि पुरुषर्षभ ।
अतः परमगम्योऽयं पर्वतः सुदुरारुहः ॥ ३.१४८.९७ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, இன்று நீ எங்கே செல்ல வேண்டும்? சொல். இதற்கு அப்பால் இந்த மலை செல்லத் தகாதது, ஏறுவது மிகவும் கடினம்.
3.148.98
विना सिद्धगतिं वीर गतिरत्र न विद्यते ।
देवलोकस्य मार्गोऽयमगम्यो मानुषैः सदा ॥ ३.१४८.९८ ॥
வீரனே, சித்தர்களின் வழியின்றி இங்கு வேறு வழி இல்லை. இது தேவலோகத்திற்கான பாதை; மனிதர்களால் எப்போதும் செல்ல முடியாதது.
3.148.99
कारुण्यात्त्वामहं वीर वारयामि निबोध मे ।
नातः परं त्वया शक्यं गन्तुमाश्वसिहि प्रभो ॥ ३.१४८.९९ ॥
வீரனே, கருணையால் நான் உன்னைத் தடுக்கிறேன்; என் சொல்லைக் கேள். இதற்கு அப்பால் நீ செல்வது இயலாது; தைரியமாக இரு, பிரபுவே.
3.148.100
स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ ।
इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च ॥ ३.१४८.१०० ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இன்று இங்கு உனக்கு எல்லா விதத்திலும் நல்வரவு. இவை அமுதத்திற்கு ஒப்பான வேர்களும் கனிகளும்.
3.148.101
भक्षयित्वा निवर्तस्व मा वृथा प्राप्स्यसे वधम् ।
ग्राह्यं यदि वचो मह्यं हितं मनुजपुङ्गव ॥ ३.१४८.१०१ ॥
இவற்றை உண்டு திரும்பிவிடு, வீணாக மரணத்தை அடையாதே. மனிதர்களில் சிறந்தவனே, என் நல்ல சொல்லை ஏற்றுக்கொள்வாயானால்.